Είμαι μια νέα μαμά και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας, μέσω του blog μου, όλη την εμπειρία που είχα στην εγκυμοσύνη αλλά και όσα θα έρθουν από εδώ και πέρα. Γίνετε μέλος και στείλτε μου email στο vivliolatreia@gmail.com ή στο ksanthompoumpouras@gmail.com με τις δικές σας εμπειρίες τοκετού, τα δωμάτια που διαμορφώσατε για τα μωρά σας με φωτογραφίες, απορίες ή και συμβουλές που θέλετε να δώσετε στην άλλες μανούλες.

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Οικογενειακές φωτογραφίες

η θεία Έλενα
η χαζογιαγιά Μαρία

η θεία Νατάσα

ο παππούς παίζει και ο ξανθομπούμπουρας τραγουδά

Όταν το μωρό απομακρύνει

Ένα μωρό, εκτός από ευτυχία, φέρνει μαζί του πολλή κούραση, νεύρα και ομηρικούς καβγάδες ανάμεσα στο ζευγάρι. Χρειάζεται μεγάλη ψυχραιμία, τεράστιες δόσεις αγάπης και κατανόησης, αλλά και αρκετή προσπάθεια για να βελτιωθεί η κατάσταση. Άλλωστε, είναι μια ακόμα δύσκολη φάση.
Γενιές και γενιές μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με το όνειρο της οικογένειας. Αλλά κι εσύ η ίδια πάντα ονειρευόσουν να τελειοποιήσεις τον –ήδη τέλειο– έρωτά σου φέρνοντας στον κόσμο ένα παιδί, να μοιραστείς με τον αγαπημένο σου στιγμές υπέρτατης τρυφερότητας, να κάνεις την ευτυχία να χτυπάει γκελ στο ταβάνι. Από την πρώτη φορά που ανακοινώσατε στους γύρω σας ότι «το πάτε σοβαρά», βαρέθηκες να ακούς την ίδια ευχή: «Άντε τώρα να βάλετε μπρος για το νέο μέλος». Και μετά, άρχιζε το παραμύθι: πως το παιδί φέρνει το ζευγάρι κοντά ή πως η αγάπη σας θα ολοκληρωθεί και τα σχετικά. Κανείς όμως δεν σου είπε ποτέ την πικρή αλήθεια. Ότι για ένα χρονικό διάστημα –τουλάχιστον– το παιδί όχι μόνο απομακρύνει το ζευγάρι, αλλά δοκιμάζει και την αγάπη του σοβαρά…

Τα ‘χω παίξει σου λέω

Όσο ξενύχτι κι αν έχεις ρίξει εσύ ή ο καλός σου τόσα χρόνια, όσα ξημερώματα κι αν έχετε απολαύσει μαζί ή χώρια μετά από ολονύκτια πάρτι, αυτό δεν το έχεις ξαναδεί. Η κούρασή σου φτάνει σε ακραία όρια, ο οργανισμός σου είναι ήδη εξουθενωμένος και πια αρχίζει να καταρρέει, η νύστα χτυπάει κόκκινο και το μυϊκό σου σύστημα δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη την όμορφη και γυμνασμένη γυναίκα που ήσουν κάποτε. Όταν είσαι μάνα, μαθαίνεις να κάνεις τα πάντα με ένα χέρι, καμιά φορά και με μισό ή, αν τα πράγματα στριμώξουν πολύ, και με κανένα. Η νύχτα γίνεται μέρα χωρίς δυστυχώς να συμβαίνει και το αντίστροφο. Το σώμα σου δεν έχει προλάβει να συνέλθει από την εγκυμοσύνη και τη γέννα κι εσύ περπατάς στο σπίτι πάνω κάτω συνέχεια με ένα τετράκιλο στο χέρι λες και είσαι αρσιβαρίστας. Αλλά εδώ δεν έχει ζετέ ούτε αρασέ. Έχει μόνο s’ il vous plait όταν παρακαλάς (ικετεύεις πάει καλύτερα) το μωράκι σου να κοιμηθεί επιτέλους. Εκείνα τα οχτάωρα μίνιμουμ ύπνου που υποστήριζες με πάθος ότι είναι το στάνταρ σου είναι τόσο μακρινά όσο και τα πρωινά της Κυριακής που τεμπέλιαζες για ώρες στον καναπέ με εφημερίδες και καφέ. Η κούραση και η νύστα δεν σε αφήνουν να σκεφτείς καθαρά ούτε και σε απλά ζητήματα, αφού όλα πια σου φαίνονται βουνό. Ξυπνάς τη νύχτα για να ταΐσεις το μωρό και κοιτάς από το παράθυρο τα σκοτεινά διαμερίσματα απέναντι και μισείς τους γείτονες που κοιμούνται. Σου τη σπάει που δεν μπορεί ή δεν θέλει να βοηθήσει ο αγαπημένος σου σε κάτι τέτοιες δύσκολες στιγμές, κι αυτός όμως είναι πτώμα. Αλλά, δυστυχώς, δυο ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι άνθρωποι το μόνο που μπορούν να κάνουν καλά είναι να τσακωθούν…

Νεύρα, πολλά νεύρα

Το νέο μέλος της οικογένειας φέρνει χαρά, αλλά και απίστευτη αναστάτωση. Η ζωή σου έχει έρθει ανάποδα, τα πάνω έχουν έρθει κάτω και τα κάτω πάνω. Προσπαθείς να καταλάβεις πώς δουλεύεις, ψάχνεις το manual που, δεν γίνεται, κάπου θα έχει παραπέσει και σπας το κεφάλι σου να βρει λύσεις σε προβλήματα που δεν είχες ποτέ σκεφτεί ότι υπάρχουν. Και λογικό είναι, αφού κανείς δεν γεννιέται γονιός, και αυτό είναι μια αλήθεια που πρέπει να πάρεις απόφαση. Ο καθένας που σε βλέπει σου λέει και κάτι διαφορετικό, ο γιατρός κάτι άλλο, το άρθρο στο περιοδικό κάτι τρίτο. Και φυσικά δεν συμφωνείς και με τον καλό σου. Εδώ που τα λέμε, με τέτοιο πάρτι ορμονών δεν μπορείς να συμφωνήσεις ούτε με τον εαυτό σου. Κάθε σου βήμα κουδουνίζει αφού κλοτσάς κατά λάθος παιχνίδια, μουσικά αρκουδάκια και μπαλίτσες σε φλούο χρώματα. Τα παίρνεις στο κρανίο με το παραμικρό και μετά βουλιάζεις στις τύψεις, αφού όλοι επιμένουν ότι πρέπει να είσαι φοβερά ήρεμη για χάρη του μωρού σου. Αυτό όμως κλαίει. Δεν μιλάει, δεν περπατάει, δεν γελάει. Απλώς κλαίει. Κλαίει όταν πεινάει, κλαίει όταν νυστάζει, κλαίει όταν ξυπνάει, κλαίει όταν θέλει να ρευτεί, κλαίει όταν θέλει να κάνει κακά. Γενικώς, κλαίει. Όλοι οι συγγενείς έχουν πέσει πάνω σου. Προσπαθούν να βοηθήσουν και απλώς επιδεινώνουν την κατάσταση. Ο αγαπημένος σου γκρινιάζει κι αυτός. Δεν προλαβαίνει να ηρεμήσει, του λείπει η παλιά σας ζωή, του λείπεις εσύ, του λείπει ο εαυτός του. Ένας φαύλος κύκλος, αφού τα νεύρα οδηγούν σε γκρίνια, αλλά και η γκρίνια εντείνεται από τα νεύρα. Και δυο άνθρωποι που έχουν νεύρα και γκρινιάζουν καταλήγουν με συνοπτικές διαδικασίες να τσακώνονται...

Ή οι γονείς σου ή εγώ

Όταν γνωριστήκατε, όλα ήταν τέλεια. Δεν φανταζόσουν ότι υπήρχε κάποιος με τον οποίο θα ταίριαζαν τα χνώτα σας τόσο πολύ, που θα σας άρεσαν τα ίδια πράγματα, θα μοιραζόσασταν τα ίδια όνειρα, θα ήταν ερωτικός και ταυτόχρονα γλυκός, έξυπνος και μαζί αστείος, με λίγα λόγια ο ιδανικός, ο δικός σου Mr Big. Γνώρισες και τους δικούς του, γνώρισε κι αυτός τους δικούς σου και μετά γνωρίστηκαν και όλοι μεταξύ τους, να δέσει το γλυκό. Συμπαθήθηκαν ή αντιπαθήθηκαν, δεν έχει και πολλή σημασία, το σίγουρο είναι ότι δεν ήταν ίδιοι αλλά διαφορετικοί. Κι αυτό μια μέρα πληρώνεται. Γιατί η οικογένεια είναι οικογένεια και είναι ιερή, και πιο πολύ η μάνα. Κι αν η μάνα του το έκανε διαφορετικά από τη δικιά σου, τότε το σίγουρο είναι ότι η δικιά σου είχε λάθος και κατ’ επέκταση κι εσύ. Η πεθερά σου ονειρεύεται το εγγόνι της να μεγαλώνει όπως ο κανακάρης της, ενώ εσύ ονειρεύεσαι να μεγαλώνεις το παιδάκι σου όπως μεγάλωσες η ίδια. Δεν έχει σημασία ποια μεριά είναι η πιο συντηρητική, η πιο ανοιχτή, η πιο πιεστική ή η πιο ανεκτική. Και οι δυο πλευρές θα πιέζουν το ζευγάρι και μετά ο ένας τον άλλον, σε μια φάση που η πίεση είναι το μόνο που δεν χρειάζεται. Όλοι έχουν λόγο για θέματα αστεία. Πώς διπλώνεις τα ρούχα του μωρού ή πώς τα πλένεις και πώς τα σιδερώνεις, πόσο ζεστό είναι το μπιμπερό, πόσο χόρτασε ή δεν χόρτασε, πόσο πρέπει να κοιμηθεί, πόσο νωρίς είναι για να καθίσει ή πόσο αργά για να μιλήσει. Η μαμά του τον έβαζε να κοιμάται μπρούμυτα, η δικιά σου σε έβαζε στο πλάι κι εσύ το βάζεις ανάσκελα. Μπορεί να είναι και το αντίθετο, αλλά ποιος δίνει σημασία. Η μαμά του του έδωσε φρουτόκρεμα στον τέταρτο μήνα, η δικιά σου σου έδωσε κρέμα βανίλια στον πέμπτο και ο γιατρός σου σου είπε να δίνεις στο μωρό σου μόνο γάλα μέχρι τον έκτο. Στη χειρότερη, θα σου κάνουν προσβλητικές παρατηρήσεις. Αν είναι ευγενείς, θα προτιμήσουν τις διακριτικές που τσούζουν ύπουλα. Στην καλύτερη, θα πιπιλίζουν το κεφάλι του καλού σου. Κι αυτός το δικό σου. Κι εσύ θα προσεύχεσαι να μετακομίσουν τα πεθερικά σου στην επαρχία για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Αλλά δεν θα μπορείς να τους το πεις. Και θα κρατιέσαι να μην το πεις και στον αγαπημένο σου, αλλά θα το δείχνεις. Θα ξινίζεις τα μούτρα σου όταν σου μεταφέρει ότι «η μάνα μου πάντως είπε ότι….» και θα του πλασάρεις κατευθείαν το τηλέφωνο μόλις βλέπεις στο καντράν ότι τον καλούν. Και θα καταλήγετε εύκολα στη λύση του τσακωμού…

Σήκω εσύ τώρα, είναι η σειρά σου

Οι γονείς πρέπει να τα μοιράζονται όλα. Ευθύνες, κούραση, λύπη και χαρά. Αλλά, κακά τα ψέματα, το μωρό είναι κάτι σαν «αξεσουάρ» του σπιτιού και όσο μοιραζόσασταν ως τώρα τις καθημερινές δουλειές θα μοιράζεστε κι αυτό. Αν έχεις άντρα που έπλενε τα μισά πιάτα, σκούπιζε το μισό σπίτι, άπλωνε τα μισά ρούχα και μαγείρευε τη μισή εβδομάδα, τότε έχεις μια ελπίδα. Αν δεν είσαι από αυτές, μη στεναχωριέσαι· εγώ και όσες ξέρω είμαστε σαν κι εσένα. Ισότητα, ξε-ισότητα, ο καταμερισμός είναι δεδομένος. Ο άντρας δουλεύει και η γυναίκα φροντίζει το σπίτι, έλεγαν οι παλιοί. Τώρα το γεγονός ότι με την κοιλιά τούρλα δούλευες κι εσύ ή ότι πριν ξεκολλήσεις το βρέφος από το στήθος σου σε περιμένει πάλι μια ντάνα χαρτιά στο γραφείο είναι κάτι που δεν φαίνεται να αφορά και πολλούς. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα δουλειάς. Ο άντρας όταν κλαίει το μωρό πιστεύει ότι μπορεί να λουφάρει, ενώ εσύ πιστεύεις ότι πρέπει να σηκωθείς. Φταίμε κι εμείς γι’ αυτό, αλλά τρέχα γύρευε τώρα πού ακριβώς κάναμε το λάθος. Γιατί αυτός δεν σηκώνεται ακριβώς επειδή ξέρει ότι θα το κάνεις εσύ. Κι εσύ σηκώνεσαι ακριβώς επειδή ξέρεις ότι αυτός είναι ικανός και να μη σηκωθεί. Προσπαθείς λοιπόν να τα μοιράσεις με πρόγραμμα. Όπως όταν ήμασταν στο σχολείο που λέγαμε πρώτη ώρα ανάγνωση, δεύτερη αριθμητική, έτσι κι εσύ αποφασίζεις ότι «πρώτο ξύπνημα δικό μου, δεύτερο δικό σου, μπάνιο και οι δυο και άλλαγμα εναλλάξ». Και πέφτει η νύχτα η βαριά και από την κούραση ούτε που θυμάσαι ποια είσαι και σε ποιανού σειρά βρίσκεστε. Και κάτω από τα παπλώματα γίνεται μάχη. Όχι εκείνη η γλυκιά που γινόταν παλιά, μια άλλη, καινούργια, η μάχη του «σήκω εσύ!». Και μάλλον επειδή επιχείρησες να εφαρμόσεις πρόγραμμα σχολείου, μετατρέπεστε και οι δύο σε παιδιά δημοτικού. Κι έτσι αρχίζουν τα ηλίθια νυσταγμένα επιχειρήματα «μα εγώ εχθές σηκώθηκα άλλες τρεις φορές γιατί του έφυγε η πιπίλα» και «εσύ δεν ήρθες στον παιδίατρο προχθές, άρα μου το χρωστάς». Για γέλια είναι η κατάσταση, αλλά κανείς δεν γελάει. Απλώς εσύ τσατίζεσαι, νιώθεις αδικημένη, αυτός τσατίζεται, νιώθει αδικημένος και αντί για γέλια είσαι έτοιμη να βάλεις τα κλάματα. Και να ο επόμενος τσακωμός…
 
www.childit.gr
http://kids.in.gr/mom/psychology/article/?aid=5480536

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

Προφύλαξη και θεραπεία της βρογχιολίτιδας


Τα περισσότερα περιστατικά βρογχιολίτιδας αντιμετωπίζονται στο σπίτι με οδηγίες από τον παιδίατρο που έχει ήδη εξετάσει το παιδί.

· Φάρμακα
Τα παιδιά με βρογχιολίτιδα ανταποκρίνονται καλά στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για το άσθμα. Τα φάρμακα αυτά συνήθως χορηγούνται με nebulizer (ειδική συσκευή που ατμοποιεί τα φάρμακα για να τα εισπνεύσει το παιδί). Αν το παιδί έχει πυρετό, τότε χρειάζεται να χορηγείτε κάποιο αντιπυρετικό. Αντιβίωση δε χρειάζεται , εκτός εάν το κρίνει ο παιδίατρος σας (πιθανό να υπάρχει κάποια επιπλοκή που να χρειάζεται αντιμετώπιση με αντιβιοτικό).
· Υδρατμοί
Ο ξηρός αέρας επιδεινώνει το βήχα. Αντίθετα, η εισπνοή ζεστών υδρατμών βοηθά στο να χαλαρώνουν τα πηχτά φλέγματα που βρίσκονται μέσα στους πνεύμονες του παιδιού σας. Κυκλοφορούν στην αγορά ειδικές συσκευές που παράγουν ζεστούς υδρατμούς.
· Όχι κάπνισμα
Το κάπνισμα επιδεινώνει αναμφίβολα το βήχα. Μην αφήνετε κανένα να καπνίζει μέσα στο σπίτι ή κοντά στο παιδί σας. Ο καπνός θα επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού με βρογχιολίτιδα.
· Διατροφή
Το παιδί με βρογχιολίτιδα κουράζεται πολύ όταν τρώει. Να του δίνετε μικρά και συχνά γεύματα, ανάλογα με την ηλικία του. Προσπαθήστε να του δίνετε αρκετά υγρά και εύπεπτα για την ηλικία του φαγητά.

Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί μπορεί να κριθεί αναγκαία η εισαγωγή του στο νοσοκομείο για τους πιο κάτω λόγους:
1. Χορήγηση οξυγόνου.
2. Χορήγηση υδρατμών.
3. Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.
4. Αντιβίωση δε χρειάζεται, εκτός εάν ο άρρωστος παρουσιάσει κάποια επιπλοκή.
5. Στενή παρακολούθηση από τους γιατρούς και τις νοσοκόμες. Σπανιότατα, μπορεί να χρειαστεί να υποστηριχθεί η αναπνοή του παιδιού με ειδικό μηχάνημα αναπνοής.

Πώς μπορείτε να προφυλάξετε το παιδί;

Δυστυχώς δεν υπάρχουν κατάλληλα εμβόλια για να προφυλάξουν τα παιδιά από την βρογχιολίτιδα. Αν όμως έχετε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών καλό είναι να αποφεύγετε τους χώρους έντονου συγχρωτισμού, γιατί πιθανότατα κάποιος να έχει τον ιό και να τον μεταδώσει στο παιδί σας. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τον χειμώνα και την άνοιξη. Αν εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειας είναι άρρωστο, τότε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άρρωστο. Αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση της βρογχιολίτιδας έχουν τα παιδιά που γεννήθηκαν πρόωρα και τα παιδιά που πάσχουν από κάποιο άλλο νόσημα των πνευμόνων (πχ άσθμα).

Ενημερώστε τον παιδίατρο σας αν

1. Η αναπνοή γίνεται όσο περνά ο καιρός δυσκολότερη.
2. Οι αναπνοές του παιδιού είναι περισσότερες από 60/λεπτό.
3. Παρουσιάσει ψηλό πυρετό. 

www.paidiatros.gr

Βρογχιολίτιδα

Η βρογχιολίτιδα παρουσιάζεται σε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών. Τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παιδιά ηλικίας 6 μηνών. Εμφανίζεται συχνά σε επιδημίες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης. Οφείλεται συνήθως σε έναν ιό που λέγεται αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ή σε άλλους ιούς όπως ο ιός της ινφλουέντσας, παραϊνφουέντσας και αδενοϊός. Οι πιο πάνω ιοί προσβάλουν τους πνεύμονες και πιο συγκεκριμένα τα βρογχιόλια (μικροί σωλήνες που μεταφέρουν τον αέρα στους πνεύμονες). Η μόλυνση λοιπόν των βρογχιολίων από τους πιο πάνω ιούς, προκαλεί οίδημα (φούσκωμα) και υπερπαραγωγή φλεγμάτων. Το αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρονται τα βρογχιόλια και ο αέρας να μην μπορεί εύκολα να κυκλοφορεί.

Πώς εκδηλώνεται η βρογχιολίτιδα;
Όπως εξηγήσαμε πιο πάνω, η μόλυνση προκαλεί μπλοκάρισμα των βρόγχων και δυσκολία στη διακίνηση του αέρα μέσα στους πνεύμονες. Άρα το κυρίως σύμπτωμα είναι η δυσκολία στην αναπνοή. Τα πρώτα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Το παιδί έχει "μύτη που τρέχει" καθώς και βήχα. Ο βήχας σταδιακά επιδεινώνεται και το παιδί αρχίζει να δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Εσείς οι γονείς συνήθως λέτε, ότι το στήθος του παιδιού μου "σφυρίζει". Ο ρυθμός της αναπνοής αυξάνεται, καθώς επίσης και οι σφύξεις της καρδίας. Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί, τότε θα παρατηρήσετε ότι το σημείο του δέρματος στην κορυφή του στέρνου (το κεντρικό μεγάλο κόκαλο στο θώρακα) μπαινοβγαίνει κατά την διάρκεια της αναπνοής του παιδιού. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα σημεία μεταξύ των πλευρών. Το παιδί μπορεί να έχει πυρετό, αλλά δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα. Το χαρακτηριστικό με τα παιδιά που πάσχουν από βρογχιολίτιδα είναι ότι παρά τη δύσπνοιά τους είναι ζωηρά.

Πόσος είναι ο χρόνος επώασης;
Είναι ο χρόνος, που χρειάζεται από την ώρα που μπαίνει ο μικροοργανισμός στο σώμα του παιδιού μέχρι να αρχίσουν τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας. Στη βρογχιολίτιδα ο χρόνος επώασης έχει άμεση σχέση με το είδος του μικροοργανισμού. Κυμαίνεται συνήθως από μερικές μέρες μέχρι μια βδομάδα.



Πώς διαγιγνώσκεται η βρογχιολίτιδα;
Ο γιατρός σας θα ακούσει το ιστορικό της αρρώστιας του παιδιού σας και στη συνέχεια θα εξετάσει το παιδί. Η ακρόαση του θώρακα είναι αυτή, που θα τον βοηθήσει να θέσει τη διάγνωση της βρογχιολίτιδας. Συνήθως δε χρειάζονται να γίνουν άλλες εξετάσεις και σπάνια μπορεί να σας ζητήσει να γίνει ακτινογραφία θώρακα.

Πόσο διαρκεί η βρογχιολίτιδα;
Η αρρώστια διαρκεί περίπου 7-10 μέρες. Υπάρχουν όμως περιστατικά που διαρκούν περισσότερες μέρες. Μερικά μάλιστα είναι πολύ σοβαρά και χρειάζονται να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο. Σπάνια μπορεί να παρουσιάσουν επιπλοκές όπως πνευμονία και ωτίτιδα.

Πώς μεταδίδεται η βρογχιολίτιδα;
Οι ιοί που προκαλούν βρογχιολίτιδα βρίσκονται συνήθως στις εκκρίσεις της μύτης. Για αυτό και οι μικροοργανισμοί αυτοί, μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο με το βήχα και το φτάρνισμα. Τα παιδιά που βρίσκονται σε παιδικούς σταθμούς βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
www.paidiatros.com

To τίποτα και η δημουργικότητα ενός παιδιού

Δεν είμαι μαμά. Είμαι παιδοψυχολόγος. Αλλά είμαι και άνθρωπος και υπήρξα και παιδί.

Θυμάμαι μέχρι να πάω σχολείο πόσο πιο ελεύθερα ήταν τα πράγματα. Παιχνίδι όλη μέρα, ακουραστα και δημιουργικά, μέχρι πυ βράδιαζε και δεν ήξερα πότε πέρασε η ώρα και φυσικά δεν με ενδιέφερε σαν παιδί γιατί ούτε την αισθηση της είχα ουτε κάτι να ολοκληρώσω. Το μόνο θέμα που έπρεπε να ξεπετάξω και ξεπρόβαλλε σαν εμπόδιο ήταν το φαγητό και μετα πάλι παιχνίδι.

Το παιχνίδι μου ως παιδί, τωρα που το σκέφτομαι, μου θυμίζει την «Ιθάκη» του Καβάφη. Ευχόμουν λοιπόν να είναι μακρύς ο δρόμος και πάντα ήτανε. Την μεγαλύτερη ώρα την περνούσα στην προετοιμασία του παιχνιδιού και όχι τόσο στο ίδιο το παιχνίδι. Με τις ώρες κατασκεύαζα, έντυνα, ετοίμαζα, έφτιαχνα πόλεις και κόσμους τέλειους για τα δικά μου μάτια για να έχουν να παίξουν οι ήρωες μου και να μένουν ευχαριστημένοι. Αφού τα είχα ετοιμάσει ολα, τοτε το παιχνίδι κρατούσε λιγο...δε θυμαμαι πόσο αλλά λίγο σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα.

Παίζω με παιδιά όλη μέρα και μέσα απο τη δουλειά μου έχω μάθει να παρατηρώ τους τρόπους με τους οποίους παίζουν ανάλογα με την ηλικία τους. Αυτό που με θλίβει περισσότερο είναι οτι παρατηρώ πως ο τρόπος αυτός αλλάζει όταν το παιδί έχει ξεκινήσει την πρώτη δημοτικού και αρχίζει και βιώνει το πρόγραμμα, τον ανταγωνισμό, την κριτική και τα λάθη σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά της τάξης.

Επίσης, την ωρα του παιχνιδιού μας , με κοιτάζει περισσότερο σαν να περιμένει την επιβεβαίωση του δασκάλου, να δει αν το κάνει σωστά..ποιο? το φυσικό μέσο με το οποιο εκφράζεται το παιδί? Αυτό είναι κάτι το οποίο το κάνει καλύτερα και απο μένα και θα του πω εγώ πόσο σωστά το κάνει? Εγω κάποτε το ήξερα καλά αυτο, να παίζω σαν παιδί, και το θυμάμαι και το αναπολώ αλλά καπου στο δρόμο χάθηκε, χάθηκε μές στους βαθμούς, τα διαγωνίσματα, την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Χάθηκε γιατι για κοινωνικούς λόγους ξεμάθαμε να είμαστε παιδιά και να εκφράζουμε χωρίς φόβο τα συναισθήματα μας, γιατί κάποιον δεν τον βόλευε να κλαίμε .. «κοτζάμ γυναίκες και κοτζάμ άντρες», γιατι για να επιβιώσεις σε αυτόν το κόσμο σου μαθαίνουν οτι τα μαθηματικά και η γλώσσα είναι πολυ πιο σημαντικά απο το να τραγουδάς ή να χορεύεις και το να θέλεις να γίνεις ηθοποιός η χορευτής δεν είναι σοβαρό! Πόσοι περιφημοι καλλιτέχνες μας έχουν κάνει να νιώθουμε περήφανοι που τους γνωρίζουμε...για σκεφτείτε οι γονείς τους να τους είχαν εμποδίσει να γίνουν αυτό που κάποιοι απο εμάς δεν θεωρούμε σοβαρό για τα παιδιά μας.... Δεν γεννήθηκαν καλλιτέχνες και ενήλικες ...κι αυτοί παιδιά ήταν κάποτε.

Θαυμάζω ακόμα κάποιους γονείς που ενθαρύνουν αυτά τα ταλέντα των παιδιών τους και τα τρέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες γιατι πιστεύουν σε αυτό που βλεπουν οτι τα παιδιά τους αγαπούν. Θαυμάζω κάποιους γονείς που ακόμα καταλαβαίνουν την σημαντικότητα του παιχνιδιού στη ζωή των παιδιών τους και είναι δεν έχουν κανένα προβλημα να πέσουν στις λάσπες και να παίξουν ελεύθερα.
 
Και τους άλλους τους γονείς τους θαυμάζω, που δεν έχουν ιδέα τι κάνουν και θεωρούν το παιχνίδι χάσιμο χρόνου, όχι για τα πιστεύω τους γιατι δεν φταίνε αυτοι σε αυτο...(καποιοι άλλοι γονεις είναι υπεύθυνοι...)αλλά για το οτι κάνουν ο,τι μπορούν και προσπαθούν με όσα ξερουν για να είναι καλοί γονείς.







Την άλλη φορα με ρώτησε το παιδάκι που παίζαμε μαζί τι να ζωγραφισει. Του απάντησα να κανει οτι θελει. «Μα,»μου λεει , «δεν ξερω πως να το κανω πρεπει να μου δειξεις». Του απαντησα πως δεν χρειαζεται να ξερει...ουτε εγω ξερω...απλά «δε θα σκεφτούμε τίποτα και θα αφήσουμε το χέρι να μας παει...και μετα θα δουμε τι ειναι αυτο που φτιάξαμε». Η ιδέα του «να μην σκεφτούμε τίποτα» του αρεσε πάρα πολυ και τον είδα να αφήνεται και να δημιουργεί οτι φανταζόταν...΄ηταν ελευθερος.

Aυτή ήταν η ζωγραφιά που δημιουργήσαμε σε 3 φορές που τον είδα. 6 χρονών





Με ένα άλλο παιδάκι που η μητέρα του τον πιέζε να κάνει συνέχεια δραστηριότητες και δεν έιχε ποτε δικό του χρόνο ελεύθερο να παίξει ανακάλυψα το πιο όμορφο παιχνιδι του κόσμου γι αυτον. Το παιχνίδι του ¨τιποτα¨το ξέρετε?


Ουτε εγω το γνώριζα μέχρι τη στιγμή που ένιωσα οτι το είχε ανάγκη περισσότερο απο οποιοδήποτε αλλο παιχνίδι που υπάρχει. Με ρώτησε «και τι κάνουμε σε αυτο το παιχνίδι?» και του απάντησα «το απόλυτο τίποτα» και ξάπλωνε στο δωμάτιο του παιζοντας το ¨τιποτα¨ μέχρι που ορισμένες φορες αποκοιμιόταν...Αν ημουν πρωτοετής φοιτήτρια θα ημουν σε πανικό για το οτι δεν του κάνω κατι και οι γονείς πληρώνουν για να μην κάνει τιποτα...θα με είχε κυριευσει το αγχος και θα έψαχνα απεγνωσμένα να βρω να κάνουμε κατι...Το παιδί πάντα μετα την συνάντηση μας ήταν τοσο ευδιάθετο, ζωντανό, χαρουμενο και έλεγε στη μαμά του οτι πέρναγε υπέροχα με τα παιχνίδια που κάνουμε!

Τωρα με την εμπειρια και τις γνωσεις μου νιωθω περηφανη για το παιχνιδι του «τίποτα», και του τρόπου που γεννήθηκε αυτο! Βασίστηκε σε μια ανάγκη που ήταν σημαντική για κάποιον και αν είχα βρει κάτι αλλο να παιξουμε γιατι με κυριευε το αγχος, τότε θα είχα ικανοποιήσει τη μητέρα και θα είχα γίνει σαν κι αυτη προσθετοντας του κάτι ακόμα απο δραστηριότητες...

Το παιδι έμαθε να ακούει τις ανάγκες του, να τις αναγνωρίζει και 'αρχισε να καταλαβαίνει οτι μμπορεί και να τις διεκδικεί γιατι ειναι κάτι που τον κάνει να νιώθει όμορφα και αυτο έχει τη μεγαλύτερη σημασια. Είχε αρχίσει να είναι ελεύθερος...

Δεν εχω ιδέα γιατι γράφω όλα αυτα. Υπάρχουν γονείς που μου λένε «δε θα πληρωσω για να παίζει το παιδί μου..δεν του κάνεις μαθηματικά η κάτι...»

Οχι, μαθηματικά δεν του κάνω, ουτε γλώσσα, ουτε πυρηνική φυσική. Του επιτρέπω να είναι αυτο που νιώθει, του δείχνω οτι είμαι εκει και μπορεί να εμπιστευτεί αυτο που έχουμε δημιουργήσει, το αφηνω να εκφραζεται χωρις να το κρίνω και να παίζει οπως θέλει και έχει ανάγκη, του μαθαινω για σχέσεις, ‘ορια, εμπιστοσύνη, σεβασμό, αλήθεια, φιλία, αγάπη, αυτοεκτίμηση, ενδυναμωση χωρις να του έχω μιλήσει ποτέ για αυτα...

Και αν σας φανούν τα παραπάνω λόγια του αέρα ή απλά ένα τίποτα...τότε σας ευχαριστώ εκ βαθέων γιατί μόνο απο ένα τίποτα μπορούμε να δημιουργήσουμε τα πάντα!

Δεν είμαι μαμά. Είμαι παιδοψυχολόγος. Αλλά είμαι και άνθρωπος και υπήρξα και παιδί.

Ναταλί Σαμπά

www.homeplay.gr
www.childit.gr

Η ανάπτυξη τον 9ο μήνα

Συνεργάστηκε ο Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης

Τον 9ο μήνα της ζωής η ανάπτυξη του παιδιού αφορά στην λεπτομέρεια. Τα χεράκια του μωρού κάνουν μικρά θαύματα και η γκάμα των συναισθημάτων του μεγαλώνει. Το βοηθάμε στην προσπάθειά του να περπατήσει, το προστατεύουμε από τις συνεχείς πτώσεις και δεν ξεχνάμε πόσο του αρέσει να το επαινούμε!

Κινητικότητα
-Τα βήματά του είναι μεν ελεύθερα αλλά ασταθή και συνοδεύονται από συχνές πτώσεις
-Στέκεται στηριζόμενο σε έπιπλα
-Μπορεί να μπουσουλάει προς τα μπρος και προς τα πίσω
-Πιάνεται από τα έπιπλα και γυρίζει το δωμάτιο

Χέρια και αυτοβοήθεια
-Ο αντίχειρας και τα δάχτυλα συνεργάζονται και το παιδί πιάνει αντικείμενα με σταθερότητα
-Κινεί με ακρίβεια τα χέρια του

Γλώσσα και κοινωνικότητα
-Συχνά κλαίει για να εκφραστεί
-Μιμείται ήχους, τον βήχα, τα παιχνίδια με τη γλώσσα
-Δείχνει τα συναισθήματά του με εκφράσεις του προσώπου

Αντίληψη
-Αρχίζει να αντιλαμβάνει τις έννοιες «μαμά» και «μπαμπάς»
-Μιμείται λέξεις
-Συγκεντρώνεται στο παιχνίδι του

Τι του αρέσει
-Να τρέχει μπουσουλώντας
-Να στοιβάζει 2-3 τουβλάκια
-Να του μιλάμε επαινετικά

Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Το παιχνίδι και η σημασία της δημιουργικής απασχόλησης για το παιδί είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα αυτό το διάστημα. Το ίδιο ισχύει για για την φροντίδα του μωρού. Περνάμε στιγμές απόλαυσης με το μπάνιο του μωρού, μαθαίνουμε πώς κόβουμε τα νύχια και όταν έρθει η ώρα για ξεκούραση, φροντίζουμε να εξασφαλίζουμε ιδανικές συνθήκες ύπνου στο δωμάτιο του παιδιού. Επίσης, η ανάπτυξή του μωρού είναι από τα βασικά μας μελήματα τώρα, όπως και σε όλη την πορεία της ζωής του. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στον οδηγό ανάπτυξης ομιλίας και επικοινωνίας και ας βεβαιωθούμε πως όλος οεμβολιασμός του παιδιού τον 1ο χρόνο ακολουθεί την πορεία που προβλέπουν οι παιδίατροι. Αν συνεχίζουμε να θηλάζουμε, δεν ξεχνάμε ότι η διατροφή του θηλασμού υπακούει σε συγκεκριμένους κανόνες, ενώ αν το παιδί τρέφεται με γάλα σε σκόνη, κάνουμε έρευνα αγοράς και καταλήγουμε στην καταλληλότερη επιλογή. Σε κάθε περίπτωση δεν παραμελούμε την σχολαστική αποστείρωση.

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

Καλά Χριστούγεννα !!!!

Ευχαριστώ Ρεβέκκα μου να χαίρεσαι την οικογένεια σου!!! Καλά Χριστοαύγεννα σε όλους!

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Ξεκινήσαμε ....

Χάθηκα λίγο, γιατί ο μικρός Ξανθομπούμπουρας έχει βρογχιολίτιδα, και έχει γκρίνια και θέλει αγκαλίτσα ..... θα επανέλθω όμως μόλις συνέλθει ο μικρός .... πολλά φάρμακα .....

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Παιδιά και ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται τακτικά για να θεραπεύσει τα παιδιά, αν και οι συμβατικοί γιατροί δεν την αποδέχονται. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις ασθένειες στα παιδιά που κυμαίνονται από τις ημισοβαρές ασθένειες ως το κοινό κρύο.

Αν και η ομοιοπαθητική λειτουργεί με διάφορους τρόπους, η πιο βασική λειτουργία της είναι να βοηθήσει, να ενισχύσει και να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και την πρωταρχική αιτία της ασθένειας. Μόλις τα ανοσοποιητικά συστήματα τους γίνουν ισχυρότερα, είναι σε θέση να παλέψουν μακριά τις ασθένειες αποτελεσματικότερα, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί. Βέβαια, οι γονείς καλό θα ήταν να επισκεφθούν και έναν γιατρό της δυτικής σχολής, ειδικά αν επιμένουν τα συμπτώματα, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για την εξάλειψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί επιτρέπουν στους ασθενείς τους να συνδυάζουν τα ομοιοπαθητικά με τα συμβατικά φάρμακα.


Χαρακτηριστικές εφαρμογές της ομοιοπαθητικής στην παιδιατρική.
Η μοιοπαθητική επεξεργασία εμπίπτει συνήθως σε δύο κατηγορίες είτε σε οξείς είτε σε χρόνιους όρους. Οι οξείς όροι αναφέρονται σε ένα άρρωστο παιδί που πάσχει από τέτοιες ασθένειες όπως τα κρυολογήματα, τους επώδυνους λαιμούς ή τη γρίπη στομαχιών. Οι χρόνιοι όροι αναφέρονται στις ασθένειες όπως οι αλλεργίες, το άσθμα ή οποιοσδήποτε αριθμός ασθενειών δερμάτων. Είτε εξετάζοντας τους οξείς είτε χρόνιους όρους στα παιδιά, η ομοιοπαθητική έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματική. Στην περίπτωση των οξέων όρων, οι γονείς μπορούν συχνά να θεραπεύσουν το παιδί στο σπίτι με την ομοιοπαθητική. Εντούτοις, στην περίπτωση των χρόνιων όρων, που συναντιούνται με ένα καλά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό επαγγελματία μπορεί να είναι απαραίτητος να θεραπεύσει το παιδί.

Βήχας και άσθμα.
Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχει ίαση για το άσθμα. Ανάμεσα στα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνονται και η απομάκρυνση όσο το δυνατόν των αλλεργιογόνων από το περιβάλλον του παιδιού καθώς και η ανοσοθεραπεία για το εποχιακό άσθμα, κυρίως για παιδιά άνω των 6-8 χρόνων. Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος ανήκουν στις ακόλουθες κατηγορίες: βρογχοδιασταλτικά (Β2 διεγέρτες-θεοφυλλίννη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο)-αντιφλεγμονώδη (κορτικοστεροειδή και μη στεροειδή χρωμογλυκονικό Na), αντισταμινικά (κετοτιφένιο, νεδοκρομίλη) με ποικιλίες παρενέργειες: Των Β2-διεγερτών: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, ζάλη, λιποθυμία, εφιδρώσεις, ψυχώσεις, ταχυκαρδία, μεταβολές της αρτηριακής πιέσεως, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες, ισχαιμία, ξηροστομία, ναυτία, έμετος, κατακράτηση ούρων, γλαύκωμα, υπεργλυκαιμία, υπερθυρεοειδισμός, βρογχόσπασμος κλπ. Της θεοφυλλίνης, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σύγχυση, διέγερση όταν τα επίπεδα της στο πλάσμα είναι κάτω από 20 mg/I. Πάνω από αυτό το όριο παρουσιάζονται ταχυκαρδία, αρρυθμίες, δύσπνοια και σπασμοί. Τέλος τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν (κυρίως όταν η από του στόματος ή παρεντερική χορήγηση κορτιζόνης ξεπερνά τα 10mgr πρεδνοζολόνης επί μερικές εβδομάδες ή μήνες) πολλές παρενέργειες (ακμή, αργή επούλωση τραυμάτων, μώλωπες, θρομβοφλεβίτιδα, αϋπνία, ψυχώσεις, οίδημα, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, διαβήτη, αδυναμία, οστεοπόρωση, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ενδοκρινικές διαταραχές, γαστρεντερικές διαταραχές κλπ) ενώ τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή λόγω της τοπικής δράσης δεν εμφανίζουν συστηματικές παρενέργειες.

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση για το άσθμα επισημαίνει τα εξής στοιχεία:

1.Αρχικά είναι το στοιχείο της κληρονομικότητας.
Αν και επισημαίνεται, χλιαρά μάλλον, ο ρόλος της κληρονομικότητας ως προδιαθεσικού παράγοντα, εν τούτοις αυτό το στοιχείο παραμένει πρακτικά ανεκμετάλλευτο στη συμβατική ιατρική αντιμετώπιση. Αντίθετα στην ομοιοπαθητική το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί: Είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης του παιδιού επομένως και της πρόγνωσης της αγωγής και αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά είναι ανεξάρτητο από αυτή καθ' εαυτή τη βιαιότητα των συμπτωμάτων του ασθενούς. Αποτελεί πολλές φορές αποφασιστικό στοιχείο για την επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε:
α. Κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις.
β. Προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή.
γ. Καταστάσεις ψυχολογικού shock όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, φόβος από κάποιο γεγονός κλπ.
δ. Ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως αδερφό ή αδερφή κλπ.

2. Η συσχέτιση των δερματικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα, όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα.

3. Το στοιχείο της ενδεχόμενης ίασης του άσθματος. Συμβατικά όπως άλλωστε ρητά δηλώνεται, ίαση δεν υπάρχει. Έχουμε απλώς συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών με άγνωστες όμως ως τώρα ενδεχόμενες, κυρίως μακροπρόθεσμες, παρενέργειες στη συνολικότερη λειτουργία του οργανισμού του ασθενούς. Στην ομοιοπαθητική όμως πράξη, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί συχνά διαπιστώνεται ότι φτάνουν σε πλήρη ίαση του μικρού ασθενούς αφού πολλές φορές για όλη την υπόλοιπη ζωή του δεν παρατηρούνται αναπνευστικά προβλήματα.

Παράγοντες που συντελούν στην καλύτερη πορεία του ασθματικού παιδιού;
α) Η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας.
β) Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγεία του οργανισμού.
γ) Στην επιλογή του σωστού ή συχνότατα των εκάστοτε σωστών ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
δ) Η αποφυγή λήψης ισχυρών αλλοπαθητικών φαρμάκων κυρίως κορτικοστεροειδών και αντιβιοτικών.
ε) Περιβαλλοντικοί ή ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν, μερικές φορές καίρια την εξέλιξη της νόσου.

Ipecacuanha.
H ipecacuanha παράγεται από το φυτό Ιπεκακουάνα ή κεφαλοειδής. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνεται όταν υπάρχει αίσθημα ναυτίας ή κρίσεις έμετου, βήχας. Ασθματικές καταστάσεις παιδιών όπου υπάρχει εύκολα έμετος ή τάση για έμετο. Ενδείκνυται κυρίως σε γαστρικές και αναπνευστικές διαταραχές, αλλά και κατά την εγκυμοσύνη σε βήχα και τάση προς έμετο. Επίσης σε αιμορραγίες και μετά από έκθεση σε ακτινοβολία-ραδιενέργεια.

Πως αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική τις παιδικές ιώσεις.
Είναι πολλά τα παράπονα πολλών γονιών ότι τα παιδιά τους κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς-νηπιαγωγεία κλπ κουβαλούν στο σπίτι μερικές φορές όποια ίωση κυκλοφορεί και πολλές φορές τη μεταδίδουν και στους ίδιους. Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η ισορροπία ή η "ειρηνική συνύπαρξη" οργανισμού μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμη άμυνα και δυνάμεις οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται. Και έτσι φτάνουμε στις ιώσεις ή μικροβιακές λοιμώξεις που ταλαιπωρούν παιδιά και γονείς κάθε χειμώνα. Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας.
Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι "αρπάζει" ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο γερός είναι ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν θεωρούν υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού τη χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουν αν καταφέρουν να ενισχύσουν τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα, προσθέτουν οι ίδιοι.

Ενόργανη ομοιοπαθητική VEGA και για τα παιδιά.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι προσπαθούν και αγωνίζονται όλο και περισσότερο, το στρες κατέληξε να είναι μια λειτουργία απόλυτα επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή.
Με την πάροδο του χρόνου, η μόνιμη ένταση καθιστά τον άνθρωπο αγχώδη. Έτσι βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η χωρίς νόημα ένταση και η προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας δεν μπορούν να σταματήσουν. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες συνδυάζονται με τη δραστηριότητα των ορμονών. Όλες οι ανωμαλίες του οργανισμού, όλες οι ασθένειες και οι πόνοι, έχουν σχέση με το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ενδοκρινολόγος Dr Med Frang Riedwez από το Μόναχο, ανακάλυψε πριν από χρόνια, σχέσεις των ορμονών υπόφυσης και πολλών ασθενειών που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν τίποτα κοινό.
Αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση των φυσικών ενοχλήσεων (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις άγχους) με ανωμαλίες ρύθμισης του ενδοκρινικού συστήματος. Τέτοιου είδους άγχος παρουσιάζεται και στα παιδιά και ένα σύμπτωμα του είναι το πρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης. Το σύστημα υψηλής τεχνολογίας Vega σας προσφέρει μια υπηρεσία απόλυτα ασφαλή, ανώδυνη, φιλική για τον οργανισμό και για τα παιδιά, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή συνέντευξη της ομοιοπαθητικής με την ενεργειακή διάγνωση μέσω των μεσημβρινών. Η ενεργειακή αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό, καθορίζει την υγεία του ανθρώπου. Η Ακαδημία Grieshaber της Γερμανίας εφαρμόζει, σε συνεργασία με τη Vega, ένα σύστημα, βάσει του οποίου καθετί στον οργανισμό έχει τη δική του συχνότητα, που έχει δυνατότητα να εντοπίζει και να καταγράφει τις συχνότητες του οργανισμού. Έτσι, το σύστημα Vega Som μπορεί να μεταβιβάσει αυτές τις λανθασμένες συχνότητες με έναν ασφαλή τρόπο, ακόμη και για τα παλιά.

Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί" 

Παιδιά και ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται τακτικά για να θεραπεύσει τα παιδιά, αν και οι συμβατικοί γιατροί δεν την αποδέχονται. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις ασθένειες στα παιδιά που κυμαίνονται από τις ημισοβαρές ασθένειες ως το κοινό κρύο.

Αν και η ομοιοπαθητική λειτουργεί με διάφορους τρόπους, η πιο βασική λειτουργία της είναι να βοηθήσει, να ενισχύσει και να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και την πρωταρχική αιτία της ασθένειας. Μόλις τα ανοσοποιητικά συστήματα τους γίνουν ισχυρότερα, είναι σε θέση να παλέψουν μακριά τις ασθένειες αποτελεσματικότερα, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί. Βέβαια, οι γονείς καλό θα ήταν να επισκεφθούν και έναν γιατρό της δυτικής σχολής, ειδικά αν επιμένουν τα συμπτώματα, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για την εξάλειψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί επιτρέπουν στους ασθενείς τους να συνδυάζουν τα ομοιοπαθητικά με τα συμβατικά φάρμακα.


Χαρακτηριστικές εφαρμογές της ομοιοπαθητικής στην παιδιατρική.
Η μοιοπαθητική επεξεργασία εμπίπτει συνήθως σε δύο κατηγορίες είτε σε οξείς είτε σε χρόνιους όρους. Οι οξείς όροι αναφέρονται σε ένα άρρωστο παιδί που πάσχει από τέτοιες ασθένειες όπως τα κρυολογήματα, τους επώδυνους λαιμούς ή τη γρίπη στομαχιών. Οι χρόνιοι όροι αναφέρονται στις ασθένειες όπως οι αλλεργίες, το άσθμα ή οποιοσδήποτε αριθμός ασθενειών δερμάτων. Είτε εξετάζοντας τους οξείς είτε χρόνιους όρους στα παιδιά, η ομοιοπαθητική έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματική. Στην περίπτωση των οξέων όρων, οι γονείς μπορούν συχνά να θεραπεύσουν το παιδί στο σπίτι με την ομοιοπαθητική. Εντούτοις, στην περίπτωση των χρόνιων όρων, που συναντιούνται με ένα καλά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό επαγγελματία μπορεί να είναι απαραίτητος να θεραπεύσει το παιδί.

Βήχας και άσθμα.
Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχει ίαση για το άσθμα. Ανάμεσα στα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνονται και η απομάκρυνση όσο το δυνατόν των αλλεργιογόνων από το περιβάλλον του παιδιού καθώς και η ανοσοθεραπεία για το εποχιακό άσθμα, κυρίως για παιδιά άνω των 6-8 χρόνων. Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος ανήκουν στις ακόλουθες κατηγορίες: βρογχοδιασταλτικά (Β2 διεγέρτες-θεοφυλλίννη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο)-αντιφλεγμονώδη (κορτικοστεροειδή και μη στεροειδή χρωμογλυκονικό Na), αντισταμινικά (κετοτιφένιο, νεδοκρομίλη) με ποικιλίες παρενέργειες: Των Β2-διεγερτών: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, ζάλη, λιποθυμία, εφιδρώσεις, ψυχώσεις, ταχυκαρδία, μεταβολές της αρτηριακής πιέσεως, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες, ισχαιμία, ξηροστομία, ναυτία, έμετος, κατακράτηση ούρων, γλαύκωμα, υπεργλυκαιμία, υπερθυρεοειδισμός, βρογχόσπασμος κλπ. Της θεοφυλλίνης, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σύγχυση, διέγερση όταν τα επίπεδα της στο πλάσμα είναι κάτω από 20 mg/I. Πάνω από αυτό το όριο παρουσιάζονται ταχυκαρδία, αρρυθμίες, δύσπνοια και σπασμοί. Τέλος τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν (κυρίως όταν η από του στόματος ή παρεντερική χορήγηση κορτιζόνης ξεπερνά τα 10mgr πρεδνοζολόνης επί μερικές εβδομάδες ή μήνες) πολλές παρενέργειες (ακμή, αργή επούλωση τραυμάτων, μώλωπες, θρομβοφλεβίτιδα, αϋπνία, ψυχώσεις, οίδημα, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, διαβήτη, αδυναμία, οστεοπόρωση, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ενδοκρινικές διαταραχές, γαστρεντερικές διαταραχές κλπ) ενώ τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή λόγω της τοπικής δράσης δεν εμφανίζουν συστηματικές παρενέργειες.

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση για το άσθμα επισημαίνει τα εξής στοιχεία:

1.Αρχικά είναι το στοιχείο της κληρονομικότητας.
Αν και επισημαίνεται, χλιαρά μάλλον, ο ρόλος της κληρονομικότητας ως προδιαθεσικού παράγοντα, εν τούτοις αυτό το στοιχείο παραμένει πρακτικά ανεκμετάλλευτο στη συμβατική ιατρική αντιμετώπιση. Αντίθετα στην ομοιοπαθητική το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί: Είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης του παιδιού επομένως και της πρόγνωσης της αγωγής και αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά είναι ανεξάρτητο από αυτή καθ' εαυτή τη βιαιότητα των συμπτωμάτων του ασθενούς. Αποτελεί πολλές φορές αποφασιστικό στοιχείο για την επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε:
α. Κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις.
β. Προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή.
γ. Καταστάσεις ψυχολογικού shock όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, φόβος από κάποιο γεγονός κλπ.
δ. Ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως αδερφό ή αδερφή κλπ.

2. Η συσχέτιση των δερματικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα, όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα.

3. Το στοιχείο της ενδεχόμενης ίασης του άσθματος. Συμβατικά όπως άλλωστε ρητά δηλώνεται, ίαση δεν υπάρχει. Έχουμε απλώς συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών με άγνωστες όμως ως τώρα ενδεχόμενες, κυρίως μακροπρόθεσμες, παρενέργειες στη συνολικότερη λειτουργία του οργανισμού του ασθενούς. Στην ομοιοπαθητική όμως πράξη, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί συχνά διαπιστώνεται ότι φτάνουν σε πλήρη ίαση του μικρού ασθενούς αφού πολλές φορές για όλη την υπόλοιπη ζωή του δεν παρατηρούνται αναπνευστικά προβλήματα.

Παράγοντες που συντελούν στην καλύτερη πορεία του ασθματικού παιδιού;
α) Η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας.
β) Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγεία του οργανισμού.
γ) Στην επιλογή του σωστού ή συχνότατα των εκάστοτε σωστών ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
δ) Η αποφυγή λήψης ισχυρών αλλοπαθητικών φαρμάκων κυρίως κορτικοστεροειδών και αντιβιοτικών.
ε) Περιβαλλοντικοί ή ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν, μερικές φορές καίρια την εξέλιξη της νόσου.

Ipecacuanha.
H ipecacuanha παράγεται από το φυτό Ιπεκακουάνα ή κεφαλοειδής. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνεται όταν υπάρχει αίσθημα ναυτίας ή κρίσεις έμετου, βήχας. Ασθματικές καταστάσεις παιδιών όπου υπάρχει εύκολα έμετος ή τάση για έμετο. Ενδείκνυται κυρίως σε γαστρικές και αναπνευστικές διαταραχές, αλλά και κατά την εγκυμοσύνη σε βήχα και τάση προς έμετο. Επίσης σε αιμορραγίες και μετά από έκθεση σε ακτινοβολία-ραδιενέργεια.

Πως αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική τις παιδικές ιώσεις.
Είναι πολλά τα παράπονα πολλών γονιών ότι τα παιδιά τους κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς-νηπιαγωγεία κλπ κουβαλούν στο σπίτι μερικές φορές όποια ίωση κυκλοφορεί και πολλές φορές τη μεταδίδουν και στους ίδιους. Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η ισορροπία ή η "ειρηνική συνύπαρξη" οργανισμού μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμη άμυνα και δυνάμεις οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται. Και έτσι φτάνουμε στις ιώσεις ή μικροβιακές λοιμώξεις που ταλαιπωρούν παιδιά και γονείς κάθε χειμώνα. Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας.
Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι "αρπάζει" ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο γερός είναι ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν θεωρούν υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού τη χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουν αν καταφέρουν να ενισχύσουν τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα, προσθέτουν οι ίδιοι.

Ενόργανη ομοιοπαθητική VEGA και για τα παιδιά.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι προσπαθούν και αγωνίζονται όλο και περισσότερο, το στρες κατέληξε να είναι μια λειτουργία απόλυτα επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή.
Με την πάροδο του χρόνου, η μόνιμη ένταση καθιστά τον άνθρωπο αγχώδη. Έτσι βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η χωρίς νόημα ένταση και η προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας δεν μπορούν να σταματήσουν. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες συνδυάζονται με τη δραστηριότητα των ορμονών. Όλες οι ανωμαλίες του οργανισμού, όλες οι ασθένειες και οι πόνοι, έχουν σχέση με το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ενδοκρινολόγος Dr Med Frang Riedwez από το Μόναχο, ανακάλυψε πριν από χρόνια, σχέσεις των ορμονών υπόφυσης και πολλών ασθενειών που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν τίποτα κοινό.
Αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση των φυσικών ενοχλήσεων (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις άγχους) με ανωμαλίες ρύθμισης του ενδοκρινικού συστήματος. Τέτοιου είδους άγχος παρουσιάζεται και στα παιδιά και ένα σύμπτωμα του είναι το πρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης. Το σύστημα υψηλής τεχνολογίας Vega σας προσφέρει μια υπηρεσία απόλυτα ασφαλή, ανώδυνη, φιλική για τον οργανισμό και για τα παιδιά, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή συνέντευξη της ομοιοπαθητικής με την ενεργειακή διάγνωση μέσω των μεσημβρινών. Η ενεργειακή αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό, καθορίζει την υγεία του ανθρώπου. Η Ακαδημία Grieshaber της Γερμανίας εφαρμόζει, σε συνεργασία με τη Vega, ένα σύστημα, βάσει του οποίου καθετί στον οργανισμό έχει τη δική του συχνότητα, που έχει δυνατότητα να εντοπίζει και να καταγράφει τις συχνότητες του οργανισμού. Έτσι, το σύστημα Vega Som μπορεί να μεταβιβάσει αυτές τις λανθασμένες συχνότητες με έναν ασφαλή τρόπο, ακόμη και για τα παλιά.

Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί" 

«Ευτυχισμένο παιδί σημαίνει ευτυχισμένος γονέας»

H αγαπητή συγγραφέας Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη μας έστειλε το κείμενο της «Ευτυχισμένο παιδί σημαίνει ευτυχισμένος γονέας» με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού στις 11 Δεκεμβρίου. Η συγγραφέας έχει γράψει εκατόν πενήντα παιδικά βιβλία, πέντε μυθιστορήματα για ενηλίκους και έχει μεταφράσει πάνω από χίλια τριακόσια βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Μερικά από τα έργα της συγγραφέως είναι: Επάγγελμα Γονέας; Πανεύκολο!, Αγαπώ θα πεί χάνομαι, 'Ενα θαύμα για την Αλίκη. Τα βιβλία της συγγραφέως κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

«Ευτυχισμένο παιδί σημαίνει ευτυχισμένος γονέας» Το παιδί είναι η προσωποποίηση της αθωότητας, της αλήθειας, της αγάπης, της προσφοράς, είναι η ελπίδα μας σε αυτήν τη Γη, είναι η επαφή μας με την ίδια την ευτυχία. Σήμερα που γιορτάζουν τα παιδιά όλου του κόσμου, γιορτάζουμε όλοι μας, λάμπει αλλιώτικα ο ήλιος, αστράφτει ολόκληρος. Γιατί γιορτάζουν και οι γονείς μαζί με τα παιδιά τους, γιορτάζει η ίδια η ζωή.
Είναι τόσο απλό και τόσο όμορφο να είσαι γονέας. Καταλαβαίνεις τι σημαίνει προσφορά, βλέπεις για άλλη μια φορά τον κόσμο μέσα από τα μάτια του παιδιού, ξαναγεννιέσαι. Ευτυχισμένο παιδί όμως σημαίνει ευτυχισμένος γονέας. Γι’ αυτό πάρτε μια βαθιά ανάσα, χαμογελάστε με αισιοδοξία, «παίξτε» με την ίδια τη ζωή, παρέα με το παιδί σας. Βοηθήστε το να γίνει ένα με τη μαγεία της, να ονειρευτεί, να ταξιδέψει, να δημιουργήσει. Γιατί το παιδί μιμείται τους γονείς του, μαθαίνει το κάθε τι από αυτούς, ακόμα και το πώς να αγαπάει. Ο γονέας πρέπει να αγαπάει απεριόριστα τον εαυτό του, να του χαρίζει γνώση, κατανόηση κι εμπειρίες για να μπορεί να διδάξει την αγάπη στο παιδί του, μαθαίνοντάς το πώς να αγαπάει κι εκείνο με τη σειρά του τον εαυτό του.
Η αγάπη διδάσκεται καθημερινά με έργα, με πράξεις, με χειρονομίες. Αγάπη σημαίνει πως πρέπει να δεχόμαστε το παιδί μας έτσι ακριβώς όπως είναι, να το αφήνουμε να ξεδιπλώνει την προσωπικότητά του, να το πείσουμε πως είναι μοναδικό στον κόσμο, πως τώρα ξεκινάει το μαγικό, μακρύ ταξίδι της ζωής για να αποκαλύπτει μέρα με τη μέρα, κομμάτι κομμάτι, τον υπέροχο εαυτό του.
Όπως ακριβώς ψιθυρίζει κι ο Χαλίλ Γκιμπράν στα αυτιά κάθε γονέα: Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου, είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τη ζωή. Είσαι το τόξο, από το οποίο εκτοξεύονται τα παιδιά σου σαν ολοζώντανα βέλη. Κάνε τοξότη την σαΐτα που στα χέρια σου κρατάς, να σημαίνει χαρά.

Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη
 

Καρέ καρέ το θαύµα της γέννησης

Στο Βερολίνο για πρώτη φορά τοκετός σε µαγνητικό τοµογράφο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιάννης ∆εβετζόγλου , gdevetzoglou@dolnet.gr

 
Η οµάδα της  µαιευτικής  κλινικής στο  νοσοκοµείο  «Chariti» την  ώρα του  πρώτου  τοκετού σε  µαγνητικό  τοµογράφο
Καρέ καρέ, µε λεπτοµέρεια ενός δέκατου του χιλιοστού, καταγράφηκε για πρώτη φορά στην ιστορία ο τοκετός µιας γυναίκας καιη διαδροµή που ακολουθεί το βρέφος από τη µήτρα προς τον εξωτερικό κόσµο. Τα οφέλη που θα προκύψουν, σύµφωνα µε τους ειδικούς, είναι η αποτροπή επιπλοκών που έως σήµερα επιφέρουν ακόµη και τον θάνατο των επιτόκων ή των βρεφών στη διάρκεια του τοκετού, ενώ αναµένεται να προκύψουν σηµαντικές πληροφορίες που θα αλλάξουν κατευθυντήρες οδηγίες τις οποίες ακολουθούν οι γιατροί στον φυσιολογικό τοκετό.

Μέχρι σήµερα δεν υπήρχε τεχνολογία που να επιτρέπει τη λεπτοµερή παρακολούθηση και καταγραφή µιας τόσο ιδιαίτερης διαδικασίας και τα κενά στην επιστηµονική γνώση είναι πολλά.

«Χαρακτηριστικό των µεθόδων που χρησιµοποιούνται σήµερα, όπως οι υπέρηχοι, οι ακτίνες Χ για τη µέτρηση απόστασης των οστών της πυέλου και η φυσική εξέταση, δεν έχουν δώσει απάντηση στην ερώτηση γιατί µία γυναίκα µπορεί να φέρει στη ζωή µε φυσιολογικό τοκετό ένα βρέφος 5 κιλών, ενώ κάποια άλλη µε τον ίδιο ακριβώς σωµατότυπο δεν µπορεί να γεννήσει φυσιολογικά έναβρέφος 3,5 κιλών»,λέει η γυναικολόγος - µαιευτήρας Ιωάννα Τσιαούση. Το εγχείρηµακατέστη δυνατό µε τη χρήση ενόςνέου, πρότυπου ανοιχτού τύπου µαγνητικούτοµογράφου που τέθηκε για πρώτη φορά σε λειτουργίαστο νοσοκοµείο «Charitι», στο Βερολίνο. Οι φωτογραφίες που προέκυψαν ήταν από τη στιγµή που ήτανέτοιµο το παιδί να βγειαπό τη µήτραµέχρι να δει το πρώτο του φως.«Οι εικόνες είναι εντυπωσιακές. ∆είχνουν πώς γλιστρά το βρέφος από τον τράχηλο της µήτρας και κατευθύνεται προς τον κόλπο, την έξοδο απότο υγρό περιβάλλον του προς τον αέρακαι το φως. Πώς κινούνται τα οστά του και πώς τοκεφάλι αλλάζει σχήµα κατά τη διάρκεια του τοκετού», λέει ο µαιευτήρας - γυναικολόγοςδρ Christan Bamberg, που είναι µέλος της ερευνητικής οµάδας στο νοσοκοµείο «Charitι». Ο αξονικός τοµογράφος έχει µεγάλο παραλληλόγραµµο άνοιγµα και παρέχει περισσότερο ελεύθερο χώρο για την έγκυο και άνεση κινήσεων για τους γιατρούς. Ο τοκετός και η σάρωση της διαδικασίας διήρκεσαν µία ώρα.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ
Η αποτροπή επιπλοκών που επιφέρουν ακόµη και θάνατο των επιτόκων ή των βρεφών κατά τον τοκετό

«Βλέπουν» το µέλλον του παιδιού από το αίµα της µητέρας

ΤΕΛΟΣ στον επώδυνο και επικίνδυνο για αποβολές προγεννητικό έλεγχο της αµνιοκέντησης υπόσχεται να βάλει µία πρωτοποριακή µέθοδος που «διαβάζει» το DNA του εµβρύου, λαµβάνοντας αίµα από τη µητέρα.

Οι πιο ακριβείς τεχνικές ελέγχου για γενετικές ανωµαλίες σε ένα έµβρυο ενέχουν σηµαντικούς κινδύνους για το έµβρυο, καθώς η λήψη δείγµατος εµβρυϊκού ιστού από τη µήτρα µπορεί να προκαλέσει αποβολή. Ερευνητές από το Κινεζικό Πανεπιστήµιο του Χονγκ Κονγκ, αναφέρουν στην επιστηµονική επιθεώρηση «Science Translational Medicine» ότι η νέα µη επεµβατική διαγνωστική µέθοδος απαλλάσσει τις υποψήφιες µητέρες από τους κινδύνους και το στρες, αφού το γενετικό υλικό του εµβρύου µπορεί πλέον να «διαβαστεί» µέσα από δείγµα αίµατος της εγκύου.

Το εµβρυϊκό DNA αποτελεί περίπου το 10% του πλάσµατος στο αίµα της εγκύου. Τα µόρια, όµως, του DNA στο πλάσµα βρίσκονται διάσπαρτα και οι δύο βασικές διαδικασίες, δηλαδή ο διαχωρισµός του µητρικού από το εµβρυϊκό και η συνένωση των τµηµάτων του εµβρυϊκού DNA είχε ώς τώρα αποδειχθεί τεχνικά πολύ δύσκολος.

Η οµάδα του υπεύθυνου της µελέτης, Ντένις Λο, είχε ανακαλύψει το 1997 ότι το DNA του εµβρύου έχει την ιδιότητα να «επιπλέει» στο µητρικό αίµα. Από τότε, διάφορα επιστηµονικά εργαστήρια στον κόσµο έχουν χρησιµοποιήσει την τεχνική του για να κάνουν έλεγχο φύλου του εµβρύου και να διαγνώσουν πιθανές γενετικές και χρωµοσωµικές ανωµαλίες. Εν τούτοις, οι διαγνωστικοί έλεγχοι τέτοιου τύπου ήταν µέχρι σήµερα µικρού βεληνεκούς και περιορίζονταν σε µια µόνο ασθένεια ή σε ένα γενετικό χαρακτηριστικό τη φορά. Το Safe test όπως ονοµάζεται γίνεται και στην Ελλάδα, κοστίζει 600 ευρώ, αλλά τα αποτελέσµατά του δεν θεωρούνται ιδιαίτερα αξιόπιστα.

Η νέα ανακάλυψη µπορεί να αποµονώνει πλέον τις εµβρυϊκές γενετικές «υπογραφές» στο µητρικό DNA και ακολούθως να τις συγκρίνει µε γενετικούς χάρτες που έχουν δηµιουργηθεί από λήψη αίµατος των γονέων.

Με αυτό τον τρόπο οι κινέζοι επιστήµονες κατάφεραν να κατασκευάσουν έναν γενετικό χάρτη για όλο το γονιδίωµα του εµβρύου, το οποίο στη συνέχεια µπορούν να αναλύσουν για να βρουν τυχόν µεταλλάξεις και ανωµαλίες.

Προς το παρόν πάντως υπάρχουν ορισµένα εµπόδια για την ευρεία αξιοποίηση της νέας µεθόδου, µε κυριότερο το πολύ υψηλό κόστος, που φτάνει περίπου τα 150.000 ευρώ για κάθε ανάλυση. Επιπλέον, τα αποτελέσµατα της νέας διαγνωστικής µεθόδου είναι ακόµα πολύπλοκα και δύσκολο να ερµηνευθούν σωστά, πράγµα που καθιστά προς το παρόν αδύνατη την ευρεία κλινική εφαρµογή της. 

www.tanea.gr

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Τα κινητά είναι επικίνδυνα για τις εγκύους

Και στις δύο έρευνες ένα ποσοστό περίπου 3% των παιδιών θεωρείται ότι είχαν ασυνήθιστη συμπεριφορά.

Οι μέλλουσες μητέρες που χρησιμοποιούν τακτικά κινητά τηλέφωνα έχουν αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσουν παιδιά που παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς, κυρίως αν και τα ίδια τα παιδιά κάνουν χρήση των τηλεφώνων, σύμφωνα με μία δανέζικη έρευνα.
Η έρευνα έγινε σε περίπου 100.000 έγκυες γυναίκες μεταξύ του 1996 και του 2002, αλλά και σε περισσότερα από 28.000 παιδιά που το Δεκέμβριο του 2008 ήταν 7 ετών.
Πρόκειται για τη δεύτερη σχετική έρευνα, καθώς μία πρώτη, που είχε διενεργηθεί σε περίπου 13.000 παιδιά (που ήταν 7 ετών το Νοέμβριο του 2006), έδειξε ήδη ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ της προγεννητικής έκθεσης στα κινητά τηλέφωνα και των προβλημάτων συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, που δημοσιεύονται σήμερα Τρίτη στο ιατρικό περιοδικό Journal of Epidemiology and Community Health, περισσότερο από το ένα τρίτο των 7χρονων παιδιών (35%) χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα (έναντι του 30% της πρώτης έρευνας).
Το 17% των παιδιών είχαν εκτεθεί στα κινητά τηλέφωνα πριν ή μετά τη γέννησή τους (έναντι του 10% της πρώτης έρευνας).
Αντίθετα, το 53% των παιδιών της πρώτης έρευνας και το 39% της δεύτερης δεν είχαν εκτεθεί καθόλου στα κινητά τηλέφωνα πριν ή μετά τη γέννησή τους. Οι κατηγορίες έκθεσης στα κινητά τηλέφωνα ορίζονται σύμφωνα με πολλά κριτήρια: τον αριθμό των καθημερινών κλήσεων, τη θέση του κινητού τηλεφώνου όταν αυτό δεν χρησιμοποιείται (στην τσάντα ή την τσέπη), τη χρήση bluetooth.
Και στις δύο έρευνες ένα ποσοστό περίπου 3% των παιδιών θεωρείται ότι είχαν ασυνήθιστη συμπεριφορά και ένα 3% παρουσίαζε τον κίνδυνο να αποκτήσει ασυνήθιστη συμπεριφορά.
Για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους και άλλους παράγοντες, κυρίως το χρόνο που ασχολούνταν οι μητέρες με τα παιδιά τους.
"Ακόμα κι αν είναι πρώιμο να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα ως μία σχέση αιτίας και αιτιατού, πιστεύουμε ότι η πρώιμη έκθεση στα κινητά τηλέφωνα μπορεί να αποτελεί έναν κίνδυνο, που αν επαληθευθεί, θα αποτελέσει ένα υγειονομικό πρόβλημα με δεδομένη την εκτεταμένη χρήση αυτής της τεχνολογίας", κατέληξαν οι συντάκτες της έρευνας.

Πηγή: ΑΠΕ

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

ΝΟΥΝΟΥ Noulac, Επιδόρπιο Γιαουρτιού. Γιαούρτι με ζάχαρη και άδειες θερμίδες για βρέφη.

ΤΑ ΣΥΝ:
* Είναι πηγή ασβεστίου
ΤΑ ΠΛΗΝ:
* Περιέχει πρόσθετα σάκχαρα

Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ: Αυτό είναι ένα άριστο παράδειγμα προϊόντος που προορίζεται για παιδιά και μάλιστα για βρέφη από 6 μηνών που τελικά είναι πιο ανθυγιεινό από ένα κανονικό προϊόν που απευθύνεται σε ενήλικες. Κοιτάζοντας τη λίστα των συστατικών διαπιστώνουμε ότι περιέχει 2 πηγές ζάχαρης, πρόσθετο άμυλο (το οποίο στην ουσία είναι άδειες θερμίδες και χρησιμοποιείται συχνά σε παιδικά τρόφιμα για να δώσει όγκο αντικαθιστώντας άλλα πιο θρεπτικά συστατικά όπως φρούτα). Για φρούτα περιέχει ίχνος συμπυκνωμένο πουρέ μήλου, βερίκοκου και αχλαδιού (σύνολο 4% του προϊόντος) που επίσης μπορούν να θεωρηθούν πηγές ζάχαρης με την έννοια ότι έχει συμπυκνωθεί το φρούτο και έχουν απομείνει τα σάκχαρα αλλά όχι το νερό του φρούτου. Το αποτέλεσμα; Ένα γλυκό γιαούρτι με μια μικρή ποσότητα πολτού φρούτων που απέχει αρκετά από τη πραγματική γεύση αυτών των φρούτων αφού περιέχει και αρωματικές ύλες. Τι πετυχαίνει η εταιρία; Πουλάει ένα προϊόν που είναι εύκολο στη κατανάλωση του από τα βρέφη γιατί είναι γλυκό, με αποτέλεσμα να το αγοράζουν όλο και περισσότερο οι γονείς γιατί το τρώει το παιδί τους και γιατί πιστεύουν ότι του κάνει καλό. Όμως στη πραγματικότητα συνηθίζουν το παιδί σε γλυκές γεύσεις και σε μια ψεύτικη εντύπωση για τη γεύση των φρούτων. Το χειρότερο είναι ότι το προϊόν αυτό απευθύνεται σε βρέφη από 6 μηνών, δηλαδή στη περίοδο που το παιδί θα φάει τη πρώτη του τροφή. Και τι του δίνουμε; Ζάχαρη. Το γιαούρτι αυτό σε καμιά περίπτωση δεν είναι απαραίτητο για ένα βρέφος αλλά ούτε και ωφέλιμο. Επιπλέον... ο εμπλουτισμός με βιταμίνες και μέταλλα (το γνωστό κόλπο για να κάνουν ένα προϊόν να φαίνεται πιο υγιεινό) δεν παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο, γιατί το παιδί η ακόμα λαμβάνει γάλα το οπιοίο πιθανό να είναι ήδη εμπλουτισμένο με βιταμίνες και μέταλλα, η ακόμα λαμβάνει μητρικό γάλα όπου ο παιδίατρος σε πολλές περιπτώσεις θα συστήσει σίδηρο και άλλες βιταμίνες και μέταλλα οπότε και πάλι δεν χρειάζεται εμπλουτισμένα προϊόντα. Όπως και να έχει το πράγμα από τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να τρώει μια ποικιλία τροφών δεν χρειάζεται ούτε εμπλουτισμένα προϊόντα ούτε συμπληρώματα βιταμινών. Προτίμησε ένα απλό γιαούρτι, λιώσε μία μπανάνα και δώσε το στο παιδί σου, είναι πιο υγιεινό και πιο φτηνό, και θα μάθει και το παιδί σου τη πραγματική γεύση του γιαουρτιού και των φρούτων.
www.natofao.blogspot.com
 
Ευχαριστώ πολύ το blog "ΝΑ ΤΟ ΦΑΩ;" για την άμεση ανταπόκρισή του στο επιθυμία μου να μάθουμε τί είναι αυτά τα "παιδικά γιαουρτάκια" που κάποιοι παιδίατροι συστήνουν για απογευματινό (ευτυχώς η δική μου παιδίατρος είναι κατά!) Φαντάζομαι πως και οι έτοιμες φρουτόκρεμες τα ίδια χάλια θα έχουν! Ο δικός μου (7 1/2 μηνών) τρώει μόνο φρούτα τριμμένα στον τρίφτη και δεν θέλει σκόνη, αυτό βέβαια θέλει επιμονή και υπομονή κορίτσια.

Χρωματίστε σελίδες

Στα παιδιά αρέσει πολύ να ζωγραφίζουν! Από την ηλικία των 2 ετών - που πρωτοπιάνουν μολύβι και καταλαβαίνουν οτι μπορούν να δημιουργήσουν - ξετρελένονται, αλλά και στα 3χρονα αρέσει να προσπαθούν να μην ξεφύγουν απο το περίγραμμα, στα 4χρονα που μπορούν να δημιουργήσουν με διαφορετικά χρώματα, στα 5χρονα που θα φτιάξουν και το φόντο μόνα τους και ούτω καθεξής.

Κάντε κλικ στο
http://www.babytips.gr/%CE%94%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC/Babytips.gr/coloring-pages.html

Φυλετικές Διακρίσεις και μικρά παιδιά

Παραθέτω την ανάρτηση της Εβίτας Τασιοπούλου (από το blog της), για να τονίσω το γεγονός ότι από τη στιγμή που το διάβασα, δεν σταμάτησα να το σκέφτομαι. Ακολουθεί:

Στενοχωρέθηκα πολύ προχθές..

Πριν από λίγες μέρες συζητούσαμε με τον Ορέστη για το ποιά παιδάκια ήθελε να καλέσει στα γενέθλια του. Αν και σε αυτή την ηλικία οι φιλίες μόνο σταθερές δεν είναι και αλλάζουν κάθε εβδομάδα, προσπαθούσα να τον βοηθήσω λέγοντας του διάφορα ονόματα και τσεκάροντας αντιδράσεις:

Eγώ: Την Sydney θα την καλέσουμε;

Ορ: Οχι, δεν θέλω

Eγώ: Γιατί αγάπη μου, μαλώσατε;

Ορ: Οχι

Eγώ: Γιατί τοτέ;

Ορ: Γιατι είναι μαύρο παιδάκι και τα μαύρα παιδάκια δεν είναι καλά

Eγώ: Τι;;; (με μάτια γουρλωμένα)

Ποιός σου είπε τέτοιο πράγμα? Oλα τα παιδάκια είναι ίδια και όλα είναι καλά!

Ορ: Ο Manou μου το είπε μαμά

Είχα να το λέω για το πόσο πολυεθνική είναι η τάξη του μικρού μας. Ημουν σίγουρη πως με τέτοια ερεθίσματα ήμασταν σε καλό δρόμο για να μάθει από πρώτο χέρι την ανοχή απέναντι σε κάθετι διαφορετικό.

Το συγκεκριμένο κοριτσάκι το γνωρίζει εδώ και 2 χρόνια σχεδον και καμάρωνα το οτι κανένα παιδάκι δεν έμοιαζε να βλέπει το χρώμα της. Να όμως που χρειάζονται λίγα λεπτά και 2 λέξεις για να βάλουν σε μια παιδική ψυχούλα το σποράκι το κακό.

Μιλήσαμε πολύ μετά απο αυτό.

Του έδειξα σε βιβλία άλλες φυλές, του εξήγησα πως το μόνο που έχει σημασία είναι το ποιοι είμαστε μέσα μας, αν είμαστε καλοί ή κακοί και πως το χρώμα ή η εμφάνιση μας ειναι δευτερέυοντα. Δύσκολες έννοιες για ενα 4χρονο αλλά δεν μπορούσα να το αφήσω έτσι.

Την επόμενη μέρα λοιπόν ο μικρός μου ανακοίνωσε πως το παιδάκι που του είπε την τρομερή ατάκα δεν είναι πια φίλος του. Του εξήγησε μάλιστα ο δικός μου πως ήταν πολύ άτακτο αυτό που είπε.

Τρελλή περηφάνεια η μαμά κουκουβάγια αλλά πλέον δεν εφησυχάζομαι!

Λυπάμαι και για το άλλο αγοράκι που δεν ξέρω αν η δική του η μαμά θα κάνει τον κόπο να του μιλήσει. Λυπάμαι και για τον μικρό μου που έχασε από τόσο νωρίς λίγη από την αθωότητά του. Λυπάμαι και για το κοριτσάκι που αν όχι ακόμα, σίγουρα σύντομα θα νιώσει στην ψυχούλα του τι πάει να πεί φυλετική διάκριση.

Λυπάμαι γιατί νιώθω λίγη και αδύναμη να αλλάξω αυτή την αδικία..

αρθρογράφος: Εβίτα Τασιοπούλου / πηγή: Here, there ... everywhere! blog
Σημείωση: η Εβίτα κατοικεί στο Antwerp, Βελγίου.
 
http://www.babytips.gr