Είμαι μια νέα μαμά και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας, μέσω του blog μου, όλη την εμπειρία που είχα στην εγκυμοσύνη αλλά και όσα θα έρθουν από εδώ και πέρα. Γίνετε μέλος και στείλτε μου email στο vivliolatreia@gmail.com ή στο ksanthompoumpouras@gmail.com με τις δικές σας εμπειρίες τοκετού, τα δωμάτια που διαμορφώσατε για τα μωρά σας με φωτογραφίες, απορίες ή και συμβουλές που θέλετε να δώσετε στην άλλες μανούλες.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκίνος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2012

Τι είναι το νευροβλάστωμα;

Τι είναι το νευροβλάστωμα;

Νευροβλάστωμα είναι η πιο κοινή εξωκρανιακών στερεά καρκίνου στην παιδική ηλικία και την πιο κοινή μορφή καρκίνου σε πρώιμο στάδιο, με ετήσια επίπτωση περίπου 650 νέες περιπτώσεις ετησίως στις ΗΠΑ. Κοντά στο 50 τοις εκατό των περιπτώσεων νευροβλαστώματος συμβαίνουν σε παιδιά μικρότερα των δύο ετών. Πρόκειται για ένα νευροενδοκρινικών όγκων, που προκύπτουν από οποιοδήποτε στοιχείο νευρική ακρολοφία του συμπαθητικού νευρικού συστήματος ή του ΕΣΥ. Είναι πιο συχνά προέρχεται από ένα από τα επινεφρίδια, αλλά μπορεί επίσης να αναπτυχθεί στους ιστούς των νεύρων στο λαιμό, στο στήθος, στην κοιλιά ή τη λεκάνη.

Νευροβλάστωμα είναι ένα από τα λίγα ανθρώπινα κακοήθειες είναι γνωστό για να αποδειχθεί αυθόρμητη παλινδρόμησης από μια αδιαφοροποίητη κατάσταση σε μια εντελώς καλοήθη κυψελοειδή εμφάνιση.

Μια ασθένεια που παρουσιάζουν ακραία ετερογένεια, νευροβλάστωμα είναι στρωματοποιημένη σε τρεις κατηγορίες κινδύνου: χαμηλού, ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Χαμηλού κινδύνου νόσος είναι πιο συχνή σε βρέφη και εξαιρετικά ιάσιμη με την παρατήρηση μόνο ή χειρουργική επέμβαση, ενώ οι υψηλού κινδύνου ασθένεια είναι δύσκολο να θεραπεύει ακόμη και με την πιο εντατική συνδυασμένες θεραπείες που είναι διαθέσιμες.

Σημείωση: Esthesioneuroblastoma, επίσης γνωστή ως οσφρητικό νευροβλάστωμα, πιστεύεται ότι προέρχονται από το οσφρητικό επιθήλιο και η ταξινόμηση αυτή παραμένει αμφιλεγόμενη. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν είναι ένα συμπαθητικό νευρικό σύστημα κακοήθεια είναι μια ξεχωριστή κλινική οντότητα και δεν πρέπει να συγχέεται με νευροβλάστωμα.

Νευροβλάστωμα αποτελείται από 6-10% όλων των καρκίνων της παιδικής ηλικίας, και το 15% των θανάτων από καρκίνο στα παιδιά. Το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας είναι 10 ανά εκατομμύριο παιδιά στο 0 - 4 χρονών ηλικιακή ομάδα, και 4 ανά εκατομμύριο στο 4 - έως 9 ετών ηλικιακή ομάδα.

Η υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης είναι κατά το πρώτο έτος της ζωής, και ορισμένες περιπτώσεις είναι εκ γενετής. Το εύρος των ηλικιών είναι ευρύς, περιλαμβάνοντας τα μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, αλλά μόνο το 10% των περιπτώσεων συμβαίνουν σε άτομα ηλικίας άνω των 5 ετών. Μια μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύεται λιγότερο από 2% πάνω από 4000 περιπτώσεις νευροβλαστώματος ήταν άνω των 18 ετών.
Περισσότερες Πληροφορίες
Κατάταξη Νευροβλάστωμα
Τα συμπτώματα νευροβλάστωμα
Αυτό που προκαλεί το νευροβλάστωμα;
Διάγνωση Νευροβλάστωμα
Screening Νευροβλάστωμα
Η θεραπεία νευροβλάστωμα
Πρόγνωση Νευροβλάστωμα
Ιστορία Νευροβλάστωμα
Έρευνα νευροβλάστωμα

Αυτό το άρθρο είναι υπό την άδεια Creative Commons License Attribution-ShareAlike . Χρησιμοποιεί υλικό από το Wikipedia άρθρο για την « Νευροβλάστωμα "Όλο το υλικό προσαρμοσμένο χρησιμοποιείται από την Wikipedia είναι διαθέσιμα υπό τους όρους της Creative Commons Attribution-ShareAlike License . Βικιπαίδεια ® η ίδια είναι ένα σήμα κατατεθέν της Wikimedia Foundation, Inc
Πρόγνωση Νευροβλάστωμα

Μεταξύ 20% και 50% από τις περιπτώσεις υψηλού κινδύνου δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στην πρόκληση χημειοθεραπεία υψηλών δόσεων και είναι προοδευτική ή ανθεκτική. Υποτροπή μετά την ολοκλήρωση της πρώτης γραμμής θεραπεία είναι επίσης κοινά. Η περαιτέρω επεξεργασία είναι διαθέσιμη στη φάση Ι και φάση ΙΙ των κλινικών δοκιμών που δοκιμάζουν νέοι παράγοντες και συνδυασμούς παραγόντων κατά νευροβλάστωμα, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει πολύ κακή λόγω υποτροπής του υψηλού κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας.


Οι περισσότεροι μακροχρόνια επιζώντες ζουν σήμερα είχαν χαμηλά ή ενδιάμεσου κινδύνου νόσο και ηπιότερη κύκλους θεραπείας σε σύγκριση με υψηλού κινδύνου νόσο. Η πλειοψηφία των επιζώντων έχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα από τη θεραπεία. Οι επιζώντες του ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου θεραπεία συχνά βιώνουν την απώλεια ακοής. Μείωση της ανάπτυξης, διαταραχές της θυρεοειδικής λειτουργίας, μαθησιακές δυσκολίες, και μεγαλύτερο κίνδυνο δευτερογενούς καρκίνου επηρεάζει τους επιζώντες του υψηλού κινδύνου εκδήλωσης ασθένειας. Εκτιμάται ότι δύο από τους τρεις επιζώντες του καρκίνου παιδικής ηλικίας θα αναπτύξουν τελικά ένα τουλάχιστον χρόνια και μερικές φορές απειλητικές για τη ζωή πρόβλημα υγείας μέσα σε 20 με 30 χρόνια μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Αυτά τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν και σε ένα Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου έκδοση κυκλοφόρησε Ιουλ 2009 συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των επιζώντων νευροβλάστωμα στα αδέλφια. Η μελέτη ανέφερε ότι οι επιζώντες έχουν περισσότερες πιθανότητες από τα αδέλφια να αναπτύξουν χρόνιες νευρολογικές, αισθητηριακές, ενδοκρινικό, και μυοσκελετικών επιπλοκών και λιγότερο πιθανό να είναι παντρεμένοι ή έχουν υψηλό εισόδημα εργασίας.
Κυτταρογενετική Προφίλ

Με βάση μια σειρά από 493 δείγματα νευροβλαστώματος, έχει αναφερθεί ότι η συνολική μοτίβο γονιδιωματική, όπως δοκιμάστηκε από τον πίνακα που βασίζεται καρυοτύπου του, είναι ένας προγνωστικός παράγοντας της έκβασης των νευροβλάστωμα:
Οι όγκοι παρουσιάζουν αποκλειστικά με όλη αλλαγές αριθμό των χρωμοσωμάτων αντίγραφο συσχετίστηκαν με εξαιρετική επιβίωση.
Οι όγκοι που εμφανίζονται με κάθε είδους τμηματικής αλλαγές αριθμό χρωμοσωμάτων αντίγραφο συσχετίστηκαν με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής.
Μέσα σε όγκους που δείχνει τμηματική αλλαγές, επιπλέον ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της μειώθηκε η συνολική επιβίωση ήταν N-myc ενίσχυση, 1π και 11q διαγραφές και 1q κέρδος.

Προγενέστερες εκδόσεις neuroblastomas κατηγοριοποιούνται σε τρεις μεγάλες υποκατηγορίες με βάση κυτταρογενετική προφίλ:
Υποτύπος 1: ευνοϊκή νευροβλάστωμα με κοντά τριπλοϊδία και μια αριθμητική υπεροχή των κερδών και ζημιών, ως επί το πλείστον αντιπροσωπεύουν μη μεταστατικό στάδια ΣΗΜ. 1, 2 και 4S.
Υποτύπους 2Α και 2Β: βρέθηκαν σε δυσμενή διαδεδομένη νευροβλάστωμα, τα στάδια 3 και 4, με την απώλεια 11q και 17q κέρδος χωρίς N-myc ενίσχυση (υποτύπου 2Α) ή με N-myc ενίσχυση συχνά μαζί με 1π διαγραφές και 17q κέρδος (2B υποτύπου).

Εικονική καρυότυπου μπορεί να γίνει για τα νωπά ή παραφίνη-ενσωματωμένα όγκοι για την αξιολόγηση του αριθμού αντιγράφων σε αυτές τις loci. SNP σειρά εικονικών καρυότυπου προτιμάται για δείγματα όγκων, συμπεριλαμβανομένου neuroblastomas, επειδή μπορούν να ανιχνεύσουν αντίγραφο ουδέτερο απώλεια της ετεροζυγωτίας (αποκτήθηκε μονογονεϊκή δισωμία). Αντιγραφή ουδέτερο ΑΕ μπορεί να βιολογικά ισοδυναμεί με διαγραφή και έχει ανιχνευθεί σε βασικά θέσεων στο νευροβλάστωμα. ArrayCGH, ψάρι ή συμβατική κυτταρογενετική δεν μπορεί να ανιχνεύσει αντίγραφο ουδέτερο ΑΕ.
Περισσότερες Πληροφορίες
Τι είναι το νευροβλάστωμα;
Κατάταξη Νευροβλάστωμα
Τα συμπτώματα νευροβλάστωμα
Αυτό που προκαλεί το νευροβλάστωμα;
Διάγνωση Νευροβλάστωμα
Screening Νευροβλάστωμα
Η θεραπεία νευροβλάστωμα
Ιστορία Νευροβλάστωμα
Έρευνα νευροβλάστωμα

Αυτό το άρθρο είναι υπό την άδεια Creative Commons License Attribution-ShareAlike . Χρησιμοποιεί υλικό από το Wikipedia άρθρο για την « Νευροβλάστωμα "Όλο το υλικό προσαρμοσμένο χρησιμοποιείται από την Wikipedia είναι διαθέσιμα υπό τους όρους της Creative Commons Attribution-ShareAlike License . Βικιπαίδεια ® η ίδια είναι ένα σήμα κατατεθέν της Wikimedia Foundation, Inc

Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010

Κίνδυνος καρκίνου για τα παιδιά που έχουν συλληφθεί με εξωσωματική γονιμοποίηση

Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες που έχουν προκύψει από εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου, συγκριτικά με άτομα που έχουν συλληφθεί φυσιολογικά, σύμφωνα με σουηδική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Pediatrics.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λουντ τονίζουν ότι αυτό δεν αποδίδεται στην διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης, αλλά σε ποικιλία άλλων παραγόντων, περιλαμβανομένης της τάσης τα παιδιά της εξωσωματικής γονιμοποίησης να γεννιούνται πρόωρα και να έχουν αναπνευστικά προβλήματα μετά τον τοκετό.

Πάντως ο ατομικός κίνδυνος καρκίνου για ένα παιδί που έχει γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση είναι εξαιρετικά χαμηλός.

Ενώ ο απόλυτος κίνδυνος δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία, οι Σουηδοί ερευνητές σημειώνουν ότι «ο συνολικός κίνδυνος για παιδιατρικό καρκίνο μπορεί να είναι 2 ανά 1.000 παιδιά και ίσως και λιγότερο και ο κίνδυνος μετά από εξωσωματική γονιμοποίησης είναι 3 ανά 1.000, δηλαδή πάρα πολύ χαμηλός ατομικός κίνδυνος».

Αρα λοιπόν το επίπεδο του κινδύνου δεν θα πρέπει να επηρεάζει την απόφαση ενός ζευγαριού να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Πιο αναλυτικά, οι ερευνητές μελέτησαν 16.280 παιδιά που είχαν γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση σε διάστημα 20 ετών. Διαπιστώθηκαν οκτώ περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου από τις αναμενόμενες στον γενικό πληθυσμό (29 έναντι 21). Η διαφορά μπορεί να είναι και τυχαία.

Στο δεύτερο σκέλος της μελέτης επέκτειναν το διάστημα παρακολούθησης του δείγματος και πρόσθεσαν και περισσότερα παιδιά, ανεβάζοντας τον αριθμό του δείγματος στις 30.000 και τον συνολικό αριθμό των περιπτώσεων καρκίνου στις 53 (περιλαμβανομένων των 29).

Τα βρέφη που είχαν γεννηθεί μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση είχαν 42% περισσότερες πιθανότητες παιδιατρικού καρκίνου. Μεταξύ των 53 περιπτώσεων καρκίνου, οι 18 ήταν αιματολογικοί καρκίνοι. Οι 15 ήταν οξεία λεμφωβλαστική λευχαιμία. Επίσης 15 καρκίνοι αφορούσαν το κεντρικό νευρικό σύστημα και επτά ήταν εγκεφαλικοί όγκοι. Δύο παιδιά είχαν οφθαλμολογικούς όγκους. Τέλος, καταγράφηκαν και έξι περιπτώσεις παιδιών με την σπάνια διαταραχή ιστιοκυττάρωση.

Η τελευταία εκδηλώνεται όταν δεν υπάρχουν αρκετά λευκά αιμοσφαίρια στο δέρμα, και τα οποί καταπολεμούν τις λοιμώξεις και καταστρέφουν συγκεκριμένες ξένες ουσίες στον οργανισμό. Στην ιστιοκυττάρωση τα κύτταρα αυτά συναθροίζονται στα οστά και άλλα σημεία του σώματος, ειδικά στο κρανίο και τον αυχένα, προκαλώντας διάφορα προβλήματα.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι τα νεογνά που προκύπτουν από εξωσωματική γονιμοποίηση διαφέρουν κατά κάποιο τρόπο απ' τα άλλα βρέφη και αρκετοί παράγοντες τελικά συντελούν στον υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου.

Οι πολλαπλές γεννήσεις για παράδειγμα είναι συχνές στις κυήσεις με εξωσωματική γονιμοποίηση και στην μελέτη διαπιστώθηκε ελαφρώς περισσότερα παιδιά που εκδήλωσαν καρκίνο μετά από πολύδυμη κύηση.

Τέλος, το μεγάλο σωματικό βάρος γέννησης και η ασφυξία κατά τον τοκετό έχει διαπιστωθεί ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου, κάτι που ίσχυε και στην παρούσα μελέτη.

Επίσης δύο από τα παιδιά που εκδήλωσαν καρκίνο είχαν σύνδρομο Down και είναι γνωστό ότι τα παιδιά με το εν λόγω σύνδρομο γενικώς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, ειδικά παιδική λευχαιμία.
doctors.in.gr