Eισπνεόμενα κορτιζονούχα φάρμακα

Γράφει: Γαλατάς Ιωάννης, Ειδικός Αλλεργιολόγος

Τουλάχιστον ένα στα δέκα παιδιά έχουν βρογχικό άσθμα στη χώρα μας. Για την αντιμετώπισή του συχνά χορηγούμε εισπνεόμενα κορτιζονούχα φάρμακα. Επειδή υπάρχει παραπληροφόρηση γύρω από την ωφέλεια και τις παρενέργειες των φαρμάκων αυτών κρίνεται σκόπιμη η ενημέρωση των γονέων γύρω από το θέμα αυτό με βάση τις σύγχρονες επιστημονικές απόψεις και την προσωπική εμπειρία, με τελικό στόχο να μετριασθούν οι αγωνίες και οι προκαταλήψεις γύρω από το θέμα αυτό.

Στο βρογχικό άσθμα η βλάβη αφορά τους βρόγχους (1), δηλαδή τους σωλήνες μέσα από τους οποίους περνά ο αέρας για να φθάσει στους πνεύμονες. Οι βρόγχοι στενεύουν και έτσι εμποδίζουν την κυκλοφορία του αέρα στους πνεύμονες με αποτέλεσμα την πρόκληση βήχα, βρασίματος (χουρχουρητό), δύσπνοιας και σφυρίγματος (γατάκια).

Η στένωση αυτή (βρογχόσπασμος) μπορεί να οφείλεται σε ουσίες που προκαλούν αλλεργίες και ονομάζονται αεροαλλεργιογόνα. Τέτοιες ουσίες είναι οι γύρεις των φυτών και των δένδρων, τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, οι μύκητες (μούχλες), τα οικιακά (γάτα/ σκύλος) και τα παραγωγικά (κατσίκα/ κουνέλι κά) ζώα. Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλέσουν και ο καπνός του τσιγάρου, η ατμοσφαιρική ρύπανση, ο ψυχρός αέρας κά.
 Τα στεροειδή είναι ουσίες που παράγονται από τον οργανισμό αλλά παρασκευάζονται και τεχνητά (κορτιζονούχα φάρμακα). Τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στο βρογχικό άσθμα επειδή ελαττώνουν το οίδημα (πρήξιμο) των βρόγχων, περιορίζουν τη στένωσή τους και τελικά επιτρέπουν την άνετη κυκλοφορία του αέρα στους πνεύμονες.

Τα κορτιζονούχα φάρμακα στο άσθμα μπορούν να χορηγηθούν με τρείς διαφορετικές μορφές:
ενέσεις,
χάπια, και
εισπνοές.

Οι ενέσεις και τα χάπια έχουν σχεδόν την ίδια ταχύτητα δράσης και την ίδια αποτελεσματικότητα. Ενέσεις χορηγούνται μόνο σε περιπτώσεις που ο άρρωστος είναι σοβαρά και δεν μπορεί να καταπιεί ή κάνει εμέτους. Για προφύλαξη χορηγούμε συνήθως τα στεροειδή (κορτιζονούχα) σε εισπνοές.

Η ΩΦΕΛΕΙΑ από τη χρήση των κορτιζονούχων φαρμάκων στο άσθμα είναι ΜΕΓΑΛΗ. Πολλοί όμως φοβούνται τις ανεπιθύμητες ενέργειες (παρενέργειες) που εμφανίζονται ύστερα από μακροχρόνια λήψη μεγάλων δόσεων των φαρμάκων αυτών, όπως αναστολή της ανάπτυξης ( = κοντό ανάστημα), οστεοπόρωση, ευπάθεια στις λοιμώξεις, έλκος στο στομάχι, υπέρταση ή αλλαγή στην όψη του αρρώστου
 Τέτοιες ανεπιθύμητες ενέργειες δεν εμφανίζονται όταν τα κορτιζονούχα φάρμακα χορηγούνται σε εισπνοές και στις συνηθισμένες θεραπευτικές δόσεις. Στη μορφή αυτή αργούν να δράσουν και γι' αυτό δεν πρέπει να τα δίνουμε για την αντιμετώπιση μιας ασθματικής κρίσης. Xορηγούνται όμως προληπτικά για να μην πάθει το παιδί κρίση. Οι θεραπευτικές τους δόσεις συγκριτικά με τα χάπια ή τις ενέσεις είναι πολύ μικρές. Για παράδειγμα, σε ένα παιδί που ζυγίζει 30 κιλά, η απαιτούμενη δόση εισπνεομένου φαρμάκου, είναι τουλάχιστον 60 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη δόση κορτιζόνης που θα έπρεπε να πάρει από το στόμα. Η ωφέλεια των εισπνεομένων κορτιζονούχων φαρμάκων φαίνεται μετά από 2 εβδομάδες συνεχούς λήψης. Είναι ασφαλή όταν χορηγούνται σε κανονικές δόσεις ανεξάρτητα από την ηλικία. Στις δόσεις αυτές μπορούν να χορηγηθούν χωρίς πρόβλημα και για αρκετά χρόνια, εφ' όσον υπάρχει ανάγκη.

Μοναδικές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να εμφανισθούν στις χαμηλές δόσεις είναι η μυκητίαση, του στόματος (σε ποσοστό 1%) και η βραχνάδα στη φωνή. Είναι παροδικές και υποχωρούν με τη διακοπή του φαρμάκου. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως πχ. η αναστολή της ανάπτυξης ή η οστεοπόρωση μπορεί να εμφανισθούν μόνο ύστερα από μακροχρόνια λήψη μεγάλων δόσεων εισπνεομένων στεροειδών. Τα εισπνεόμενα κορτιζονούχα φάρμακα δεν αυξάνουν την όρεξη, δεν αποτελούν αντένδειξη για τη χορήγηση των εμβολίων, δεν προκαλούν υπερτρίχωση και δεν αρνητικοποιούν την αντίδραση Μαντού.
 Τα κορτιζονούχα χάπια / ενέσεις, αν χορηγηθούν για διάστημα ολίγων ημερών δεν προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες. Αντίθετα, η χορήγησή τους για διάστημα μεγαλύτερο των δύο εβδομάδων μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται συνεχής ιατρική παρακολούθηση κατά την σταδιακή ελάττωση του φαρμάκου. Επανάληψη της βραχύχρονης χορήγησης χαπιών/ενέσεων δεν προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες, ούτε έχει δυσμενείς επιπτώσεις για το μέλλον. Η μικρής διάρκειας αυτή θεραπεία δεν χρειάζεται δίαιτα ή άλλες προφυλάξεις. Η μακροχρόνια όμως θεραπεία πρέπει να συνοδεύεται από στενή παρακολούθηση και πιστή εφαρμογή των ιατρικών εντολών.

Πότε χορηγούνται τα εισπνεόμενα στεορειδή;
 Όταν τα άλλα προφυλακτικά αντιασθματικά φάρμακα αποδειχθούν ανεπαρκή και στις σοβαρές περιπτώσεις, για τη μείωση των στεροειδών φαρμάκων που λαμβάνονται από το στόμα.

Επιτρέπεται η λήψη και άλλων φαρμάκων, εάν χρειασθεί;
 ΝΑΙ (αντιπυρετικά, αντιβιοτικά κλπ).

Μήπως ελαττώνεται η άμυνα του οργανισμού από τη χρήση των φαρμάκων αυτών;
 Οχι ! Στα 20 χρόνια της κυκλοφορίας τους τα εισπνεόμενα στεροειδή δεν έχουν ενοχοποιηθεί για αύξηση του κινδύνου προκλήσεως λοιμώξεων. Ωστόσο τέτοια παρενέργεια μπορεί να παρουσιασθεί ύστερα από μακροχρόνια λήψη αυτών των φαρμάκων σε χάπια.

Πως αποφεύγονται οι παρενέργειες των εισπνεόμενων στεροειδών (μυκητίαση στόματος και βραγχνάδα);
 Με καλή πλύση της στοματικής κοιλότητας (συνιστούμε στο παιδί να πλένει τα δόντια του μετά τη λήψη του φαρμάκου), με χρήση των ειδικών αεροθαλάμων (spacers) που προσαρμόζονται στις συσκευές εισπνοών και τέλος, με τη χρήση των νεότερων συσκευών (πχ. turbuhaler).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ:
 Η επιλογή των κορτιζονούχων φαρμάκων έγινε γιατί η ζημιά από την αρρώστια θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων και γιατί οι παρενέργειες αυτές είναι σχεδόν ανύπαρκτες όταν πρόκειται για εισπνεόμενα στεροειδή στις συνηθισμένες δόσεις. Εάν υπάρχουν άλλες απορίες σχετικά με τα εισπνεόμενα κορτιζονούχα φάρμακα ρωτήστε τον αλλεργιολόγο ή τον πνευμονολόγο σας. Θα χαρούν ιδιαίτερα να σας δώσουν τις κατάλληλες απαντήσεις. Να θυμάστε ότι την καλύτερη πορεία υγείας έχει ο ασθενής που ρωτάει και ενημερώνετε!

www.iatronet.gr

Εχινάκεια το όπλο κατά της γρίπης

Μαρία Παπαδοδημητράκη

Mπορεί να πήρε το όνομά του από την ελληνική λέξη «εχινός», εξαιτίας των αγκαθιών που έχει στα άνθη του, ωστόσο πρόκειται για φυτό των Iνδιάνων. Στις μέρες μας είναι ένα από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα βότανα, καθώς οι θεραπευτικές του ιδιότητες συνδέονται με την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος. Οι οπαδοί της εχινάκειας αυξάνονται συνεχώς, επειδή πρόκειται για ένα φυσικό προϊόν που ενισχύει τις άμυνες του οργανισμού χωρίς να προκαλεί παρενέργειες.

Για την ιστορία
Πρόκειται για ιθαγενές φυτό της Bόρειας Aμερικής και ένα από τα πιο διαδεδομένα βότανα των Iνδιάνων. Oι τελευταίοι το χρησιμοποιούσαν αιώνες πριν το ανακαλύψουν οι Eυρωπαίοι για να θεραπεύουν από μολύνσεις μέχρι δαγκώματα φιδιών. Aπό το 19ο αιώνα η χρήση του διαδίδεται στη Γηραιά Ήπειρο και αρχίζει η καταγραφή της δράσης του. Aν και μετά την είσοδο των αντιβιοτικών στην αγορά η χρήση του περιορίστηκε αρκετά, τα τελευταία χρόνια, με την τάση που επικρατεί για την εφαρμογή ήπιων εναλλακτικών μεθόδων άρχισε και πάλι να διαδίδεται ευρύτερα. Mάλιστα, δεκάδες είναι οι έρευνες που διεξάγονται από πανεπιστήμια και ιατρικούς οργανισμούς στις HΠA, στη Mεγάλη Bρετανία και κυρίως στη Γερμανία, στις οποίες μελετώνται οι τρόποι που επιδρά η εχινάκεια στον οργανισμό μας.

Πού οφείλονται οι ιδιότητές της
Tο άνθος της εχινάκειας μοιάζει με μεγάλη μαργαρίτα και συνήθως τα φύλλα της είναι ροζ ή μοβ. Tο γένος της αποτελείται από 9 είδη, από τα οποία μόνο τρία (Echinacea purpurea, Echinacea angustifolia, Echinacea pallida) χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικούς σκοπούς. Mερικές από τις χημικές ουσίες που περιέχει και στις οποίες οφείλονται οι ιδιαίτερες ιδιότητές της είναι οι πολυσακχαρίτες, τα φλαβονοειδή, τα αιθέρια έλαια, τα αλκαμίδια και το καφεϊκό οξύ. Tο ενδιαφέρον είναι ότι η συγκέντρωσή τους διαφέρει ανάλογα με το μέρος του φυτού που χρησιμοποιείται. Διαφορές, ωστόσο, υπάρχουν και ανάμεσα στα 3 είδη, γι’ αυτό και οι ιδιότητες που παρουσιάζουν τα διάφορα σκευάσματα δεν είναι ίδιες.

Kατά των λοιμώξεων
Xρησιμοποιείται πρωτίστως για την τόνωση του ανοσοποιητικού και του λεμφικού συστήματος, γι’ αυτό και αποτελεί την πρώτη επιλογή όταν πρέπει να ενισχυθεί η άμυνα του οργανισμού έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού (γρίπη, κρυολόγημα). Συχνά χρησιμοποιείται και για την καταπολέμηση φλεγμονών και μολύνσεων (ουρολοιμώξεις), κολικών και δερματικών παθήσεων (ψωρίαση, έρπης, έλκος, πληγές, εγκαύματα, ακμή). Mε λίγα λόγια, το βότανο αυτό έχει αντιβιοτικές, αντιβακτηριακές, αντιφλεγμονώδεις και διεγερτικές ιδιότητες.

Tip
Eπειδή σε ορισμένες περιπτώσεις η περιεκτικότητα των έτοιμων σκευασμάτων διαφέρει από εταιρεία σε εταιρεία, ακολουθείτε τις οδηγίες χρήσης που αναγράφονται στη συσκευασία.

Σε τι μορφές κυκλοφορεί
Στην αγορά, εκτός από το φρέσκο και το αποξηραμένο βότανο που γίνεται ρόφημα, υπάρχουν κάψουλες, ταμπλέτες, αλοιφές, σιρόπια, βάμματα και εκχύλισμα. Eχινάκεια στη φυσική της μορφή μπορείτε να βρείτε στα καταστήματα με βότανα, ενώ για τα προϊόντα της απευθυνθείτε στα φαρμακεία.

H δοσολογία για το κρυολόγημα
H εχινάκεια λαμβάνεται στο 90% των περιπτώσεων για να περιοριστούν τα συμπτώματα (φαρυγγίτιδα, βήχας, πυρετός) και η διάρκεια του κρυολογήματος. Πολλοί είναι, επίσης, αυτοί που τη λαμβάνουν προληπτικά στη διάρκεια του χειμώνα, αφού φαίνεται πως μπορεί να προλάβει την εκδήλωση του κρυολογήματος. H σωστή χρήση της φέρνει τα μέγιστα αποτελέσματα:

Eνήλικοι
• Για πρόληψη. Bράζετε για 10΄ το βότανο σε νερό (η αναλογία είναι 1 κουταλιά βότανο για κάθε φλιτζάνι νερό), το σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι εχινάκεια 2-3 φορές την εβδομάδα. Mπορείτε ακόμα να παίρνετε, πριν το φαγητό, 30 σταγόνες εχινάκεια 3 φορές την ημέρα για δύο εβδομάδες ή 3 κάψουλες των 200 mg την ημέρα για δύο εβδομάδες.
• Για περιορισμό των συμπτωμάτων. Πίνετε 2 φλιτζάνια αφέψημα για περίπου 4 ημέρες, είτε 1 κάψουλα 3 φορές την ημέρα για 6 εβδομάδες, είτε 40 σταγόνες βάμματος 3 φορές την ημέρα για έξι εβδομάδες (πριν το φαγητό).

Παιδιά
• 4-8 ετών. Mπορούν να λαμβάνουν 3 φορές την ημέρα το 1/3 της δόσης που αντιστοιχεί στους ενηλίκους, σε σταγόνες διαλυμένες σε χυμό πορτοκάλι ή νερό.
• 8-12 ετών. Mπορούν να λαμβάνουν 3 φορές την ημέρα το 1/2 της δόσης που αντιστοιχεί στους ενηλίκους, πάλι σε σταγόνες διαλυμένες σε χυμό πορτοκάλι ή νερό.
• Για την ανακούφιση του πονόλαιμου. Μπορείτε να κάνετε γαργάρες με αφέψημα εχινάκειας 3 φορές την ημέρα, ενώ για καλύτερα αποτελέσματα μπορείτε να τη συνδυάσετε με βιταμίνη C, πρόπολη και ψευδάργυρο.

Πόσο ασφαλής είναι η χρήση της;
H εχινάκεια θεωρείται από τα ασφαλέστερα βότανα, αρκεί να λαμβάνεται σωστά. Σύμφωνα με έρευνες, δεν είναι τοξική, ενώ οι παρενέργειες που μπορεί να έχει σχετίζονται, ως επί το πλείστον, με ήπιες στομαχικές διαταραχές. Ωστόσο, πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή από άτομα με αλλεργία στην αμβροσία ή σε φυτά που ανήκουν στην οικογένεια των ηλίανθων. H χρήση της απαγορεύεται σε παιδιά κάτω των 4 ετών, σε εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν, όπως και σε άτομα που πάσχουν από φυματίωση, λευχαιμία, αυτοάνοσα νοσήματα, ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος, σακχαρώδη διαβήτη και ηπατοπάθειες. Eπίσης, δεν πρέπει να λαμβάνεται από όσους χρησιμοποιούν φάρμακα ανοσοκατασταλτικά, όπως η κορτιζόνη, γιατί οι ειδικοί πιστεύουν ότι το βότανο καταστέλλει τη δράση τους. Όταν λαμβάνεται από το στόμα, υπάρχει η πιθανότητα να προκαλέσει μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στη γλώσσα.

Kαλό είναι να γνωρίζετε
• Πριν προμηθευτείτε κάποιο από τα παραπάνω προϊόντα, συμβουλευτείτε το γιατρό ή έναν ειδικό, καθώς μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες ή να αλληλεπιδράσει με άλλα βότανα, συμπληρώματα ή φάρμακα. Nα θυμάστε, επίσης, ότι η εχινάκεια δεν αντικαθιστά άλλες ιατρικές και φαρμακευτικές θεραπείες, ενώ αν στη διάρκεια της λήψης της τα συμπτώματα επιμείνουν ή χειροτερεύσουν, απευθυνθείτε αμέσως σε γιατρό.
• Δεν πρέπει να λαμβάνεται για περισσότερο από 2 μήνες, επειδή χάνει την αποτελεσματικότητά της και μπορεί να έχει την αντίθετη από την επιθυμητή δράση, δηλαδή να ρίξει την άμυνα του οργανισμού. Για το λόγο αυτό, οι συχνοί χρήστες χρειάζονται περιόδους αποχής, ώστε να διατηρείται η τονωτική της δράση. Όσον αφορά τα παιδιά, το βότανο και τα σκευάσματα που δεν περιέχουν αλκοόλη είναι η καλύτερη επιλογή. 

www.vita.gr

Φυσική ανακούφιση από την Λαρυγγίτιδα

Τι είναι η λαρυγγίτιδα

Η Λαρυγγίτιδα είναι μία φλεγμονή στον λάρυγγα, η οποία μπορεί να ερεθίσει και να πρύξει τις φωνητικές χορδές, οι οποίες με τη σειρά τους δημιουργούν αυτή τη βραχνάδα στη φωνή μας. Η βραχνάδα ή και η μερική απώλεια της φωνής, είναι το χαρακτηριστικό της λαρυγγίτιδας.

Μπορεί να εμφανιστεί για σύντομο διάστημα ή να είναι χρόνια.

Από τι προκαλείται ;

Πολλές φορές προξενείται από την εξαντλητική χρήση της φωνής μας, αλλά και από άλλες συνθήκες, όπως: Κρύωμα, γρίπη, αλλεργία, βρογχίτιδα, πνευμονία, σύνδρομο γαστροοισοφαγήτιδας, έκθεση σε χημικά προϊόντα κα

Συμπτώματα

Εκτός από την βραχνάδα, μπορεί να νιώσουμε πρήξιμο στους αδένες του λαιμού, πυρετό, φαρυγγίτιδα, γαργάλημα στο λαιμό, ξηρό βήχα κα

Τρόποι θεραπείας

Η θεραπεία στο σπίτι είναι απλή: ξεκούραση της φωνής, κατανάλωση αρκετού νερού, αύξηση της υγρασίας στον χώρο μας (ένα μπωλ με νερό στο καλοριφέρ αρκεί πολλές φορές), χρήση παστίλιων για το λαιμό με αιθέρια έλαια και βότανα.

Βέβαια, αν τα συμπτώματα επιμένουν για πάνω από 10 ημέρες, τότε μάλλον πρέπει να απευθυνθείτε σε ένα γιατρό ΩΡΛ.

Φυσικές θεραπείες

Τα παρακάτω φυσικά φάρμακα, έχουν ερευνηθεί εκτεταμένα για την αποτελεσματικότητά τους ενάντια στη λαρυγγίτιδα.

• Ευκάλυπτος
  Οι αναπνοές πάνω από ατμούς ευκάλυπτου (λάδι ή φύλλα σε νερό), μπορεί να ανακουφίσουν από την λαρυγγίτιδα, το κρύωμα και τη γρίπη, τη ρινίτιδα και τις μολύνσεις στο λαιμό.
  Βάλτε 1 λίτρο νερό σε κατσαρολάκι, μαζί με φύλλα ευκάλυπτου, μόλις βράσει πηγαίνεται από πάνω σκεπασμένοι με μία πετσέτα και εισπνεύστε τους υδρατμούς για 10 λεπτά, Επαναλάβετε 2-3 φορές την ημέρα.
• Γλυκόρριζα
  Υπάρχει ως συστατικό σε παστίλιες και προϊόντα που ανακουφίζουν τον ερεθισμένο λαιμό. Προσοχή στην ποσότητα
• Φλόμος
  Βότανο γνωστό για την ιδιότητά του να καταπραϋνει την αναπνευστική οδό. Ο φλόμος ( Verbascum thapsus ) μπορεί να καταναλωθεί σε αφέψημα ή μέσα σε παστίλιες. Τα συστατικά του, δρουν ως καταπραϋντικά για τις φλεγμονές στο δέρμα και τα εσωτερικά μέρη του λαιμού.
• Φτελιά
  Το βότανο αυτό (Ulmus fulva), χρησιμοποιούσαν οι ιθαγενείς ινδιάνοι της Αμερικής για να ανακουφίζουν ερεθισμούς ή φλεγμονές σε ιστούς. Αυτό επιτυγχάνεται από μία κολλώδη ουσία που εκκρίνει. Πιείτε σε αφέψημα. 

http://www.lifeinbalance.gr

Λαρυγγίτιδα

Αδάμος Χατζηπαναγής, Παιδίατρος

Η λαρυγγίτιδα είναι μια οξεία κατάσταση που πραγματικά μπορεί να πανικοβάλει εσάς τους γονείς. Παρατηρείται κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες και προσβάλλει κυρίως τα παιδιά ηλικίας 3 μηνών μέχρι πέντε χρονών.

Τι προκαλεί τη λαρυγγίτιδα;
Η αιτία της λαρυγγίτιδας είναι συνήθως ιοί και σπανιότερα κάποιο μικρόβιο. Υπάρχουν παιδιά που παρουσιάζουν λαρυγγίτιδα χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε λοίμωξη. Τα παιδιά αυτά έχουν αλλεργική προδιάθεση ή αποδίδεται η λαρυγγίτιδα τους σε ψυχολογικά αίτια. Στην περίπτωση αυτή, η λαρυγγίτιδα λέγεται οξεία σπασμωδική ή croup


Πώς παρουσιάζεται η λαρυγγίτιδα;
Συνήθως προηγείται της λαρυγγίτιδας κοινό κρυολόγημα. Στη συνέχεια το παιδί παρουσιάζει βραχνή φωνή και δυνατό βήχα που μοιάζει με σκύλο που γαβγίζει. Οι γονείς που θα ακούσουν μια φορά το βήχα αυτό δεν πρόκειται να τον ξεχάσουν ποτέ. Ο άρρωστος δυσκολεύεται να εισπνεύσει και εσείς θα ακούτε ένα χαρακτηριστικό θόρυβο κατά την εισπνοή. Εάν επιδεινωθεί περισσότερο τότε θα ακούτε ένα χαρακτηριστικό σφύριγμα με την αναπνοή και τα διαστήματα μεταξύ των πλευρών του θώρακα θα πηγαίνουν προς τα μέσα κατά την εισπνοή.
ΠΡΟΣΟΧΗ η λαρυγγίτιδα είναι μια επικίνδυνη κατάσταση και πρέπει αμέσως να δείτε τον παιδίατρο σας. Τα συμπτώματα της λαρυγγίτιδας είναι αποτέλεσμα ατελούς απόφραξης του λάρυγγα (Το πρώτο κομμάτι του σωλήνα που μεταφέρει τον αέρα από το στόμα στους πνεύμονες). Ο λάρυγγας φουσκώνει με αποτέλεσμα η διάμετρος του να μικραίνει. Αν φουσκώσει τόσο πολύ ώστε να μην περνά αέρας τότε το παιδί θα πεθάνει. Τα συμπτώματα της λαρυγγίτιδας εμφανίζονται συνήθως την νύκτα και τις περισσότερες φορές μετά τα μεσάνυχτα. Ο πυρετός δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα και όταν το παιδί έχει πυρετό συνήθως είναι χαμηλός.

Πόσο διαρκεί η λαρυγγίτιδα;
Η λαρυγγίτιδα διαρκεί συνήθως 4-5 μέρες.

Είναι μεταδοτική η λαρυγγίτιδα;
Η λαρυγγίτιδα εμφανίζεται συνήθως το χειμώνα με μορφή επιδημίας, αλλά δεν σημαίνει ότι όποιος έρθει σε επαφή με άρρωστο με λαρυγγίτιδα θα αρρωστήσει και αυτός. Η πλειοψηφία των παιδιών που θα έρθει σε επαφή δεν θα αρρωστήσει.

Πώς μπορείτε να προλάβετε τη λαρυγγίτιδα;
Δεν υπάρχει τρόπος να προλαμβάνουμε την λαρυγγίτιδα. Εάν όμως το παιδί σας παθαίνει επανειλημμένες λαρυγγίτιδες τότε πιθανόν ο παιδίατρος σας να σας συστήσει να χορηγείτε με nebulizer το φάρμακο που λέγεται Pulmicort προληπτικά


Πώς θεραπεύεται η λαρυγγίτιδα;
Οι περισσότερες λαρυγγίτιδες είναι ελαφράς μορφής και περνούν από μόνες τους. Μερικά απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε μέχρι να δείτε τον παιδίατρο σας είναι τα ακόλουθα:
• Να βγάλετε το παιδί έξω στην αυλή να αναπνεύσει φρέσκο, κρύο αέρα. Δεν ξέρουμε πως δρα, αλλά είναι συνήθως αποτελεσματικό. Μην ανησυχείτε ,δεν πρόκειται να πάθει πνευμονία! Απλά ντύστε το κατάλληλα ή τυλίξτε το παιδί σε μια κουβέρτα.
• Βάλτε το παιδί σας να αναπνεύσει υδρατμούς. Αν δεν έχετε το ειδικό μηχάνημα, το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε από τα φαρμακεία και λέγεται Breezy, τότε μπορείτε να ανοίξετε το ζεστό νερό στο μπάνιο μέχρι να γεμίσει το μπάνιο με υδρατμούς. Ο υγραντήρας καλό είναι να χρησιμοποιείται καθημερινά, για λίγη ώρα, για όλα τα παιδιά έτσι ώστε να διατηρείτε στο χώρο κάποιου βαθμού υγρασία. Καθίστε μαζί με το παιδί στο μπάνιο για 15-20 λεπτά. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν θεαματικά. Εάν έχετε το ειδικό μηχάνημα μην βάλετε τίποτε άλλο σε αυτό εκτός από νερό.
Οπωσδήποτε να ενημερώσετε τον παιδίατρο του παιδιού και αυτός θα σας πει αν χρειάζεται να το δει.

Ο παιδίατρος, όταν εξετάσει το παιδί θα αποφασίσει για το είδος της θεραπείας που θα συστήσει. Η χορήγηση φαρμάκων (αδρεναλίνη, βουτηνεσίδη) με το nebulizer είναι πραγματικά πολύ δραστική και αποτελεσματική. Μπορεί όμως να χορηγήσει στο παιδί σας και κορτιζόνη είτε από το στόμα είτε ενδομυϊκά. Η κορτιζόνη ( δεξαμεθαζόνη) από το στόμα δίνετε συνήθως για 2-3 μέρες.
ΣΟΦΟ είναι για τις επόμενες 2-3 νύκτες να κοιμάται κάποιος από εσάς κοντά στο παιδί γιατί εύκολα μπορεί η λαρυγγίτιδα να υποτροπιάσει. Επίσης μην αφήνετε κανένα να καπνίζει στο σπίτι. Θα επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού σας.

Τρέξτε στον παιδίατρο αν…
• Το παιδί έχει δυσκολία στην αναπνοή.
• Παρουσιάζει ψηλό πυρετό.
• Δυσκολία στην κατάποση και τα σάλια τρέχουν από το στόμα του παιδιού σας.
• Παρά την προσπάθεια αντιμετώπισης της κατάστασης με τους ατμούς το παιδί επιδεινώνεται.
• Το χρώμα του δέρματος και των χειλιών άρχισε να γίνεται μπλε.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα μέχρι να φτάσετε στο νοσοκομείο τα συμπτώματα να υποχωρήσουν δραματικά. Μην αισθάνεστε άσχημα. Οι γιατροί ξέρουν ότι η θεραπεία έχει ήδη γίνει με το να εκθέσετε το παιδί σας σε κρύο και καθαρό αέρα. 

http://www.paidiatros.com

Η νέα θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι πλέον διαθέσιμη στη χώρα μας

Η νέα θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης με Κοριφολλιτροπίνη άλφα είναι πλέον διαθέσιμη στη χώρα μας. H Κοριφολλιτροπίνη άλφα υπόσχεται στις γυναίκες λιγότερη ταλαιπωρία στον κύκλο θεραπείας. Πλέον αρκεί μια μόνο ένεση, αντί για επτά ενέσεις της γνωστής - μέχρι σήμερα - θεραπείας με γοναδοτροπίνες.

Η Κοριφολλιτροπίνη άλφα (Corifollitropin alfa), είναι ένας νέος τύπος ανασυνδυασμένης γοναδοτροπίνης με δράση FSH, της γνωστής φυσικής ορμόνης που παράγεται από το γυναικείο οργανισμό και διεγείρει την παραγωγή ωαρίων στις ωοθήκες.

Το πλεονέκτημα της Κοριφολλιτροπίνης άλφα, είναι η παρατεταμένη διάρκεια δράσης της, αφού έχει τη δυνατότητα να διεγείρει και να διατηρεί την ανάπτυξη πολλαπλών ωοθυλακίων για επτά ημέρες. Η corifollitropin alfa σε συνδυασμό με πρωτόκολλο GnRH ανταγωνιστή μπορεί να μειώσει τον αριθμό των ενέσεων έως και 70% σε ένα κύκλο θεραπείας. Ένα επιπλέον πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι παρότι η θεραπεία με Κοριφολλιτροπίνη άλφα πρέπει να πραγματοποιείται πάντα υπό την επίβλεψη ειδικού γιατρού, μετά από την κατάλληλη εκπαίδευση η ένεση μπορεί να χορηγείται από τις ίδιες τις γυναίκες, ή τους συντρόφους τους.

Έτσι με την Κοριφολλιτροπίνη άλφα και τη μεγάλη μείωση των χορηγούμενων ενέσεων απλοποιείται η θεραπεία, γίνεται πιο εύκολη αλλά και αποτελεσματική για τις ασθενείς, μειώνοντας σημαντικά το άγχος τους, καθώς και τις πιθανότητες λάθους στη δοσολογία του φαρμάκου.

Σχετικά με την MSD Η MSD σήμερα είναι ένας παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που εργάζεται εντατικά ώστε ο κόσμος να είναι καλά. Η MSD (ή Merck για την Αμερική και τον Καναδά) αποτελεί εμπορική επωνυμία της Merck & Co., Inc., και τα κεντρικά της γραφεία βρίσκονται στο Whitehouse Station, New Jersey, U.S.A.

Μέσω των συνταγογραφούμενων φαρμάκων μας, των εμβολίων, των βιολογικών θεραπειών, των καταναλωτικών προϊόντων και των προϊόντων κτηνιατρικής χρήσης, συνεργαζόμαστε με τους καταναλωτές και διεξάγουμε την επιχειρηματική μας δραστηριότητα σε περισσότερες από 140 χώρες με σκοπό να προσφέρουμε καινοτόμες λύσεις στο χώρο της υγείας. Καταδεικνύουμε επίσης τη δέσμευσή μας για αυξημένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη μέσω της διεξαγωγής εκτεταμένων προγραμμάτων, πολιτικών υγείας και των συνεργασιών μας.

Η MSD λειτουργεί στην Ελλάδα από τον Ιούνιο του 2010. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.msd.com  

www.iatronet.gr

Ο πυρετός και η αντιμετώπιση του

Πυρετός είναι n αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος πάνω από το φυσιολογικό. Ο πυρετός είναι το πιο συχνό σύμπτωμα πολλών ασθενειών και συνήθως το πρώτο που αντιλαμβάνονται οι γονείς.

Σήμερα, ύστερα από πολλές μελέτες κυρίως σε πειραματόζωα, γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για τον πυρετό. Ξέρουμε, π.χ., ότι η φυσιολογική θερμοκρασία κάθε οργανισμού ρυθμίζεται μ` έναν εξαιρετικά πολύπλοκο μηχανισμό. Στα ανώτερα θηλαστικά, επομένως και στον άνθρωπο, το κέντρο του μηχανισμού αυτού βρίσκεται σε ένα τμήμα του εγκεφάλου που λέγεται υποθάλαμος.

Tο κέντρο αυτό παίζει το ρόλο "θερμοστάτη" που μπορεί να ρυθμίσει τη θερμοκρασία σε ορισμένα επίπεδα.
Υπό ψυχολογικές συνθήκες ο θερμοστάτης αυτός ρυθμίζει την εξωτερική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή τη θερμοκρασία του δέρματος (π.χ., της μασχάλης) περίπου στους 36,5-37,2`C.
Σε διάφορες παθολογικές κατασταθείς όμως (κυρίως λοιμώξεις, είτε από ιούς είτε από μικρόβια) ο θερμοστάτης "ανεβάζει" τη θερμοκρασία του σώματος σε υψηλότερα επίπεδα (πάνω από 38*C).

Στις καταστάσεις αυτές έχουμε πυρετό.


Πού γίνεται η θερμομέτρηση;

Τη θερμοκρασία τη μετράμε συνήθως στη μασχάλη, στο ορθό ή στο στόμα με διάφορα θερμόμετρα, ή σπανιότερα στο δέρμα με διάφορες ταινίες. Οι τελευταίες αυτές, όμως, δεν είναι πολύ αξιόπιστες. Οι Έλληνες γονείς θερμομετρούν συνήθως τα μεγαλύτερο παιδιά στη μασχάλη, ενώ τα βρέφη στο ορθό. Πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ακόμη και την ίδια στιγμή η θερμοκρασία δεν είναι η ίδια σε όλα τα σημεία θερμομέτρησης. Έτσι, για παράδειγμα, στο ορθό η θερμοκρασία είναι συνήθως κατά 0,4 έως και 1 βαθμό υψηλότερη απ" ό,τι στη μασχάλη. Δηλαδή, η θερμοκρασία στο ορθό μπορεί να είναι, π.χ., 37,3" C και στη μασχάλη 36,5` C. Είναι σημαντικό επίσης να γνωρίζουμε ότι αυτή η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του ορθού και της μασχάλης δεν είναι πάντοτε σταθερή. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να αφαιρού­με από τη θερμοκρασία ορθού ένα νούμερο και να έχουμε τη θερμ­κρασία της μασχάλης. Γ αυτό όταν θερμομετρούμε ένα παιδί και θέλουμε να παρακολουθηθούμε την πο­ρεία του πυρετού, πρέπει να το θερ­μομετρούμε πάντα στην ίδια θέση και ακόμη να αναφέρουμε στο γιατρό τη θέση που το θερμομετρήσαμε. Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι ακόμη και τα λεγόμενα θερμόμετρα του λεπτού, καλό είναι να παραμένουν στη θέση θερμομέτρησης (μασχάλη ή ορθό) τουλάχιστον επί 3 λεπτά.



Ποιά είναι η φυσιολογική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος;

Όπως όλα τα βιολογικά μεγέθη ενός ανθρώπου, π.χ., το ύφος του ή το βάρος του, έτσι και η θερμοκρασία του σώματος του δεν είναι ένα ακριβώς συγκεκριμένο νούμερο. Έτσι, δεν είναι δυνατόν να πούμε ότι η φυσιολογική θερμοκρασία μα­σχάλης είναι ακριβώς 36,6* C, όπως δεν μπορούμε να πούμε ότι το φυσιολογικό βάρος ενός ενήλικου είναι ακριβώς 78 κιλά. Η φυσιολογική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος μετρημένη στη μασχάλη κυμαίνεται από 36,2°C έως 37,2°C και εξαρτάται από πληθώρα παραγόντων.

Τις πρώτες πρωινές ώρες (4-5 π.μ.) η θερμοκρασία του σώματος είναι χαμηλή, ενώ το απόγευμα, ιδίως σε παιδιά μετά από έντονη άσκηση (π.χ., παιχνίδι), η θερμοκρασία ανεβαίνει.


Πάνω από ποια θερμοκρασία λέμε ότι τα παιδιά έχουν πυρετό;

Υστερα από τα παραπάνω, μπορού­με χοντρικά να πούμε ότι πυρετό έχει ένα παιδί που έχει
θερμοκρα­σία ορθού περισσότερο από 37,8°C ή
θερμοκρασία μασχάλης περισσό­τερο από 37,3* C.

Πρέπει ακόμη να σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με την επίσημη ορολογία, υψηλός (μεγάλος) πυρετός ονομάζεται ο πυρετός όταν ξεπερνά τους 40,5°C.



Φοβία για τον πυρετό

Σχεδόν όλοι οι γονείς έχουν έναν υπερβολικό φόβο για τον πυρετό.
Περίπου 1 στους 4 γονείς θεωρεί ως πυρετό θερμοκρασίες μασχάλης ακόμη και μεταξύ 36,8 και 37,2* C, δηλαδή θερμοκρασίες απολύτως φυσιολογικές.
Περισσότεροι από τους μισούς γονείς ονομάζουν υψηλό (μεγάλο) πυρετό θερμοκρα­σία μασχάλης πάνω από 38* C,
ενώ περίπου 1 στους 5 έχει τη γνώμη ότι ο υψηλός πυρετός, όπως αυτοί τον εννοούν (δηλαδή πάνω από 38* C) μπορεί να προκαλέσει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη έως και θάνατο.
Τέλος, το 40% των γονιών δηλώνουν ότι θερμομετρούν το παιδί τους, όταν έχει πυρετό, περίπου κάθε μία ώρα.

Από αυτά φαίνεται η άγνοια των γονιών, αλλά και ο μεγάλος φόβος τους για τον πυρετό. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η άγνοια και ο φόβος είναι κοινά σε όλους τους γονείς, ανεξάρτητα από το μορφωτικό τους επίπεδο.



Πόσο δικαιολογημένος είναι ο φόβος για τον πυρετό;

Παρακάτω δίνονται ορισμένα στοι­χεία που θα Βοηθήσουν να απαντηθεί το ερώτημα αυτό.
Σήμερα έχει αποδειχθεί ότι ο πυρετός είναι ένα εξαιρετικό χρήσιμο σύμπτωμα. Έτσι γνωρίζουμε ότι πολλά μικρόβια και πολλοί ιοί ελαττώνουν σημαντικά το ρυθμό πολλαπλα­σιασμού ιούς σε υψηλές θερμοκρασίες (π.χ., 39* C). Ακόμη η υψηλή θερμοκρασία κινητοποιεί πληθώρα αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού, ώστε αυτός να μπορεί να "πολεμήσει`* πιό αποτελεσματικά τα μικρόβια ή τους ιούς. Επομένως ο πυρετός είναι σύμμαχος και όχι εχθρός.
Ο πυρετός δεν είναι αρρώστια, είναι σύμπτωμα (όπως, για παράδειγμα, ο βήχας) που οφείλεται σε πολλά αίτια. Tο κυριότερο από αυτά (ιδίως για τα παιδιά) είναι οι διάφορες Λοιμώξεις είτε από μικρόβια είτε από ιούς. Μπορεί, όμως, ο πυρετός να είναι εκδήλωση και άλλων παθήσεων, ακόμη και αντίδραση σε φάρμακα.

Επομένως, στο ερώτημα αν ο πυρετός είναι επικίνδυνος, η απάντηση είναι απλή και σαφής: ο πυρετός από μόνος του δεν είναι επικίνδυνος, επικίνδυνη όμως μπορεί να είναι η αιτία για την οποία το παιδί έχει πυρετό. Αν γνωρίζουμε, δηλαδή, ότι το παιδί κάνει πυρετό διότι έχει, π.χ., μία συνηθισμένη ίωση, ακόμη και ο υψηλός πυρετός δεν πρέπει να μας ανησυχεί. Τούτο φυσικά σημαίνει ότι το παιδί με τον πυρετό πρέπει να εξετασθεί από τον παιδίατρο του, για να διαπιστώσει εκείνος την αιτία του πυρετού. Πάντως, μία απλή και σχετικά εύκολη μέθοδος για να διαπιστώσουν και οι γονείς αν το παιδί με τον πυρετό έχει σημαντικό νόσημα είναι να το παρατηρήσουν όταν "πέσει" ο πυρετός μετά τη χρήση κάποιου αντιπυρετικού. Αν το παιδί, όταν μείνει απύρετο, είναι ζωηρό και έχει κέφι για παιχνίδι, τότε κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει σοβαρό πρόβλημα. Αν, όμως, αντίθετα το παιδί και μετά την υποχώρηση του πυρετού δεν νιώθει καλά, δεν παίζει, ή είναι θολωμένο, τότε είναι σοβαρά άρρωστο.

Μερικοί γονείς μου λένε: "Γιατρέ, γνωρίζω κάποιο παιδί που έκανε υψηλό πυρετό και έμεινε παράλυτο". Η απάντηση είναι: "Tο παιδί αυτό είχε κάποια πολύ σοβαρή νόσο (όπως εγκεφαλίτιδα) -η οποία έκανε και τον υψηλό πυρετό και άφησε το παιδί παράλυτο. Δηλαδή, ήταν η νόσος που άφησε το φοβερό αυτό κατάλοιπο και όχι ο πυρετός".

Πώς αντιμετωπίζουμε τον πυρετό;

Ο πυρετός αντιμετωπίζεται με τη χρήση αντιπυρετικών φαρμάκων.

Αν ληφθεί υπόψη ότι ο πυρετός είναι ένα χρήσιμο όπλο που διαθέτει ο οργανισμός για να καταπολεμά τις λοιμώξεις, σωστό θα ήταν να αφήναμε το άτομο να έχει πυρετό. Ο πυρετός, όμως, ιδίως ο υψηλός, προκαλεί δυσφορία, ανησυχία, κλάμα κ.λπ. Αν ένα παιδί με πυρετό παρουσιάζει τα συμπτώματα αυτά, πρέπει να πάρει αντιπυρετικό. Με άλλα λόγια, κα­ταπολεμούμε τον πυρετό όχι γιατί αυτός είναι επικίνδυνος, αλλά διότι προκαλεί κακουχία στο παιδί. Εάν το παιδί είναι ζωηρό και έχει όρεξη νια παιχνίδι, έστω κι αν έχει 39* C, δεν είναι απαραίτητο να πάρει αντιπυρετικό. Συνήθως, όμως. τα παιδιά με θερμοκρασία (στη μασχάλη) πάνω από 38,5* C αισθάνονται άσχημα και γι` αυτό συνηθίζεται πάνω από αυτήν τη θερμοκρασία να τους δίνουμε αντιπυρετικά φάρμακα.

Τα αντιπυρετικά φάρμακα κυκλοφο­ρούν σε ποικίλες μορφές (σιρόπια, υπόθετα, σταγόνες κ.ά.). Καθεμία από τις μορφές αυτές περιέχει ορι­σμένο ποσό δραστικής ουσίας. Η δόση των αντιπυρετικών καθορίζεται ανάλογα με το Βάρος του παιδιού, και γι` αυτό οι γονείς πρέπει να συμβουλεύονται τον παιδίατρο.

Όταν δίνουμε αντιπυρετικό σε μορ­φή σιροπιού, σωστό είναι, για να εί­μαστε ακριβείς, να μετρούμε την πο­σότητα με μία σύριγγα και όχι με κουταλάκι του γλυκού. Συμβατικά (έτσι γράφει η φαρμακολογία) ένα κουταλάκι του γλυκού περιέχει 5 κυβικά εκατοστά (κ.ε., ή cc, ή ml) υγρού. Εν τούτοις ήθελα να παρα­καλέσω να μετρήσουν οι γονείς πόσα κ.ε. "παίρνουν" τα κουταλάκια που έχουν στην κουζίνα τους. Θα διαπι­στώσουν μεγάλες διαφορές από 2 έως και 6 κ.ε.

Αν ο πυρετός ξεπερνά τους 39,8` C ή το παιδί νιώσει δυσφορία, εκτός από το αντιπυρετικό, θα Βοηθούσε ένα ολόσωμο μπάνιο (εφ` όσον το παιδί το δέχεται). Tο νερό πρέπει να έχει θερμοκρασία γύρω στους 30" C (το νερό της Βρύσης έχει θερμο­κρασία 18-20* C).



Tο παιδί που έχει πυρετό δεν χρειά­ζεται υπερβολικό σκέπασμα και πρέπει να μην είναι βαριά ντυμένο.

Επίσης η θερμοκρασία στο δωμάτιο πρέπει να είναι κανονική.

Αντίθετα, στη φάση που "ανεβαίνει" ο πυρετός, το παιδί έχει ρίγος, "κρυώνει" και τότε φυσικά το σκεπάζουμε.

Τα αντιπυρετικά φάρμακα περιέχουν διάφορες φαρμακευτικές ουσίες όπως παρακεταμόλη ή μεφεναμικό οξύ.

Ασπιρίνη (ακετυλοσαλικυλικό οξύ) δεν πρέπει να δίνουμε στα παιδιά.
Γιατί δεν δίνουμε ασπιρίνη στο παιδιά;


Η ιστορία της ασπιρίνης είναι χαρα­κτηριστική του δόγματος ότι δεν υπάρχει φάρμακο, όσο παλιό και να είναι και όσο δοκιμασμένο, που να μην έχει κάποιες παρενέργειες. (Να γιατί οι γιατροί επιμένουμε να μην παίρνει ο κόσμος αλόγιστο φάρμακα.)

Επί έναν αιώνα και έως πριν από περίπου 25 χρόνια η ασπιρίνη μας βοηθούσε να ανακουφίσουμε τα παιδιά από τον πυρετό, εθεωρείτο δε ένα ιδιαίτερα ακίνδυνο φάρμακο. Πριν από 25 χρόνια, όμως, άρ­χισαν να εγείρονται υποψίες ότι η ασπιρίνη όταν χορηγηθεί σε ορισμένα ιογενή νοσήματα (όπως γρίπη ή ανεμοβλογιά) μπορεί να προκαλέσει σε παιδιά ένα επικίνδυνο νόσημα, που περιγράφηκε για πρώ­τη φορά από τον Αυστραλό γιατρό Reye και γι` αυτό πήρε το όνομα του: το σύνδρομο Reye. Tο σύνδρο­μο αυτό είναι μία σπάνια αρρώστια της παιδικής ηλικίας με υψηλή θνητότητα και εκδηλώνεται μετά από ιογενή λοίμωξη. Υποστηρίχθηκε ότι η ασπιρίνη ευνοεί την εμφάνιση αυτού του συνδρόμου.

Όπως είναι ευνόητο, οι υποψίες αυτές προκάλεσαν μεγάλη ανησυχία και αναστάτωση τόσο στον ιατρικό κόσμο, όσο και στο κοινό.

Οι ανησυχίες αυτές ήταν έντονες για πολλούς λόγους:

α) διότι η νόσος (το σύνδρομο Reye) ήταν επικίνδυνη,

β) διότι η ασπιρίνη ήταν ένα φάρμακο με τεράστια κυκλοφορία και

γ) διότι η γρίπη, για την οποία δεν πρέπει να δίνεται η ασπιρίνη, είναι ένα πολύ κοινό νόσημα, που δύσκολα όμως μπορεί με Βεβαιότητα να διαγνωστεί.

Για να διαφωτιστεί το θέμα οργανώθηκαν βιαστικά αρκετές επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες έδει­ξαν ότι υπήρχε κάποια συσχέτιση μεταξύ του συνδρόμου του Reye και της λήψης της ασπιρίνης. Οι μελέτες αυτές κατακρίθηκαν σε πολλά σημεία τόσο για τον τρόπο που έγιναν, όσο και για τη στατιστική τους ανάλυση. Εν τούτοις, όλος ο θόρυβος που έγινε είχε αποτέλεσμα τη δραστική μείωση της κατανάλωσης της ασπιρίνης κατ` αρχάς στις Η ΠΑ και αργότερα σε όλο τον κόσμο. Τη μείωση αυτή της κατανάλωσης της ασπιρίνης ακολούθησε μείωση των κρουσμάτων του συνδρόμου του Reye τόσο στις Η ΠΑ, όσο και στην Ευρώπη. Αυτό φυσικά δεν αποτελεί απόδειξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ της ασπιρίνης και του συνδρόμου Reye, είναι όμως ένα σημαντικό στοιχείο. Tο στοιχείο αυτό, μαζί με το γεγονός ότι σήμερα έχουμε άλλα εξίσου ικανοποιητικά και ακίνδυνα αντιπυρετικά φάρμακα (π.χ., παρακεταμόλη ή μεφεναμικό οξύ), οδήγησε τους παιδίατρους να μη συνιστούν τη χρήση ασπιρίνης σε παιδιά με πυρετό.
Τα περιβόητα "δέκατα"


Τα "δέκατα" αποτελούσαν για τους γονείς της προηγουμένης γενιάς, αλλά και για τους σημερινούς, πηγή μεγάλου άγχους και ανησυχίας. Πολλοί γονείς έντρο­μοι ανακαλύπτουν ότι το παιδί τους, κυρίως τις απογευματινές ώρες, έχει στη μασχάλη θερμοκρασία, π.χ., 37,1 ή 37,2° C. Και τότε αρχίζει το δράμα, θερμομετρούν το παιδί συνέχεια και όχι σπάνια καταφεύγουν σε διά­φορες εξετάσεις για να "διερευνή­σουν το πρόβλημα". Όπως αναφέρθηκε, η φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος παρουσιάζει σημαντικές διακυμάνσεις, θερ­μοκρασίες μασχάλης μέχρι και 37,2° C είναι φυσιολογικές, ιδίως τις απογευματινές ώρες. Αν το παιδί είναι ζωηρό και έχει "τρελαθεί" όλο το α­πόγευμα στο παιχνίδι έχει "δικαίωμα" να έχει θερμοκρασία στη μασχάλη και πάνω από 37,2° C και στο ορθό ακόμη υψηλότερη. Τονίζεται ότι "χρόνια δέκατα", ως συγκεκριμένη πάθηση, δεν υπάρχουν στην ιατρική. Ούτε οι "κρυφές αμυγδαλές" ούτε τα "κρεατάκια" (όπως συχνά λένε οι γονείς) κάνουν τέτοια δέκατα. Φυ­σικά αν ένα παιδί είναι άρρωστο και τύχει να θερμομετρηθεί στη φάση ανόδου του πυρετού μπορεί να έχει θερμοκρασία γύρω στους 37,5° C. Αυτά, όμως, δεν είναι δέκατα. Στην επόμενη θερμομέτρηση ο πυρετός θα έχει αυξηθεί και το πρόβλημα θα λυθεί.
Πυρετικοί σπασμοί


Αποτελούν ειδική ομάδα σπασμών, η οποία έχει μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Μιλούμε για πυρετικούς σπασμούς:

α) όταν εμφανίζονται σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 6 μηνών και 5 χρόνων (μεγαλύτερη συχνότητα μεταξύ 12 και 18 μηνών),

β) όταν εκδηλώνονται με την έναρξη και κατά την ταχεία άνοδο του πυρετού (σπάνια κατά το 2ο 24ωρο από την έναρξη του πυρετού) και

γ) όταν τα παιδιά δεν έχουν κάποια πάθηση του νευρικού συστήματος ή άλλη γνωστή αιτία σπασμών.

Οι σπασμοί αυτοί δεν είναι σπάνιοι. Ποσοστό 3-4% των παιδιών έως την ηλικία των 5 χρόνων θα παρουσιά­σουν ένα επεισόδιο πυρετικών σπασμών, ενώ το 1/3 από τα παιδιά αυτά θα παρουσιάσει και ένα δεύτερο επεισόδιο. Οι σπασμοί αυτοί διαρκούν λίγα λεπτά (συνήθως λιγότερο από 10 λεπτά), που φαίνονται όμως αιώνας ολόκληρος στους γονείς. Tο παιδί χάνει τις αισθήσεις του, "στυλώνει" το βλέμμα του και "τινάζει" χέρια και πόδια. Συχνά το παιδί παρουσιάζει κατά το επεισόδιο απώλεια ούρων ή κοπράνων. Όταν συνέλθει, το παιδί φαίνεται καλά.

Όπως είναι λογικό, ένα τέτοιο επεισόδιο σπασμών αποτελεί τραγική εμπειρία για τους γονείς.

Τι πρέπει να κάνουν;

Σχεδόν τίποτα. Άλλωστε δεν προλαβαίνουν. Ώσπου να συνειδητοποιήσουν ότι το παιδί τους κάνει σπασμούς, αυτοί έχουν ήδη υποχω­ρήσει.

Όσο και να φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο, εκείνες τις στιγμές πρέπει να κρατήσουν την ψυχραι­μία τους και να φροντίσουν να βάλουν το παιδί στο κρεβάτι του, στρέφοντας το κεφάλι του στο πλάι, ώστε αν κάνει εμετό να μην πάθει εισρόφηση.

Μία κακή συνήθεια που υπάρχει είναι να γίνει προσπάθεια να του ανοίξουμε με το ζόρι το στόμα με ένα κουτάλι ή με το χέρι μας για να μη "δαγκώσει" τη γλώσσα του ή να "μην πέσει η γλώσσα πίσω και πνιγεί". Η προσπάθεια αυτή είναι όχι μόνο άσκοπη, αλλά και επικίνδυνη.

Επικίνδυνη διότι μπορεί να του σπάσου­με κάποιο δόντι ή να μας δαγκώσει και άσκοπη διότι η γλώσσα δεν "φεύγει" από τη θέση της, ενώ αν τη δαγκώσει το έχει ήδη κάνει. Σημειώστε ότι δεν έχω δει ποτέ παιδί με πυρετικούς σπασμούς να έχει δαγκώ­σει τη γλώσσα του.

Σωστό θα είναι να Βάλουμε στο παιδί ένα αντιπυρετικό υπόθετο για να βοηθήσουμε την πτώση του πυρετού και να το μεταφέρουμε στο νοσοκομείο, διότι μόνο εκεί θα είμα­στε σίγουροι ότι πρόκειται για πυρετικούς σπασμούς και όχι για σπασμούς από άλλη αιτία.

Πρέπει να τονιστεί ότι οι πυρετικοί σπασμοί έχουν άριστη πρόγνωση. Σε περίπτωση πυρετού...

Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω μερικές οδηγίες για τους γονείς:

Επικοινωνήστε με τον παιδίατρο σας όταν:
Tο παιδί είναι μικρότερο των 3 μηνών.
Tο παιδί κλαίει απαρηγόρητα.
Tο παιδί ξυπνά δύσκολα, είναι θολωμένο ή έχει παραλήρημα.
Έκανε σπασμούς. «Έχει εξάνθημα. · Κάνει εμετούς.
Πάσχει από χρόνιο νόσημα που το κάνει πιο ευπαθές σε σοβαρές λοιμώξεις.
Ο πυρετός είναι πάνω από 40,5 βαθμούς.



Συνεννοηθείτε,το ταχύτερο δυνατόν, με τον παιδίατρο σας όταν:
Tο παιδί είναι 3-6 μηνών. · Ο πυρετός διαρκεί περισσότερο από 3 ημέρες.
Ο πυρετός διαρκεί περισσότερο από 24 ώρες, αλλά το παιδί δεν έχει άλλα συμπτώματα και δεν υπάρχουν άλλοι άρρωστοι στο σπίτι.
Παραπονείται για πόνο ή τσούξιμο στην ούρηση.
Υπάρχει ιστορικό πυρετικών σπασμών.
Ο πυρετός είναι μεταξύ 40-40,5 βαθμών.

αρθρογράφος: Μάριος Ανδρέου, Παιδίατρος
πηγή: Κέντρο Παιδιατρικής Μέριμνας (www.paidiatros.gr)

http://www.babytips.gr

Κοινό κρυολόγημα

Τι προκαλεί το κοινό κρυολόγημα;
Το κρυολόγημα προκαλείται από ιούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπεύθυνος είναι ένα ρινοϊός. Υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι ρινοϊών.

Πώς μεταδίδεται και για πόσο χρόνο;
Μεταδίδεται με τα σταγονίδια που εκπέμπει ο άρρωστος όταν αυτός μιλά, βήχει ή φταρνίζεται. Συνήθως ο άρρωστος μεταδίδει τον ιό τις 2-4 πρώτες μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων αλλά κάποιες φορές μπορεί να μεταδίδεται ο ιός ακόμα και τρεις βδομάδες αργότερα.

Πώς παρουσιάζεται;
Το πρώτο σύμπτωμα είναι συνήθως ένας ερεθισμός στο λαιμό. Στη συνέχεια εμφανίζεται ρινική καταρροή, φτάρνισμα και βήχας. Συχνά επίσης παρουσιάζουν πυρετό, κακουχία, απώλεια της όρεξης, πόνος στους μύες και πονοκέφαλο.

Πότε εμφανίζονται και πόσο διαρκούν τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα εμφανίζονται 2-3 μέρες μετά την επαφή με τον ιό και διαρκούν περίπου μια βδομάδα. Σπάνια, μπορεί να διαρκέσουν λίγο περισσότερο.

Μπορώ να προλάβω το κοινό κρυολόγημα;
Δυστυχώς δεν υπάρχει εμβόλιο για το κοινό κρυολόγημα αφού το προκαλούν τόσοι πολλοί διαφορετικοί ιοί. Καλό όμως είναι να ακολουθήσετε τις πιο κάτω συμβουλές.
• Αποφεύγεται την επαφή με αυτούς που έχουν κοινό κρυολόγημα.
• Μην εκτίθεται τα παιδιά σας στο παθητικό κάπνισμα.
• Να μάθετε να πλένετε εσείς και τα παιδιά σας τακτικά και με προσοχή τα χέρια σας.
• Να καλύπτεται το στόμα σας κάθε φορά που βήχετε ή φταρνίζεστε.
• Μην μοιράζεστε προσωπικά αντικείμενα με κανένα.
• Μην χρησιμοποιείτε μαντιλάκι άλλων ανθρώπων.

Πως αντιμετωπίζεται το κοινό κρυολόγημα;
Ο καλύτερος γιατρός είναι ο χρόνος. Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν για να φύγουν τα συμπτώματα ενωρίτερα. Υπάρχουν απλά φάρμακα που μπορεί να βοηθήσουν για να απαλύνουν τα συμπτώματα.
• Φάρμακα που σταματούν την ρινική καταρροή. Τα φάρμακα αυτά συνήθως προκαλούν υπνηλία.
• Παυσίπονα και αντιπυρετικά φάρμακα όπως είναι η παρακεταμόλη.

Μερικές πρακτικές συμβουλές είναι οι ακόλουθες.
• Φυσιολογικός ορός στη μύτη βοηθά το παιδί να αναπνεύσει καλύτερα.
• Χρησιμοποιήστε ειδικό υγραντήρα για να αυξήσετε λίγο την υγρασία στο δωμάτιο του παιδιού.
• Κάντε του ένα ζεστό μπάνιο.

www.paidiatros.com

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Τα σκευάσματα της εναλλακτικής ιατρικής μπορεί να αποδειχτούν ιδιαίτερα επικίνδυνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC. Η είδηση βασίστηκε σε έρευνα αυστραλών γιατρών που εξέτασε τις ανεπιθύμητες ενέργειες που προκλήθηκαν σε παιδιά από οδηγίες και σκευάσματα της λεγόμενης συμπληρωματικής και εναλλακτικής ιατρικής (CAM). Στην έρευνα αναφέρθηκαν 39 περιπτώσεις σοβαρών παρενεργειών από την επιλογή της «θεραπείας» της εναλλακτικής ιατρικής συμπεριλαμβανομένων και τεσσάρων θανάτων. Οι ερευνητές επισήμαναν πως οι γονείς εμπιστεύονται την εναλλακτική ιατρική (η CAM για παιδιά περιλαμβάνει βότανα, διατροφικά συμπληρώματα, βελονισμό, μασάζ, φυσικοπαθητική ιατρική, ομοιοπαθητική και χειροπρακτική) γιατί την αντιλαμβάνονται ως πιο ασφαλή. Η έρευνα όμως, που διεξήχθη από το νοσοκομείο Royal Children’s και από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, τονίζει πως επειδή κάτι δεν είναι φτιαγμένο από άνθρωπο δεν σημαίνει πως είναι και ασφαλές και καταλήγει πως η εναλλακτική ιατρική σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντικαθιστά την κλασική ιατρική.

Πηγή: Forma – Φεβρουάριος 2011 – Τεύχος 96

www.moro-blog.gr

Χορήγηση υπέρτονου NaCl με νεφελοποιητή στα παιδιά με βρογχιολίτιδα

Khalid Al-Ansari, Mahmoud Sakran, Bruce L. Davidson, Rafah El Sayyed, Hella Mahjoub, Khalid Ibrahim
The Journal of Pediatrics
October 2010 (Vol. 157, Issue 4, Pages 630-634.e1)

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται από πολλούς παιδιάτρους το υπέρτονο διάλυμα Nacl για τη θεραπεία της οξείας βρογχιολίτιδας στα βρέφη. Συχνά χορηγείται μάλιστα στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Οι Al-Ansari et al προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα πιο από τα διαλύματα Nacl (5%, 3%, και 0,9%)είναι πιο αποτελεσματικό. Φαίνεται ότι το 5% υπέρτονο αλατούχο διάλυμα 5% είναι καλύτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα. Ήταν μάλιστα ασφαλές και καλά ανεκτό. Αυτή είναι μια μικρή, προκαταρκτική μελέτη. Πρέπει να σχεδιαστεί και να εκτελεστεί μια μεγάλη πολυκεντρική μελέτη για να επιβεβαιώσει ή να απορρίψει το εύρημα αυτό.


Μεθοδολογία
Αυτή ήταν μια διπλή-τυφλή μελέτη. Περιέλαβε βρέφη ηλικίας <18 μηνών που αντιμετωπίστηκαν στο τμήμα πρώτων βοηθειών. Συνολικά 165 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν νεφελοποιημένα 5%, 3%, ή 0,9% φυσιολογικού ορού με επινεφρίνη κάθε 4 ώρες. Η σοβαρότητα της βρογχιολίτιδας και ο κορεσμός οξυγόνου καταγράφηκαν αμέσως πριν και μετά από κάθε θεραπεία.

Αποτελέσματα
Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ήταν θετικός στα ίδια περίπου ποσοστά και στις τρεις 3 ομάδες θεραπείας (μέσος όρος 56%). Σε 48 ώρες, η μέση βαθμολογία σοβαρότητας για την ομάδα φυσιολογικού ορού 5% ήταν 3,69 ± 1,09, και για την ομάδα φυσιολογικού ορού 0,9% ήταν 4,12 ± 1,11. Η μέση βαθμολογία σοβαρότητας για την ομάδα με αλατούχο διάλυμα 3% ήταν 4.00± 1.22. Ο αριθμός επανεπισκέψεων ήταν παρόμοιος και στις τρεις ομάδες. Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε καμιά από τις τρεις ομάδες.

Συμπεράσματα
Η θεραπεία της βρογχιολίτιδας με υπέρτονο διάλυμα χλωριούχου νατρίου φαίνεται να υπερτερεί της τρέχουσας θεραπείας για την αντιμετώπιση βρεφών με βρογχιολίτιδα σαν εξωτερικοί ασθενείς.

www.paidiatros.com

5+5 λόγοι για άμεση κλήση γιατρού στο σπίτι

Πότε ένα παιδί είναι αρκετά άρρωστο, ώστε να πρέπει να κληθεί ο γιατρός άμεσα στο σπίτι ή να πρέπει να μεταφερθεί επειγόντως στο νοσοκομείο; Όλοι οι γονείς έχουν τις ίδιες ανησυχίες, όμως, δεν είναι πάντα βέβαιοι για το τι πρέπει να κάνουν την κρίσιμη στιγμή.

Παρακάτω αναφέρονται καταστάσεις, που είναι επείγουσες και πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα, αλλά κυρίως με ψυχραιμία. Ένα παιδί, που ασθενεί, παίρνει δύναμη από τους γονείς του, όταν τους βλέπει βέβαιους ότι ξέρουν να το φροντίσουν… και ας μην γνωρίζουν τι να κάνουν, στην ουσία. Το αίσθημα της ασφάλειας αποτελεί μεγάλο φάρμακο. 

1. Πυρετός βρέφους. Όταν ένα μωρό, κάτω των 2 μηνών, έχει πάνω από 38οC πυρετό - θερμοκρασία ορθού -, είναι πολύ πιθανό να είναι πολύ πιο άρρωστο από ό,τι φαίνεται, μιας και τα νεογνά δεν παρουσιάζουν πολλά συμπτώματα, πέραν της αυξημένης θερμοκρασίας σώματος. Η κλήση στον παιδίατρο είναι απολύτως απαραίτητη!
2. Ασταμάτητος βήχας. Όταν το παιδί σας αρχίσει να βήχει τόσο δυνατά, που ακούγεται ένας συριγμός ή όταν δεν μπορεί να σταματήσει να βήχει, είναι πολύ πιθανό να μην αντιμετωπίζει ένα απλό κρυολόγημα, αλλά μια κρίση άσθματος. Εάν η νόσος έχει από πριν διαγνωστεί, είναι βέβαιο ότι ο παιδίατρός σας, σας έχει κατατοπίσει σχετικά με το τι πρέπει να κάνετε. Εάν, όμως, είναι μια κατάσταση που πρώτη φορά αντιμετωπίζετε, πρέπει το παιδί να εξεταστεί άμεσα από έναν γιατρό, ώστε να του δοθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, που θα το ανακουφίσει από τον βήχα. Εντωμεταξύ, μέχρι να έρθει ο γιατρός, βοηθήστε εσείς το παιδί να αναπνεύσει καλύτερα, βάζοντάς το να κάνει ένα ζεστό μπάνιο ή εκθέτοντάς το σε κρύο αέρα (ανοίγοντας ακόμα και την κατάψυξη του ψυγείου, εάν δεν έχει δροσερό αέρα έξω) –εννοείται ότι το παιδί πρέπει να είναι καλά ντυμένο… αυτό γίνεται για την αναπνοή του. Σε περίπτωση που αντιληφθείτε ότι είναι πολύ δύσκολο για το παιδί να πάρει αναπνοή, καλέστε αμέσως το 166.
3. Εξάνθημα με πυρετό. Εάν το παιδί εμφανίσει, μαζί με τον πυρετό, και κοκκινίλες πάνω στο δερματάκι του, υπάρχει η πιθανότητα να έχει προσβληθεί από κάποια σοβαρή βακτηριακή λοίμωξη, όπως η μηνιγγίτιδα. Θα είναι συνετό να ενημερωθεί άμεσα ο παιδίατρος γι΄αυτό.
4. Εμετός. Εάν το παιδί σας κάνει συνεχώς εμετούς, ακόμα και όταν δεν έχει πλέον τίποτε άλλο για να αποβάλει από το στομάχι του, πρέπει να το μεταφέρετε είτε στο νοσοκομείο είτε να έρθει ο γιατρός στο σπίτι να το εξετάσει, μιας και μπορεί να έχει πάθει από τροφική δηλητηρίαση μέχρι και πυλωρική στένωση (κατάσταση πολύ επικίνδυνη).
5. Αδυναμία κάποιου άκρου. Εάν το παιδί σας δεν μπορεί να σταθεί στο ένα του πόδι και έχει ξαφνικά και πυρετό, μπορεί να έχει μια σοβαρή μόλυνση στο εσωτερικό του γονάτου ή στην άρθρωση του ισχίου. Ό,τι όμως και αν είναι, πρέπει να αξιολογηθεί γρήγορα, επειδή μια τέτοια λοίμωξη θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική, εάν δεν αντιμετωπιστεί με τα κατάλληλα αντιβιοτικά εντός 48ώρου. Επίσης, η αδυναμία κίνησης ενός άκρου θα μπορούσε να προέρχεται από κάποιο κάταγμα, που υπέστη, πέφτοντας, αλλά φοβήθηκε το παιδί να σας το πει από την αρχή. Συμβαίνει συχνά!

www.mother.gr

Προφύλαξη και θεραπεία της βρογχιολίτιδας

Τα περισσότερα περιστατικά βρογχιολίτιδας αντιμετωπίζονται στο σπίτι με οδηγίες από τον παιδίατρο που έχει ήδη εξετάσει το παιδί.

· Φάρμακα
Τα παιδιά με βρογχιολίτιδα ανταποκρίνονται καλά στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για το άσθμα. Τα φάρμακα αυτά συνήθως χορηγούνται με nebulizer (ειδική συσκευή που ατμοποιεί τα φάρμακα για να τα εισπνεύσει το παιδί). Αν το παιδί έχει πυρετό, τότε χρειάζεται να χορηγείτε κάποιο αντιπυρετικό. Αντιβίωση δε χρειάζεται , εκτός εάν το κρίνει ο παιδίατρος σας (πιθανό να υπάρχει κάποια επιπλοκή που να χρειάζεται αντιμετώπιση με αντιβιοτικό).
· Υδρατμοί
Ο ξηρός αέρας επιδεινώνει το βήχα. Αντίθετα, η εισπνοή ζεστών υδρατμών βοηθά στο να χαλαρώνουν τα πηχτά φλέγματα που βρίσκονται μέσα στους πνεύμονες του παιδιού σας. Κυκλοφορούν στην αγορά ειδικές συσκευές που παράγουν ζεστούς υδρατμούς.
· Όχι κάπνισμα
Το κάπνισμα επιδεινώνει αναμφίβολα το βήχα. Μην αφήνετε κανένα να καπνίζει μέσα στο σπίτι ή κοντά στο παιδί σας. Ο καπνός θα επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού με βρογχιολίτιδα.
· Διατροφή
Το παιδί με βρογχιολίτιδα κουράζεται πολύ όταν τρώει. Να του δίνετε μικρά και συχνά γεύματα, ανάλογα με την ηλικία του. Προσπαθήστε να του δίνετε αρκετά υγρά και εύπεπτα για την ηλικία του φαγητά.

Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί μπορεί να κριθεί αναγκαία η εισαγωγή του στο νοσοκομείο για τους πιο κάτω λόγους:
1. Χορήγηση οξυγόνου.
2. Χορήγηση υδρατμών.
3. Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.
4. Αντιβίωση δε χρειάζεται, εκτός εάν ο άρρωστος παρουσιάσει κάποια επιπλοκή.
5. Στενή παρακολούθηση από τους γιατρούς και τις νοσοκόμες. Σπανιότατα, μπορεί να χρειαστεί να υποστηριχθεί η αναπνοή του παιδιού με ειδικό μηχάνημα αναπνοής.

Πώς μπορείτε να προφυλάξετε το παιδί;

Δυστυχώς δεν υπάρχουν κατάλληλα εμβόλια για να προφυλάξουν τα παιδιά από την βρογχιολίτιδα. Αν όμως έχετε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών καλό είναι να αποφεύγετε τους χώρους έντονου συγχρωτισμού, γιατί πιθανότατα κάποιος να έχει τον ιό και να τον μεταδώσει στο παιδί σας. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τον χειμώνα και την άνοιξη. Αν εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειας είναι άρρωστο, τότε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άρρωστο. Αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση της βρογχιολίτιδας έχουν τα παιδιά που γεννήθηκαν πρόωρα και τα παιδιά που πάσχουν από κάποιο άλλο νόσημα των πνευμόνων (πχ άσθμα).

Ενημερώστε τον παιδίατρο σας αν

1. Η αναπνοή γίνεται όσο περνά ο καιρός δυσκολότερη.
2. Οι αναπνοές του παιδιού είναι περισσότερες από 60/λεπτό.
3. Παρουσιάσει ψηλό πυρετό. 

www.paidiatros.gr

Βρογχιολίτιδα

Η βρογχιολίτιδα παρουσιάζεται σε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών. Τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παιδιά ηλικίας 6 μηνών. Εμφανίζεται συχνά σε επιδημίες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης. Οφείλεται συνήθως σε έναν ιό που λέγεται αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ή σε άλλους ιούς όπως ο ιός της ινφλουέντσας, παραϊνφουέντσας και αδενοϊός. Οι πιο πάνω ιοί προσβάλουν τους πνεύμονες και πιο συγκεκριμένα τα βρογχιόλια (μικροί σωλήνες που μεταφέρουν τον αέρα στους πνεύμονες). Η μόλυνση λοιπόν των βρογχιολίων από τους πιο πάνω ιούς, προκαλεί οίδημα (φούσκωμα) και υπερπαραγωγή φλεγμάτων. Το αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρονται τα βρογχιόλια και ο αέρας να μην μπορεί εύκολα να κυκλοφορεί.

Πώς εκδηλώνεται η βρογχιολίτιδα;
Όπως εξηγήσαμε πιο πάνω, η μόλυνση προκαλεί μπλοκάρισμα των βρόγχων και δυσκολία στη διακίνηση του αέρα μέσα στους πνεύμονες. Άρα το κυρίως σύμπτωμα είναι η δυσκολία στην αναπνοή. Τα πρώτα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Το παιδί έχει "μύτη που τρέχει" καθώς και βήχα. Ο βήχας σταδιακά επιδεινώνεται και το παιδί αρχίζει να δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Εσείς οι γονείς συνήθως λέτε, ότι το στήθος του παιδιού μου "σφυρίζει". Ο ρυθμός της αναπνοής αυξάνεται, καθώς επίσης και οι σφύξεις της καρδίας. Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί, τότε θα παρατηρήσετε ότι το σημείο του δέρματος στην κορυφή του στέρνου (το κεντρικό μεγάλο κόκαλο στο θώρακα) μπαινοβγαίνει κατά την διάρκεια της αναπνοής του παιδιού. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα σημεία μεταξύ των πλευρών. Το παιδί μπορεί να έχει πυρετό, αλλά δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα. Το χαρακτηριστικό με τα παιδιά που πάσχουν από βρογχιολίτιδα είναι ότι παρά τη δύσπνοιά τους είναι ζωηρά.

Πόσος είναι ο χρόνος επώασης;
Είναι ο χρόνος, που χρειάζεται από την ώρα που μπαίνει ο μικροοργανισμός στο σώμα του παιδιού μέχρι να αρχίσουν τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας. Στη βρογχιολίτιδα ο χρόνος επώασης έχει άμεση σχέση με το είδος του μικροοργανισμού. Κυμαίνεται συνήθως από μερικές μέρες μέχρι μια βδομάδα.



Πώς διαγιγνώσκεται η βρογχιολίτιδα;
Ο γιατρός σας θα ακούσει το ιστορικό της αρρώστιας του παιδιού σας και στη συνέχεια θα εξετάσει το παιδί. Η ακρόαση του θώρακα είναι αυτή, που θα τον βοηθήσει να θέσει τη διάγνωση της βρογχιολίτιδας. Συνήθως δε χρειάζονται να γίνουν άλλες εξετάσεις και σπάνια μπορεί να σας ζητήσει να γίνει ακτινογραφία θώρακα.

Πόσο διαρκεί η βρογχιολίτιδα;
Η αρρώστια διαρκεί περίπου 7-10 μέρες. Υπάρχουν όμως περιστατικά που διαρκούν περισσότερες μέρες. Μερικά μάλιστα είναι πολύ σοβαρά και χρειάζονται να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο. Σπάνια μπορεί να παρουσιάσουν επιπλοκές όπως πνευμονία και ωτίτιδα.

Πώς μεταδίδεται η βρογχιολίτιδα;
Οι ιοί που προκαλούν βρογχιολίτιδα βρίσκονται συνήθως στις εκκρίσεις της μύτης. Για αυτό και οι μικροοργανισμοί αυτοί, μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο με το βήχα και το φτάρνισμα. Τα παιδιά που βρίσκονται σε παιδικούς σταθμούς βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο.

www.paidiatros.com

Παιδιά και ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται τακτικά για να θεραπεύσει τα παιδιά, αν και οι συμβατικοί γιατροί δεν την αποδέχονται. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις ασθένειες στα παιδιά που κυμαίνονται από τις ημισοβαρές ασθένειες ως το κοινό κρύο.

Αν και η ομοιοπαθητική λειτουργεί με διάφορους τρόπους, η πιο βασική λειτουργία της είναι να βοηθήσει, να ενισχύσει και να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και την πρωταρχική αιτία της ασθένειας. Μόλις τα ανοσοποιητικά συστήματα τους γίνουν ισχυρότερα, είναι σε θέση να παλέψουν μακριά τις ασθένειες αποτελεσματικότερα, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί. Βέβαια, οι γονείς καλό θα ήταν να επισκεφθούν και έναν γιατρό της δυτικής σχολής, ειδικά αν επιμένουν τα συμπτώματα, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για την εξάλειψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί επιτρέπουν στους ασθενείς τους να συνδυάζουν τα ομοιοπαθητικά με τα συμβατικά φάρμακα.


Χαρακτηριστικές εφαρμογές της ομοιοπαθητικής στην παιδιατρική.
Η μοιοπαθητική επεξεργασία εμπίπτει συνήθως σε δύο κατηγορίες είτε σε οξείς είτε σε χρόνιους όρους. Οι οξείς όροι αναφέρονται σε ένα άρρωστο παιδί που πάσχει από τέτοιες ασθένειες όπως τα κρυολογήματα, τους επώδυνους λαιμούς ή τη γρίπη στομαχιών. Οι χρόνιοι όροι αναφέρονται στις ασθένειες όπως οι αλλεργίες, το άσθμα ή οποιοσδήποτε αριθμός ασθενειών δερμάτων. Είτε εξετάζοντας τους οξείς είτε χρόνιους όρους στα παιδιά, η ομοιοπαθητική έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματική. Στην περίπτωση των οξέων όρων, οι γονείς μπορούν συχνά να θεραπεύσουν το παιδί στο σπίτι με την ομοιοπαθητική. Εντούτοις, στην περίπτωση των χρόνιων όρων, που συναντιούνται με ένα καλά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό επαγγελματία μπορεί να είναι απαραίτητος να θεραπεύσει το παιδί.

Βήχας και άσθμα.
Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχει ίαση για το άσθμα. Ανάμεσα στα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνονται και η απομάκρυνση όσο το δυνατόν των αλλεργιογόνων από το περιβάλλον του παιδιού καθώς και η ανοσοθεραπεία για το εποχιακό άσθμα, κυρίως για παιδιά άνω των 6-8 χρόνων. Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος ανήκουν στις ακόλουθες κατηγορίες: βρογχοδιασταλτικά (Β2 διεγέρτες-θεοφυλλίννη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο)-αντιφλεγμονώδη (κορτικοστεροειδή και μη στεροειδή χρωμογλυκονικό Na), αντισταμινικά (κετοτιφένιο, νεδοκρομίλη) με ποικιλίες παρενέργειες: Των Β2-διεγερτών: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, ζάλη, λιποθυμία, εφιδρώσεις, ψυχώσεις, ταχυκαρδία, μεταβολές της αρτηριακής πιέσεως, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες, ισχαιμία, ξηροστομία, ναυτία, έμετος, κατακράτηση ούρων, γλαύκωμα, υπεργλυκαιμία, υπερθυρεοειδισμός, βρογχόσπασμος κλπ. Της θεοφυλλίνης, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σύγχυση, διέγερση όταν τα επίπεδα της στο πλάσμα είναι κάτω από 20 mg/I. Πάνω από αυτό το όριο παρουσιάζονται ταχυκαρδία, αρρυθμίες, δύσπνοια και σπασμοί. Τέλος τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν (κυρίως όταν η από του στόματος ή παρεντερική χορήγηση κορτιζόνης ξεπερνά τα 10mgr πρεδνοζολόνης επί μερικές εβδομάδες ή μήνες) πολλές παρενέργειες (ακμή, αργή επούλωση τραυμάτων, μώλωπες, θρομβοφλεβίτιδα, αϋπνία, ψυχώσεις, οίδημα, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, διαβήτη, αδυναμία, οστεοπόρωση, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ενδοκρινικές διαταραχές, γαστρεντερικές διαταραχές κλπ) ενώ τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή λόγω της τοπικής δράσης δεν εμφανίζουν συστηματικές παρενέργειες.

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση για το άσθμα επισημαίνει τα εξής στοιχεία:

1.Αρχικά είναι το στοιχείο της κληρονομικότητας.
Αν και επισημαίνεται, χλιαρά μάλλον, ο ρόλος της κληρονομικότητας ως προδιαθεσικού παράγοντα, εν τούτοις αυτό το στοιχείο παραμένει πρακτικά ανεκμετάλλευτο στη συμβατική ιατρική αντιμετώπιση. Αντίθετα στην ομοιοπαθητική το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί: Είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης του παιδιού επομένως και της πρόγνωσης της αγωγής και αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά είναι ανεξάρτητο από αυτή καθ' εαυτή τη βιαιότητα των συμπτωμάτων του ασθενούς. Αποτελεί πολλές φορές αποφασιστικό στοιχείο για την επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε:
α. Κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις.
β. Προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή.
γ. Καταστάσεις ψυχολογικού shock όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, φόβος από κάποιο γεγονός κλπ.
δ. Ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως αδερφό ή αδερφή κλπ.

2. Η συσχέτιση των δερματικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα, όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα.

3. Το στοιχείο της ενδεχόμενης ίασης του άσθματος. Συμβατικά όπως άλλωστε ρητά δηλώνεται, ίαση δεν υπάρχει. Έχουμε απλώς συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών με άγνωστες όμως ως τώρα ενδεχόμενες, κυρίως μακροπρόθεσμες, παρενέργειες στη συνολικότερη λειτουργία του οργανισμού του ασθενούς. Στην ομοιοπαθητική όμως πράξη, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί συχνά διαπιστώνεται ότι φτάνουν σε πλήρη ίαση του μικρού ασθενούς αφού πολλές φορές για όλη την υπόλοιπη ζωή του δεν παρατηρούνται αναπνευστικά προβλήματα.

Παράγοντες που συντελούν στην καλύτερη πορεία του ασθματικού παιδιού;
α) Η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας.
β) Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγεία του οργανισμού.
γ) Στην επιλογή του σωστού ή συχνότατα των εκάστοτε σωστών ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
δ) Η αποφυγή λήψης ισχυρών αλλοπαθητικών φαρμάκων κυρίως κορτικοστεροειδών και αντιβιοτικών.
ε) Περιβαλλοντικοί ή ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν, μερικές φορές καίρια την εξέλιξη της νόσου.

Ipecacuanha.
H ipecacuanha παράγεται από το φυτό Ιπεκακουάνα ή κεφαλοειδής. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνεται όταν υπάρχει αίσθημα ναυτίας ή κρίσεις έμετου, βήχας. Ασθματικές καταστάσεις παιδιών όπου υπάρχει εύκολα έμετος ή τάση για έμετο. Ενδείκνυται κυρίως σε γαστρικές και αναπνευστικές διαταραχές, αλλά και κατά την εγκυμοσύνη σε βήχα και τάση προς έμετο. Επίσης σε αιμορραγίες και μετά από έκθεση σε ακτινοβολία-ραδιενέργεια.

Πως αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική τις παιδικές ιώσεις.
Είναι πολλά τα παράπονα πολλών γονιών ότι τα παιδιά τους κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς-νηπιαγωγεία κλπ κουβαλούν στο σπίτι μερικές φορές όποια ίωση κυκλοφορεί και πολλές φορές τη μεταδίδουν και στους ίδιους. Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η ισορροπία ή η "ειρηνική συνύπαρξη" οργανισμού μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμη άμυνα και δυνάμεις οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται. Και έτσι φτάνουμε στις ιώσεις ή μικροβιακές λοιμώξεις που ταλαιπωρούν παιδιά και γονείς κάθε χειμώνα. Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας.
Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι "αρπάζει" ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο γερός είναι ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν θεωρούν υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού τη χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουν αν καταφέρουν να ενισχύσουν τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα, προσθέτουν οι ίδιοι.

Ενόργανη ομοιοπαθητική VEGA και για τα παιδιά.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι προσπαθούν και αγωνίζονται όλο και περισσότερο, το στρες κατέληξε να είναι μια λειτουργία απόλυτα επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή.
Με την πάροδο του χρόνου, η μόνιμη ένταση καθιστά τον άνθρωπο αγχώδη. Έτσι βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η χωρίς νόημα ένταση και η προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας δεν μπορούν να σταματήσουν. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες συνδυάζονται με τη δραστηριότητα των ορμονών. Όλες οι ανωμαλίες του οργανισμού, όλες οι ασθένειες και οι πόνοι, έχουν σχέση με το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ενδοκρινολόγος Dr Med Frang Riedwez από το Μόναχο, ανακάλυψε πριν από χρόνια, σχέσεις των ορμονών υπόφυσης και πολλών ασθενειών που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν τίποτα κοινό.
Αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση των φυσικών ενοχλήσεων (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις άγχους) με ανωμαλίες ρύθμισης του ενδοκρινικού συστήματος. Τέτοιου είδους άγχος παρουσιάζεται και στα παιδιά και ένα σύμπτωμα του είναι το πρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης. Το σύστημα υψηλής τεχνολογίας Vega σας προσφέρει μια υπηρεσία απόλυτα ασφαλή, ανώδυνη, φιλική για τον οργανισμό και για τα παιδιά, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή συνέντευξη της ομοιοπαθητικής με την ενεργειακή διάγνωση μέσω των μεσημβρινών. Η ενεργειακή αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό, καθορίζει την υγεία του ανθρώπου. Η Ακαδημία Grieshaber της Γερμανίας εφαρμόζει, σε συνεργασία με τη Vega, ένα σύστημα, βάσει του οποίου καθετί στον οργανισμό έχει τη δική του συχνότητα, που έχει δυνατότητα να εντοπίζει και να καταγράφει τις συχνότητες του οργανισμού. Έτσι, το σύστημα Vega Som μπορεί να μεταβιβάσει αυτές τις λανθασμένες συχνότητες με έναν ασφαλή τρόπο, ακόμη και για τα παλιά.

Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί" 

www.mammael.blogspot.com

Παιδιά και ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται τακτικά για να θεραπεύσει τα παιδιά, αν και οι συμβατικοί γιατροί δεν την αποδέχονται. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις ασθένειες στα παιδιά που κυμαίνονται από τις ημισοβαρές ασθένειες ως το κοινό κρύο.

Αν και η ομοιοπαθητική λειτουργεί με διάφορους τρόπους, η πιο βασική λειτουργία της είναι να βοηθήσει, να ενισχύσει και να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και την πρωταρχική αιτία της ασθένειας. Μόλις τα ανοσοποιητικά συστήματα τους γίνουν ισχυρότερα, είναι σε θέση να παλέψουν μακριά τις ασθένειες αποτελεσματικότερα, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί. Βέβαια, οι γονείς καλό θα ήταν να επισκεφθούν και έναν γιατρό της δυτικής σχολής, ειδικά αν επιμένουν τα συμπτώματα, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για την εξάλειψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί επιτρέπουν στους ασθενείς τους να συνδυάζουν τα ομοιοπαθητικά με τα συμβατικά φάρμακα.


Χαρακτηριστικές εφαρμογές της ομοιοπαθητικής στην παιδιατρική.
Η μοιοπαθητική επεξεργασία εμπίπτει συνήθως σε δύο κατηγορίες είτε σε οξείς είτε σε χρόνιους όρους. Οι οξείς όροι αναφέρονται σε ένα άρρωστο παιδί που πάσχει από τέτοιες ασθένειες όπως τα κρυολογήματα, τους επώδυνους λαιμούς ή τη γρίπη στομαχιών. Οι χρόνιοι όροι αναφέρονται στις ασθένειες όπως οι αλλεργίες, το άσθμα ή οποιοσδήποτε αριθμός ασθενειών δερμάτων. Είτε εξετάζοντας τους οξείς είτε χρόνιους όρους στα παιδιά, η ομοιοπαθητική έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματική. Στην περίπτωση των οξέων όρων, οι γονείς μπορούν συχνά να θεραπεύσουν το παιδί στο σπίτι με την ομοιοπαθητική. Εντούτοις, στην περίπτωση των χρόνιων όρων, που συναντιούνται με ένα καλά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό επαγγελματία μπορεί να είναι απαραίτητος να θεραπεύσει το παιδί.

Βήχας και άσθμα.
Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχει ίαση για το άσθμα. Ανάμεσα στα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνονται και η απομάκρυνση όσο το δυνατόν των αλλεργιογόνων από το περιβάλλον του παιδιού καθώς και η ανοσοθεραπεία για το εποχιακό άσθμα, κυρίως για παιδιά άνω των 6-8 χρόνων. Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος ανήκουν στις ακόλουθες κατηγορίες: βρογχοδιασταλτικά (Β2 διεγέρτες-θεοφυλλίννη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο)-αντιφλεγμονώδη (κορτικοστεροειδή και μη στεροειδή χρωμογλυκονικό Na), αντισταμινικά (κετοτιφένιο, νεδοκρομίλη) με ποικιλίες παρενέργειες: Των Β2-διεγερτών: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, ζάλη, λιποθυμία, εφιδρώσεις, ψυχώσεις, ταχυκαρδία, μεταβολές της αρτηριακής πιέσεως, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες, ισχαιμία, ξηροστομία, ναυτία, έμετος, κατακράτηση ούρων, γλαύκωμα, υπεργλυκαιμία, υπερθυρεοειδισμός, βρογχόσπασμος κλπ. Της θεοφυλλίνης, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σύγχυση, διέγερση όταν τα επίπεδα της στο πλάσμα είναι κάτω από 20 mg/I. Πάνω από αυτό το όριο παρουσιάζονται ταχυκαρδία, αρρυθμίες, δύσπνοια και σπασμοί. Τέλος τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν (κυρίως όταν η από του στόματος ή παρεντερική χορήγηση κορτιζόνης ξεπερνά τα 10mgr πρεδνοζολόνης επί μερικές εβδομάδες ή μήνες) πολλές παρενέργειες (ακμή, αργή επούλωση τραυμάτων, μώλωπες, θρομβοφλεβίτιδα, αϋπνία, ψυχώσεις, οίδημα, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, διαβήτη, αδυναμία, οστεοπόρωση, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ενδοκρινικές διαταραχές, γαστρεντερικές διαταραχές κλπ) ενώ τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή λόγω της τοπικής δράσης δεν εμφανίζουν συστηματικές παρενέργειες.

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση για το άσθμα επισημαίνει τα εξής στοιχεία:

1.Αρχικά είναι το στοιχείο της κληρονομικότητας.
Αν και επισημαίνεται, χλιαρά μάλλον, ο ρόλος της κληρονομικότητας ως προδιαθεσικού παράγοντα, εν τούτοις αυτό το στοιχείο παραμένει πρακτικά ανεκμετάλλευτο στη συμβατική ιατρική αντιμετώπιση. Αντίθετα στην ομοιοπαθητική το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί: Είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης του παιδιού επομένως και της πρόγνωσης της αγωγής και αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά είναι ανεξάρτητο από αυτή καθ' εαυτή τη βιαιότητα των συμπτωμάτων του ασθενούς. Αποτελεί πολλές φορές αποφασιστικό στοιχείο για την επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε:
α. Κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις.
β. Προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή.
γ. Καταστάσεις ψυχολογικού shock όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, φόβος από κάποιο γεγονός κλπ.
δ. Ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως αδερφό ή αδερφή κλπ.

2. Η συσχέτιση των δερματικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα, όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα.

3. Το στοιχείο της ενδεχόμενης ίασης του άσθματος. Συμβατικά όπως άλλωστε ρητά δηλώνεται, ίαση δεν υπάρχει. Έχουμε απλώς συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών με άγνωστες όμως ως τώρα ενδεχόμενες, κυρίως μακροπρόθεσμες, παρενέργειες στη συνολικότερη λειτουργία του οργανισμού του ασθενούς. Στην ομοιοπαθητική όμως πράξη, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί συχνά διαπιστώνεται ότι φτάνουν σε πλήρη ίαση του μικρού ασθενούς αφού πολλές φορές για όλη την υπόλοιπη ζωή του δεν παρατηρούνται αναπνευστικά προβλήματα.

Παράγοντες που συντελούν στην καλύτερη πορεία του ασθματικού παιδιού;
α) Η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας.
β) Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγεία του οργανισμού.
γ) Στην επιλογή του σωστού ή συχνότατα των εκάστοτε σωστών ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
δ) Η αποφυγή λήψης ισχυρών αλλοπαθητικών φαρμάκων κυρίως κορτικοστεροειδών και αντιβιοτικών.
ε) Περιβαλλοντικοί ή ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν, μερικές φορές καίρια την εξέλιξη της νόσου.

Ipecacuanha.
H ipecacuanha παράγεται από το φυτό Ιπεκακουάνα ή κεφαλοειδής. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνεται όταν υπάρχει αίσθημα ναυτίας ή κρίσεις έμετου, βήχας. Ασθματικές καταστάσεις παιδιών όπου υπάρχει εύκολα έμετος ή τάση για έμετο. Ενδείκνυται κυρίως σε γαστρικές και αναπνευστικές διαταραχές, αλλά και κατά την εγκυμοσύνη σε βήχα και τάση προς έμετο. Επίσης σε αιμορραγίες και μετά από έκθεση σε ακτινοβολία-ραδιενέργεια.

Πως αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική τις παιδικές ιώσεις.
Είναι πολλά τα παράπονα πολλών γονιών ότι τα παιδιά τους κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς-νηπιαγωγεία κλπ κουβαλούν στο σπίτι μερικές φορές όποια ίωση κυκλοφορεί και πολλές φορές τη μεταδίδουν και στους ίδιους. Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η ισορροπία ή η "ειρηνική συνύπαρξη" οργανισμού μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμη άμυνα και δυνάμεις οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται. Και έτσι φτάνουμε στις ιώσεις ή μικροβιακές λοιμώξεις που ταλαιπωρούν παιδιά και γονείς κάθε χειμώνα. Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας.
Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι "αρπάζει" ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο γερός είναι ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν θεωρούν υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού τη χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουν αν καταφέρουν να ενισχύσουν τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα, προσθέτουν οι ίδιοι.

Ενόργανη ομοιοπαθητική VEGA και για τα παιδιά.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι προσπαθούν και αγωνίζονται όλο και περισσότερο, το στρες κατέληξε να είναι μια λειτουργία απόλυτα επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή.
Με την πάροδο του χρόνου, η μόνιμη ένταση καθιστά τον άνθρωπο αγχώδη. Έτσι βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η χωρίς νόημα ένταση και η προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας δεν μπορούν να σταματήσουν. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες συνδυάζονται με τη δραστηριότητα των ορμονών. Όλες οι ανωμαλίες του οργανισμού, όλες οι ασθένειες και οι πόνοι, έχουν σχέση με το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ενδοκρινολόγος Dr Med Frang Riedwez από το Μόναχο, ανακάλυψε πριν από χρόνια, σχέσεις των ορμονών υπόφυσης και πολλών ασθενειών που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν τίποτα κοινό.
Αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση των φυσικών ενοχλήσεων (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις άγχους) με ανωμαλίες ρύθμισης του ενδοκρινικού συστήματος. Τέτοιου είδους άγχος παρουσιάζεται και στα παιδιά και ένα σύμπτωμα του είναι το πρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης. Το σύστημα υψηλής τεχνολογίας Vega σας προσφέρει μια υπηρεσία απόλυτα ασφαλή, ανώδυνη, φιλική για τον οργανισμό και για τα παιδιά, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή συνέντευξη της ομοιοπαθητικής με την ενεργειακή διάγνωση μέσω των μεσημβρινών. Η ενεργειακή αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό, καθορίζει την υγεία του ανθρώπου. Η Ακαδημία Grieshaber της Γερμανίας εφαρμόζει, σε συνεργασία με τη Vega, ένα σύστημα, βάσει του οποίου καθετί στον οργανισμό έχει τη δική του συχνότητα, που έχει δυνατότητα να εντοπίζει και να καταγράφει τις συχνότητες του οργανισμού. Έτσι, το σύστημα Vega Som μπορεί να μεταβιβάσει αυτές τις λανθασμένες συχνότητες με έναν ασφαλή τρόπο, ακόμη και για τα παλιά.

Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί" 

www.mammael.blogspot.com