Είμαι μια νέα μαμά και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας, μέσω του blog μου, όλη την εμπειρία που είχα στην εγκυμοσύνη αλλά και όσα θα έρθουν από εδώ και πέρα. Γίνετε μέλος και στείλτε μου email στο vivliolatreia@gmail.com ή στο ksanthompoumpouras@gmail.com με τις δικές σας εμπειρίες τοκετού, τα δωμάτια που διαμορφώσατε για τα μωρά σας με φωτογραφίες, απορίες ή και συμβουλές που θέλετε να δώσετε στην άλλες μανούλες.

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

Η διατροφική επιλεκτικότητα των παιδιών με αυτισμό δεν αναστέλλει την ανάπτυξή τους

Τα παιδιά με αυτισμό τείνουν να είναι επιλεκτικά με την διατροφή τους αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι η ανάπτυξή τους δεν εξασθενεί εξαιτίας της διαφοροποίησης αυτής.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπριστολ στην Μ.Βρετανία με επικεφαλής την Δρ Πολιν Εμμεττ μελέτησαν στοιχεία από μακροχρόνια έρευνα που είχε θέσει υπό παρακολούθηση σχεδόν 14.000 παιδιά από τη γέννησή τους το 1991 μέχρι που έγιναν επτά ετών.

Εξ αυτών, 79 είχαν διαγνωστεί με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, περιλαμβανομένων 30 με αυτισμό και 23 με σύνδρομο Asperger. Τα υπόλοιπα διαγνώστηκαν με άτυπο αυτισμό, δηλαδή υπάρχουν τα χαρακτηριστικά της πάθησης αλλά σε ήπια μορφή ή δεν μπορούν να ενταχθούν στο φάσμα του αυτισμού.

Συνολικά τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού είχαν λιγότερη ποικιλία στην διατροφή τους από τους υγιείς συνομηλίκους τους, σύμφωνα με τις απαντήσεις των γονέων τους σε ερωτηματολόγια που είχαν συμπληρωθεί όταν τα παιδιά ήταν έξι μηνών, 15 μηνών, 2, 3 και 4 ετών.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών για παράδειγμα, το 37% των παιδιών με αυτισμό ήταν πολύ επιλεκτικά στην διατροφή, έναντι του 14% των υγιών παιδιών. Μεταξύ των πρώτων, όσα έπασχαν από κλασσικό αυτισμό είχαν τις πλέον περιοριστικές διατροφικές συνήθειες, συγκριτικά με τους υπόλοιπους ασθενείς.

Ωστόσο, η κατά μέσο όρο πρόσληψη θερμίδων, πρωτεϊνών, λιπαρών και υδατανθράκων ήταν όμοια μεταξύ των παιδιών με αυτισμό και των υγιών. Και ενώ τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έτρωγαν λιγότερα λαχανικά και φρούτα, έπιναν λιγότερα αναψυκτικά και έτρωγαν λιγότερα γλυκά.

Επίσης δεν προέκυψαν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ως προς το ύψος, το βάρος και τον Δείκτη Μάζας Σώματος ή ως προς τα επίπεδα του σιδήρου στο αίμα.

Δύο διαφορές παρατηρήθηκαν στην διατροφή: τα παιδιά με αυτιστικές διαταραχές είχαν λιγότερη βιταμίνη C, ίσως λόγω των λιγότερων φρούτων και λαχανικών που έτρωγαν και λιγότερη βιταμίνη D η οποία διατροφικά προκύπτει από την κατανάλωση εμπλουτισμένου γάλακτος και τα ψάρια.

Οι ελλείψεις αυτές δεν ήταν μεγάλες και δεν παίζουν μεγάλο ρόλο για την πλειοψηφία των παιδιών.

Οι επιστήμονες συμπεραίνουν λοιπόν ότι οι γονείς των παιδιών με αυτιστικές διαταραχές δεν θα πρέπει να ανησυχούν για την επιλεκτική συμπεριφορά των παιδιών τους στη διατροφή, καθώς τελικά παίρνουν επαρκείς ποσότητες θρεπτικών στοιχείων και αναπτύσσονται φυσιολογικά.
health.in.gr

Κίνδυνος καρκίνου για τα παιδιά που έχουν συλληφθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση

Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες που έχουν προκύψει από εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου, συγκριτικά με άτομα που έχουν συλληφθεί φυσιολογικά, σύμφωνα με σουηδική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λουντ τονίζουν ότι αυτό δεν αποδίδεται στην διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης, αλλά σε ποικιλία άλλων παραγόντων, περιλαμβανομένης της τάσης τα παιδιά της εξωσωματικής γονιμοποίησης να γεννιούνται πρόωρα και να έχουν αναπνευστικά προβλήματα μετά τον τοκετό.

Πάντως ο ατομικός κίνδυνος καρκίνου για ένα παιδί που έχει γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση είναι εξαιρετικά χαμηλός.

Ενώ ο απόλυτος κίνδυνος δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία, οι Σουηδοί ερευνητές σημειώνουν ότι «ο συνολικός κίνδυνος για παιδιατρικό καρκίνο μπορεί να είναι 2 ανά 1.000 παιδιά και ίσως και λιγότερο και ο κίνδυνος μετά από εξωσωματική γονιμοποίησης είναι 3 ανά 1.000, δηλαδή πάρα πολύ χαμηλός ατομικός κίνδυνος».

Αρα λοιπόν το επίπεδο του κινδύνου δεν θα πρέπει να επηρεάζει την απόφαση ενός ζευγαριού να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Πιο αναλυτικά, οι ερευνητές μελέτησαν 16.280 παιδιά που είχαν γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση σε διάστημα 20 ετών. Διαπιστώθηκαν οκτώ περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου από τις αναμενόμενες στον γενικό πληθυσμό (29 έναντι 21). Η διαφορά μπορεί να είναι και τυχαία.

Στο δεύτερο σκέλος της μελέτης επέκτειναν το διάστημα παρακολούθησης του δείγματος και πρόσθεσαν και περισσότερα παιδιά, ανεβάζοντας τον αριθμό του δείγματος στις 30.000 και τον συνολικό αριθμό των περιπτώσεων καρκίνου στις 53 (περιλαμβανομένων των 29).

Τα βρέφη που είχαν γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση είχαν 42% περισσότερες πιθανότητες παιδιατρικού καρκίνου. Μεταξύ των 53 περιπτώσεων καρκίνου, οι 18 ήταν αιματολογικοί καρκίνοι. Οι 15 ήταν οξεία λεμφωβλαστική λευχαιμία. Επίσης 15 καρκίνοι αφορούσαν το κεντρικό νευρικό σύστημα και επτά ήταν εγκεφαλικοί όγκοι. Δύο παιδιά είχαν οφθαλμολογικούς όγκους. Τέλος, καταγράφηκαν και έξι περιπτώσεις παιδιών με την σπάνια διαταραχή ιστιοκυττάρωση.

Η τελευταία εκδηλώνεται όταν δεν υπάρχουν αρκετά λευκά αιμοσφαίρια στο δέρμα, και τα οποί καταπολεμούν τις λοιμώξεις και καταστρέφουν συγκεκριμένες ξένες ουσίες στον οργανισμό. Στην ιστιοκυττάρωση τα κύτταρα αυτά συναθροίζονται στα οστά και άλλα σημεία του σώματος, ειδικά στο κρανίο και τον αυχένα, προκαλώντας διάφορα προβλήματα.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι τα νεογνά που προκύπτουν από εξωσωματική γονιμοποίηση διαφέρουν κατά κάποιο τρόπο απ' τα άλλα βρέφη και αρκετοί παράγοντες τελικά συντελούν στον υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου.

Οι πολλαπλές γεννήσεις για παράδειγμα είναι συχνές στις κυήσεις με εξωσωματική γονιμοποίηση και στην μελέτη διαπιστώθηκε ελαφρώς περισσότερα παιδιά που εκδήλωσαν καρκίνο μετά από πολύδυμη κύηση.

Τέλος, το μεγάλο σωματικό βάρος γέννησης και η ασφυξία κατά τον τοκετό έχει διαπιστωθεί ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου, κάτι που ίσχυε και στην παρούσα μελέτη.

Επίσης δύο από τα παιδιά που εκδήλωσαν καρκίνο είχαν σύνδρομο Down και είναι γνωστό ότι τα παιδιά με το εν λόγω σύνδρομο γενικώς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, ειδικά παιδική λευχαιμία.
doctors.in.gr

Βιβλίο ευχών





Βιβλιο ευχών - Κάστρο

Μία χειροποίητη κατασκευή


Φτιάξτω μόνη σου

Όπως σας έχω πει, γράψει, ο ξανθομπούμπουρας ήρθε πολύ νωρίς και το δωμάτιο του δεν ήταν έτοιμο, θα μου πεις εδώ δεν ήταν έτοιμη η βαλίτσα μου, θα ήταν το δωμάτιο; Έτσι σιγά σιγά ετοιμάζω το δωμάτιο του, ήδη κοιμάται εκεί πριν σαραντίσει γιατί δεν το βόλευε η καλαθούνα.
Και ξεκινήσαμε, κούνια, ραφάκια, κουρτίνες ... αυτό που δεν αποφάσιζα (το πιο χαζό βέβαια) ήταν τι θα κάνω με το φωτιστικό, το οποίο ήταν ένα απλό άσπρο χάρτινο, και σκέφτηκα να το γεμίσω με κορδέλες στα χρώματα του δωματίου, πορτοκαλί - πράσινο - γαλάζιο και στα τελειώματα από τη γαλάζια κόλλησα χαντρούλες, ιδού το αποτέλεσμα :
χρειάστηκα: το φωτιστικό, διάφορες κορδέλες, χαντρούλες και πιστόλι σιλικόνης, σιλικόνη.
Και για να είμαι δίκαιη εγώ το σκέφτηκα και η φίλη μου η Μαρία το έκανε, είναι "μανούλα" στις κατασκευές!!!

Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

Ρουχαλάκια για όλες τιε ηλικίες

Στο Du Pareil θα βρούμε πολύ όμορφα ρουχάκια, και ένα τσεκάρισμα που έκανα εχθές έχουν και καλές εκπτώσεις. Στο site τους www.dpam.com έχεις σχεδόν τα πάντα που θα βρείτε στα καταστήματα τους και επίσης μπορείτε να τα παραγγείλετε - βέβαια στο forum τους διάβασα πως μία κοπέλα στην Ιταλία είχε πρόβλημα με την παραλαβή, αλλά μπορείτε να πάρετε ιδέες - άσε δε την συσκευασία δώρου που έχουνε (πανέμορφα κουτάκια)!

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010

Η πρώτη μέρα στο σχολείο

Όλοι θυμόμαστε την πρώτη ημέρα στο σχολείο σαν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Για πολλά παιδία η είσοδος στο σχολείο είναι μια ευχάριστη αλλαγή στο τρόπο ζωής τους αλλά για ορισμένα είναι μαρτυρική. Όλοι θυμόμαστε την πρώτη ημέρα στο σχολείο σαν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Για πολλά παιδία η είσοδος στο σχολείο είναι μια ευχάριστη αλλαγή στο τρόπο ζωής τους αλλά για ορισμένα είναι μαρτυρική. Αυτό επειδή είναι η πρώτη παρατεταμένη απομάκρυνση τους από το σπίτι.

Η προσωπικότητα του παιδιού, η καλή σωματική υγεία, ο σωστός τρόπος ανατροφής του παιδιού παίζουν τον κύριο ρόλο για την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο. Ένα ώριμο παιδί μπορεί να δει την είσοδο του στο σχολείο σαν μια ευκαιρία να γνωρίσει και να παίξει με άλλα παιδιά ή να μάθει καινούργια πράγματα. Αντιθέτως, άλλα παιδιά μπορεί να βρίσκουν την διαδικασία πολύ πιο δύσκολη. Οδυνηρή και συχνά αυτή η δυσκολία φτάνει μέχρι την ολοκληρωτική άρνηση που συνήθως συνοδεύεται από παθολογικά συμπτώματα χωρίς κάποια οργανική αιτία π.χ ζαλάδες, τάσεις για εμετό, στομαχόπονους, βήχας, κακοδιαθεσία, πονοκέφαλος κ.α

Η σχολειοφοβία είναι ένα ψυχολογικό πρόβλημα, μια αγχώδη διαταραχή, η οποία αποτελεί μέρος της διαταραχής αποχωρισμού από αγαπημένα πρόσωπα κυρίως της μητέρας. Οι ψυχαναλυτές θεωρούν ότι το παιδί από φόβο θα χάσει την μητέρα του, υποσυνείδητα μεταφέρει αυτό τον φόβο σε ένα εξωτερικό ερέθισμα, στην προκείμενη περίπτωση στο σχολείο. Όλοι όμως οι ειδικοί συμφωνούν ότι το σχολείο δεν είναι το κύριο αίτιο που προκαλεί το άγχος και το φόβο, αλλά η αφορμή, μια καλή δικαιολογία θα λέγαμε, για τις οικογενειακές σχέσεις που παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα το παιδί δηλ. που βιώνει την υπερπροστασία ή την απόρριψη, ή ακόμα και τα δύο μαζί σαν κύρια συμπεριφορά της μητέρας.

Η σχολειοφοβία παρουσιάζεται σε παιδιά 5 έως 17 ετών στην αρχή της σχολικής χρονιάς αλλά και αργότερα και συνοδεύεται και από άλλες φοβίες. Σε αύρα τα παιδιά που παρουσιάζουν σχολειοφοβία φαίνεται να έχει εμποδιστεί η συναισθηματική εξέλιξη, αλλά και η απόκτηση του αισθήματος της αυτονομίας. Αντίθετη συμπεριφορά παρουσιάζουν μέσα στο σπίτι όπως πείσμα απαιτήσεις, ισχυρογνωμοσύνη και τις περισσότερες φορές καταδυναστεύουν τους γονείς.

Στα μικρά παιδιά το πρόβλημα έχει μικρότερη διάρκεια, στα μεγαλύτερα το πρόβλημα είναι ανησυχητικό και έχει μεγαλύτερη διάρκεια αλλά και σε αυτές τις περιπτώσεις όταν αντιμετωπιστεί η πρόληψη για μελλοντική εξέλιξη είναι αισιόδοξη. Σε περιπτώσεις που αυτά τα παιδιά έμειναν χωρίς κάποια θεραπευτική προσεέγγιση, συνέχισαν αν αρνούνται όχι μόνο το σχολείο αλλά και την δουλειά όταν ενηλικιώθηκαν.

Πώς να βοηθήσετε:

•Μη βασιστείτε στην αυτόματη υποχώρηση των συμπτωμάτων. Η φράση θα το ξεπεράσει με τον καιρό παγώνει την κατάσταση δεν την βελτιώνει.
•Κρατήστε το παιδί στο σπίτι μόνο όταν είναι πραγματικά άρρωστο.
•Δώστε στο παιδί να καταλάβει ότι η παρουσία του το σχολείο είναι μια μη διαπραγματεύσιμη δραστηριότητα.
•Αποφύγετε να ρωτάτε κάθε πρωί το παιδί σας πως αισθάνεται.
•Η δυνατότητα να μπορεί να σας τηλεφωνεί στο διάλειμμα συνήθως έχει θετικά αποτελέσματα.
•Συζητήστε το πρόβλημα με το δάσκαλο ώστε να συμφωνήσετε σε μια κοινή πορεία αντιμετώπισης του προβλήματος.
•Συμβουλευτείτε τον ψυχολόγο αν οι προσπάθειες σας δεν αποδώσουν.
'),(26,'3 2006-07-03 ΜΑΘΗΣΗ ΜΕΣΩ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ Βοηθώντας το παιδί σας προσχολικής ηλικίας Γιατί είναι το παιχνίδι σημαντικό;
Μέσω του παιχνιδιού τα παιδιά ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους, μαθαίνουν για τους εαυτούς τους και το περιβάλλον τους. Βιώνουν νέες καταστάσεις, μαθαίνουν να εκφράζουν τους εαυτούς τους και να αναπτύσσουν μία ποικιλία δεξιοτήτων (π.χ. κοινωνικές δεξιότητες: μαθαίνουν να συνεργάζονται και να σέβονται τους κανόνες, σωματικές δεξιότητες: εξασκούν το κινητικό τους σύστημα στην αντοχή, στην ευλυγισία, στο συντονισμό των κινήσεων, στην ισορροπία, πνευματικές δεξιότητες: να συγκεντρώνονται, να σκέπτονται, να βρίσκουν λύσεις και να καταλήγουν σε λογικά συμπεράσματα, να κατηγοριοποιούν, συναισθηματικές δεξιότητες: να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να επεξεργάζονται και να κατανοούν τις κοινωνικές σχέσεις μέσα από παιχνίδια δραματοποίησης ρόλων) οι οποίες θα βοηθήσουν τη περαιτέρω μάθησή τους. Για κάθε ηλικία υπάρχουν και διαφορετικά παιχνίδια που μπορεί να παίξει ένα παιδί σύμφωνα με το στάδιο ανάπτυξης που βρίσκεται.

Μάθηση και παιχνίδι
Είναι σημαντικό ότι το παιχνίδι είναι μία διασκεδαστική εμπειρία για τα παιδιά έτσι ώστε να υποκινηθούν να μάθουν και να αναπτύξουν νέες δεξιότητες. Για κάποια παιδιά το παιχνίδι ίσως να είναι περισσότερο δύσκολο και ίσως να χρειάζονται περισσότερη βοήθεια προκειμένου να βρουν με ενεργό τρόπο νέους τρόπους να παίξει.

Πως μπορώ να ενθαρρύνω το παιδί μου να μάθει μέσω του παιχνιδιού;

•Να έχετε μία ποικιλία παιχνιδιών διαθέσιμα στο παιδί σας, αλλά να μην έχετε πολλά έξω κάθε φορά. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας βοηθήσει να βάλουν στη θέση τους παιχνίδια με τα έχουν παίξει.
•Παιχνίδια που προκαλούν θόρυβο, που έχουν διαφορετικές υφές και είναι διασκεδαστικά στο να τα βλέπεις, είναι πολύ πιθανόν να τραβήξουν τη προσοχή του παιδιού σας περισσότερο.
•Ενθαρρύνετε το παιδί σας να περνά ήρεμες στιγμές μαζί σας, για παράδειγμα, να κοιτάτε τις φωτογραφίες στα βιβλία, εναλλάσσοντας.. Ελαχιστοποιήστε άλλους περισπασμούς τη στιγμή εκείνη, π.χ. κλείστε τη τηλεόραση, απομακρύνετε άλλα παιχνίδια.
•Η τοποθέτηση παιχνιδιών, το στοίβαγμα κυπέλλων, η διαμόρφωση ταξινομήσεων και η απλή κατασκευή παιχνιδιών είναι ιδανικές για να ενθαρρύνουν το διερευνητικό παιχνίδι.
•Δραστηριότητες με δύο χέρια, όπως τίναγμα παιχνιδιών, λεπτές δοκιμασίες δεξιοτεχνίας ή το γύρισμα των σελίδων στα βιβλία θα βοηθήσει το παιδί σας να χρησιμοποιεί τα δύο του χέρια μαζί καλά
•Χρησιμοποιείστε κοντόχοντρα παστέλ ή μαρκαδόρους με παχύ μύτη για να ενθαρρύνετε τη πρώιμη γραφή αφού είναι πιο εύκολο στα μικρά παιδιά να κάνουν ίχνη με αυτά.
•Παιχνίδια που είναι «βρώμικα», όπως να ζωγραφίζει με τα δάκτυλα, παίζοντας με τη ζύμη, την άμμο, το νερό μπορεί επίσης να βοηθήσει τις χειρονακτικές δεξιότητες του παιδιού σας να αναπτυχθούν.
•Απλά παιχνίδια με τη μπάλα, παζλ, μουσικά όργανα παιχνίδια παρέχουν μια διασκεδαστική εμπειρία οπτικο-κινητικού συντονισμού.
•Τα παιχνίδια έξω από το σπίτι ή τα σωματικά είναι σημαντικά για την ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να βιώσει την κίνηση στην παιδική χαρά π.χ. στην κούνια, στο κήπο π.χ. να σπρώχνει ή να τραβά παιχνίδια , ή στο σπίτι π.χ. να περπατά στα τέσσερα μέσα/έξω/διαμέσου κουτιών ή κάτω ή πάνω από τις καρέκλες.
•Παιχνίδια με λεκτικές οδηγίες όπως τυφλόμυγα, ʽʽαγαλματάκια ακούνηταʼʼ μπορεί να βοηθήσουν το παιδί σας με τη προσχεδιασμένη κίνηση καθώς επίσης να το βοηθήσουν να αναπτύξει εγρήγορση του σώματός τους σε σχέση με άλλα αντικείμενα.
Χρειάζεται να αγοράσω ακριβά παιχνίδια;
Υπάρχουν πολλά πράγματα στο σπίτι με τα οποία μπορείτε με ασφάλεια να αφήσετε τα παιδιά σας να παίξουν, και τα οποία θα τα βοηθήσουν να μάθουν και να αναπτύξουν τις ικανότητές τους.
Παρακάτω είναι κάποιες προτάσεις:

•Κατσαρόλες και τηγάνια – κάνουν ένα ενδιαφέρον θόρυβο αν χτυπιούνται ελαφρά με ένα κουτάλι/χέρι ή αν αντικείμενα πετάγονται μέσα σε αυτά.
•Παρέχετε πλαστικές τσάντες, κουτιά ή ένα άδειο κουτί από παπούτσια, έτσι ώστε το παιδί να μπορεί να βγάζει πράγματα.
•Χρησιμοποίησε ένα εύρος δοχείων στο μπάνιο για να ενθαρρύνετε το άδειασμα και το γέμισμα. Τα σφουγγάρια μπορεί να είναι πολύ διασκεδαστικά και να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των χειρονακτικών δεξιοτήτων.
•Το τσαλακωμένο χαρτί κάνει ένα καλό απλό παιχνίδι, αλλά βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας δε το καταπίνει. Μπορεί να το τσαλακώσει έτσι ώστε να δημιουργήσει μία μπάλα και να τη χρησιμοποιήσει ως παιχνίδι πετώντας την ή πιάνοντάς την, η πετώντας την σε κάποιους στόχους, όπως σε ένα καλάθι ή σε ένα δοχείο.
•Κάντε το δικό σας παιχνίδι με ένα ζυμάρι όπου το παιδί μπορεί να τσιμπά/ τραβά/ ζουλά/ανοίγει και έτσι να βοηθηθεί να αναπτύξει χειρονακτικές δεξιότητες.
•Να έχετε έξω ένα κουβαδάκι για την άμμο. Μέσα στο σπίτι μπορείτε να χρησιμοποιείτε ρύζι ή αλεύρι σε ένα δοχείο. Ενθαρρύνετε τη χρήση εργαλείων όπως τα κουτάλια, τα φτυάρια, τα φλιτζάνια και τα μπολ.
•Ζωγραφίζοντας σχέδια, σχήματα, εικόνες στην άμμο και ξυρίζοντας τον αφρό μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να αναπτύξει τις ικανότητες προγραφής.
•Άγρια παιχνίδια και παιχνίδια πτώσης είναι πολύ διασκεδαστικά και μπορεί να τα διδάξει σχετικά με το σώμα τους στο χώρο και τη κίνηση. Το βάδισμα μετʼ εμποδίων και τα παιχνίδια με εμπόδια, όπως η τυφλόμυγα μπορεί επίσης να τα βοηθήσουν να αναπτύξουν επίγνωση των μερών του σώματός τους και των τοποθεσιών.
•Μάθετε στο παιδί σας ζωηρά τραγούδια με ομοιοκαταληξία.
•Το να κοιτάτε μαζί βιβλία με εικόνες μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να αναπτύξει πολλές σημαντικές δεξιότητες, όπως την παρατηρητικότητα, την ακρόαση και τη προσοχή.
•Κάντε φυσαλίδες με απορρυπαντικό υγρό, χρησιμοποιείστε ένα κομμάτι σωλήνα ή ένα λουρί τσάντας για να κάνετε ένα κύκλο διαμέσου του οποίου να φυσάτε.
•Το να σας βοηθά με τις δουλειές του σπιτιού, όπως το να βάλει άπλυτα στο πλυντήριο, το δίπλωμα των ρούχων μπορεί να είναι καλή μαθησιακή εμπειρία για το παιδί. Μιλήστε τους σχετικά με το τι κάνετε ώστε να αναπτύξετε τις γλωσσικές δεξιότητες.
•Τοποθετήστε μία ποικιλία διαφορετικής υφής αντικειμένων μπροστά στο παιδί σας, όπως κλειδί, κουμπί, μπάλα σε ένα κουτί, προκειμένου να αισθανθεί και να μαντέψει το αντικείμενο με τα μάτια κλειστά.
Και μη ξεχνάτε:

•Είναι σημαντικό το παιδί να τελειώνει πάντα το παιχνίδι που άρχισε.
•Είναι σημαντικό το παιχνίδι που ασχολείται το παιδί σας να έχει ένα τελικό στόχο, ένα αποτέλεσμα, π.χ. παίζω με τα τουβλάκια και φτιάχνω ένα πύργο.

Κάνει να πάρει βιταμίνες το παιδί;

Κάνει να πάρει βιταμίνες το παιδί;
Γράφει ο Γιώργος Μίλεσης, MSc
Κλινικός Διαιτολόγος Διατροφολόγος

Τα παιδιά που καταναλώνουν μια ισορροπημένη διατροφή, άρα θεωρητικά παίρνουν όλες τις βιταμίνες και τα μέταλλα που χρειάζονται από τα τρόφιμα, συνήθως δεν χρειάζονται απαραίτητα κάποιο συμπλήρωμα. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι κακό, αν ακολουθηθούν οι κατάλληλες οδηγίες.

Βέβαια, μερικές από τις τροφές που ήδη τρώει το παιδί σας έχουν εμπλουτισθεί με συμπληρωματικές βιταμίνες και μέταλλα. Το γάλα έχει επιπλέον βιταμίνη D, σε πολλά δημητριακά πρωινού έχουν προστεθεί βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, το τυποποιημένο ψωμί έχει επιπλέον σίδηρο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, ενώ στο χυμό πορτοκαλιού πρόσφατα προσέθεσαν ασβέστιο.

Τα παιδιά που είναι πολύ επιλεκτικά στο φαγητό, μπορεί να εμφανίσουν κάποια έλλειψη θρεπτικού συστατικού. Έρευνες δείχνουν ότι πολλά παιδιά δεν προσλαμβάνουν επαρκή ποσότητα βιταμίνης D από τα τρόφιμα. Βέβαια, σε μια μεσογειακή χώρα όπως η δική μας, η έκθεση στο φως του ήλιου καλύπτει μέρος από αυτό το έλλειμμα. Σε κάθε περίπτωση, μιλήστε με τον παιδίατρο ή τον κλινικό διαιτολόγο σας, πριν δώσετε στο παιδί συμπλήρωμα βιταμίνης D.

Τα παιδικά συμπληρώματα διατροφής είναι σε γενικές γραμμές ασφαλή, αλλά φροντίστε να ακολουθήσετε τις οδηγίες που αναγράφονται στην ετικέτα. Αποφύγετε τα συμπληρώματα σε μεγάλες δόσεις (όπως λέγονται μέγα-δόσεις), για οτιδήποτε. Ορισμένες βιταμίνες όπως ο σίδηρος, οι βιταμίνες Α και D, μπορεί να γίνουν τοξικές.

Μην βασίζεστε όμως στα συμπληρώματα διατροφής, ως υποκατάστατο, για την κατανάλωση υγιεινών τροφίμων. Συνεχίστε να ενθαρρύνετε το παιδί σας να καταναλώσει μια ισορροπημένη διατροφή, συμπεριλαμβανομένων πολλών φρέσκων φρούτων και λαχανικών, δημητριακών ολικής αλέσεως, γαλακτοκομικών προϊόντων (ή άλλων πηγών ασβεστίου) και λιπαρών υλών όπως το ελαιόλαδο, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι.

Τα διαιτητικά παρασκευάσματα που δεν είναι τυποποιημένα – δεν συνοδεύονται από ανάλυση σύστασης – και η ποιότητά τους δεν είναι εγγυημένη, χρήζουν προσοχής, όταν μιλάμε για παιδιά. Κοιτάξτε την ετικέτα τους και ζητήστε εγγυήσεις για την ασφάλεια τους.