Νυχτερινή Ενούρηση, αίτια και τεχνικές αντιμετώπισης

Babytips.gr - Χρήσιμα, Αναγκαία & Ιατρικά θέματα

Η ενούρηση αποτελεί μια από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας που προβληματίζει τους γονείς και ανησυχεί το παιδί. Σύμφωνα με το Αμερικάνικο σύστημα ταξινόμησης DSM-IV η νυχτερινή ενούρηση ορίζεται ως: η «μη ηθελημένη απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια του νυκτερινού ύπνου, τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, σε παιδιά πάνω από 5 ετών όταν δεν προκαλείται από προβλήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή από συνέπειες προκύπτουσες από τη χρήση ουσιών όπως διουρητικά». Η ενούρηση διακρίνεται σε: πρωτοπαθή δηλαδή όταν τα παιδιά δεν έχουν κατακτήσει τον έλεγχο των σφιγκτήρων και δευτεροπαθή, όταν τα παιδιά είχαν επιτύχει τον έλεγχο των σφιγκτήρων για τουλάχιστον 1 έτος αλλά ξανάρχισαν να «βρέχονται». Πού οφείλεται: Αρχικά οφείλεται σε σωματικά αίτια όπου το μέγεθος της ουροδόχου κύστης παίζει σημαντικό ρόλο καθώς και η κληρονομικότητα. Επίσης, προβλήματα υγείας μπορεί να προκαλέσουν τη νυχτερινή ενούρηση όπως ο διαβήτης και ο υπερθυρεοειδισμός. Κάποια λοίμωξη της ουροδόχου κύστης και των νεφρών του παιδιού μπορεί να αποτελέσει αιτία νυχτερινής ενούρησης καθώς και η χαμηλή ευαισθησία του σφικτήρα. Στα σωματικά αίτια περιλαμβάνεται η κατανάλωση τροφών που περιέχουν υψηλά επίπεδα χρωστικών και γλυκαντικών ουσιών. Τα αίτια της νυχτερινής ενούρησης μπορεί να είναι ψυχογενή: Τα αισθήματα ζήλιας προς ένα αδερφό προκαλούν ενούρηση για την προσέλκυση της προσοχής του γονέα. Επίσης το άγχος, η ανασφάλεια και η συναισθηματική ανωριμότητα μπορούν να γίνουν αιτία ενούρησης. Επιπλέον πολλά παιδιά με νυχτερινή ενούρηση έχουν πολλές φοβίες όπως τα ζώα, οι δυνατοί ήχοι και είναι κοινωνικά απομονωμένα. Τα προβλήματα επικοινωνίας των γονέων και οι εντάσεις στο οικογενειακό περιβάλλον ενδεχομένως προκαλούν ενούρηση. Τι μπορείτε να κάνετε όταν διαπιστώσετε νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά σας; Σίγουρα να μην τα μαλώσετε και να μην τα απειλήσετε με τιμωρία. Να μην εξαναγκάσετε και να μην πιέσετε τα παιδιά γιατί αρκετό άγχος έχουν από μόνα τους. Φροντίστε να εξηγήσετε στο παιδί ότι δεν φταίει αυτό και ότι γρήγορα θα αποκτήσει τον έλεγχο. Μπορείτε να περιορίσετε την κατανάλωση υγρών και φαγητών λίγες ώρες πριν από τον ύπνο. Το σημαντικότερο είναι να ασκηθεί στον έλεγχο της ούρησης με το να αυξάνει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στις ουρήσεις της ημέρας και να μάθει να πηγαίνει στην τουαλέτα με πρόγραμμα για παράδειγμα κάθε δύο ώρες. Επίσης πρέπει να επιβραβεύεται το παιδί συνέχεια όταν υπάρχουν "στεγνές νύχτες". Προσπαθήστε να συναισθανθείτε το παιδί σας και να μην επιτρέπετε κανέναν να το κοροϊδεύει.                                      γράφει: Αγγελίδου Α. Ασημίνα, Παιδοψυχολόγος (Msc) - Ψυχολόγος Υγείας (Msc) πηγή: E-Psychology.gr

Παιδική κατάθλιψη και κατάθλιψη εφήβων: Αναγνωρίστε τα συμπτώματα κατάθλιψης εφήβων

Συγγραφέας: Ευστράτιος Παπάνης

Η εφηβική κατάθλιψη αναγνωρίζεται από συγκεκριμένα συμπτώματα, αν και η εφηβεία συχνά περιγράφεται με όρους που θα ταίριαζαν για την περιγραφή ενός καταθλιπτικού επεισοδίου. Μιλώντας για την εφηβεία, αναφέρουμε αυθόρμητα τη λύπη, τη διέγερση, το θυμό. Τα λογοτεχνικά έργα που αναφέρονται σε αυτή την περίοδο της ζωής περιγράφουν τη θλίψη, τον πεσιμισμό, την αυτό-υποτίμηση.

Η καθημερινή παρατήρηση προσφέρει πλείστα παραδείγματα εφήβων που περνούν ατέλειωτες ώρες απομονωμένοι, ξαπλωμένοι ή καθιστοί, δείχνοντας βαρεμάρα και αδιαφορία για το κάθε τι που αγγίζει η καθημερινότητα. Αν τύχει και μας εμπιστευθούν και συζητήσουν μαζί μας, διακρίνουμε αισθήματα ενοχής, ντροπής, απογοήτευσης που εναλλάσσονται με εξάρσεις πάθους και μεγαλομανίας. Η απότομη αλλαγή της διάθεσης είναι γνωστό χαρακτηριστικό της εφηβείας, αλλά οι περισσότεροι έφηβοι παρουσιάζουν συχνά σταθερό καταθλιπτικό συναίσθημα. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί ερωτηματικά για το αν και πότε η κατάθλιψη αποτελεί μια φυσιολογική εκδήλωση της εφηβείας ή εντάσσεται στο πλαίσιο του παθολογικού και αποτελεί ψυχιατρική διαταραχή.

Τα σύγχρονα ψυχιατρικά ταξινομικά συστήματα (DSM-IV και ICD 10) τοποθετούν την κατάθλιψη των εφήβων πλησιέστερα στην κλινική εικόνα των ενηλίκων, τονίζοντας κάποιες διαφορές. Ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων, περιγράφονται δύο βασικές κλινικές εικόνες, η μείζων καταθλιπτική διαταραχή (πιο βαριά μορφή) και η δυσθυμία (πιο ήπια μορφή). Η βασική διαφορά της κατάθλιψης των εφήβων από την κατάθλιψη ενηλίκων είναι ότι ο έφηβος μπορεί να παρουσιάζει ευερεθιστότητα αντί του καταθλιπτικού συναισθήματος. Γκρινιάζει συνεχώς, όλα του φταίνε, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στις διαπροσωπικές του σχέσεις, στην οικογένεια, αλλά και στο χώρο του σχολείου. Από τα συμπτώματα της κατάθλιψης των εφήβων επίσης είναι ότι ο έφηβος περιορίζει τις δραστηριότητες που συνήθως του προσφέρουν ευχαρίστηση και τις δραστηριότητες που απαιτούν σημαντική ενέργεια.
Και η σχολική φοβία από τα συμπτώματα κατάθλιψης εφήβων

Παραπονείται για κούραση, αλλά κυρίως δείχνει μια αδιαφορία και βαρεμάρα, που αποτελεί έκφραση της ψυχοκινητικής του επιβράδυνσης. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση οδηγεί σε κρίσεις και σχόλια για τον εαυτό του, του τύπου «είμαι ηλίθιος, χαζός, βλάκας, αντιπαθητικός». Είναι συχνή και σημαντική η μείωση των σχολικών επιδόσεων, από τα βασικά χαρακτηριστικά της κατάθλιψης στην εφηβεία. Η σχολική φοβία με έναρξη στην εφηβεία θεωρείται καταθλιπτικό ισοδύναμο. Οι διαταραχές της διαγωγής, επίσης με εικόνα ψυχοπαθητικής διαταραχής, μπορεί να αποτελούν καταθλιπτικό ισοδύναμο. Τα συμπτώματα επιθετικότητας είναι πιο συχνά στα αγόρια, ενώ στα κορίτσια συχνότερα εμφανίζονται συμπτώματα διαταραχής της σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Aν και η εφηβική κατάθλιψη μπορεί να αποδειχθεί μια χρονία υποτροπιάζουσα διαταραχή και να έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή του παιδιού και τις οικογένειας, λίγες είναι οι έρευνες που αναφέρονται στην πρόληψή της. Γενικά, είναι αποδεκτό ότι για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού καλό είναι να αποφεύγονται οι πρώιμοι αποχωρισμοί (π.χ. μακροχρόνια απουσία μητέρας, ταξίδια, νοσηλεία).

Στην περίπτωση θανάτου της μητέρας, οι φροντίδες πρέπει να παρέχονται από ένα άλλο σταθερό πρόσωπο και να μην υπάρχει συχνή εναλλαγή πλαισίου διαμονής και φροντιστών. Οι εργασίες του Spitz κατέδειξαν την αναγκαιότητα για επάρκεια αλλά και για μονιμότητα του προσωπικού των ιδρυμάτων παιδικής μέριμνας. Αυτές οι συνθήκες δρουν προληπτικά για την αποφυγή της ανακλητικής κατάθλιψης.
Εφηβική κατάθλιψη και τα επεισόδια δυσθυμίας

Το πρώτο επεισόδιο μείζονος εφηβικής κατάθλιψης παρουσιάζεται στους έφηβους με δυσθυμία 2-3 χρόνια μετά την έναρξη της. Τα παιδιά αυτά αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου και έχουν ανάγκη προληπτικής αντιμετώπισης. Προληπτικές στρατηγικές μπορούν επίσης να αποτρέψουν την εγκατάσταση άλλων διαταραχών. Η μείζων κατάθλιψη, π.χ. συχνά προηγείται της χρήσης ουσιών και η θεραπεία της επομένως δρα προληπτικά για την ουσιοεξάρτηση. Ορισμένες προληπτικές στρατηγικές έχουν αναπτυχθεί με κύριο σκοπό την ελάττωση του κινδύνου εμφάνισης ψυχικών διαταραχών στα παιδιά καταθλιπτικών γονέων. Προτείνονται τόσο παρεμβάσεις υποστηρικτικές -συμβουλευτικές στους γονείς και ολόκληρη την οικογένεια, όσο και ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση για να βοηθήσει το παιδί να διαχειριστεί τις δυσκολίες που προκαλούν οι συναισθηματικές διαταραχές των γονέων.
Κατάθλιψη εφήβων και η σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων

Σημαντικό είναι επίσης να εκπαιδευτούν τα παιδιά, οι γονείς και οι δάσκαλοι στην αναγνώριση συμπτωμάτων της κατάθλιψης. Μπορούν έτσι να ζητήσουν έγκαιρα βοήθεια και να επιδείξουν καλύτερη θεραπευτική συμμόρφωση. Η πρώιμη ανίχνευση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης των εφήβων προστατεύει το παιδί από τις μακροχρόνιες συνέπειες της κατάθλιψης, που έχουν αρνητική επίδραση στα σχολικά επιτεύγματα, επηρεάζουν τις σχέσεις με τους γονείς και τους συνομηλίκους και αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία.

Αυτό, που φαίνεται από πολλές έρευνες και έχει γίνει πια αποδεκτό είναι ότι όταν ένας άνθρωπος έχει τον έλεγχο της ζωής του μπορεί να αναπτύξει συμπεριφορές, που προάγουν την υγεία του και να αναστείλει αυτές που προκαλούν βλάβη. Ο καταθληπτικός έφηβος έχει ευπαθή αυτοεκτίμηση που μεταβάλλεται περισσότερο από τις εξωτερικές διακυμάνσεις από ότι εκείνη των «φυσιολογικών». Τα άτομα, που βιώνουν κατάθλιψη είναι λιγότερο ικανά να ανταμείψουν τον εαυτό τους ή να νιώσουν πληρότητα για τις ανάγκες τους, αν δεν υπάρχει εξωτερική ανταμοιβή. Η ανάλυση του κοινωνικού πλαισίου και η σημασία του για την κατάθλιψη πρέπει να ληφθεί υπόψη με έμφαση στις ακόλουθες περιοχές:
Διερεύνηση της φύσης και έντασης των γεγονότων της ζωής και των αντιξοοτήτων που βιώθηκαν από τον έφηβο.
Κοινωνική υποστήριξη που ισοδυναμεί με ποιότητα στενών σχέσεων
Κοινωνική ευπάθεια, παράγοντες που μπορεί να είναι ιδιαίτεροι σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως φτωχό βιοτικό επίπεδο, ανεργία ή γενικότερες κοινωνικο - πολιτισμικές αξίες
παρατήρηση της φάσης ζωής κατά τη διάρκεια της οποίας οι σκοποί ή οι ρόλοι αναπτύσσονται παράλληλα με τη βίωση τραυματικών γεγονότων.

Ευστράτιος Παπάνης
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

http://www.healthview.gr

Α' ΤΕΣΤ

Τι είναι το Α τέστ

Το Α’ Τεστ είναι ένα απλό, εύχρηστο και σύντομο προληπτικό τεστ που απευθύνεται σε φυσιολογικά παιδιά και απαντά αντικειμενικά στο ερώτημα: είναι έτοιμα να φοιτήσουν στην Α’ Δημοτικού;

Τι αξιολογεί

Το Α’ ΤΕΣΤ δημιουργήθηκε για να ελέγχει τη Σχολική Ετοιμότητα, δηλαδή τις πρακτικές και λεκτικές ικανότητες του παιδιού που είναι αναγκαίες για την επιτυχή φοίτηση του στο σχολείο, όπως είναι οι ικανότητες ανάγνωσης, γραφής, κρίσεως, πρώιμης αφαιρετικής – μαθηματικής σκέψης και γενικών γνώσεων.


Επιπλέον ελέγχει και 2 ακόμη παράγοντες την Υπερκινητικότητα / Συγκέντρωση Προσοχής και τη Συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού δηλαδή, την ικανότητά του να συνεργάζεται και να προβάλει τις δυνατότητές του.


Από ποιους δημιουργήθηκε


Δημιουργήθηκε από τον κ. Στέλιο Μαντούδη, αναπτυξιακό εργοθεραπευτή και την κ. Λωρέττα Θωμαΐδου, επίκουρης καθηγήτριας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής. Σταθμίστηκε εξολοκλήρου σε Ελληνικό πληθυσμό, σε 2000 φυσιολογικά παιδιά της χώρας και βραβεύτηκε από την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία το 2008

Τι δεν είναι

Το εν λόγω τεστ δε μετράει το IQ, ούτε την ευφυΐα και δεν καταλήγει σε κάποια διάγνωση.

Πόσο αντικειμενικό είναι

Η βαθμολόγησή του γίνεται αυτόματα και αποκλειστικά και μόνο σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται σε σημαντικό βαθμό το υποκειμενικό στοιχείο του εξεταστή. Οι απαντήσεις δίνονται άμεσα στους γονείς με τα αποτελέσματα.

Από ποιους γίνεται

Η δοκιμασία χορηγείται αποκλειστικά και μόνο από τους Εξουσιοδοτημένους Συνεργάτες του Α’ ΤΕΣΤ οι οποίοι έχουν ειδικά εκπαιδευτεί στον τρόπο χορήγησής του με το ανάλογο σεμινάριο. Αυτό είναι ένας επιπλέον παράγοντας που συμβάλλει στην αντικειμενική αξιολόγηση του παιδιού.

Και μετά;

Αν το παιδί περάσει το Α' ΤΕΣΤ , αυτό σημαίνει ότι διαθέτει τις προϋποθέσεις εκείνες που είναι αναγκαίες για να φοιτήσει στο σχολείο. Αν όχι, τότε θα πρέπει να ακολουθήσει λεπτομερής Αναπτυξιακός Έλεγχος, που θα δώσει φως στα πιθανά προβλήματα του παιδιού και θα διευκρινίσει τις δυσκολίες του. Σε περίπτωση που το παιδί παρουσιάζει ήπιες δυσκολίες σε κάποιους τομείς (οριακές ικανότητες), τότε ο Εξουσιοδοτημένος Συνεργάτης του Α’ ΤΕΣΤ δίνει τις κατάλληλες οδηγίες στους γονείς για την έγκαιρη αποκατάστασή τους πριν το παιδί αρχίσει το σχολείο. Με αυτό τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία και η δυνατότητα σε παιδιά που εμφανίζουν μικρές «ανωριμότητες» να τις διορθώσουν έγκαιρα πριν αυτές εξελιχθούν αργότερα στις μεγαλύτερες τάξεις σε Μαθησιακές Δυσκολίες.

Τι μπορούμε να προλάβουμε

Με το Α΄ ΤΕΣΤ μπορούμε να προλάβουμε μαθησιακές και γλωσσικές δυσκολίες, οι οποίες είναι δυνατό να οφείλονται σε αδιάγνωστες δυσκολίες στη σύνθετη σκέψη, την κρίση, την ομιλία,, τους λεπτούς χειρισμούς, τη συμπεριφορά, την υπερκινητικότητα και την διάσπαση προσοχής .

Πατρώνη Λάουρα
Λογοθεραπεύτρια
Εξουσιοδοτημένη Συνεργάτης Α’ Τεστ
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Α’ Τέστ καλέστε στο :
Τηλ : 212 100 88 22

To φάρμακο της αγκαλιάς και επαφής για τα βρέφη

Αν το σκεφτείτε, πρέπει να είναι τρομακτική η εμπειρία για ένα νεογνό που μέχρι πριν λίγες στιγμές ήταν στη ζεστή λίμνη της μήτρας και ξαφνικά βρίσκεται έκθετο στον κρύο αέρα. Από την ασφάλεια της εμβρυικής στάσης, τώρα δεν ξέρει πώς να χειριστεί τα χεριά και τα πόδια του, νιώθει άβολα με τις άπειρες δυνατότητες που ανοίγονται για το σώμα του. Είναι η σωματική επαφή με τη μητέρα - και τον πατερά - που δίνει στο μικρό αυτό άνθρωπο μια γεύση από την παλιά αίσθηση, της σιγουριάς, της ζεστασιάς και της ασφάλειας στην κοιλία της μάμας. Αυτό το άγγιγμα σώμα με σώμα θα είναι το κυριότερο μέσο για το συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς του αλλά και το πρώτο του σχολειό, στο όποιο θα μάθει διαφορετικούς τρόπους αφής, μυρωδιές και απλές αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Οι επιστημονικές ενδείξεις για το φάρμακο της σωματικής επαφής στην κρίσιμη βρεφική περίοδο αυξάνονται ολοένα : Αν το μωρό τοποθετηθεί στο στήθος της μάνας τις πρώτες 1-2 ώρες μετά τη γέννηση, - σε αντίθεση με τις αναχρονιστικές πρακτικές απομάκρυνσης του βρέφους που επιβιώνουν ακόμα σε διάφορα μαιευτήρια της χωράς μας - , η επίδραση στη σχέση μάνας-παιδιού φαίνεται να είναι μακροπρόθεσμα ευεργετική. Μωρά που δεν αφήνονται να κλαίνε απαρηγόρητα αλλά απολαμβάνουν συχνά αγκαλιά, χάδι και απάντηση στο κλάμα τους αναπτύσσονται καλύτερα ψυχοκινητικά και έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς η συναισθηματικά αργότερα. Το βρέφος στους πρώτους έξι μήνες της ζωής πιστεύεται ότι δεν έχει την ικανότητα να μανιπιουλαρει τους γονείς του. Μη φοβάστε ότι θα το κακομάθετε. Είναι άλλη κατάσταση το βρέφος μερικών εβδομάδων που κλαίει και πρέπει να παρηγορηθεί άμεσα και άλλη το δυο χρονών νήπιο που γκρινιάζει για να το βγάλετε βόλτα. Στην πρώτη ηλικία, καθήκον του γονέα είναι να κάνει εμφανή την παρουσία του με αγκαλιά και επαφή, στη δεύτερη, καθήκον του είναι να θύσει όρια και να διδάξει βασική πειθαρχία στο νήπιο.

Κάποιοι θεωρούν ότι τα μωρά πρέπει να μπαίνουν σε πρόγραμμα ρουτίνας και πειθαρχία από την αρχή - τάισμα και ύπνο με το ρόλοι. Οι αντιλήψεις αυτές είναι πλέον επιστημονικά ξεπερασμένες και οδυνηρές για τον ψυχισμό του βρέφους. Αντιλήψεις να αφήνεται να σπαράζει στο κλάμα μέσα στο κρεβάτι του, οι σύγχρονη παιδοψυχολογία αναγνωρίζει τη σημασία που έχει για την ομαλή ψυχοκινητική ωρίμανση του βρέφους η άμεση και αδιαπραγμάτευτη απόκριση των γονέων στις ανάγκες του. Δώστε όσες αγκαλιές χρειάζεται, τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Μια παλιά πατροπαράδοτη πρακτική, το φάσκιωμα, φαίνεται να κερδίζει και παλιά έδαφος στις μέρες μας και υποστηρίζεται από σύγχρονες έρευνες. Το μωρό τυλίγεται σφιχτά με την κουβερτούλα του, χεράκια και ποδαράκια ηρεμούν, όλα γίνονται πιο ήσυχα και ζεστά. Τα μωρά πιθανόν αισθάνονται τον ασφαλή περιορισμό της μήτρας και απαλλάσσονται από την ενόχληση των ακούσιων κινήσεων και της ξαφνικής ελευθερίας που έχουν τα χεριά και τα πόδια τους, την οποία δυσκολεύονται να διαχειριστούν. Το σκεπτικό της πρακτικής αυτής φαίνεται καταρχήν σωστό και από τη δική μου εμπειρία είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει ακόμα και το βρέφος με κολικούς. Βεβαία χρειάζεται κι εδώ μετρό και σύνεση: το φάσκιωμα δε θα φέρει αποτέλεσμα σε ένα μωρό που πεινάσει και κλαίει, αλλά μάλλον θα διατηρήσει ήσυχο αυτό που είναι ήδη ηρεμούν. Επίσης, δε μπορεί να μένει το μωρό φασκιωμένο όλη τη μέρα, διαφορετικά θα μείνει χωρίς ερεθίσματα και θα μείνει πίσω στην ψυχοκινητική του εξέλιξη.

Μια άλλη πρακτική που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στη Δυτική Ευρώπη είναι ο υφασμάτινος μαρσιππος (sling) και είναι από αιώνες διαδεδομένη σε μη Δυτικούς πολιτισμούς (Αφρική, Ασία, Αμαζόνιο). Στο εμπόριο μπορεί να βρει κάνεις διαφορετικούς τύπους sling για όλες τις ανάγκες και χρήσεις, μερικά πραγματικά υπέροχα. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, προσφέρουν ζεστασιά και σωματική επαφή στο μωρό, δυνατότητα να θηλάζει όταν θέλει και να βλέπει τον κόσμο από ψηλά εισπράττοντας ερεθίσματα από το περιβάλλον γύρω του. Για το γονέα είναι ένας πιο εύκολος τρόπος μεταφοράς, σε σύγκριση με το παραδοσιακό καρότσι και του λύνει τα χεριά, επιτρέποντας να ασχολείται απερίσκεπτα με δουλείες του σπιτιού, να γράφει η να εργάζεται. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει πολύ στην επαφή και το συναισθηματικό δέσιμο με τον πατερά, ενώ κάνει πιο πραγματοποιήσιμες τις βόλτες εκτός σπιτιού, από τους πρώτους μήνες της ζωής. Πολλές έγκυες γυναίκες θα βεβαιώσουν ότι, όταν το μωρό είναι ακόμα στην κοιλία, σταματά να κλωτσήσει και φαίνεται ηρεμούν όταν η έγκυος κινείται και περιπατάει, ενώ ζωηρεύει όταν αυτή ξαπλώσει. Η γλυκιά κίνηση μέσα στη ζεστή αγκαλιά της μήτρας φαίνεται πως νανουρίζει το έμβρυο. Όταν βγει στον κόσμο, αποζητά φυσικά ότι το παρηγορούσε πριν: ηρεμεί στην αγκαλιά μας, όταν νιώθει το σώμα μας, όταν κουνιέται ελαφρά. Αντίθετα, τρομοκρατείται και κλαίει μέσα σε ένα σκοτεινό σιωπηλό δωμάτιο, πάνω σε ένα σκληρό στρώμα. Ο μαρσιππος μπορεί να προσφέρει αυτήν τη φυσική συνεχεία. Μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που κουβαλιούνται σε μαρσιππο από τους γονείς τους είναι περισσότερο χρόνο σε ήρεμη εγρήγορση και κλαίνε λιγότερο. Η ήρεμη εγρήγορση είναι η πιο επιθυμητή ψυχική κατάσταση του νεογνού, καθώς σε αυτήν απορροφά τον κόσμο με μάτια διάπλατα ανοιχτό και μαθαίνει πιο γρήγορα. Σε διαρκή σωματική επαφή, το βρέφος απαλύνει τις εσωτερικές του ενοχλήσεις, περιορίζει τις άσκοπες κινήσεις χεριών και ποδιών και ανοίγει τις πόρτες στον έξω κόσμο. Ίσως δε να γίνεται και εξυπνοτερο.Ειμαι σίγουρος ότι θα ήταν καλό να χρησιμοποιούσαν περισσότερο αυτές τις ευκολίες οι Έλληνες γονείς.

Είναι πιο υγιεινό να βγαίνουν στον έξω κόσμο γονείς και βρέφη από το να κλείνονται για μήνες μέσα σε τέσσερις τοίχους, όπως συμβαίνει ακόμα στην Ελλάδα. Τα μωρά είναι ευτυχία που μοιράζεται κάνεις με ολοένα τον κόσμο και οι λοιμώξεις έρχονται από την πολλή κλεισούρα και απομόνωση, όχι από τον καθαρό εξωτερικό αέρα και την δύναμη ανανέωσης που προσφέρει η βόλτα..

Το ρεπερτόριο της αφής είναι απεριόριστο. Διαλέξτε την κατάλληλη στιγμή, όταν το μωρό είναι χάλαρο, ηρεμούν, αμέσως πριν ή μεταφοράς τον ύπνο, μεταφοράς το μπάνιο ή σε οποιαδήποτε κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Απαλό χάδι, κυκλικές ή γραμμικές κινήσεις, ανεπαίσθητα αγγίγματα, η ανάσα σας στο λαμιακό του, φυσήματα, ευγενικά φιλία, παιχνίδι με τα μαλλάκια του. Βαλτέ μια ήσυχη μουσική στο υπόβαθρο. Όλα αυτά με το ‘αυτί’ της ψυχής σας στημένο στις απαντήσεις του, στις αντιδράσεις του, για να βρείτε τι του αρέσει, τι το κουράζει την κάθε στιγμή. Συνήθη αγαπημένα σημεία για παιχνίδι στο σωματάκι του είναι ο λαιμός, το σημείο ανάμεσα στα μάτια, οι κρόταφοι, η κοιλίτσα. Πιο ευαίσθητα σημεία η περιοχή γύρω από το στόμα, τα χεριά, η γεννητική περιοχή και οι πατούσες, στα οποία τα υπερβολικά ερεθίσματα μάλλον πρέπει να αποφεύγονται.

Δυστυχώς πολλά μωρά, ακόμα και στις μέρες μας, ξεκινούν τη ζωής σε ένα κλίμα συναισθηματικής παραμέλησης και αισθητηριακής αποστέρησης, στο όνομα παλιών και ξεπερασμένων αντιλήψεων για άκαμπτη ρουτίνας και σκληραγώγηση. Από τη γέννηση ακόμα, απομακρύνονται από τη μανά και περιορίζονται στο κρεβατάκι ενός ψυχρού θαλάμου. Στο σπιτιού δίνεται έμφαση στην ικανοποίηση των σωματικών τους αναγκών (τάισμα, αλλαγή πάνας) και απομονώνονται από ήμερων ακόμα στο παιδικό τους δωμάτιο. Βιώνουν την σύγκρουση ανάμεσα στο ζεστό περιβάλλον της μήτρας και το ψυχρού τάισμα με το ρόλοι, το κλάμα χωρίς άμεση απόκριση που ακόλουθη. Τα χείλια τους βρίσκουν παρηγοριά στη βλαβερή λύση της πιπιλάς. Αφήνονται στο κρεβατάκι τους χωρίς ερεθίσματα. Ακόμα και εκτός σπιτιού, μετακινούνται στο ωραίο μοναχικό καβούκι του καροτσιού τους. Όλα αυτά για να μην 'κακομαθαίνουν' τα ιδία σε πολλή αγκαλιά και για να μη χρειαστούν να αλλάξουν τρόπος ζωής οι γονείς τους. Αποστερημένα μωρά που θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια σε χίλια δυο προβλήματα συναισθηματικά και συμπεριφοράς στο απώτερο μέλλον.

Στέλιος Παπαβέντσης
Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC
www.pediatros-thes.gr

 

www.childit.gr

Ο ξένος: Μετανάστες και πρόσφυγες

Φοβόμαστε να δούμε τον ξένο στον εαυτό μας αλλά και στον άλλο.
Θοδωρής Καλλιφατίδης, Μια νέα πατρίδα έξω απ΄το παράθυρό μου, Γαβριηλίδης

Τους τελευταίους αιώνες η ιστορία του πληθυσμού στην Ελλάδα είναι μια ιστορία μετακινήσεων: προσφυγιά και μετανάστευση. Αυτές οι αέναες μετακινήσεις συνθέτουν μια ιστορία που είναι κοινή για όλους όσους ζουν σ’ αυτό τον τόπο.
Πόσο γνωρίζουμε άραγε αυτή την πραγματικότητα και πόσο η εκπαίδευση και η παιδεία μας συμβάλλει στη μετάδοση αυτής της μνήμης; Τα σχολεία και οι παιδικές βιβλιοθήκες αλλά και όσες άλλες ομάδες ασχολούνται με παιδιά σηκώνουν το βάρος τα παιδιά των μεταναστών να αναγνωρίσουν την ιστορία τους, απαραίτητο στοιχείο για να διαμορφώσουν μια ταυτότητα αλλά και τα υπόλοιπα παιδιά να αναγνωρίσουν τις ανταλλαγές, τον πλούτο και το δυναμισμό που μπορεί να προκύψει μέσα από τη συνάντησή μας με τον «ξένο».
Με αφετηρία αυτές τις σκέψεις επιλέξαμε βιβλία που μιλάνε για την αποδοχή του ξένου και απευθύνονται σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Βιβλία για ανθρώπους που ταξιδεύουν σ’ όλο τον κόσμο αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον, έναν τόπο μακριά από τον πόλεμο και τη φτώχεια, ανθρώπους που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους κυνηγημένοι ή διωκόμενοι. Μετανάστες, πρόσφυγες, οι λέξεις που περιγράφουν τις τύχες ανθρώπων που περπάτησαν κι άφησαν τα ίχνη τους σε πολλούς δρόμους. Αλλάζοντας το τοπίο στους τόπους που εγκαταστάθηκαν και τους τόπους που άφησαν, αλλάζοντας τους ανθρώπους που γνωρίζουν σε κάθε καινούριο τόπο διαμονής τους και τους ανθρώπους που αφήνουν πίσω τους, συγγενείς και φίλους. Φεύγοντας κόβουν τα νήματα που τους συνδέουν με μια πατρίδα και καταδικάζονται να νοιώθουν τόσο ξένοι στον καινούριο τόπο διαμονής τους όσο και πίσω στα σπίτια τους. Ποια είναι η στάση των παιδιών απέναντι στο ξένο; Πώς απεικονίζεται μέσα στα βιβλία; Τα παιδιά που φεύγουν, τα παιδιά που υποδέχονται, τα παιδιά που πρέπει να μάθουν να συμβιώνουν είναι οι ήρωες σχεδόν όλων των βιβλίων που προτείνουμε. Η βιβλιογραφία για το θέμα είναι πολύ μεγάλη και στις μέρες μας πολλά νέα βιβλία παρουσιάζονται.
Στην επιλογή των βιβλίων στόχος μας ήταν να υπάρχουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από διαφορετικές ενότητες του ίδιου θέματος. Προτείνουμε επίσης δραστηριότητες με αφετηρία αποσπάσματα από βιβλία για να κατανοήσουν τα παιδιά τη μετακίνηση των ανθρώπων τόσο μέσα στο χώρο αλλά και στον χρόνο αλλά και να συνδυάσουν μαρτυρίες ανθρώπων με ιστορικά γεγονότα και με τις βασικές έννοιες των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

διαβάστε ακόμη: Ο Ξένος (Λουίζα Βογιατζή, Ψυχολόγος)

δείτε ακόμη:
Ανθρώπινα δικαιώματα
Στερεότυπα και προκαταλήψεις

 

www.bookbook.gr 

τα βιβλία μεγαλώνουν τα παιδιά

Εκτός από το φαγητό, τον ύπνο και το παιχνίδι, τα βιβλία μεγαλώνουν τα παιδιά.
Ιστορίες που δεν είναι παιδιάστικες, δεν προσφέρουν έτοιμα σχήματα σκέψης αλλά αντίθετα δίνουν τα κλειδιά για ν’ ανοίξουν οι πόρτες της φαντασίας των παιδιών, γίνονται μια μοναδική εμπειρία που συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη και ωρίμανση της σκέψης και των συναισθημάτων τους.
Στο σχολείο και στο σπίτι πολύ συχνά κυριαρχούν απόψεις που μπορούν να οδηγήσουν τα παιδιά μακριά από τα βιβλία, που σημαίνει μακριά από έναν κόσμο εσωτερικών εξερευνήσεων: «Τώρα ξέρεις να διαβάζεις μόνος σου!», στην αρχή του Δημοτικού ή «Διάβασε και κανένα βιβλίο» στο Γυμνάσιο ή «Μη διαβάζεις, έχεις να μελετήσεις τα μαθήματά σου». Αυτές οι μικρές προτάσεις που τις λέμε χωρίς να τις σκεφτούμε οδηγούν στην επόμενη που πολλοί γονείς αλλά και εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν: «Τα παιδιά δεν διαβάζουν».
Χωρίς να υποστηρίζουμε πως καλύπτουμε σε όλη την έκτασή του το θέμα, δίνουμε μια αφετηρία για σκέψη.

Το βιβλίο στο Νηπιαγωγείο: Το βιβλίο πριν την ανάγνωση.

Στο νηπιαγωγείο µαζί µε τις δραστηριότητες που στόχο έχουν την ολοκληρωµένη κατανόηση και αφοµοίωση του µηχανισµού της προφορικής οµιλίας, αρχίζει ταυτόχρονα και η εισαγωγή στη γραπτή γλώσσα µέσα από τις αναγνώσεις βιβλίων.
Το βιβλίο είναι ένα πλούσιο αντικείµενο: κουβαλάει ιστορίες, παραµένει αµετάβλητο, µε τους τυπογραφικούς χαρακτήρες του που τρέχουν στις σελίδες του, και µε τα χαρακτηριστικά του (το εξώφυλλο, την εικονογράφηση) που σου επιτρέπουν να το βρίσκεις και να το ξαναβρίσκεις. Τι ανακούφιση µέσα σ’ έναν κόσµο σε συνεχή αλλαγή που τρέχει πολύ γρήγορα. Στο νηπιαγωγείο το παιδί κάνει την πρώτη γνωριµία του µε την κοινότητα των αναγνωστών µέσα από τα βιβλία.
Τα βιβλία σαν αντικείµενα απαιτούν την κατάκτηση κάποιων δεξιοτήτων όπως το γύρισµα των σελίδων ή την ικανότητα να συνδυάζεις τις εικόνες τους µε το κείµενο που ακούς. Οι ιστορίες τους προσφέρουν τη δυνατότητα στα μικρά παιδιά να επικοινωνήσουν με τις λέξεις, να μπουν στη θέση των ηρωών και να προσέξουν κάθε μικρή λεπτομέρεια στην εικονογράφησή τους. Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά αναπτύσσουν τις προτιμήσεις τους και ξεχωρίζουν αγαπημένους ήρωες και εικονογραφήσεις. Οι αναγνώσεις ιστοριών δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να εµπλουτίζουν το λεξιλόγιο που διαθέτουν κι έτσι να εκφράζουν ακριβέστερα τα συναισθήµατα, τις διαθέσεις, τις ανάγκες, τις επιθυµίες τους, τις ανακαλύψεις τους και τις εµπειρίες τους. Οι ιστορίες δημιουργούν τέλος ένα εξαιρετικό συναισθηματικό και πνευματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ένα παιδί μπορεί να εντάξει τις δικές του εμπειρίες –τη μετάβαση από το χώρο του σπιτιού στο χώρο του σχολείου, τους καινούριους φίλους, τις καινούριες καθημερινές συνήθειες- μ’ έναν πιο ομαλό τρόπο.
Τα εικονογραφημένα βιβλία που απευθύνονται στα παιδιά προσχολικής ηλικίας πρακτικά απευθύνονται σ’ ένα πολύ ευρύτερο ηλικιακά ακροατήριο: πρώτα στα ίδια τα μικρά παιδιά, μετά στους γονείς τους ή σε κάποιον άλλον ενήλικο που τους τα διαβάζει και τέλος στα παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, που το επίπεδο της αναγνωστικής τους ικανότητας τα στέλνει πάλι πίσω στα παλιά τους εικονογραφημένα βιβλία που με το σύντομο κείμενό τους και την εικονογράφησή τους προσφέρονται για τις πρώτες απόπειρες ανάγνωσης.
Έτσι, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μπορούν να κάνουν μαζί με τους ενήλικες που τους τα διαβάζουν τα πρώτα τους βήματα σε αναγνώσεις μεγαλύτερων βιβλίων που χωρίζονται σε κεφάλαια και δεν εξαντλούνται με την πρώτη, ενώ τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού πρέπει να τα αφήνουμε, αν θέλουν, να επιστρέφουν στα εικονογραφημένα βιβλία για να αποκρυπτογραφήσουν μόνα τους το κείμενό τους.

Το βιβλίο στο Δηµοτικό: η κατάκτηση της αυτονοµίας.

Ο πρωταρχικός στόχος της βασικής εκπαίδευσης είναι η εκµάθηση της ανάγνωσης σε όλους τους µαθητές. Από την πρώτη µέρα το σχολείο πρέπει να οργανώνει τη συνάντηση των παιδιών µε τα βιβλία. Στόχος είναι να ενσωµατωθεί η ανάγνωση µέσα σ’ όλους τους τοµείς της γνώσης, αλλά και να γίνει µια εµπειρία κατάκτησης, ατοµικής απόλαυσης.
Το βιβλίο στο δηµοτικό σχολείο προσφέρεται σαν ένας φίλος που µας βοηθάει να συλλάβουµε και να κατανοήσουµε τον κόσµο, να καταλάβουµε τον εαυτό µας κι έτσι να µεγαλώσουµε. Από τη χαρά να βρίσκουν ένα βιβλίο που τα ενθουσιάζει το εξώφυλλό του ή το σχήµα του και να το δίνουν σ’ ένα µεγάλο να τους το διαβάσει, τα παιδιά περνούν σιγά σιγά στην ανακάλυψη της µοναχικής, σιωπηλής ανάγνωσης.
Οι γονείς και οι δάσκαλοι πρέπει να µοιράζονται µαζί τους τον ενθουσιασµό τους γι’ αυτό το µεγάλο βήµα που κάνουν σ’ ένα µαγευτικό, ανεξερεύνητο για το καθένα τους κόσµο.
Είναι η στιγμή που οι ενήλικες συχνά κάνουν το λάθος να δίνουν στην ανάγνωση ένα σοβαρό χαρακτήρα, στερώντας από τα παιδιά την απόλαυση της προσχολικής ηλικίας. Είναι το πρώτο βήμα για να μισήσουν τα παιδιά το διάβασμα μεγαλώνοντας.
Στις πρώτες τάξεις είναι σημαντικό να συνεχίζουμε να διαβάζουμε ιστορίες στα παιδιά, μεγαλύτερα βιβλία με πυκνότερα νοήματα που είναι ικανά να παρακολουθήσουν αλλά όχι ακόμα να διαβάσουν μόνα τους. Κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς για να αρχίσει να διαβάζει μόνο του κι είναι απαραίτητο να μην το φορτώνουμε με το δικό μας άγχος του «πρέπει να μάθεις να διαβάζεις μόνος σου».
Η διδασκαλία της ανάγνωσης συχνά μας κάνει να ξεχνάμε τους ευτυχισμένους αναγνώστες, τα βιβλία με τις συναρπαστικές ιστορίες και εικόνες. Τώρα που ο κόσμος των βιβλίων πραγματικά ανοίγεται μπροστά τους κι είναι έτοιμα να τον εξερευνήσουν μόνα τους, οι ενήλικες και το σχολείο συχνά δεν τα υποστηρίζουν στο πρώτο τους βήμα. Σ’ αυτό το πρώτο βήμα πρέπει να τους προσφέρουμε τόσο την υπομονή και υποστήριξή μας όσο και κείμενα συναρπαστικά που θα τα πείσουν πως αξίζει να επενδύσουν συναισθηματικά στην ανάγνωση. Σιγά σιγά και καθώς η αναγνωστική ικανότητα των παιδιών γίνεται μεγαλύτερη αρχίζουν αυτά να διαβάζουν στους γονείς τους κι έτσι μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ παιδιών και ενηλίκων ένας τρόπος θαυμαστής επικοινωνίας γιατί η ανάγνωση είναι πάντα σχέση και επικοινωνία: Σχέση µε τον ενήλικο που µας διαβάζει, σχέση µε τους ήρωες της ιστορίας. Και πάντα µέσα από την ιστορία ενός άλλου βρίσκεται η ανακάλυψη της δικής µας ταυτότητας.
Στο Δημοτικό πρέπει να ανοίγεται ο δρόμος στα παιδιά όχι μόνο να μαθαίνουν «να διαβάζουν» αλλά κυρίως ότι η ανάγνωση είναι ένας τρόπος να ανακαλύψουν το νόημα των πραγμάτων και να τα βοηθήσει να ωριμάσουν.

Το βιβλίο στο Γυμνάσιο: Ο κόσμος των βιβλίων ανοιχτός μπροστά τους.

Φτάνοντας στο Γυμνάσιο κάθε παιδί, άλλο περισσότερο άλλο λιγότερο, είναι εξοικειωμένο με την ανάγνωση αλλά και ικανό να διαβάζει τα πάντα. Είναι η στιγμή να μοιραστούν οι ενήλικες με τα παιδιά, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο κοινά αναγνώσματα, να συζητήσουν γι’ αυτά πιο ανοιχτά και ελεύθερα, απαλλαγμένοι ίσως από τις φοβίες τους σχετικά με το τι πρέπει να λέμε και μέχρι ποιο βαθμό στα παιδιά.
Είναι η ηλικία που τα παιδιά που γίνονται έφηβοι έχουν ανάγκη τη συναισθηματική κάλυψη και τη διέξοδο που μπορεί να τους προσφέρει η λογοτεχνία και η ποίηση. Γράφουν οι ίδιοι, έχουν ανάγκη τις ιδέες, τις λέξεις που φτάνουν κατευθείαν στην καρδιά.
Πολλοί ανακαλύπτουν ξανά τα βιβλία ως αντικείμενα και αποκωδικοποιούν τις τυπογραφικές λεπτομέρειες τους, τα εξώφυλλα τους, και μέσα από τα κόμικς κυρίως την εικονογράφησή τους. Μαθαίνουν επίσης να χρησιμοποιούν τα βιβλία ως εργαλεία γνώσεων.
Μέσα από όλα αυτά οι έφηβοι μεταμορφώνονται σε επαρκείς αναγνώστες με σύνθετη σκέψη που είναι εξοικειωμένοι με τα βιβλία, διαβάζουν κριτικά κάθε κείμενο, ικανοί να βυθιστούν σε κάθε λογοτεχνικό είδος και να το απολαύσουν, να το αποκωδικοποιήσουν.
Παιδιά που έχουν εξοικειωθεί με τα βιβλία στις μικρότερες ηλικίες δεν σταματούν στο Γυμνάσιο να διαβάζουν. Πάντα ξέρουν να επιστρέφουν στη μυστική τους επικοινωνία με το συγγραφέα και τους χαρακτήρες. Πρέπει να σεβόμαστε τους ρυθμούς τους, την αγρανάπαυση που κάνουν χωρίς κανένα βιβλίο, αλλά και την ανάγκη τους για λίγη ώρα με τον εαυτό τους χωρίς μαθήματα, χωρίς άγχος, σε ένα ήσυχο μέρος διαβάζοντας. Και χωρίς επικριτικά σχόλια για τις αναγνωστικές επιλογές τους. Άλλωστε τώρα, αν δεν έχει ξεκινήσει ήδη από μικρότερες ηλικίες, πρέπει να ενθαρρύνονται να επιλέγουν τα βιβλία τους μόνοι τους.

Βιβλιογραφία
Ντανιέλ Πενάκ, Σαν ένα μυθιστόρημα, Καστανιώτης
Αγγελική Γιαννικοπούλου, Το σύγχρονο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο, Παπαδόπουλος
Μπρούνο Μπετελχάιμ-Κάρεν Ζέλαν, Μαθαίνοντας ανάγνωση, Καστανιώτης
The ultimate first book guide , A&C Black, London
Joelle Turin, Ces livres qui font grandir les enfants, Didier Jeunesse

http://www.bookbook.gr

Η φροντίδα του παιδιού σε 10 σημεία

Από την Ε.Ψ.Υ.Π.Ε-Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου
www.epsype.gr


10 συμβουλές για όσους μεγαλώνουν παιδιά. 

 

1. Δώσε αγάπη και φροντίδα στο παιδί σου με συνέπεια και σταθερότητα. Η αγάπη είναι ουσιώδης για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως είναι η τροφή για το σώμα του.

2. Δώσε στο παιδί σου, όσο μπορείς περισσότερο από τον χρόνο σου. Αξίζει πιο πολύ να μιλάς, να παίζεις και να διαβάζεις στο παιδί σου παρά να ασχολείσαι συνέχεια με την τάξη και την καθαριότητα του σπιτιού.

3. Φρόντισε να έχει το παιδί σου νέες εμπειρίες από τη στιγμή της γέννησής του. Οι εμπειρίες αυτές το πλουτίζουν και το βοηθούν να αναπτυχθεί φυσιολογικά.

4. Ενθάρρυνε το παιδί σου να παίζει με κάθε δυνατό τρόπο. Το παιχνίδι είναι σημαντικό είτε το παιδί παίζει μόνο του, είτε όταν αργότερα παίζει με άλλα παιδιά. Το παιχνίδι είναι σημαντικό, γιατί μέσα από αυτό, το παιδί ανακαλύπτει, μιμείται, κατασκευάζει, υποκρίνεται, δημιουργεί.

5. Ενθάρρυνε το παιδί σου περισσότερο για την προσπάθεια που κάνει παρά για την επιτυχία.

6. Φρόντισε να δώσεις υπευθυνότητες στο παιδί σου. Οι δεξιότητες και οι ικανότητες του παιδιού μπορούν να αναπτυχθούν με την εμπειρία και το βοηθούν να αναπτύξει σιγά σιγά περισσότερη ανεξαρτησία.

7. Θυμήσου ότι κάθε παιδί έχει τη δική του μοναδικότητα και είναι διαφορετικό από τα άλλα. Πρέπει επομένως η συμπεριφορά μας να είναι "κομμένη και ραμμένη" στα μέτρα του κάθε παιδιού.

8. Όταν κριτικάρεις και επιπλήττεις το παιδί σου, φρόντισε να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να ταιριάζει στο χαρακτήρα του και τις τυχόν ιδιορρυθμίες του.

9. Ποτέ μην απειλείς το παιδί σου ότι θα πάψεις να το αγαπάς και ότι θα το διώξεις από το σπίτι. Μπορεί να είναι σωστό να απορρίπτεις τη συμπεριφορά του, αλλά ποτέ το ίδιο το παιδί.

10. Μην περιμένεις ότι το παιδί σου θα δείξει εύκολα ευγνωμοσύνη. Το παιδί δεν σου ζήτησε να το φέρεις στον κόσμο, η επιλογή είναι δική σου.

Οδηγίες από το υπουργείο Παιδείας, για τα δικαιώματα μαθητών με χωρισμένους γονείς

Το υπουργείο Παιδείας εξέδωσε εγκυκλίους για τα δικαιώματα των παιδιών-μαθητών των οποίων οι γονείς βρίσκονται σε διάσταση, υιοθετώντας τις θέσεις του Συνηγόρου του Παιδιού, ο οποίος μετά από εξέταση σημαντικού αριθμού υποθέσεων σχετικά με προβλήματα που αφορούν την αντιμετώπιση των γονέων που δεν ασκούν την επιμέλεια των τέκνων τους, είχε διαπιστώσει ότι πλήττονταν τα δικαιώματα των παιδιών.

Το κείμενο της εγκυκλίου εδώ

Για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των παιδιών-μαθητών, των οποίων οι γονείς επεκτείνουν τις μεταξύ τους έριδες στο χώρο του σχολείου, ο Συνήγορος ζήτησε από το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων να εκδώσει εγκύκλιες οδηγίες.

Ο Συνήγορος τόνισε ότι ο εκπαιδευτικός, ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που ανακύπτουν όταν οι γονείς ενός μαθητή αδυνατούν να υλοποιήσουν την υποχρέωσή τους για μεταξύ τους συνεργασία κατά την άσκηση του γονικού τους ρόλου, δεν θα πρέπει να ευνοεί τυχόν ιδιοκτησιακές αντιλήψεις του γονέα που ασκεί την επιμέλεια απέναντι στο παιδί-μαθητή. Αντίθετα, πρέπει να ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή και των δύο γονέων στην εκπαίδευση του τέκνου τους, μεριμνώντας για την προστασία των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του παιδιού, λαμβάνοντας υπόψη την άποψη του παιδιού και έχοντας ως γνώμονα το συμφέρον του ανηλίκου.

Ειδικότερα, ο Συνήγορος ζήτησε να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα:
1. Ως προς την επικοινωνία γονέα - τέκνου στον χώρο του σχολείου:
Στις περιπτώσεις που η άσκηση της επιμέλειας του μαθητή, λόγω διάστασης ή διαζυγίου των γονέων του, έχει ανατεθεί στον ένα γονέα, δεν μπορεί να απαγορευθεί εντός του σχολικού χώρου η περιστασιακή επικοινωνία του παιδιού με τον άλλο γονέα (που δεν μένει μαζί του).
Η επικοινωνία δεν θα πρέπει να παρεμποδίζει την εκπαιδευτική διαδικασία. Κατά μείζονα λόγο, δεν μπορεί να απαγορευθεί η είσοδος του γονέα αυτού στο σχολείο. Το ίδιο ισχύει και για τη συμμετοχή του σε εκδηλώσεις, όπως οι σχολικές εορτές.
Μόνο για σπουδαίο λόγο είναι δυνατόν να μην επιτραπεί σε γονέα η είσοδός του στο χώρο του σχολείου, η συμμετοχή του σε σχολική εκδήλωση ή η επικοινωνία με το τέκνο. Η «εντολή» του ενός γονέα προς το σχολείο να απαγορεύσει την είσοδο του άλλου ή την επικοινωνία με το τέκνο δεν συνιστά σπουδαίο λόγο.
2. Η ενημέρωση του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του τέκνου επιβάλλεται στο πλαίσιο εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του σχολείου. Κατ’ εξαίρεση, εάν από τον γονέα έχει αφαιρεθεί συνολικά η άσκηση της γονικής μέριμνας, ο άλλος γονέας έχει την υποχρέωση να τον ενημερώνει για τη φοίτηση του τέκνου, χωρίς αυτό να αποκλείει τη δυνατότητα του σχολείου για ενημέρωση.
3. Η συμμετοχή του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του μαθητή (αλλά το υπόλοιπο της γονικής μέριμνας) στα συλλογικά όργανα της σχολικής κοινότητας δεν μπορεί να αποκλειστεί για το λόγο αυτό.
4. Η παραλαβή του παιδιού ρυθμίζεται με δήλωση του γονέα που ασκεί την επιμέλειά του. Σε περίπτωση διαφωνίας γονέων που ασκούν από κοινού την επιμέλεια, η παραλαβή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την αρχική δήλωση, έως ότου προσκομισθεί στο σχολείο δικαστική απόφαση, η οποία επιλύει τη διαφωνία των γονέων.

Προσφορά εξ αποστάσεως συμβουλευτικής από τον κο Χρήστο Ζιούβα.

O oικογενειακός Θεραπευτής Χρήστος Ζιούβας (www.christosziouvas.gr), προσφέρει για το μήνα Οκτώβρη και κάθε εβδομάδα τη δυνατότητα στους 5 πρώτους που θα στείλουν μήνυμα στην διεύθυνση xziouv@otenet.gr (ξεκινώντας από τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου), να έχουν δωρεάν υπηρεσίες εξ αποστάσεως συμβουλευτικής για θέματα που αφορούν τις οικογενειακές σχέσεις και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με τα παιδιά τους.

Η εξ αποστάσεως συμβουλευτική (on line counseling) αξιοποιεί τις δυνατότητες που μας δίνει η τεχνολογία για την παροχή υπηρεσιών συμβουλευτικής πέραν από την παραδοσιακή πρόσωπο με πρόσωπο πρακτική. Η εξ αποστάσεως συμβουλευτική δεν υποκαθιστά σε καμία περίπτωση την παραδοσιακή πρόσωπο με πρόσωπο συμβουλευτική και βέβαια δεν συνιστά σε καμία περίπτωση κάποιας μορφής ψυχοθεραπεία. Η εξ αποστάσεως συμβουλευτική (on line counseling) παρουσιάζει κάποια πλεονεκτήματα και κάποια μειονεκτήματα έναντι άλλων μορφών συμβουλευτικής.

Η επικοινωνία γίνεται απευθείας με τον κο. Ζιούβα , το περιεχόμενο της είναι απολύτως εμπιστευτικό και σε καμία περίπτωση δεν κοινοποιείται μέσω της ιστοσελίδας του ¨ΕλαΜαζί’. Όποιος επιθυμεί μπορεί να διατηρήσει την ανωνυμία του χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο καθώς δεν θα του ζητηθούν πλήρη στοιχεία.

Περιγραφή της συμβουλευτικής διαδικασίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

Ο / η ενδιαφερόμενος/η και ο Σύμβουλος αλληλογραφούν γύρω από ένα βασικό ερώτημα / αίτημα του/της πρώτου/της με την ακόλουθη διαδικασία:

1. Ο / η ενδιαφερόμενος/η στέλνει στο Σύμβουλο ένα πρώτο ηλεκτρονικό μήνυμα, όπου διατυπώνει με τον σαφέστερο δυνατό τρόπο το αίτημα του/της για βοήθεια και όσες πληροφορίες κρίνει απαραίτητες για την κατανόηση της κατάστασής του/της (γύρω στις 500 λέξεις.

2. Εντός 24 ωρών ο Σύμβουλος του / της στέλνω μια σειρά από διευκρινιστικές ερωτήσεις ώστε να κατανοήσει καλύτερα την κατάστασή του/της.

3. Ο / η ενδιαφερόμενος/η μου στέλνει τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα

4. Εντός 48 ωρών (συνήθως εντός 24 ωρών) από την λήψη της απάντησής του /της, ο Σύμβουλος στέλνει μια ηλεκτρονική επιστολή συμβουλευτικού χαρακτήρα με βάση τις πληροφορίες που έχετε ανταλλάξει στα προηγούμενα στάδια.

5. Ο /η ενδιαφερόμενος/η μου στέλνει τα σχόλια του σχετικά με την επιστολή που έλαβε: πώς ένιωσε, τι σκέφτηκε, τι τον προβλημάτισε, τι του φάνηκε χρήσιμο.

6. Εντός 48 ωρών (συνήθως εντός 24 ωρών) από την λήψη της απάντησης στο (5), ο Σύμβουλος στέλνει ένα καταληκτικό ηλεκτρονικό μήνυμα κλεισίματος.

Να σημειωθεί ότι ο/η ενδιαφερόμενος/η στέλνει τα ηλεκτρονικά του μηνύματα απευθείας στην διεύθυνση του κου Χρ. Ζιούβα (xziouv@otenet.gr)
 
www.elamazi.gr

forum του babyspace.gr

babyspace.gr

Έχετε απορίες για την ανατροφή του παιδιού, την ψυχολογία της εγκύου ή τη συμπεριφορά του νέου γονιού; *Η Συμβουλευτική Ψυχολόγος Δρ. Εύα Στάμου σάς περιμένει αύριο Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου, από τις 14.00 ως τις 15.00, στο forum του babyspace.gr*. Θέστε τις ερωτήσεις σας και λάβετε άμεσες, εμπεριστατωμένες απαντήσεις για όσα σας απασχολούν.

Λειτουργία του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» στο Δ. Βύρωνα»

Το Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο «ΠΝΟΗ» συνεχίζει για δεύτερη χρονιά τη λειτουργία του, παρέχοντας υπηρεσίες σε παιδιά (προ-)σχολικής ηλικίας και τις οικογένειές τους, που αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγου, μάθησης ή σχολικής ένταξης. Το Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο στελεχώνεται από μια διεπιστημονική ομάδα, η οποία αποτελείται από επαγγελματίες ψυχικής υγείας: ψυχολόγο, ειδικό παιδαγωγό, λογοθεραπευτή και εργοθεραπευτή.
Το Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο «ΠΝΟΗ» ανήκει στο κοινωνικό μη- κερδοσκοπικό φορέα «Κοινωνικές Συνεταιριστικές Δραστηριότητες Ευπαθών Ομάδων - ΕΔΡΑ», ο οποίος δραστηριοποιείται στον τομέα της ψυχικής υγείας από το 2001.
Στο Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο «ΠΝΟΗ» παρέχονται (με την κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων) υπηρεσίες όπως, αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών, λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλευτική γονέων, χωρίς οικονομική επιβάρυνση των γονέων!
Το Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο στεγάζεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου επί της οδού Φλέμινγκ 68 στο Δ. Βύρωνα και λειτουργεί καθημερινά από 9:30 πμ. έως 20:30 μμ.

Στοιχεία Επικοινωνίας


Τηλέφωνο / Φαξ: 210-76 50 882
Email: pnoe_edra@yahoo.gr
Website: www.edra-coop.gr



Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο "ΠΝΟΗ"
Δομή του κοινωνικού μη κερδοσκοπικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. "ΕΔΡΑ"

A. Παράρτημα Περιστερίου
Γαστούνης και Γουμενίτσης 14, 121 31
Περιστέρι Αττικής
τηλ/φαξ: 210-59 13 826
Email: pnoe_edra@yahoo.gr

B. Παράρτημα Βύρωνα
Φλέμινγκ 68, 162 33
Βύρωνας Αττικής
τηλ./φαξ: 210-76 50 882
Email: pnoe_edra@yahoo.gr