από ΜΕ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΑΝΙΔΙΑ την Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011 στις 3:31 μ.μ.
...Και κάπου εδώ έχεις μπει στη λογική να κάνεις δεύτερο παιδάκι! Προετοιμάζεις το πρώτο σου παιδί για την απόφαση, προσπαθείς με αγάπη να το δεχτεί, να το αγαπήσει, κρατάς χαμηλούς τόνους γιατί ναι μεν είναι αλλαγή στη ζωή του αλλά όχι και το τέλος του κόσμου και πλέον έχεις μπει στη φάση της εγκυμοσύνης...
Μαζί το παιδί στο γυναικολόγο, στους υπερήχους, να βλέπει το μωρό μέσα στην κοιλίτσα, να εξηγείς ότι κι εσύ έτσι ήσουν και τώρα μεγάλωσες και μπορείς να κάνεις τόσα ωραία πραματάκια, το συμφιλιώνεις με το νέο πλασματάκι και μπαίνεις στην τελική ευθεία!
Οι περιπτώσεις δύο: Γεννάς σαν άνθρωπος όταν έρθει η ώρα ή γεννάς με ραντεβού φυσιολογικά ή με καισαρική.
Πρώτη περίπτωση: Γρήγορες κινήσεις, πόνος που όσο και να προσπαθήσεις να τον κρύψεις φαίνεται και ένα παιδάκι που προσπαθείς να το καθησυχάσεις ότι είσαι καλά!
Δεύτερη περίπτωση: Παίρνεις την κοιλιά σου, τη βαλίτσα σου, φιλάς το παιδί σου και του λες ότι θα γυρίσεις με το αδερφάκι του.
Κοινά χαρακτηριστικά και στις δύο περιπτώσεις; Ενα παιδί σε σύγχυση, το οποίο θα δει τη μαμά του μετά από 3 περίπου μέρες.
Ο,τι προετοιμασία έκανες έχει πάει βήματα πίσω γιατί ξαφνικά το πολυπόθητο αδερφάκι έγινε ο εισβολέας που στέρησε τη μητέρα του, που την έκανε να πονά και που τώρα τη διεκδικεί με κλάμα και χέσιμο 24 ώρες το 24ωρο!!!
Κι όλα αυτά γιατί η πολιτική των μαιευτηρίων απαγορεύει να βρίσκονται παιδιά εκεί!!!! "Μα θέλω μονόκλινο για αυτό το λόγο! Θέλω το παιδί μου να βιώσει τη χαρά μου και να δει το αδερφάκι του όπως δικαιούται!" "Λυπούμαστε! Τα παιδιά δεν επιτρέπονται στο χώρο του μαιευτηρίου!" Ετσι γυρίζεις σπίτι σου 3 μέρες αργότερα έχοντας αφήσει το παιδί σου να νοιώσει τη μεγαλύτερη προδοσία!! Εφυγες μόνη σου, το παράτησες και γυρίζεις με τον αντικαταστάτη!!!
Αυτό, λοιπόν εγώ δε θέλω να το περάσω! Πρέπει να κάνω καισαρική και θέλω όταν ξυπνήσω να έχω δίπλα μου την οικογένειά μου!
Τι επιλογές έχω; Μπορώ να επιλέξω κατ'οίκον νοσηλεία με μαία; Μπορώ να κινήσω διαδικασίες και να ζητήσω τουλάχιστον να είναι στο μαιευτήριο με το μπαμπά του το παιδί μου τη στιγμή της γέννας και να μπορεί να με επισκεφτεί όταν θα νοιώσει την ανάγκη;
Δε θέλω να ακούσω "τι θα γίνει αν κάτι πάει στραβά;" Αν κάτι πάει στραβά μιλάμε σε άλλη βάση και πλέον είναι άλλες οι προτεραιότητες! Τώρα προτεραιότητα έχει η συνολική υγεία και των δύο παιδιών μου καθώς και όλης της οικογένειάς μου!!!
Παρακαλώ, όποιον γνωρίζει διεξόδους να με ενημερώσει..
Ευχαριστώ πολύ!!!
...Και κάπου εδώ έχεις μπει στη λογική να κάνεις δεύτερο παιδάκι! Προετοιμάζεις το πρώτο σου παιδί για την απόφαση, προσπαθείς με αγάπη να το δεχτεί, να το αγαπήσει, κρατάς χαμηλούς τόνους γιατί ναι μεν είναι αλλαγή στη ζωή του αλλά όχι και το τέλος του κόσμου και πλέον έχεις μπει στη φάση της εγκυμοσύνης...
Μαζί το παιδί στο γυναικολόγο, στους υπερήχους, να βλέπει το μωρό μέσα στην κοιλίτσα, να εξηγείς ότι κι εσύ έτσι ήσουν και τώρα μεγάλωσες και μπορείς να κάνεις τόσα ωραία πραματάκια, το συμφιλιώνεις με το νέο πλασματάκι και μπαίνεις στην τελική ευθεία!
Οι περιπτώσεις δύο: Γεννάς σαν άνθρωπος όταν έρθει η ώρα ή γεννάς με ραντεβού φυσιολογικά ή με καισαρική.
Πρώτη περίπτωση: Γρήγορες κινήσεις, πόνος που όσο και να προσπαθήσεις να τον κρύψεις φαίνεται και ένα παιδάκι που προσπαθείς να το καθησυχάσεις ότι είσαι καλά!
Δεύτερη περίπτωση: Παίρνεις την κοιλιά σου, τη βαλίτσα σου, φιλάς το παιδί σου και του λες ότι θα γυρίσεις με το αδερφάκι του.
Κοινά χαρακτηριστικά και στις δύο περιπτώσεις; Ενα παιδί σε σύγχυση, το οποίο θα δει τη μαμά του μετά από 3 περίπου μέρες.
Ο,τι προετοιμασία έκανες έχει πάει βήματα πίσω γιατί ξαφνικά το πολυπόθητο αδερφάκι έγινε ο εισβολέας που στέρησε τη μητέρα του, που την έκανε να πονά και που τώρα τη διεκδικεί με κλάμα και χέσιμο 24 ώρες το 24ωρο!!!
Κι όλα αυτά γιατί η πολιτική των μαιευτηρίων απαγορεύει να βρίσκονται παιδιά εκεί!!!! "Μα θέλω μονόκλινο για αυτό το λόγο! Θέλω το παιδί μου να βιώσει τη χαρά μου και να δει το αδερφάκι του όπως δικαιούται!" "Λυπούμαστε! Τα παιδιά δεν επιτρέπονται στο χώρο του μαιευτηρίου!" Ετσι γυρίζεις σπίτι σου 3 μέρες αργότερα έχοντας αφήσει το παιδί σου να νοιώσει τη μεγαλύτερη προδοσία!! Εφυγες μόνη σου, το παράτησες και γυρίζεις με τον αντικαταστάτη!!!
Αυτό, λοιπόν εγώ δε θέλω να το περάσω! Πρέπει να κάνω καισαρική και θέλω όταν ξυπνήσω να έχω δίπλα μου την οικογένειά μου!
Τι επιλογές έχω; Μπορώ να επιλέξω κατ'οίκον νοσηλεία με μαία; Μπορώ να κινήσω διαδικασίες και να ζητήσω τουλάχιστον να είναι στο μαιευτήριο με το μπαμπά του το παιδί μου τη στιγμή της γέννας και να μπορεί να με επισκεφτεί όταν θα νοιώσει την ανάγκη;
Δε θέλω να ακούσω "τι θα γίνει αν κάτι πάει στραβά;" Αν κάτι πάει στραβά μιλάμε σε άλλη βάση και πλέον είναι άλλες οι προτεραιότητες! Τώρα προτεραιότητα έχει η συνολική υγεία και των δύο παιδιών μου καθώς και όλης της οικογένειάς μου!!!
Παρακαλώ, όποιον γνωρίζει διεξόδους να με ενημερώσει..
Ευχαριστώ πολύ!!!
