Μαγικά βοτάνια Ρίζες και φυτά, το φυσικό οπλοστάσιο κατά των ιώσεων θέλει προσοχή

13

emailεκτύπωση 

Καταφεύγετε σε εξαντλητικές δίαιτες; Έχετε συνηθίσει τον οργανισμό σας σε λίπη; Ανήκετε στην ομάδα… υψηλού κινδύνου για ιώσεις και λοιμώξεις, τώρα που ο καιρός «κρυώνει» και τα μακρυμάνικα βγαίνουν από τη ντουλάπα;

Η σωστή διατροφή αποτελεί - διαχρονικά - σημαντικό παράγοντα για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Βότανα, ρίζες και φυτά, της ελληνικής υπαίθρου και όχι μόνον, συγκαταλέγονται από καιρό στο φυσικό αυτό οπλοστάσιο, πωλούμενα σε φαρμακεία και εξειδικευμένα καταστήματα.

Εχινάκεια: άγνωστη πριν από μερικά χρόνια στην ελληνική κοινωνία, η εχινάκεια είναι από τα πλέον δημοφιλή βότανα στην αντιμετώπιση των ιώσεων και της γρίπης. Διαθέτει ισχυρή αντιμικροβιακή και αντικαταρροϊκή δράση και θεωρείται πολύ δραστική στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

Θα τη βρείτε σε διάφορες μορφές: ως ρίζα, βάμμα ή ως αποξηραμένη δρόγη σε κάψουλα. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έγχυμα, συνιστάται - ως πιο δραστική - σε βάμμα. Για προληπτικούς λόγους, συστήνεται καθημερινή χρήση για 10 έως 20 ημέρες το μήνα, με μια δεκαήμερη διακοπή προτού αρχίσετε ξανά τη λήψη της.

Θέλει πάντως προσοχή η χρήση της! Η λήψη για παρατεταμένα διαστήματα μπορεί να προκαλέσει αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων και κάμψη του ανοσοποιητικού.

Pau d'arco: πρόκειται για τον φλοιό φυτού στη Νότια Αμερική,ο οποίος και ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Η δράση του είναι τόσο προληπτική, όσο και θεραπευτική. Θα το βρείτε στα φαρμακεία, είτε ως βάμμα ή σε κάψουλες, καθώς και σε καταστήματα βοτάνων. Μπορείτε, επίσης, να το χρησιμοποιήσετε ως αφέψημα βράζοντας τον αποξηραμένο φλοιό μαζί με νερό, για περίπου 10 λεπτά. Καλό είναι να μην το χρησιμοποιείτε για περισσότερο από μία συνεχόμενη εβδομάδα, εκτός και αν λάβετε διαφορετικές οδηγίες από τον γιατρό που σας παρακολουθεί.

Astragalus: βότανο με αντιοξειδωτική δράση κατά των ελεύθερων ριζών, το οποίο έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Στα ελληνικά λέγεται «Αστράγαλος ο Μεμβρανώδης», ενώ στην κινεζική βοτανοθεραπεία αναφέρεται ως «Huang qi». Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική ιατρική, βελτιώνει την ανοδική κίνηση της ενέργειας στο σώμα, ενισχύει το στοιχείο της φωτιάς και επιφέρει τόνωση, έλκοντας το γιανγκ προς τα πάνω.

Η πιο συνηθισμένη μορφή του, είναι σε κάψουλες, μπορείτε ωστόσο να χρησιμοποιήσετε και την αποξηραμένη ρίζα του για να φτιάξετε αφέψημα (περίπου 9-12 γρ. του βοτάνου για 1 κούπα νερό). Πίνετε το για περίπου 3 εβδομάδες, με 1 εβδομάδα διακοπής στο τέλος του μήνα.

Προσοχή! Δεν πρέπει να το καταναλώνετε αν έχετε ανεβάσει πυρετό, καθώς ενδέχεται να εντείνει τα συμπτώματα της αρρώστιας. Χρησιμοποιήστε το προληπτικά ή στην ανάρρωση.

Γλυκόριζα: μπορείτε - για προληπτικούς λόγους - να πίνετε αφέψημα γλυκόριζας μία φορά την ημέρα. Στα φαρμακεία θα τη βρείτε ως βάμμα -που είναι πιο δραστικό -, ενώ κυκλοφορούν και καραμέλες για τον πονόλαιμο και τον βήχα. Η γλυκόριζα σε βάμμα ή ως συστατικό μείγματος (που καθορίζεται από το γιατρό σας) χρησιμοποιείται κυρίως για να αντιμετωπίσει συμπτώματα ασθένειας που έχει ήδη εκδηλωθεί. Η χρήση της θα πρέπει να αποφεύγεται από άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση.

Πρόπολη: μολονότι το θαυματουργό αυτό μείγμα κηρωδών και ρητινωδών ουσιών, που αποτελεί την αποκλειστική τροφή της βασίλισσας μέλισσας, είναι γνωστό εδώ και χιλιάδες χρόνια, εν τούτοις μόλις τις τελευταίες δεκαετίες μελετήθηκαν συστηματικά οι ιδιότητές του.

Πρόκειται για πολυδύναμη δρόγη με αντιοξειδωτική και αντιβιοτική δράση που αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τους ιούς, τόσο σε προληπτικό επίπεδο όσο και κατά την εκδήλωσή τους. Ως εκχύλισμα θεωρείται ιδανικό για γαργάρες και ψεκασμούς του λαιμού, για την απομάκρυνση των μικροβίων. Κυκλοφορεί επίσης σε σκόνη και μπορείτε να διαλύετε 1 κουταλάκι του γλυκού σε 1 φλιτζάνι ζεστό νερό και να το πίνετε κάθε μέρα.

Ginseng: το σιβηριανό ginseng δεν αυξάνει ιδιαίτερα την πίεση -αντίθετα με το κοινό ginseng - και θεωρείται πολύ αποτελεσματικό στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Για να το χρησιμοποιήσετε ως αφέψημα, βράστε τη ρίζα (μαζί με το νερό). Μπορείτε να καταναλώνετε 1-2 φλιτζάνια την ημέρα για 1 μήνα. Μπορείτε να το συναντήσετε επίσης σε κάψουλες.

Schisandra: καρπός που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, ο οποίος όμως τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιείται ευρέως και στη δυτική ιατρική. Είναι ευεργετικός στη λειτουργία των πνευμόνων και του ανοσοποιητικού συστήματος. Μπορείτε να βρείτε αυτούσιο τον καρπό και να τον βράσετε ως αφέψημα (περίπου 9 γρ. για 1 φλιτζάνι νερό) ή να τον προμηθευτείτε σε ταμπλέτες. Ως αφέψημα, χρησιμοποιήστε το καθημερινά, για μικρά χρονικά διαστήματα.

Ganoderma: κινεζικό μανιτάρι, ιδανικό για την τόνωση του οργανισμού. Θα το βρείτε σε αποξηραμένες φλοίδες, τις οποίες θα βράσετε (περίπου 9 γρ.) μαζί με 1 φλιτζάνι νερό. Μπορείτε να το πίνετε κάθε μέρα.

Σπιρουλίνα: το θαυματουργό φύκι, που θεωρείται και πλήρης τροφή. Περιλαμβάνει όλα τα βασικά αμινοξέα, περισσότερες από εκατό - πολύτιμες για τον οργανισμό - θρεπτικές ουσίες, αντιοξειδωτικά στοιχεία, μεγάλη ποσότητα σιδήρου και πρωτεΐνης.

Θα τη βρείτε σε σκόνη, νιφάδες, κάψουλες ή σιρόπι. Ως σκόνη ή σε νιφάδες μπορείτε να τη διαλύσετε σε χυμό ή στο φαγητό (προσέξτε να μην είναι καυτό, γιατί ενδέχεται να χάσει μέρος των θρεπτικών της συστατικών).

Φασκόμηλο: είναι γνωστό και ως βότανο της μακροζωίας. Τα συστατικά του δρουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες και συστήνεται ιδιαίτερα για την τόνωση της άμυνας του οργανισμού. Θα το βρείτε κυρίως σε αποξηραμένη μορφή. Μπορείτε να πίνετε ένα ποτήρι ρόφημα φασκόμηλο, αφού πρώτα ρίξετε μερικά από τα φύλλα του σε ζεστό νερό και το αφήσετε λίγα λεπτά να ελευθερώσει τα αιθέρια έλαιά του.

Τσάι του βουνού: δεν υπάρχει έλληνας που να μην το ξέρει, λίγοι ωστόσο γνωρίζουν την ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση του_ μαζί με το φασκόμηλο, θεωρείται από τα ροφήματα που ενισχύουν το ανοσοποιητικό και αντιμετωπίζουν τις ιώσεις και τα κρυολογήματα.

Μπορείτε να πίνετε ένα φλιτζάνι τσάι καθημερινά και μάλιστα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από ό,τι συνήθως συστήνεται για τα περισσότερα βότανα. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιείτε πράσινο τσάι, που είναι γνωστό για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες.

Μόνο με την συμβουλή του γιατρού

Συμβουλευθείτε τον παθολόγο σας, προτού δοκιμάσετε τη λήψη βοτάνων, εκχυλισμάτων και ροφημάτων. Ρωτήστε τον και για τη δοσολογία τους. Μην τα χρησιμοποιείτε σε περίπτωση εγκυμοσύνης, ούτε φυσικά εάν βρίσκεστε σε αγωγή ανοσοκαταστολής. 

 

www.tovima.gr

Τα όρια στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών

Η Καρόλα Folle-Αλέπη, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας εξηγεί στο Υγειαonline.gr, ποια τα όρια στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια γύρω από το παιδί τους για να το προστατέψουν, χωρίς να κάνουν δεύτερη σκέψη για αυτό. Είναι αυτονόητο. Περιορίζουν τον εξωτερικό κόσμο για να μην εισχωρήσει στον κόσμο του παιδιού περισσότερο από όσο θεωρούν σωστό και αναγκαίο για την εξασφάλιση της σωματικής και ψυχικής ασφάλειάς του. Οριοθετούν το χώρο του και το προστατεύουν από το κρύο και τη ζέστη και γενικότερα από καταστάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για το παιδί. Βάζουν όμως και όρια στον εσωτερικό του κόσμο, φροντίζοντας να μην πεινάσει ή διψάσει και να είναι καθαρό.

Συνήθως οι γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι βάζουν όρια από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο το παιδί τους και για όσο διάστημα είναι παθητικό και δεν αμφισβητεί τα όρια αυτά.
Όσο μεγαλώνει το παιδί όμως, αρχίζει σιγά – σιγά τα αμφισβητεί γιατί τα «θέλω» του έρχονται σε σύγκρουση με τα «μπορώ» του και τα «θέλω» των γονέων του. Τότε πολλοί γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια στο παιδί τους ή να βάλουν όρια και να είναι σταθεροί στην τήρησή τους. Μεγαλώνοντας, το παιδί διεκδικεί όλο και περισσότερο να ορίζει και να κατευθύνει τη ζωή του, να δοκιμάζει καινούργιες καταστάσεις και να βιώνει δικές του εμπειρίες χωρίς την καθοδήγηση των γονέων πράγμα το οποίο φτάνει στον πιο έντονο βαθμό του κατά την περίοδο της εφηβείας. Πολλοί γονείς νιώθουν ανασφάλεια για το πόσο στενά πρέπει να είναι τα όρια που θα θέσουν στο παιδί τους, πόσο πρέπει να υποχωρήσουν και πότε πρέπει να αφήσουν το παιδί τους να κάνει τα δικά του βήματα.

Σε τι χρησιμεύουν τα όρια στη διαπαιδαγώγηση;
Τα όρια είναι εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να «χτίσουμε» σχέσεις συνεργασίας, για να γνωστοποιούμε στα παιδιά τι θέλουμε καθώς επίσης και τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν προκειμένου να μπορέσουν να πάρουν αυτό που θέλουν. Η οριοθέτηση της συμπεριφοράς είναι αυτό που βοηθά το παιδί να κατανοήσει τους κανόνες και τις προσδοκίες των γονέων του επομένως σχετίζεται με τη διδασκαλία και όχι με τη τιμωρία.

Τι αντίκτυπο έχουν τα όρια που βάζουν οι γονείς στα παιδιά;
• Τα παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια και για να νιώσουν ασφαλή, θέλουν να ξέρουν ότι βρίσκονται υπό την προστασία και την καθοδήγηση των γονέων του. Με τη θέσπιση ορίων μέσα σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο καλλιεργείται η υπευθυνότητα του παιδιού, τα παιδιά θα μπορέσουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να πειραματιστούν, έχοντας τους γονείς ως σημείο αναφοράς, ώστε αργότερα να αυτονομηθούν, να νιώθουν ικανά να επιλύουν προβλήματα και να έχουν τον έλεγχο του εαυτού τους. Τα όρια μπορεί να είναι περιορισμοί που εξοργίζουν κάποιες φορές το παιδί, αλλά παράλληλα λειτουργούν σαν πύλες που πίσω τους νιώθει ασφαλές.
• Τα όρια αφήνουν περιθώρια στο παιδί να αλλάξει τη συμπεριφορά του έτσι ώστε να καταφέρει να ικανοποιήσει τις ανάγκες του και επικεντρώνονται στο να δημιουργούν και να προσφέρουν πιο εποικοδομητικές επιλογές. Σε αντίθεση με αυτό, οι τιμωρίες και οι απειλές επικεντρώνονται στην αρνητική συμπεριφορά και αποσκοπούν στην διακοπή της, χωρίς να δείχνουν στο παιδί μια εναλλακτική επιλογή η οποία θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.
• Άπειρες μελέτες έχουν δείξει, ότι τα παιδιά στα οποία οι γονείς θέτουν σταθερά όρια που δεν περιορίζουν τις ευκαιρίες για πειραματισμό και επιτρέπουν την αυθόρμητη έκφραση, έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, είναι ανεξάρτητα και υπεύθυνα.
• Το παιδί, ναι μεν δοκιμάζει τα όρια, όχι όμως για να προκαλέσει τους γονείς ή να «περάσει το δικό του», αλλά γιατί η παρόρμησή του να ξεπεράσει το όριο είναι δυνατή και θέλει να εξετάσει κατά πόσο το όριο εξακολουθεί να ισχύει.

Ποιες είναι οι συνέπειες στην οικογένεια και στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της, όταν οι γονείς οριοθετούν τα παιδιά τους;
• Όταν οι γονείς βάζουν σταθερά όρια στα παιδιά τους και τα παιδιά ξέρουν τι επιτρέπεται κάτω από ποιες συνθήκες και τι απαγορεύεται, μακροπρόθεσμα μειώνονται κατά πολύ οι διαμάχες μεταξύ γονέα και παιδιού και ελαχιστοποιούνται εκδηλώσεις δυσπροσάρμοστης συμπεριφοράς (γκρίνιες, εκρήξεις θυμού) του παιδιού. Αυτό συμβαίνει διότι το παιδί δεν θα κάνει κάτι που ξέρει ότι δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ξέρει δηλαδή ότι όσο και να «γκρινιάζει», δεν θα πάρει την σοκολάτα που θέλει και ξέρει και το γιατί. Μια συμπεριφορά που επανειλημμένα δεν είχε θετικό αποτέλεσμα στο παρελθόν (με την γκρίνια δεν πήρε τη σοκολάτα) μακροπρόθεσμα δεν θα επαναληφθεί. Κατά καιρούς βέβαια θα γίνονται «δοκιμές» γιατί το παιδί θα εξετάζει αν εξακολουθεί να ισχύει το όριο αυτό.
• Όταν υπάρχουν ξεκάθαρα όρια στην οικογένεια, μειώνεται και η πιθανότητα συναισθηματικού ξεσπάσματος θυμού η απογοήτευσης των γονέων γιατί λειτουργούν συνειδητά ανάλογα με τα όρια που έχουν βάλει και έτσι προλαβαίνουν κατά πολύ συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις.
• Η κατάλληλη οριοθέτηση επιτρέπει τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις να υπάρχουν σε ένα μη τιμωριτικό περιβάλλον γιατί οι αρνητικές συνέπειες είναι απλά η απουσία των θετικών επιπτώσεων μιας επιλογής που έκανε το παιδί. Έτσι π.χ. αν δεν κάνει την εργασία του, δεν θα πάει βόλτα.
• Γενικά, σε μια πετυχημένη οριοθέτηση, όλοι είναι κερδισμένοι („win-win”) γιατί οι γονείς έχουν περάσει στο παιδί κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να έχει αυτό που θέλει και έτσι υπάρχει μέσα σε ένα κλίμα σεβασμού μια ισορροπία ανάμεσα στις ανάγκες των γονέων και τις ανάγκες του παιδιού. Επίσης μαθαίνουν όλα τα μέλη της οικογένειας να βλέπουν μια κατάσταση από την οπτική γωνία του άλλου. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε μια ευελιξία σκέψης και μακροπρόθεσμα σε μια πιο σφαιρική αντίληψη.

Ποιες είναι οι συνέπειες για το παιδί αν δεν υπάρχουν όρια στην οικογένεια;
• Τα παιδιά που τους επιτρέπεται να κάνουν τα πάντα σε οποιαδήποτε στιγμή, δεν μαθαίνουν υποχώρηση, εκτίμηση, συμβιβασμό, αλλά και σεβασμό προς τον άλλο. Όταν θα βρίσκονται με άλλα παιδιά, δε θα ξέρουν πώς να μοιράζονται ούτε και να παίζουν μαζί τους επί ίσοις όροις. Έτσι, το παιδί δεν αποκτά τις ικανότητες που θα του επιτρέψουν να βρίσκεται με άλλους αν αυτοί δεν έχουν αποκλειστικό τους σκοπό την ικανοποίηση των δικών του αναγκών.
• Ένα παιδί που δεν γνωρίζει όρια και δεν μαθαίνει να τα τηρεί είναι ανασφαλές, αποπροσανατολίζεται εύκολα από κάθε είδος ερεθίσματος, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στους στόχους του και βιώνει συχνά την απόρριψη και τις συνεχείς αποτυχίες.
• Τα περισσότερα παιδιά που δεν έχουν ακούσει το «όχι» από τους γονείς τους δυσκολεύονται επίσης να κάνουν πραγματικούς φίλους, γιατί περιμένουν από τους άλλους να ικανοποιούν τις ανάγκες τους και επιπλέον δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν οτιδήποτε έχουν, γιατί το θεωρούν δεδομένο.
• Μια άλλη αρνητική συνέπεια απουσίας ορίων στην οικογένεια αποτελεί το γεγονός ότι αν στο σπίτι δεν υπάρχουν σαφή όρια και κανόνες, το παιδί δύσκολα δέχεται τη ύπαρξή τους στο σχολείο και στην κοινωνία.
• Όταν οι γονείς δεν βάζουν όρια στο παιδί τους, το εμποδίζουν να γίνει ανεξάρτητο και υπεύθυνο και παράλληλα καλλιεργούν την αίσθηση της παντοδύναμης η οποία το οδηγεί μακροπρόθεσμα σε πολλές απογοητεύσεις στον κόσμο έξω από την οικογένεια που δεν θα μπορεί να τις χειριστεί, καθώς πάντα θα τις χειρίζονταν άλλοι αντί γι’ αυτό.

Ποιες επιπτώσεις έχει η έλλειψη ορίων στους γονείς;
• Όταν οι γονείς δεν βάζουν όρια στα παιδιά τους και τα αφήνουν να κάνουν ό,τι θέλουν και όποτε θέλουν ή βάζουν όρια τα οποία δεν είναι σταθερά, αυξάνεται σταδιακά η έντασή τους και η συναισθηματική φόρτισή τους και συνεπώς κινδυνεύουν να πέφτουν σε παρορμητικές, υπερβολικές και δυσανάλογες τιμωρίες.
• Επίσης αυξάνεται σταδιακά όλο και περισσότερο η ανεκτικότητά τους και δέχονται όλο και πιο πολύ τις παραβάσεις ορίων ή τις ακατάλληλες απαιτήσεις του παιδιού τους.
• Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να κινδυνεύουν να χρησιμοποιούν συναισθηματικού τύπου απειλές («η μαμά θα πεθάνει») για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις οι οποίες έχουν φύγει από τον έλεγχό τους.

Πώς πρέπει να βάλουμε τα όρια;
Οι γονείς πρέπει:
• Για να μπορεί ο γονέας να είναι σταθερός, θα πρέπει να είναι ο ίδιος σίγουρος ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό. Διαφορετικά, δεν έχει αρκετή πειθώ και το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι συγκεχυμένο.
• Οι γονείς πρέπει να λειτουργούν ως ομάδα για να αποφύγουν το «παιχνίδι του καλού και του κακού» έχοντας κοινή τακτική στη συμπεριφορά τους και να μην επιτρέπουν στο παιδί να χειρίζεται τον έναν για να πετύχει αυτό που θέλει και να κάνει τον άλλον να μοιάζει «κακός». Με σταθερότητα στην κοινή απόφαση και την κοινή αντιμετώπιση δείχνουν και στα παιδιά ότι ενδιαφέρονται και οι δύο το ίδιο και ότι έχουν την ίδια γνώμη, πείθοντας ευκολότερα τα παιδιά να προβληματιστούν με το περιεχόμενο της κατάστασης που έχει προκύψει και όχι με το ποιον θα πάρουν με το μέρος τους. Με αυτή την τακτική, οι γονείς αποτελούν ταυτόχρονα πρότυπο για σχέσεις συνεργασίας και όχι αντιπαλότητας, μυστικών και συμμαχιών μέσα στην οικογένεια για τα παιδιά τους.

Τα «καλά» όρια χαρακτηρίζονται από:
• Σταθερότητα
• Τα όρια πρέπει να είναι σταθερά και να τηρούνται πάντα αλλιώς, τα παιδιά δεν συνδέουν τις πράξεις τους με τις συνέπειες και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτές, αλλά με τη διάθεση και τη δυσθυμία των γονέων. Θέτοντας σταθερά όρια στο παιδί, οι γονείς καλλιεργούν μακροπρόθεσμα ασφάλεια και σιγουριά σε πρώτη φάση σε σχέση με τους γονείς γιατί μαθαίνει ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτούς. Μακροπρόθεσμα το παιδί υιοθετεί την υπευθυνότητα η οποία το καθιστά ικανό να θέτει τα δικά του όρια, να λαμβάνει αποφάσεις αυτόβουλα και γενικότερα να καθορίζει το ίδιο τον εαυτό του.

• Αν τα όρια δεν είναι σταθερά και το παιδί μαθαίνει ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπορεί να τα παρακάμψει, οι γονείς κάνουν μελλοντικά την κάθε «προσπάθεια» θέσπισης ορίων πιο επώδυνη για τους ίδιους αλλά και για το παιδί τους. Αφού το παιδί έχει την εμπειρία ότι είναι μέσα στις δυνατότητές του να ξεπεράσει το όριο που έχουν βάλει οι γονείς του, αρκεί να ασκεί μεγάλη πίεση. Θα προσπαθήσει με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιμονή να το πετύχει και την επόμενη φορά. Για αυτό, οι γονείς δεν πρέπει να «προσπαθήσουν» να βάλουν όρια, αλλά να είναι πεπεισμένοι και αποφασισμένοι να το κάνουν. Αυτή την εσωτερική στάση θα την περάσουν και στο παιδί τους το οποίο με τη σειρά του αποδέχεται το όριο πιο εύκολα.

• Ακόμα με την σταθερή θέσπιση κανόνων, οι γονείς δεν πρέπει να περιμένουν άμεσα την απόλυτη τήρησή τους από το παιδί. Το παιδί θα δοκιμάσει για αρκετό καιρό αν όντως ισχύει το όριο αυτό όπως θα δοκίμαζε αν είναι γερά και αντέχουν τα μεταφορικά « κάγκελα» που είναι οι γονείς στην «σκάλα ανάπτυξης» του παιδιού. Επίσης οι γονείς πρέπει να λάβουν υπ’ όψη τους ότι ένα παιδί δεν έχει την ίδια συναισθηματική ωριμότητα και την ίδια αναπτυγμένη λογική σκέψη όπως ένας ενήλικας αλλά και ούτε πολλές εμπειρίες ζωής. Το παιδί θα δοκιμάσει πολλές φορές να κάνει αυτό που το ικανοποιεί και θα προσπαθήσει άπειρες φορές να ξεπεράσει τα όρια που του έχουν βάλει οι γονείς του, γιατί λειτουργεί περισσότερο παρορμητικά και συναισθηματικά.

Ακόμα, στις πρώτες εφαρμογές των ορίων τα παιδιά πιθανότατα θα αντιδράσουν πιο έντονα από πριν – θα φωνάξουν , θα κλάψουν και θα επιστρατεύσουν κάθε άσχημο χειρισμό που έχουν στη διάθεσή τους εναντίον των γονέων και θα ξεστομίσουν λόγια τα οποία ξέρουν ότι πληγώνουν («Δεν σε αγαπώ καθόλου», «Θα πάω να βρω άλλη μαμά»). Βέβαια, δεν εννοούν τίποτα από αυτά που λένε, ούτε είναι σε ένα τέτοιο ξέσπασμα σε θέση να ακούσουν τους γονείς τους ή να συζητήσουν το θέμα. Για αυτό το λόγο θα ήταν καλό οι γονείς να αδιαφορήσουν για τη συμπεριφορά τους και να το συζητήσουν μόλις έχει ηρεμήσει η κατάσταση. Στην αντίθετη περίπτωση το μόνο που θα πετύχουν οι γονείς είναι να παρατείνουν την ένταση γιατί η άμεση είσπραξη της προσοχής των γονέων του, λειτουργεί ως ισχυρή ενίσχυση της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς του παιδιού.

• Διαύγεια
• Τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, συγκεκριμένα και να εκφράζονται με ευκρίνεια. Το παιδί πρέπει να ξέρει ακριβώς ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και ποια δεν είναι καθώς και πότε, πώς και κάτω από ποιες συνθήκες, περιμένουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Οι γονείς πρέπει να εξηγήσουν το συγκεκριμένο όριο που θέτουν στο παιδί όταν έχουν καλή επαφή μαζί του και όχι τη στιγμή που αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο θέμα. Πρέπει να είναι ήρεμοι ,να φροντίζουν να έχουν την προσοχή του παιδιού και να μην υπάρχει ένταση ή ερεθίσματα που μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή του.
Παράδειγμα:
«Θα σου διαβάσω το παραμύθι αν έχεις βάλει τις πιτζάμες σου και έχεις πλύνει τα δόντια σου μέχρι τις οχτώ η ώρα. Μετά από αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να σου διαβάσω το παραμύθι γιατί θα έχει έρθει η ώρα να κοιμηθείς.»
• Στη θέσπιση ορίων, οι γονείς πρέπει να συμπίπτουν τα μη λεκτικά με τα λεκτικά μηνύματα γιατί αλλιώς το παιδί παίρνει ένα «διπλό μήνυμα» που το συγχέει και που κάνει τη συνεργασία σας πιο δύσκολη. Διπλά μηνύματα λαμβάνει το παιδί όταν ο γονέας π.χ. εκφράσει κάποιο όριο με διστακτική φωνή, με ερωτηματικό ή μη σιγουριά, αν η στάση του σώματός του εκπέμπει ανασφάλεια ή αν δεν κοιτάζει το παιδί αλλά κάποιο άλλο άτομο για «συμπαράσταση».
• Όταν οι γονείς βάζουν όρια, πρέπει να τηρούν την αρχή του «εδώ και τώρα» χωρίς αναφορές στο παρελθόν και χωρίς προφητείες για το μέλλον, όπως π.χ. «Και στα προηγούμενα γενέθλια χτυπούσες τα παιδιά» ή «Πότε δεν θα το μάθεις αυτό».
• Όλοι βγαίνουν κερδισμένοι («win-win»)
• Τα όρια λαμβάνουν υπ΄ όψιν τους και σέβονται τις ανάγκες όλων των ατόμων που τα αφορούν. Οι γονείς πρέπει να έχουν ως αρχή να βρίσκουν λύσεις ώστε και οι ίδιοι αλλά και το παιδί να παίρνουν αυτό που θέλουν όπου αυτό είναι δυνατόν ή να βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις.
Παράδειγμα:
Ο γονέας θα μπορούσε να επιτρέψει στο παιδί να χρησιμοποιήσει το στερεοφωνικό αφού του δείξει ότι ξέρει να το χειρίζεται σωστά και να συμφωνήσουν κάτω από ποιες συνθήκες (π.χ. σε παρουσία του γονέα) μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Η θέσπιση ορίου πρέπει να συμπεριλαμβάνει επίσης την γνωστοποίηση των συνεπών μη- τήρησής του ορίου, οι οποίες είναι συνήθως απλά η απουσία θετικών συνεπειών, όπως π.χ. η στέρηση του στερεοφωνικού.
• Πρόληψη
Τα όρια πρέπει να θέτονται ώστε να προλαμβάνουν προβλήματα και σε καταστάσεις πριν εμφανιστούν ή πριν χειροτερέψει κάποια κατάσταση.
Παράδειγμα:
«Τώρα που θα πάμε στο πάρτι του Γιωργάκη, περιμένω να ...... Αν θα ….. δυστυχώς θα πρέπει να φύγουμε από το πάρτι.»
• Είναι θετικά
Αποτελεσματικά όρια εκφράζονται με θετικό τρόπο και επικεντρώνονται σε θετικά αποτελέσματα. Εκφράζονται ως υποσχέσεις, προειδοποιήσεις και πληροφορίες και όχι ως απειλές.
Παράδειγμα:
«Αν μαζέψεις τα πράγματα στο δωμάτιό σου ως τις 7 η ώρα, θα έχουμε χρόνο να πάμε μια βόλτα στην πλατεία».
• Συνέπεια
Επιτρέπουμε μια θετική συνέπεια να συμβεί μόνο όταν το παιδί κάνει αυτό που έχουμε συμφωνήσει / ορίσει.
• Όρια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, το στάδιο ανάπτυξής του και ανάλογα με το χαρακτήρα του
• Τα πολύ μικρά παιδιά (ως 2 ετών περίπου) δρουν κυρίως αυθόρμητα και συναισθηματικά. Δεν έχουν την γνωστική ωρίμανση να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους, δεν μπορούν να δουν μια κατάσταση από την οπτική γωνία του άλλου και δεν μπορούν να αναθεωρήσουν τις πράξεις τους και να τις τροποποιήσουν όταν έλκονται από κάτι. Σε αυτή την ηλικία, σε μια «ήπια» ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού (π.χ. ελαφρύ σπρώξιμο άλλου παιδιού) η πιο αποτελεσματική αντίδραση είναι η άμεση καθοδήγηση στην επιθυμητή λύση. Ήδη το άλλο παιδί έχει εκφράσει δυσφορία – κάτι που ένα παιδί καταλαβαίνει άμεσα. Αυτό που δεν του είναι κατανοητό είναι το γιατί αυτό το παιδί αντέδρασε κλαίγοντας- μιας και ο σκοπός ήταν η διασκέδαση. Ο γονέας καλό θα ήταν σε αυτή την περίπτωση, να δείξει στο παιδί πώς θα ήταν μια εναλλακτική, θετική συμπεριφορά, π.χ. να χαϊδέψει το άλλο παιδί αντί να το σπρώξει.
Σε επικίνδυνες συμπεριφορές (σκαρφάλωμα σε έπιπλα, δυνατό δάγκωμα εσκεμμένο) ο γονέας πρέπει να πάρει ένα σοβαρό ύφος, να εμποδίσει την επικίνδυνη συμπεριφορά ή να την διακόψει με αποφασιστικότητα, λέγοντας ένα σοβαρό «όχι» και στη συνέχεια να καθοδηγήσει το παιδί σε μια επιθυμητή συμπεριφορά που κατά προτίμηση είναι μια παραλλαγή της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς
• Σε παιδιά από 2 ετών η θέσπιση ορίων πρέπει να συνοδεύεται πάντα από μια εξήγηση για τους λόγους για τους οποίους τίθενται. Από 2 1/2 ετών ένα παιδί έχει μεγαλύτερη αίσθηση των συνεπειών των πράξεών του και μαθαίνει να ελέγχει τη συμπεριφορά του, να δέχεται κανόνες, να εκφράζει με υγιή τρόπο τα συναισθήματά του, να είναι σε θέση να αποφύγει κινδύνους και γενικότερα να γίνεται υπεύθυνο.
• Όσο μεγαλώνει το παιδί, τα όρια πρέπει να προσαρμόζονται συνεχώς στο αναπτυξιακό του επίπεδο και να σχετίζονται με τις δυνατότητες που έχει αποκτήσει. Οι γονείς πρέπει να φροντίσουν να δημιουργήσουν όλο και μεγαλύτερα πλαίσια με τα όριά τους στα οποία να κάνει το παιδί επιλογές ανάλογα με την ηλικία του έτσι ώστε να είναι σε θέση στην εφηβεία να πάρει σωστές αποφάσεις και να κάνει επιλογές εποικοδομητικές για τη ζωή του.
• Τα όρια πρέπει να είναι λογικά και όχι υπερβολικά και δεν πρέπει να εμποδίζουν το παιδί στην ανάπτυξη του («όρια στα όρια»). Επίσης οι γονείς πρέπει να αναρωτηθούν αν το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ίσως μια ιδιοτροπία τους που πρέπει να αναθεωρήσουν.
• Όρια ανάλογα με την «σοβαρότητα» της κατάστασης
Οι γονείς καλούνται να οριοθετήσουν συμπεριφορές του παιδιού που διαφέρουν στην ένταση, στην σοβαρότητα και στον αντίκτυπο που έχουν στο περιβάλλον και στην εξέλιξή του. Κάποιες συμπεριφορές του παιδιού μπορεί να καταλήγουν σε επικίνδυνες καταστάσεις για το ίδιο το παιδί ή για άλλα άτομα. Άλλες αντιδράσεις μπορεί να φέρουν αναστάτωση μέσα στην οικογένεια και με άλλες μπορεί να διεκδικεί υπερβολικά δικαιώματα για την ηλικία του ή ένα δυσανάλογο ρόλο μέσα στο «σύστημα οικογένεια». Πρέπει λοιπόν οι γονείς να ιεραρχούν τα ζητήματα ανάλογα με την σοβαρότητά τους και τη λειτουργία της οικογένειας και να θέτουν τα όρια ανάλογα.

Αποτελεσματική μέθοδος στην θέσπιση ορίων : «Οι λογικές συνέπειες»
Σε ένα θετικό συναισθηματικό κλίμα δίνουμε, ανάλογα με την ηλικία και την συναισθηματική κατάσταση, στο παιδί επιλογές για να αποφασίσει, προειδοποιώντας το για τις λογικές συνέπειες που θα ακολουθήσουν και το αφήνουμε να υποστεί τις συνέπειες της επιλογής του για τη συγκεκριμένη μέρα.

Παράδειγμα: Σχολικές εργασίες
Το παιδί έχει την
«Επιλογή Α» = Κάνει τις σχολικές εργασίες του σε μια συγκεκριμένη ώρα.
Συνέπειες της επιλογής Α :
• Αναγνώριση και επιβράβευση από τους γονείς και από τους δασκάλους
• Αυτοεκτίμηση και αναγνώριση από τους συμμαθητές
• Ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι
Και την
«Επιλογή Β» = ΔΕΝ κάνει τις σχολικές του εργασίες στη συγκεκριμένη ώρα
Συνέπειες της επιλογής Β :
• Απουσία επιβράβευσης από τους γονείς και από τους δασκάλους
• Μειωμένη αυτοεκτίμηση και αναγνώριση από τους συμμαθητές
• Ενδεχομένως αποδοκιμασία από τους δασκάλους
• Επιπλέον εργασίες για την επόμενη μέρα

Το παιδί επιλέγει την επιλογή Α ή Β γνωρίζοντας τις συνέπειες της κάθε επιλογής. Σε αντίθεση με την τιμωρία το παιδί είναι υπεύθυνο για τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες που ακολουθούν και δεν είναι οι γονείς που του τις επιβάλλουν γιατί έχουν την «εξουσία».
Αποτέλεσμα είναι το παιδί να γίνεται υπεύθυνο αφού μαθαίνει να επιλέγει και να δέχεται τη σχέση πράξης και συνέπειας.
Προϋποθέσεις για την ορθή εφαρμογή της μεθόδου αυτής αποτελεί η θετική πρόθεση και όχι η εκδικητικότητα καθώς και η συνέπεια και η σταθερότητα στην εφαρμογή της. Οι συνέπειες πρέπει επίσης να σχετίζονται λογικά με τις πράξεις του παιδιού και να μη είναι άσχετες με αυτές.
Παρόλο της μεγάλης αποτελεσματικότητας της μεθόδου αυτής πολλοί γονείς δυσκολεύονται στην εφαρμογή της. Διακατέχονται από μια διάχυτη ανάγκη να «προστατεύουν» τα παιδιά τους από δυσάρεστες για αυτά συνέπειες των πράξεών τους. Έτσι π.χ. τα «κυνηγούν» για να κάνουν τις σχολικές τους εργασίες και τις κάνουν δικές τους υποχρεώσεις και όχι αυτές των παιδιών στην προσπάθειά τους να φανεί το παιδί τους καλός μαθητής και να μη υποστεί τις αρνητικές συνέπειες (π.χ. η παρατήρηση της δασκάλας) της επιλογής του. Μακροπρόθεσμα γίνονται «μάνατζερ» των παιδιών τους και τους στερούν το βίωμα της σχέσης πράξη – αποτέλεσμα με αποτέλεσμα να εμποδίζουν την ανάπτυξη της υπευθυνότητάς του και γενικότερα της αυτονόμησής τους.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να θέτουμε όρια;
Οι περισσότεροι γονείς παραδέχονται ότι είναι πολύ σημαντικό να θέτουν όρια, εντούτοις δυσκολεύονται να το κάνουν πράξη και μάλιστα με τρόπο σταθερό και αποτελεσματικό.
Οι λόγοι για τους οποίους οι γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια είναι πολλοί και σύνθετοι και σχετίζονται με τον τρόπο που μεγάλωσαν οι ίδιοι, με τον σύγχρονο τρόπο ζωής και με την ιδιοσυγκρασία τους. Παρακάτω ακολουθούν κάποιοι λόγοι για τους οποίους δυσκολεύονται οι περισσότεροι γονείς να θέτουν αποτελεσματικά όρια στα παιδιά τους:

• Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς, αισθάνονται τύψεις και ενοχές λόγω της απουσίας τους από το σπίτι και το παιδί τους. Για αυτό το λόγο δυσκολεύονται να εφαρμόζουν όρια και κανόνες τις λιγοστές ώρες που βρίσκονται μαζί με το παιδί.
• Πολλοί γονείς έχουν συνδέσει λέξεις όπως «όρια» και «σταθερότητα» με κάτι «κακό». Θεωρούν ότι με το που θα αρνηθούν κάτι στο παιδί τους αυτό θα τους κρίνει άσχημα. Έχουν το άγχος να φαίνονται καλοί γονείς στο παιδί τους και , όσο κι αν είναι αντίθετο στο ρόλο τους, ζητούν την επιβράβευσή του, πολλές φορές χωρίς οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν. Έτσι λειτουργούν με βάση το τι θα κάνει τους ίδιους να αισθανθούν καλά.
• Νιώθουν ότι με τα όρια δεν δίνουν χαρά στα παιδιά τους και νιώθουν ενοχές για αυτό.
• Άλλοι γονείς κάνουν όλα τα χατίρια στα παιδιά τους και δεν τους βάζουν όρια γιατί νιώθουν ότι οι δικοί τους γονείς δεν εκπλήρωναν τις επιθυμίες τους και δεν θέλουν να κάνουν το ίδιο στα παιδιά τους.
• Συμβαίνει επίσης για πολλούς γονείς μόνη επιβεβαίωση στη ζωή τους να είναι τα παιδιά τους. Όταν τα βλέπουν έστω και στιγμιαία χαρούμενα αισθάνονται σημαντικοί και νιώθουν ότι «κερδίζουν» τα παιδιά τους. Έτσι, η υποχώρησή τους γίνεται γιατί περιμένουν το αντάλλαγμα, που στο μυαλό τους ισοδυναμεί με ευγνωμοσύνη, αλλά και αίσθημα υποχρέωσης από τη μεριά των παιδιών. Δυστυχώς όμως, οι συνέπειες της παραπάνω στάσης των γονέων είναι εντελώς αντίθετες από τις αναμενόμενες. Τα παιδιά , ακριβώς επειδή έχουν μάθει ότι μετά από κάθε πίεση και ψυχολογικό εκβιασμό που θα ασκήσουν στους γονείς θα πετύχουν αυτό που θέλουν , θεωρούν τα πάντα δεδομένα. Έτσι, όχι μόνο δε δείχνουν ευγνωμοσύνη στους γονείς, αλλά αδυνατούν και να εκτιμήσουν αυτά που τους προσφέρουν.
• Πολλές φορές οι γονείς δεν «αντέχουν» να είναι σταθεροί και το να ενδίδουν εκείνη τη στιγμή είναι η πιο «εύκολη» λύση την οποία όμως μακροπρόθεσμα πληρώνουν πολύ ακριβά.

Η θέσπιση ορίων λοιπόν από τους γονείς, όσον αφορά τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους είναι πολύ σημαντική. Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή, διότι αν δε γίνει με το σωστό τρόπο, στη σωστή στιγμή ή αν δοθούν λανθασμένα όρια ή ακόμη αν αυτά δεν τηρηθούν, τότε όχι μόνο δεν θα επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά θα υπάρξουν και αρνητικές επιπτώσεις, τόσο στα ίδια τα παιδιά αλλά και γενικότερα στην οικογένεια.


Καρόλα Folle-Αλέπη
Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας
Κέντρο Λογοθεραπείας, Συμβουλευτικής & Ειδικής Αγωγής "Ανάπτυξη"
www.logotherapeia-kalamata.gr
www.carola-alepi.gr
Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Μήπως έχεις "εμμονή" με το παιδί σου;

Πολλές μαμάδες μόλις γεννηθεί το παιδί τους είναι τόσο δεμένες και τρελαμένες μαζί του που φοβούνται να το ακουμπήσει οποιοσδήποτε άλλος. Γιατί αντιδρούν έτσι; Τι πρέπει να κάνουν για να το αντιμετωπίσουν;

Είναι κατανοητό. Είχες το μωρό σου μέσα στην κοιλιά σου για εννέα μήνες. Ήσασταν ένα στην κυριολεξία. Κι από τη στιγμή που γέννησες συνεχίζεις να συμπεριφέρεσαι έτσι. Το λατρεύεις! Είναι όλη σου η ζωή. Θέλεις το καλό του, το καλύτερό του... Είναι φυσιολογικό. Μέχρι ένα σημείο όμως...

Όταν αρχίσεις να απομακρύνεις το σύζυγο, όταν τον αποκλείεις από τις διαδικασίες, όταν θέλεις να τα κάνεις όλα μόνη σου, όταν συμπεριφέρεσαι σαν το παιδί να σου "ανήκει" αποκλειστικά τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν...

Γιατί συμβαίνει αυτό;
"Πολλές μαμάδες όταν γεννήσουν νιώθουν για το παιδί τους μια σχέση ιδιοκτησιακή, αδυνατώντας να διαχωρίσουν την περίοδο που το παιδί μεγάλωνε μέσα τους και την έξοδό του στον κόσμιο, την πορεία του δηλαδή στη ζωή, αυτοδύναμα και ανεξάρτητα" υπογραμμίζει η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη.

Δεν αφήνουν ούτε τη μαμά τους να το φροντίσει. Αντιδρούν. Δεν αφήνουν ούτε το σύζυγο και του στερούν το ρόλο που στην πραγματικότητα έχει. Και είναι κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες γυναίκες...

"Θεωρούν ότι μόνο εκείνες είναι ικανές και άξιες να το εξυπηρετήσουν, αν κάποιος άλλος ασχοληθεί μαζί του θα κάνει λάθη που μπορεί να στοιχίσουν ακριβά, δεν εμπιστεύονται κανένα και εξαρτώνται νοσηρά από το μωρό τους" σημειώνει η κ. Μαυράκη.

Τι συμβαίνει;
"Η εξάρτηση αυτού του είδους μπορεί να αποτελεί μέρος της επιλόχειας κατάθλιψης και να πρέπει να αντιμετωπισθεί ιατρικά" λέει η ψυχολόγος.

Υπάρχει όμως και η περίπτωση να μην είναι στα πλαίσια της επιλόχειας κατάθλιψης και απλά να πρόκειται για μια υπερβολή, μια φοβία που πρέπει να αντιμετωπίσεις.

Τι να κάνεις...
"Αν απλά είναι μια υπερβολή, καλό είναι να θυμηθούμε ότι το παιδί ανήκει αποκλειστικά στον εαυτό του και ο μόνος λόγος που βρισκόμαστε κοντά του είναι για να του εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα για να μεγαλώσει και να αναλάβει μόνο του την ευθύνη της ζωής του".

"Όπως έχουμε δύο πόδια, έτσι το παιδί στηρίζεται τόσο στη μαμά όσο και στο μπαμπά, που θα πρέπει να συμμετέχει από την πρώτη στιγμή στο μεγάλωμά του για να φτιάξει σχέση μαζί του".

"Σαφώς η μαμά ξέρει καλύτερα, αλλά η βοήθεια είναι καλοδεχούμενη και όσοι αγαπούν το παιδί και την ίδια θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι για να βοηθήσουν σε ό,τι χρειάζεται η ίδια και το μωρό" καταλήγει η ψυχολόγος.

Είναι κατανοητό. Βλέπεις ένα ευάλωτο πλασματάκι και φοβάσαι. Θέλεις να κάνεις το καλύτερο για αυτό... Δεν θέλεις να πάθει το παραμικρό. Όμως, μερικές φορές στην προσπάθειά μας να κάνουμε το καλό καταφέρνουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Προσοχή λοιπόν!

www.tlife.gr

www.childit.gr

Όταν τα παιδιά δαγκώνουν! Συμβουλές για να το αντιμετωπίσουμε.

Πολλές φορές, υπάρχουν παιδιά προ-νηπιακής ηλικίας που δαγκώνουν άλλα παιδιά. Έρευνες υποστηρίζουν ότι περίπου το ένα τρίτο των παιδιών στον παιδικό σταθμό δέχονται δαγκωματιές από κάποιο παιδί. Αυτό είναι ένα γεγονός που φέρνει σε δύσκολή θέση τους γονείς του παιδιού που δαγκώνει, καθώς και είναι υπόλογοι απέναντι στους υπόλοιπους γονείς που ανησυχούν για την ασφάλεια των παιδιών τους, έχουν φόβο μη διωχθούν τα παιδιά τους από το προ-νήπιο και, επιπλέον, καλούνται να διορθώσουν τη συμπεριφορά.

Το δάγκωμα δεν είναι κάτι ασυνήθιστο για παιδιά κάτω των τριών, όπως μας επισημαίνουν οι επιστήμονες, καθώς αποτελεί ένα τρόπο έκφρασης συναισθημάτων.

Πώς να βοηθήσουμε το παιδί μας όταν δαγκώνει
Το πρώτο, σημαντικό, βήμα είναι να μη συσχετίσουμε αυτή τη συμπεριφορά με σκέψεις για αντικοινωνική συμπεριφορά του παιδιού σας στο μέλλον καθώς θεωρείτε σχετικά φυσιολογική όσων αφορά την ανάπτυξη. Η παρέμβαση πρέπει να είναι επικεντρωμένη στο παιδί και άμεση σε σχέση με το συμβάν και να έχει σαν στόχο να εκπαιδεύσει το παιδί να μάθει να χρησιμοποιεί άλλα μέσα εκτός από τα δόντια του σαν όπλα. Είναι βασικό για τους ενήλικες που είναι παρόντες, να μην παγώσουν στη θέα του συμβάντος άλλα να παρέμβουν άμεσα, όπως αναφέραμε και παραπάνω.

Πώς να παρέμβουμε
Η παρέμβαση έχει δύο βασικές παραμέτρους. Πρώτων, ο ενήλικας πρέπει να απομακρύνει το ένα παιδί από το άλλο. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί που δαγκώνει απομακρύνετε από την πηγή που του δημιουργεί ένταση και μπορεί να ηρεμίσει, και το παιδί που δέχεται το δάγκωμα έχει την ευκαιρία να νιώσει ασφάλεια. Δεύτερων, πρέπει ο ενήλικας να βοηθήσει το παιδί που δαγκώνει να καταλάβει τη του προκαλεί ένταση και πώς να το διαχειριστεί πιο λειτουργικά. Τα παιδιά χρειάζονται την βοήθεια των ενηλίκων για να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τα συναισθήματα τους. Για παράδειγμα μπορούν να τους πουν «Φαίνεσαι θυμωμένος/νη.Δεν είναι σωστό να δαγκώνεις όταν είσαι θυμωμένος/νη. Είναι καλό να ζητήσεις βοήθεια από τη δασκάλα/το δάσκαλο.».

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι είναι πιο βοηθητικό να χρησιμοποιούμε εκφράσεις όπως σωστό και καλό αντί για λάθος και κακό, γιατί το κάνουν να φαίνετε περισσότερο σαν συμβουλή παρά σαν παρατήρηση. Επίσης, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι είναι μικρά παιδιά με περιορισμένη ανάπτυξη της γλωσσικής ικανότητας γι αυτό και η παρέμβαση πρέπει να περιλαμβάνει μικρές και ξεκάθαρες προτάσεις (τηλεγραφικές) για να γίνεται κατανοητή. Ίσως η ύπαρξη ενός ειδικού χώρου μέσα στην τάξη όπου το παιδί θα κάθετε για να ηρεμίσει να είναι επίσης βοηθητική. Ο χρόνος πρέπει να είναι λίγος έτσι ώστε το παιδί να μην νιώσει ότι είναι τιμωρημένο, για παράδειγμα εάν το παιδί είναι ενός ένα λεπτό, αν είναι δύο, δύο λεπτά κ.ο.κ. Στη συνέχεια ο ενήλικας πρέπει να βοηθήσει το παιδί να επανέλθει με ένα θετικό τρόπο όπως να του πει να φέρει ένα παιχνίδι ή ένα βιβλίο και να του πει ότι είναι εντάξει να το κάνει και να το επιβράβευση με μπράβο κατά την ολοκλήρωση της επιθυμητής συμπεριφοράς.

Είναι, επίσης, σημαντικό να παρηγορήσουμε το παιδί που δέχτηκε το δάγκωμα και να του επισημάνουμε ότι δεν έκανε κάτι λάθος, με αυτόν τον τρόπο το παιδί που δάγκωσε θα καταλάβει ότι δεν είναι αυτό που τραβάει την προσοχή. Αν το παιδί που δάγκωσε είναι πάνω από δύο χρονών μπορούμε να του αναθέσουμε να παρηγορήσει το δαγκωμένο παιδί βοηθώντας έτσι να παιδιά να αναπτύξουν την ενσυναίσθηση, αφού όμως πρώτα συμφωνήσουν και τα δύο παιδιά ότι θέλουν να το κάνουν. Ίσως το συμβάν να είναι και μια καλή ευκαιρία για να μιλήσουμε στα παιδιά για τα συναισθήματα και τους τρόπους που μπορούμε να αντιδράσουμε χωρίς να προκαλέσουμε πρόβλημα.

Αν όμως παρ' όλες τις προσπάθειες των ενηλίκων το παιδί συνεχίσει να δαγκώνει και μετά τα τρία είναι θεμιτό να επισκεφθούμε κάποιον ειδικό.
Τρόποι πρόληψης

Ο πιο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα είναι να φροντίσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα να μην κάνει ποτέ την εμφάνιση του. Για να βοηθήσουμε λοιπόν στην περίπτωση του δαγκώματος είναι καλό να καταλάβουμε ποιοι είναι οι παράγοντες που το προκαλούν και να επεμβαίνουμε πριν συμβεί. Για παράδειγμα μπορεί να είναι ο πολύς θόρυβος, ή το να αρπάζει ένα παιδί το παιχνίδι από τα χέρια του άλλου. Όταν ξέρουμε ποιες συνθήκες προκαλούν το δάγκωμα μπορούμε να επέμβουμε και να ηρεμίσουμε την κατάσταση και να αποτρέψουμε το συμβάν. Επιπλέον, είναι καλό να θυμόμαστε πως τα παιδιά ξεχνούν σχετικά εύκολα το θυμό τους, ειδικά όταν τα κατευθύνουμε προς άλλες δραστηριότητες και τους λέμε και μπράβο και αυτό είναι μια πολύ καλή μέθοδος για τέτοιες καταστάσεις.

Παλαιότερα οι γονείς δάγκωναν τα παιδιά πίσω, έτσι ώστε να τα κάνουν να καταλάβουν πως αισθάνεται αυτός που δέχεται το δάγκωμα, αυτή η μέθοδος όμως είναι τελείως λάθος γιατί τα παιδιά είναι μικρά σφουγγαράκια που απορροφούν τις συμπεριφορές των μεγάλων, με αποτέλεσμα αυτή η παρέμβαση όχι μόνο να μη βοηθάει στην εξάλειψη της συμπεριφοράς, αλλά αντιθέτως να την ενισχύει. Το βασικό είναι να έχουμε την υπομονή να τους εξηγήσουμε ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σωστό, να τα βοηθήσουμε να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα τους και να τους δείξουμε τρόπους να λύνουν τα προβλήματα τους με πιο παραγωγικές μεθόδους.

Αμαλία Λουίζου, ΜΑ
Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Σύμβουλος
Κέντρο Παιδιού Εφήβου Οικογένειας
www.kepeo.com

www.childit.gr

Κοινό κρυολόγημα

Τι προκαλεί το κοινό κρυολόγημα;
Το κρυολόγημα προκαλείται από ιούς. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπεύθυνος είναι ένα ρινοϊός. Υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι ρινοϊών.

Πώς μεταδίδεται και για πόσο χρόνο;
Μεταδίδεται με τα σταγονίδια που εκπέμπει ο άρρωστος όταν αυτός μιλά, βήχει ή φταρνίζεται. Συνήθως ο άρρωστος μεταδίδει τον ιό τις 2-4 πρώτες μέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων αλλά κάποιες φορές μπορεί να μεταδίδεται ο ιός ακόμα και τρεις βδομάδες αργότερα.

Πώς παρουσιάζεται;
Το πρώτο σύμπτωμα είναι συνήθως ένας ερεθισμός στο λαιμό. Στη συνέχεια εμφανίζεται ρινική καταρροή, φτάρνισμα και βήχας. Συχνά επίσης παρουσιάζουν πυρετό, κακουχία, απώλεια της όρεξης, πόνος στους μύες και πονοκέφαλο.

Πότε εμφανίζονται και πόσο διαρκούν τα συμπτώματα;
Τα συμπτώματα εμφανίζονται 2-3 μέρες μετά την επαφή με τον ιό και διαρκούν περίπου μια βδομάδα. Σπάνια, μπορεί να διαρκέσουν λίγο περισσότερο.

Μπορώ να προλάβω το κοινό κρυολόγημα;
Δυστυχώς δεν υπάρχει εμβόλιο για το κοινό κρυολόγημα αφού το προκαλούν τόσοι πολλοί διαφορετικοί ιοί. Καλό όμως είναι να ακολουθήσετε τις πιο κάτω συμβουλές.
• Αποφεύγεται την επαφή με αυτούς που έχουν κοινό κρυολόγημα.
• Μην εκτίθεται τα παιδιά σας στο παθητικό κάπνισμα.
• Να μάθετε να πλένετε εσείς και τα παιδιά σας τακτικά και με προσοχή τα χέρια σας.
• Να καλύπτεται το στόμα σας κάθε φορά που βήχετε ή φταρνίζεστε.
• Μην μοιράζεστε προσωπικά αντικείμενα με κανένα.
• Μην χρησιμοποιείτε μαντιλάκι άλλων ανθρώπων.

Πως αντιμετωπίζεται το κοινό κρυολόγημα;
Ο καλύτερος γιατρός είναι ο χρόνος. Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν για να φύγουν τα συμπτώματα ενωρίτερα. Υπάρχουν απλά φάρμακα που μπορεί να βοηθήσουν για να απαλύνουν τα συμπτώματα.
• Φάρμακα που σταματούν την ρινική καταρροή. Τα φάρμακα αυτά συνήθως προκαλούν υπνηλία.
• Παυσίπονα και αντιπυρετικά φάρμακα όπως είναι η παρακεταμόλη.

Μερικές πρακτικές συμβουλές είναι οι ακόλουθες.
• Φυσιολογικός ορός στη μύτη βοηθά το παιδί να αναπνεύσει καλύτερα.
• Χρησιμοποιήστε ειδικό υγραντήρα για να αυξήσετε λίγο την υγρασία στο δωμάτιο του παιδιού.
• Κάντε του ένα ζεστό μπάνιο.

www.paidiatros.com

To φάρμακο της αγκαλιάς και επαφής για τα βρέφη

Αν το σκεφτείτε, πρέπει να είναι τρομακτική η εμπειρία για ένα νεογνό που μέχρι πριν λίγες στιγμές ήταν στη ζεστή λίμνη της μήτρας και ξαφνικά βρίσκεται έκθετο στον κρύο αέρα. Από την ασφάλεια της εμβρυικής στάσης, τώρα δεν ξέρει πώς να χειριστεί τα χεριά και τα πόδια του, νιώθει άβολα με τις άπειρες δυνατότητες που ανοίγονται για το σώμα του. Είναι η σωματική επαφή με τη μητέρα - και τον πατερά - που δίνει στο μικρό αυτό άνθρωπο μια γεύση από την παλιά αίσθηση, της σιγουριάς, της ζεστασιάς και της ασφάλειας στην κοιλία της μάμας. Αυτό το άγγιγμα σώμα με σώμα θα είναι το κυριότερο μέσο για το συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς του αλλά και το πρώτο του σχολειό, στο όποιο θα μάθει διαφορετικούς τρόπους αφής, μυρωδιές και απλές αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Οι επιστημονικές ενδείξεις για το φάρμακο της σωματικής επαφής στην κρίσιμη βρεφική περίοδο αυξάνονται ολοένα : Αν το μωρό τοποθετηθεί στο στήθος της μάνας τις πρώτες 1-2 ώρες μετά τη γέννηση, - σε αντίθεση με τις αναχρονιστικές πρακτικές απομάκρυνσης του βρέφους που επιβιώνουν ακόμα σε διάφορα μαιευτήρια της χωράς μας - , η επίδραση στη σχέση μάνας-παιδιού φαίνεται να είναι μακροπρόθεσμα ευεργετική. Μωρά που δεν αφήνονται να κλαίνε απαρηγόρητα αλλά απολαμβάνουν συχνά αγκαλιά, χάδι και απάντηση στο κλάμα τους αναπτύσσονται καλύτερα ψυχοκινητικά και έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς η συναισθηματικά αργότερα. Το βρέφος στους πρώτους έξι μήνες της ζωής πιστεύεται ότι δεν έχει την ικανότητα να μανιπιουλαρει τους γονείς του. Μη φοβάστε ότι θα το κακομάθετε. Είναι άλλη κατάσταση το βρέφος μερικών εβδομάδων που κλαίει και πρέπει να παρηγορηθεί άμεσα και άλλη το δυο χρονών νήπιο που γκρινιάζει για να το βγάλετε βόλτα. Στην πρώτη ηλικία, καθήκον του γονέα είναι να κάνει εμφανή την παρουσία του με αγκαλιά και επαφή, στη δεύτερη, καθήκον του είναι να θύσει όρια και να διδάξει βασική πειθαρχία στο νήπιο.

Κάποιοι θεωρούν ότι τα μωρά πρέπει να μπαίνουν σε πρόγραμμα ρουτίνας και πειθαρχία από την αρχή - τάισμα και ύπνο με το ρόλοι. Οι αντιλήψεις αυτές είναι πλέον επιστημονικά ξεπερασμένες και οδυνηρές για τον ψυχισμό του βρέφους. Αντιλήψεις να αφήνεται να σπαράζει στο κλάμα μέσα στο κρεβάτι του, οι σύγχρονη παιδοψυχολογία αναγνωρίζει τη σημασία που έχει για την ομαλή ψυχοκινητική ωρίμανση του βρέφους η άμεση και αδιαπραγμάτευτη απόκριση των γονέων στις ανάγκες του. Δώστε όσες αγκαλιές χρειάζεται, τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Μια παλιά πατροπαράδοτη πρακτική, το φάσκιωμα, φαίνεται να κερδίζει και παλιά έδαφος στις μέρες μας και υποστηρίζεται από σύγχρονες έρευνες. Το μωρό τυλίγεται σφιχτά με την κουβερτούλα του, χεράκια και ποδαράκια ηρεμούν, όλα γίνονται πιο ήσυχα και ζεστά. Τα μωρά πιθανόν αισθάνονται τον ασφαλή περιορισμό της μήτρας και απαλλάσσονται από την ενόχληση των ακούσιων κινήσεων και της ξαφνικής ελευθερίας που έχουν τα χεριά και τα πόδια τους, την οποία δυσκολεύονται να διαχειριστούν. Το σκεπτικό της πρακτικής αυτής φαίνεται καταρχήν σωστό και από τη δική μου εμπειρία είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει ακόμα και το βρέφος με κολικούς. Βεβαία χρειάζεται κι εδώ μετρό και σύνεση: το φάσκιωμα δε θα φέρει αποτέλεσμα σε ένα μωρό που πεινάσει και κλαίει, αλλά μάλλον θα διατηρήσει ήσυχο αυτό που είναι ήδη ηρεμούν. Επίσης, δε μπορεί να μένει το μωρό φασκιωμένο όλη τη μέρα, διαφορετικά θα μείνει χωρίς ερεθίσματα και θα μείνει πίσω στην ψυχοκινητική του εξέλιξη.

Μια άλλη πρακτική που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στη Δυτική Ευρώπη είναι ο υφασμάτινος μαρσιππος (sling) και είναι από αιώνες διαδεδομένη σε μη Δυτικούς πολιτισμούς (Αφρική, Ασία, Αμαζόνιο). Στο εμπόριο μπορεί να βρει κάνεις διαφορετικούς τύπους sling για όλες τις ανάγκες και χρήσεις, μερικά πραγματικά υπέροχα. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, προσφέρουν ζεστασιά και σωματική επαφή στο μωρό, δυνατότητα να θηλάζει όταν θέλει και να βλέπει τον κόσμο από ψηλά εισπράττοντας ερεθίσματα από το περιβάλλον γύρω του. Για το γονέα είναι ένας πιο εύκολος τρόπος μεταφοράς, σε σύγκριση με το παραδοσιακό καρότσι και του λύνει τα χεριά, επιτρέποντας να ασχολείται απερίσκεπτα με δουλείες του σπιτιού, να γράφει η να εργάζεται. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει πολύ στην επαφή και το συναισθηματικό δέσιμο με τον πατερά, ενώ κάνει πιο πραγματοποιήσιμες τις βόλτες εκτός σπιτιού, από τους πρώτους μήνες της ζωής. Πολλές έγκυες γυναίκες θα βεβαιώσουν ότι, όταν το μωρό είναι ακόμα στην κοιλία, σταματά να κλωτσήσει και φαίνεται ηρεμούν όταν η έγκυος κινείται και περιπατάει, ενώ ζωηρεύει όταν αυτή ξαπλώσει. Η γλυκιά κίνηση μέσα στη ζεστή αγκαλιά της μήτρας φαίνεται πως νανουρίζει το έμβρυο. Όταν βγει στον κόσμο, αποζητά φυσικά ότι το παρηγορούσε πριν: ηρεμεί στην αγκαλιά μας, όταν νιώθει το σώμα μας, όταν κουνιέται ελαφρά. Αντίθετα, τρομοκρατείται και κλαίει μέσα σε ένα σκοτεινό σιωπηλό δωμάτιο, πάνω σε ένα σκληρό στρώμα. Ο μαρσιππος μπορεί να προσφέρει αυτήν τη φυσική συνεχεία. Μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που κουβαλιούνται σε μαρσιππο από τους γονείς τους είναι περισσότερο χρόνο σε ήρεμη εγρήγορση και κλαίνε λιγότερο. Η ήρεμη εγρήγορση είναι η πιο επιθυμητή ψυχική κατάσταση του νεογνού, καθώς σε αυτήν απορροφά τον κόσμο με μάτια διάπλατα ανοιχτό και μαθαίνει πιο γρήγορα. Σε διαρκή σωματική επαφή, το βρέφος απαλύνει τις εσωτερικές του ενοχλήσεις, περιορίζει τις άσκοπες κινήσεις χεριών και ποδιών και ανοίγει τις πόρτες στον έξω κόσμο. Ίσως δε να γίνεται και εξυπνοτερο.Ειμαι σίγουρος ότι θα ήταν καλό να χρησιμοποιούσαν περισσότερο αυτές τις ευκολίες οι Έλληνες γονείς.

Είναι πιο υγιεινό να βγαίνουν στον έξω κόσμο γονείς και βρέφη από το να κλείνονται για μήνες μέσα σε τέσσερις τοίχους, όπως συμβαίνει ακόμα στην Ελλάδα. Τα μωρά είναι ευτυχία που μοιράζεται κάνεις με ολοένα τον κόσμο και οι λοιμώξεις έρχονται από την πολλή κλεισούρα και απομόνωση, όχι από τον καθαρό εξωτερικό αέρα και την δύναμη ανανέωσης που προσφέρει η βόλτα..

Το ρεπερτόριο της αφής είναι απεριόριστο. Διαλέξτε την κατάλληλη στιγμή, όταν το μωρό είναι χάλαρο, ηρεμούν, αμέσως πριν ή μεταφοράς τον ύπνο, μεταφοράς το μπάνιο ή σε οποιαδήποτε κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Απαλό χάδι, κυκλικές ή γραμμικές κινήσεις, ανεπαίσθητα αγγίγματα, η ανάσα σας στο λαμιακό του, φυσήματα, ευγενικά φιλία, παιχνίδι με τα μαλλάκια του. Βαλτέ μια ήσυχη μουσική στο υπόβαθρο. Όλα αυτά με το ‘αυτί’ της ψυχής σας στημένο στις απαντήσεις του, στις αντιδράσεις του, για να βρείτε τι του αρέσει, τι το κουράζει την κάθε στιγμή. Συνήθη αγαπημένα σημεία για παιχνίδι στο σωματάκι του είναι ο λαιμός, το σημείο ανάμεσα στα μάτια, οι κρόταφοι, η κοιλίτσα. Πιο ευαίσθητα σημεία η περιοχή γύρω από το στόμα, τα χεριά, η γεννητική περιοχή και οι πατούσες, στα οποία τα υπερβολικά ερεθίσματα μάλλον πρέπει να αποφεύγονται.

Δυστυχώς πολλά μωρά, ακόμα και στις μέρες μας, ξεκινούν τη ζωής σε ένα κλίμα συναισθηματικής παραμέλησης και αισθητηριακής αποστέρησης, στο όνομα παλιών και ξεπερασμένων αντιλήψεων για άκαμπτη ρουτίνας και σκληραγώγηση. Από τη γέννηση ακόμα, απομακρύνονται από τη μανά και περιορίζονται στο κρεβατάκι ενός ψυχρού θαλάμου. Στο σπιτιού δίνεται έμφαση στην ικανοποίηση των σωματικών τους αναγκών (τάισμα, αλλαγή πάνας) και απομονώνονται από ήμερων ακόμα στο παιδικό τους δωμάτιο. Βιώνουν την σύγκρουση ανάμεσα στο ζεστό περιβάλλον της μήτρας και το ψυχρού τάισμα με το ρόλοι, το κλάμα χωρίς άμεση απόκριση που ακόλουθη. Τα χείλια τους βρίσκουν παρηγοριά στη βλαβερή λύση της πιπιλάς. Αφήνονται στο κρεβατάκι τους χωρίς ερεθίσματα. Ακόμα και εκτός σπιτιού, μετακινούνται στο ωραίο μοναχικό καβούκι του καροτσιού τους. Όλα αυτά για να μην 'κακομαθαίνουν' τα ιδία σε πολλή αγκαλιά και για να μη χρειαστούν να αλλάξουν τρόπος ζωής οι γονείς τους. Αποστερημένα μωρά που θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια σε χίλια δυο προβλήματα συναισθηματικά και συμπεριφοράς στο απώτερο μέλλον.

Στέλιος Παπαβέντσης
Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC
www.pediatros-thes.gr

 

www.childit.gr

ΤΑΪΣΜΑ χωρίς ατυχήματα

Μπορεί η διαδικασία του φαγητού να είναι μία εύκολη υπόθεση για σας, ωστόσο χρειάζεται να είστε ιδιαίτερα προσεκτικές στα επιμέρους ζητήματα που αφορούν στο τάισμα του μικρού σας, όπως η επιλογή των μπιμπερό, η αποστείρωσή τους, αλλά και η διαδικασία ρεψίματος.

Η διαδικασία ταίσματος του μικρού σας είναι σημαντική και αποτελεί μία από τις πρώτες μορφές επικοινωνίας της μαμάς με το νεογέννητο. Γι αυτό και είναι σημαντικό να επιλέξετε κατάλληλα προϊόντα αλλά και το σωστό τρόπο, ώστε να αποφύγετε τυχόν ατυχήματα. Ας δούμε, όμως, αρχικά τι πρέπει να προμηθευτείτε.

ΣΩΣΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Για τη διαδικασία φαγητού του βρέφους σας θα χρειαστείτε μπιμπερό, θηλές για να ρυθμίζετε τη ροή του γάλακτος όταν το ταΐζετε αλλά και ειδικά συστήματα αποστείρωσης.

1. Μπιμπερό & Θηλές

Στο εμπόριο υπάρχουν πολλά είδη μπιμπερό. Καλείστε, λοιπόν, να κάνετε μία σωστή έρευνα αγοράς, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία αλλά και τις ανάγκες του μικρού σας. Εϊναι σημαντικό να επιλέξετε τις κατάλληλες θηλές για το μπιμπερό του μικρού σας, ώστε να ελέγχετε κάθε στιγμή τη ροή του γάλακτος, κυρίως όταν πρόκειται για νεογέννητο. Είναι προτιμότερο να επιλέξετε θηλές αργής ροής αρχικά, ενώ όσο μεγαλώνει το μικρό σας αντικαταστήστε τες με άλλες, που επιτρέπουν στο γάλα να ρέει γρηγορότερα. Καλό θα ήταν μάλιστα να επιλέγετε μπιμπερό που αποτρέπουν τους κολικούς.

2. Αποστείρωση

Είναι σημαντικό να εξασφαλίσετε στο νεογέννητο ή το βρέφος σας καθαρά και απαλλαγμένα από μικρόβια προϊόντα, ώστε να αποφύγετε γαστρεντερικές λοιμώξεις. Γενικότερα υπάρχουν αρκετές μέθοδοι με τις οποίες μπορείτε να εξασφαλίσετε στο μικρό σας αποστειρωμένα μπιμπερό και θηλές:

• Με τον ηλεκτρικό αποστειρωτή ατμού, που μπορεί να αποστειρώνει τον εξοπλισμό του μικρού σας μέσα σε λίγα λεπτά.
• Με τον αποστειρωτή μικροκυμάτων, ο οποίος όταν ζεσταθεί δημιουργεί ατμούς, ικανούς να αποστειρώνουν το περιεχόμενο του.
• Χρησιμοποιώντας χημικό διάλυμα κρύου νερού, το οποίο μπορείτε να βρείτε σε μορφή ταμπλέτας ή σε υγρή μορφή.
• Με απλό βράσιμο των μπιμπερό και των θηλών τους για περίπου 10 λεπτά.

 

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΡΕΥΤΕΙ

Όπως έχουμε προαναφέρει, η ασφάλεια του μικρού σας όταν τρέφεται προϋποθέτει και τη διαδικασία του ρεψίματος. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να γίνετε σωστά, προκειμένου να διασφαλίσετε ότι το μικρό σας έχει χωνέψει το φαγητό του. Προσπαθήστε να βάζετε το μωρό σας να ρευτεί κατά τη διάρκεια του ταΐσματος και κυρίως όταν καταναλώσει τη μισή ποσότητα φαγητού και μετά πάλι όταν τελειώσει. Μην πανικοβληθείτε σε περίπτωση που το μικρό σας δε ρευτεί και τις δύο φορές, καθώς ενδέχεται να μην έχει μαζευτεί αέρας στο στομαχάκι του και γι’ αυτό να μη χρειάζεται να ρευτεί. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να το βοηθήσετε. Γι αυτό δείτε τι μπορείτε να κάνετε.

• Κρατήστε το μικρό σας όρθιο, τοποθετώντας το στην περιοχή του ώμου σας. Τρίψτε ή χτυπήστε απαλά την πλάτη του για να βοηθήσετε τον αέρα να ανέβει προς τα πάνω. Εάν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιο λεπτό πανάκι, ώστε να προστατεύσετε τα ρούχα σας σε περίπτωση που το ρέψιμο του μικρού σας ακολουθήσει αποβολή μικρής ποσότητας γάλακτος.
• Εάν το μωρό σας νυστάζει, μπορείτε να το τοποθετήσετε καθισμένο στα γόνατά σας. Κρατήστε απαλά το κεφαλάκι του γέρνοντας το σωματάκι του ελαφρώς μπροστά και τρίψτε με απαλές κυκλικές κινήσεις την πλατούλα του μέχρι να ρευτεί.

ΗΟΤ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

• Είναι σημαντικό να μην πιέζετε το μικρό σας να φάει όλο το φαγητό του. Εάν, ωστόσο, ανησυχείτε για το βάρος του, καλό θα ήταν να απευθυνθείτε στον παιδίατρο ώστε να σας κατευθύνει.
• Είναι σημαντικό να προμηθευτείτε αρκετά μπιμπερό και θηλές, ώστε κάθε φορά που θα χρειαστείτε κάτι να το έχετε και να μην πρέπει να μπείτε στη διαδικασία αποστείρωσης.
• Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να στηρίξετε σε κάποιο μαξιλάρι το μπιμπερό του μικρού σας καθώς αυτό πίνει το γάλα.
• Πριν βάλετε το μικρό σας στο κρεβατάκι, βεβαιωθείτε ότι έχει ρευτεί. Καλό θα ήταν να μην το τοποθετήσετε στο κρεβατάκι του πριν γίνει αυτό, καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο εμετού. Γι’ αυτό λάβετε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να κοιμάται πάντοτε με ασφάλεια.
• Φροντίστε  ώστε μετά το φαγητό του και σε περίπτωση που το τοποθετήσετε στο κρεβατάκι του να είναι σε πλάγια θέση και να στηρίζεται το σώμα του με ένα μικρό μαξιλάρι. Έτσι, ακόμη και σε περίπτωση εμετού δε θα υπάρχει κίνδυνος πνιγμού.
• Εάν για οποιονδήποτε λόγο θεωρείτε ότι δεν μπορείτε να αποστειρώσετε σωστά τα μπιμπερό του μωρού σας, μη διστάζετε να ζητήσετε βοήθεια από κάποιο συγγενικό σας πρόσωπο που έχει ξαναβιώσει την εμπειρία.
• Σε περίπτωση που η διαδικασία ρεψίματος σας δυσκολεύει μην ανησυχείτε! Ακολουθήστε το ένστικτό σας και σύντομα θα βρείτε το δικό σας τρόπο για να βοηθήσετε το μικρό σας.

Από την Ανδρονίκη Παπαγεωργίου – Με τη συνεργασία  του παιδιάτρου Δημήτρη Αναστασίου

Πηγή: Γονείς εν δράσει – Μάρτιος 2009 – Τεύχος 23

http://www.moro-blog.gr

Επιστροφή στο σπίτι με το νεογέννητο

Η επιστροφή στο σπίτι με το μωρό, έχει πολύ γλυκιά γεύση με υπέροχα συναισθήματα μα και μια μικρή ανησυχία για την ασφάλεια και τη φροντίδα του.

Ανησυχία που προϋπήρχε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μα τώρα πια περισσότερο την νιώθουμε όλες μας, ως "πρώτη φορά μάνες" με το μωρό μας στην αγκαλιά και την πλήρη του ευθύνη στα χέρια μας.

Ευτυχώς η φύση έχει προνοήσει και κατά κάποιο τρόπο μας καθοδηγεί, μα κι εμείς έχουμε προνοήσει και έχουμε ενημερωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο τους 9 μήνες της αναμονής, έχουμε συζητήσει τα περισσότερα θέματα που μας απασχολούν με τους γονείς μας, τον γυναικολόγο, τον σύντροφο μας, την καλύτερη φίλη, την αδελφή, τη συνάδελφο, έχουμε πάρει μαθήματα στο μαιευτήριο, από τις μαίες, έχουμε κάνει ότι είναι δυνατόν για να ενημερωθούμε καλύτερα σε αυτό το άγνωστο αντικείμενο ...  

Πολλές φορές στο μαιευτήριο, ανακαλύπτουμε ότι έχουμε οργανώσει την επιστροφή της οικογένειας στο σπίτι, αλλά μας ξέφυγε κάτι μικρό, όπως ... η πρώτη μεταφορά με το αυτοκίνητο ... ή μας λείπει η καλαθούνα ή τελικά χρειάζεται να δίνουμε στο μωρό και "ξένο" γάλα και χρειαζόμαστε δοχείο αποστείρωσης*.

*(μπορούμε πάντα να αποστειρώσουμε με τον παλιό καλό τρόπο: χρειαζόμαστε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει (κοχλάζει), τοποθετούμε τα μπιμπερό και τις πιπίλες μέσα και μετά απο 10 λεπτά τα βγάζουμε με μια τσιμπίδα και τα αφήνουμε να στεγνώσουν σε μία καθαρή πετσέτα).

Μέσα σε όλη την προετοιμασία λοιπόν, ας τσεκάρουμε και την παρακάτω λίστα:

1. Παιδίατρος. Μπορείτε να ειδοποιήσετε τον παιδίατρο που έχετε επιλέξει, για την αναμενόμενη ημέρα τοκετού, ώστε να υπολογίσει περίπου πότε θα σας κάνει την πρώτη επίσκεψη στο σπίτι. Είναι μια καλή ευκαιρία να του θέσετε κάποιες απορίες που τυχόν έχετε (θερμοκρασία δωματίου, φανελάκι ή όχι, κάθισμα αυτοκινήτου, επισκέψεις στο νεογέννητο κλπ)

Για τον ύπνο του:

1. καλαθούνα ή πορτ-μπεμπέ, ή λίκνο, ή κούνια, ανάλογα αν θέλουμε να κοιμάται δίπλα μας ή στο κρεβάτι του.
2. στρωματάκι για την καλαθούνα (αν αποφασίσετε να πάρετε πx από κοκοφοίνικα)
3. σεντονάκια Χ 3 (μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουμε τα σεντόνια του μωρού και τρεις φορές μέσα στην ίδια μέρα)
4. κουβερτούλα Χ 3 (μία για το κρεβάτι του, μία για το αυτοκίνητο, μια για τη βόλτα με το καρότσι)
5. ενδοεπικοινωνία
6. μωρομάντηλα (το απόλυτο αξεσουάρ για τις μητέρες. Μας επιτρέπει να σκουπίσουμε το μωρό μας, τα έπιπλα, τα ρούχα, τα σεντονάκια - μετά από τις χαρακτηριστικές γουλίτσες -)
7. φωτάκι νυκτός

Τα ρουχαλάκια του:

1. Τις πρώτες μέρες είναι πολύ βολικά τα ολόσωμα φορμάκια (μπορεί να χρειαστείτε και 3 καθημερινές αλλαξιές)
2. Γαντάκια για να μην γρατζουνάει το προσωπάκι του
3. Σκουφάκι για να μην κρυώνει όταν το βγάλετε από το μαιευτήριο

Το μπάνιο του:

1. μπανάκι (βολικά είναι αυτά που ακουμπάνε στα πλαϊνά της μπανιέρας και δεν χρειάζεται να σκύβουμε πολύ)
2. σαπουνάκι για νεογέννητα
3. θερμόμετρο νερού
4. πολλά-πολλά τραγουδάκια και γελάκια
5. πετσέτα για το μωρό
6. στρωματάκι για να το ακουμπήσουμε μετά το μπάνιο του, είτε στην αλλαξιέρα, είτε στο πλυντήριο, είτε πχ στο κρεβάτι μας
7. κρέμα συγκάματος
8. πάνες
9. ψαλιδάκι για τα νυχάκια

Το φαγητό του:

1. πολλά-πολλά πετσετάκια για χρήση σαλιάρας στο μωρό, για να πάρουμε τη γουλίτσα μετά το ρέψιμο, για να ακουμπήσουμε το μωρό στον ώμο μας αφού τοποθετήσουμε πρώτα το πετσετάκι, για να το χρησιμοποιήσουμε σαν "μαξιλάρι" για τις γουλιές που αφήνουν τα μωράκια στο κρεβατάκι τους.
2. Αν χρησιμοποιήσετε θήλαστρο και δίνετε στο μωρό σας συμπλήρωμα με μπουκάλι (ή αν δεν θηλάσετε το μωρό και του δίνετε "ξένο" γάλα) θα χρειαστείτε αποστειρωτή
3. περίπου 3 μπιμπερό
4. ένα καθαριστήρι για μπιμπερό
5. τσιμπίδα
6. στεγνωτήρι για μπιμπερό
7. θήκη μεταφοράς μπιμπερό που διατηρεί την θερμοκρασία (χρήσιμο για τη μεταφορά του γάλακτος, του γιαουρτιού, του εμβολίου κλπ)
8. βραστήρας (διευκολύνει απλώς, δεν είναι απαραίτητος)

για τη βόλτα του:

1. καρότσι
2. σεντονάκι φρεσκοπλυμένο για να ακουμπάει τις πρώτες ημέρες
3. κουβερτούλα
4. τσάντα του μωρού με : μικρή αλλαξιέρα, πάνες, μωρομάντηλα, κρέμα συγκάματος, πετσετάκι, φορμάκι
5. σελτεδάκια (βαμβακερό ύφασμα που από την κάτω όψη είναι αδιάβροχο και μας επιτρέπει να ακουμπήσουμε το μωρό μας παντού χωρίς να φοβηθούμε ότι θα λερωθεί ή θα λερώσει)
6. μάρσιπο (ίσως υφασμάτινο σαν προέκταση αγκαλιάς, που μπορεί το μωρό να θηλάσει, να κοιμηθεί, να πάει βόλτα και να ακούει τον χτύπο της καρδιάς της μαμάς του.
7. κάθισμα αυτοκινήτου
8. σκίαστρο για τα πίσω τζάμια
9. μωρομάντηλα

για τους επισκέπτες που θα πάρουν το μωρό αγκαλιά:

1. παρεό ή σεντονάκι καθαρό, πλυμένο με πράσινο σαπούνι, για να το ρίξουν πάνω τους πριν πάρουν το μωρό αγκαλιά.

πηγή: www.babytips.gr

Βάλτε τα στο ψυγείο

Για να διατηρηθούν τα μπιμπερό αποστειρωμένα, ώσπου να τα χρησιμοποιήσουμε, τα φυλάμε στη συσκευή αποστείρωσης μέχρι αυτή να ανοιχθεί.

Διαφορετικά ανοίγουμε τον αποστειρωτή μας, λίγο μετά την αποστείρωση και τοποθετούμε όλα τα σκεύη που αποστειρώσαμε (μπιμπερό, θηλές, πιπίλες) στο ψυγείο. Τις πιπίλες τις βάζουμε σε μικρές θήκες, που επίσης έχουμε αποστειρώσει.

Να θυμάστε ότι αν αφήσετε τα αποστειωμένα σκεύη σας στον αποστειρωτή, παραπάνω ώρα από αυτή πο συστήνει ο κατασκευαστής, τότε η αποστείρωση έχει αναιρεθεί!

Επίσης, αν χρησιμοποιείτε τον παλαιό τρόπο αποστείρωσης, βράζοντας σε μία κατσαρόλα ό,τι θέλετε να αποστειρώσετε, να ξέρετε ότι πρέπει να βγάλετε αμέσως τα σκεύη μέσα από το νερό, καθώς το υγρό περιβάλλον ευνοεί την ανάπτυξη μικροοργανισμών.

www.mother.gr

H δική σας τσάντα για τις πάνες… περιέχει τα πάντα;

Ήρθε στον κόσμο και άλλαξε τη ζωή σας. Και μαζί του έφερε και διάφορες αλλαγές στην καθημερινότητά σας, από τα ωράρια του ύπνου σας μέχρι το περιεχόμενο της τσάντας σας η οποία αντικαταστάθηκε με το πιο απαραίτητο αξεσουάρ που θα σας συνοδεύει παντού και πάντα τα πρώτα χρόνια της ζωής του μικρού σας: την τσάντα για τις πάνες!

Η σωστή οργάνωση της τσάντας σας δεν ήταν τόσο πολύπλοκη όσο αυτήν την περίοδο που θέλετε να είστε εφοδιασμένη για παν ενδεχόμενο, όπου κι αν βρίσκεστε. Επειδή λοιπόν είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σας, πρέπει πρώτα απ’ όλα να επιλέξετε την κατάλληλη τσάντα για πάνες που ανταποκρίνεται στις δικές σας ανάγκες.

Η σωστή επιλογή

Η τσάντα για τις πάνες πρέπει πρωτίστως να είναι λειτουργική. Υπάρχουν πολλές επιλογές για όλα τα γούστα και στιλ. Οι πάνινες είναι ελαφρές και εύχρηστες καθώς μπορείτε να τις πλένετε στο πλυντήριο, αλλά χάνουν εύκολα το χρώμα τους και φθείρονται συγκριτικά με εκείνες που είναι φτιαγμένες από πιο σκληρά υλικά όπως οι πλαστικές, οι δερμάτινες ή με δερματίνη που καθαρίζονται πολύ εύκολα.
Φροντίστε πάντως αυτή που θα επιλέξετε να είναι επενδυμένη στο εσωτερικό με πλαστική μεμβράνη, έτσι ώστε να μπορείτε να τοποθετείτε μπουκαλάκια που ενδέχεται να ανοίξουν ή βρεγμένα πανάκια χωρίς φόβο πως θα λερωθεί και θα πρέπει να την καθαρίζετε συνεχώς.
Μπορεί να τη θέλετε ευφάνταστη και θηλυκή, μην ξεχνάτε όμως ότι πρέπει να είναι κυρίως βολική. Σκεφτείτε πως η επιλογή σας πρέπει να εξασφαλίζει τον απαραίτητο χώρο, με πολλές τσέπες και ένα μακρύ λουρί για να μην κουράζεται ο ώμος σας και να την κουβαλάτε με μεγαλύτερη ευκολία.

Must haves της τσάντας σας

Οι πάνες σίγουρα δεν πρέπει να λείπουν από την… τσάντα για τις πάνες. Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το να τις έχεις ανάγκη και να σου έχουν τελειώσει. Υπολογίστε αυτές που χρειάζεστε και προσθέστε μερικές ακόμη για λόγους ασφαλείας. Κάντε συνήθεια να εφοδιάζετε κάθε βράδυ την τσάντα σας ώστε να μην τις ξεχάσετε ποτέ. Μην αμελείτε και τα μαντιλάκια για τα μωρά που αποτελούν την τέλεια λύση για να καθαρίζετε, εκτός από τον ποπό τους, τα χέρια και το πρόσωπό τους.
• Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θέλετε να ξεμείνετε από… φαγητό για το μωράκι σας. Εάν θηλάζετε, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τέτοια εφόδια. Εάν όμως του δίνετε βρεφικό γάλα, πρέπει να φροντίσετε να έχετε το λιγότερο μία επιπλέον συσκευασία στην τσάντα για παν ενδεχόμενο.
• Είναι μωράκια και έχουν κάθε δικαίωμα να λερώνονται. Γι’ αυτό και οι αλλαξιές είναι απαραίτητο συστατικό για την τσάντα σας. Παίρνετε πάντα μαζί σας ένα έξτρα σετ ρουχαλάκια και καλτσάκια για να το αλλάξετε αμέσως εάν χρειαστεί και ένα επιπλέον φορμάκι. Μην ξεχάσετε και μερικές σαλιάρες και πετσετάκια που θα σας βοηθήσουν να διατηρείτε τα ρουχαλάκια του καθαρά.
• Η κρέμα για την αλλαγή της πάνας, το ταλκ, ένα βρεφικό θερμόμετρο, φάρμακα για το βρεφικό πυρετό, ένα μίνι φαρμακείο και σταγόνες για κολικούς είναι μερικά ακόμη απαραίτητα που πρέπει να περιλαμβάνει η τσάντα σας.
• Φροντίστε τη διασκέδαση του μικρού σας για να είναι χαρούμενο όλες τις ώρες που βρίσκεστε εκτός σπιτιού. Ασφαλώς δεν είναι δυνατό να πάρετε μαζί σας την κούτα με τα αγαπημένα του παιχνίδια, μπορείτε όμως να πάρετε το μικρό παιχνίδι, την κούκλα, το λούτρινο ζωάκι που δεν αποχωρίζεται με τίποτα.
• Όταν βγαίνετε βόλτα με το μωρό σας, μπορεί να προκύψει οτιδήποτε και σ’ εσάς. Η τσάντα για τις πάνες αποτελεί την ιδανική κρυψώνα και για τα δικά σας προϊόντα ομορφιάς, φάρμακα που μπορεί να χρειαστείτε και ό,τι άλλο πιστεύετε πως θα έχετε ανάγκη τις ώρες που θα λείπετε από το σπίτι. Τοποθετήστε τα σε μια τσέπη που κλείνει με φερμουάρ.
• Εάν του αρέσει η πιπίλα, σίγουρα δεν πρέπει να την ξεχάσετε. Μην περιοριστείτε σε μία, γιατί οι πιπίλες χάνονται πολύ εύκολα.
• Εάν έχει ξεκινήσει να προσπαθεί να πίνει από το ποτηράκι του, έχετέ το μαζί σας.
• Μια κουβερτούλα σίγουρα θα σας φανεί χρήσιμη.
• Μια φωτογραφική μηχανή σάς λείπει πάντα όταν την αναζητάτε. Καλό είναι λοιπόν να την έχετε μαζί σας στην τσάντα για τις πάνες ώστε να απαθανατίζετε όλες τις μοναδικές στιγμές του μικρού σας.
• Ένα καπέλο για τον ήλιο είναι απαραίτητο καθώς και ένα αντηλιακό κατάλληλο για την ηλικία του. Εάν είναι κάτω από 6 μηνών, αποφύγετε την άμεση επαφή με την ηλιακή ακτινοβολία και βάλτε του αντηλιακό μόνο εάν χρειαστεί.
• Μην παραλείψετε να έχετε μαζί σας ένα μπουκαλάκι νερό ώστε να μην του λείψει όταν το ζητήσει.
• Μερικές μεγάλες πλαστικές σακούλες είναι απαραίτητες για να βάζετε λερωμένες πάνες ή ρούχα χωρίς να λερώνετε την τσάντα και να χρειάζεται συνεχώς καθάρισμα.
• Ένα κινητό τηλέφωνο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
• Μια κάρτα με το όνομά σας, τη διεύθυνσή σας, το τηλέφωνό σας σε περίπτωση που χαθεί η τσάντα σας.
• Έναν μίνι τηλεφωνικό κατάλογο με τους τηλεφωνικούς αριθμούς του παιδιάτρου, του παππού και της γιαγιάς, του γείτονα εάν χρειαστείτε οτιδήποτε.

ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΣ ΤΟΚΑΤΛΙΑΝ
ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΑΤΖΑ, ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΥ-ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΟΥ

Πηγή: http://www.mybabysworld.gr/site/content.php?sel=491&artid=615553

www.moro-blog.gr

Αλλαγή πάνας ... άλλος με τη βάρκα μας !!!!

Όλες τις μανούλες απασχολεί το άλλαγμα της πάνας!!! Κι ενώ φαίνεται μια απλή υπόθεση, δεν είναι... Το άλλαγμα της πάνας σχετίζεται άμεσα με τον έλεγχο, αλλά και τη διατήρηση της καλής υγείας του μωρού σας!!! Υπολογίζεται ότι ένα μωράκι από τη γέννησή του μέχρι να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα θα χρειαστεί 6.000 πάνες!!!!!!!!!!!!!!!

               

Πότε πρέπει να αλλάζετε την πάνα του μωρού σας;

Μην αμελείτε την αλλαγή πάνας, η οποία πρέπει να γίνεται κάθε 3-4 ώρες, σε περίπτωση που υπάρχουν μόνο ούρα και αμέσως, όταν το μωράκι έχει αφοδεύσει (κοινώς έχει κάνει κακάκια), για να αποφύγετε τον κίνδυνο ουρολοίμωξης!!!

Πού πρέπει να αλλάζω το μωράκι μου;

Σε μία μαλακή, ζεστή και αδιάβροχη επιφάνεια. Υπάρχουν ειδικές αλλαξιέρες που μπορείτε να προμηθευτείτε από το εμπόριο, αλλά και ένα χαμηλό κρεβάτι είναι ιδανικός (μην ξεχάσετε να βάλετε από κάτω αδιάβροχο σελτεδάκι). 

Τι πρέπει να προσέχετε κατά το άλλαγμα της πάνας:

1. Πρέπει να έχετε δίπλα σας όλα τα απαραίτητα αντικείμενα για το άλλαγμα, π.χ. ειδική κρεμούλα για τα συγκάματα, την πάνα, τα μωρομάντιλα ή τα βρεγμένα πετσετάκια κ.τ.λ. Μην τρέχετε τελευταία στιγμή να τα ψάχνετε στην τουαλέτα, στα ντουλάπια κ.τ.λ. και αφήνετε το παιδάκι σας μόνο του...

2. Το σαπούνισμα του ποπού του μωρού σε κάθε άλλαγμα δεν είναι απαραίτητο (όταν δεν έχει κάνει κακά του). Μπορείτε να ανανεώσετε την περιοχή με μωρομάντιλο. Αν, όμως, έχει κάνει κακά του, μην αμελήσετε να σαπουνίσετε με επιμέλεια την περιοχή!!!

3. Μη χρησιμοποιείτε ταλκ! Το ταλκ μπορεί να σχηματίσει κρούστα και να προκαλέσει ερεθισμούς στις δερματικές πτυχές κι έτσι το μωράκι σας θα συγκαεί. Επιπλέον, μπορεί να το εισπνεύσει το μωράκι. 

4. Αν έχετε αγοράκι, καλό είναι να καλύψετε το πέος του με ένα καθαρό πανάκι ή πάνα, γιατί συνηθίζουν να ουρούν, όταν το αλλάζετε. Ο δροσερός αέρας τα κάνει να ουρούν :)))))

5. Αν έχετε κοριτσάκι, μην τραβάτε ποτέ τα χείλη του αιδοίου, για να καθαρίσετε το εσωτερικό του. Μπορεί να προκαλέσετε σοβαρό τραυματισμό. 

6. Όταν καθαρίζετε το μωράκι σας στην ευαίσθητη περιοχή, η κατεύθυνση των κινήσεών σας να γίνεται πάντοτε από το αιδοίο/ το πέος προς τον ποπό του και όχι το ανάποδο. 

7. Να το κρατάτε με το ένα χέρι σας από τις πατουσίτσες του, για να διευκολύνετε το άλλαγμα!

8. Αν έχετε αγοράκι, μην τραβάτε προς τα πίσω την ακροποσθία (το πετσάκι του πέους του), για να μην προκαλέσετε σοβαρό τραυματισμό.

9. Να στεγνώνετε καλά την περιοχή πριν κλείσετε την πάνα!!!Ειδικά τις περιοχές των πτυχώσεων!!! Μην τρίβετε την περιοχή! Ταμπονάρετέ την με μαλακές κινήσεις!

10. Αν το μωρό σας είναι ντυμένο, αφήστε το μόνο με το φανελάκι του, αν είναι χειμώνας ή μόνο με την πάνα, αν είναι καλοκαίρι.

11. Ειδική κρεμούλα για τα συγκάματα να βάζετε στις περιοχές που έρχονται σε επαφή με την πάνα. 

12. Αν το μωρομάντιλο ή η μωροπετσέτα λερωθεί με κόπρανα ποτέ μην την χρησιμοποιείτε ξανά στην περιοχή του κόλπου ή της ουρήθρας. 

13. Δε θα ήταν κακό- πάντα με την επίβλεψή σας- να το αφήσετε γυμνό από τη μέση και κάτω για λίγα λεπτά, ώστε να αεριστεί η περιοχή. Με αυτό τον τρόπο τα συγκάματα επουλώνονται ευκολότερα!

14. Προσοχή: Πριν αλλάξετε την πάνα, πριν πλύνετε την ευαίσθητη περιοχή του μωρού ή πριν του βάλετε κρεμούλα, πρέπει να έχετε πεντακάθαρα χέρια!

15. Προσέξτε να μη σφίγγετε πολύ τις αυτοκόλλητες ταινίες. Ελέγξτε με την παλάμη σας πόσο σφιχτό είναι το δέσιμό σας!! Ένα σφιχτό δέσιμο μπορεί να προκαλέσει κοιλιακούς πόνους, μέχρι και εμετό!

16. Να προσέχετε πολύ την επιλογή του μεγέθους της πάνας! Δεν πρέπει να είναι ούτε μικρότερη ούτε μεγαλύτερη, γιατί και στις δυο περιπτώσεις θα υπάρξουν διαρροές και το μωράκι σας θα αισθάνεται άβολα!

Τι πρέπει να προσέξετε, όταν θα επιλέξετε την πάνα μιας χρήσης του μωρού σας:

1. Πόσο απορροφητική είναι. Αυτό μπορείτε να το ελέγξετε κοιτώντας πόσο στεγνό κρατά τον ποπό του μωρού σας.

2. Αν είναι άνετη γύρω από τα πόδια κι αν εφαρμόζει καλά στο σώμα του. 

Tip: Όταν αλλάζετε το μωράκι σας μη δυσανασχετείτε, να του μιλάτε με γλυκιά φωνούλα, να του γελάτε, να του τραγουδάτε κι έτσι κι αυτό θα το διασκεδάζει και το άλλαγμα θα γίνεται ευκολότερο και για εκείνο και για εσάς!

http://greekmoms.blogspot.com