Είμαι μια νέα μαμά και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας, μέσω του blog μου, όλη την εμπειρία που είχα στην εγκυμοσύνη αλλά και όσα θα έρθουν από εδώ και πέρα. Γίνετε μέλος και στείλτε μου email στο vivliolatreia@gmail.com ή στο ksanthompoumpouras@gmail.com με τις δικές σας εμπειρίες τοκετού, τα δωμάτια που διαμορφώσατε για τα μωρά σας με φωτογραφίες, απορίες ή και συμβουλές που θέλετε να δώσετε στην άλλες μανούλες.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μητέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μητέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Μήπως έχεις "εμμονή" με το παιδί σου;

Πολλές μαμάδες μόλις γεννηθεί το παιδί τους είναι τόσο δεμένες και τρελαμένες μαζί του που φοβούνται να το ακουμπήσει οποιοσδήποτε άλλος. Γιατί αντιδρούν έτσι; Τι πρέπει να κάνουν για να το αντιμετωπίσουν;

Είναι κατανοητό. Είχες το μωρό σου μέσα στην κοιλιά σου για εννέα μήνες. Ήσασταν ένα στην κυριολεξία. Κι από τη στιγμή που γέννησες συνεχίζεις να συμπεριφέρεσαι έτσι. Το λατρεύεις! Είναι όλη σου η ζωή. Θέλεις το καλό του, το καλύτερό του... Είναι φυσιολογικό. Μέχρι ένα σημείο όμως...

Όταν αρχίσεις να απομακρύνεις το σύζυγο, όταν τον αποκλείεις από τις διαδικασίες, όταν θέλεις να τα κάνεις όλα μόνη σου, όταν συμπεριφέρεσαι σαν το παιδί να σου "ανήκει" αποκλειστικά τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν...

Γιατί συμβαίνει αυτό;
"Πολλές μαμάδες όταν γεννήσουν νιώθουν για το παιδί τους μια σχέση ιδιοκτησιακή, αδυνατώντας να διαχωρίσουν την περίοδο που το παιδί μεγάλωνε μέσα τους και την έξοδό του στον κόσμιο, την πορεία του δηλαδή στη ζωή, αυτοδύναμα και ανεξάρτητα" υπογραμμίζει η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη.

Δεν αφήνουν ούτε τη μαμά τους να το φροντίσει. Αντιδρούν. Δεν αφήνουν ούτε το σύζυγο και του στερούν το ρόλο που στην πραγματικότητα έχει. Και είναι κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες γυναίκες...

"Θεωρούν ότι μόνο εκείνες είναι ικανές και άξιες να το εξυπηρετήσουν, αν κάποιος άλλος ασχοληθεί μαζί του θα κάνει λάθη που μπορεί να στοιχίσουν ακριβά, δεν εμπιστεύονται κανένα και εξαρτώνται νοσηρά από το μωρό τους" σημειώνει η κ. Μαυράκη.

Τι συμβαίνει;
"Η εξάρτηση αυτού του είδους μπορεί να αποτελεί μέρος της επιλόχειας κατάθλιψης και να πρέπει να αντιμετωπισθεί ιατρικά" λέει η ψυχολόγος.

Υπάρχει όμως και η περίπτωση να μην είναι στα πλαίσια της επιλόχειας κατάθλιψης και απλά να πρόκειται για μια υπερβολή, μια φοβία που πρέπει να αντιμετωπίσεις.

Τι να κάνεις...
"Αν απλά είναι μια υπερβολή, καλό είναι να θυμηθούμε ότι το παιδί ανήκει αποκλειστικά στον εαυτό του και ο μόνος λόγος που βρισκόμαστε κοντά του είναι για να του εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα για να μεγαλώσει και να αναλάβει μόνο του την ευθύνη της ζωής του".

"Όπως έχουμε δύο πόδια, έτσι το παιδί στηρίζεται τόσο στη μαμά όσο και στο μπαμπά, που θα πρέπει να συμμετέχει από την πρώτη στιγμή στο μεγάλωμά του για να φτιάξει σχέση μαζί του".

"Σαφώς η μαμά ξέρει καλύτερα, αλλά η βοήθεια είναι καλοδεχούμενη και όσοι αγαπούν το παιδί και την ίδια θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι για να βοηθήσουν σε ό,τι χρειάζεται η ίδια και το μωρό" καταλήγει η ψυχολόγος.

Είναι κατανοητό. Βλέπεις ένα ευάλωτο πλασματάκι και φοβάσαι. Θέλεις να κάνεις το καλύτερο για αυτό... Δεν θέλεις να πάθει το παραμικρό. Όμως, μερικές φορές στην προσπάθειά μας να κάνουμε το καλό καταφέρνουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Προσοχή λοιπόν!

www.tlife.gr

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

Η περίοδος πριν και μετά τον τοκετό: εγκυμοσύνη, επιλόχεια κατάθλιψη και η θέση του πατέρα

Η εγκυμοσύνη για τη γυναίκα είναι μια εξελικτική διεργασία, από την οποία προκύπτει ένας μεταποιημένος εαυτός. Η γυναίκα καλείται και «πρέπει» να βρεθεί σε μια υπέρβαση του εαυτού. Κυοφορεί 9 μήνες και ταυτόχρονα είναι κρίσιμο και απαραίτητο να αντιληφθεί ότι το μωρό είναι ένα ξεχωριστό ον.

Σε ψυχολογικό επίπεδο, κατά τη διάρκεια των εννέα μηνών της εγκυμοσύνης έχουν  προετοιμαστεί σημαντικές ψυχολογικές μεταβολές: οι γονείς αντιμετώπισαν την πραγματικότητα της εγκυμοσύνης μέσα από τις σωματικές αλλαγές και την εικόνα του μωρού στο υπερηχογράφημα. Προοδευτικά πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι εγκαταλείπουν το ρόλο του παιδιού για να επωμιστούν το ρόλο του γονέα. Αυτή η μετάλλαξη προκαλεί μια επανεκτίμηση των σχέσεών τους με τους δικούς τους γονείς, με τους οποίους τώρα πλέον είναι ισότιμοι, κάτι που ζωντανεύει τα αισθήματα αντιπαλότητας. Σιγά σιγά οι γονείς ταυτίζονται με τους δικούς τους γονείς. Ταυτόχρονα, πολλές μητέρες επαναφέρουν εικόνες της δικής τους σχέσης με τη μητέρα τους κατά την παιδική τους ηλικία, που τις οδηγεί στην αναζωπύρωση παιδικών επιθυμιών και ακόμα σε μια ταύτιση με το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί.

Υπάρχει, λοιπόν, ένα είδος ταλάντωσης ανάμεσα σε δύο ταυτίσεις, αντίθετες αλλά συμπληρωματικές: είναι σαν η έγκυος να «δοκιμάζει» το μητρικό της ρόλο, ενώ ταυτοχρόνως προσπαθεί να φανταστεί τι σημαίνει να είσαι μωρό. Αυτή η διαδικασία είναι τεράστιας σημασίας, διότι επιτρέπει στη μητέρα να ονειρευτεί το μέλλον (τον ερχομό του νεογέννητου) ξαναζώντας το παρελθόν της (τη σχέση της όταν ήταν μωρό με τη δική της μητέρα). Ετοιμάζεται, καθώς θυμάται.

Επιλόχεια κατάθλιψη

Την τρίτη ή τέταρτη ημέρα μετά τον τοκετό οι νέες μητέρες  καταλαμβάνονται από μια ανεξήγητη θλίψη και ένα έντονο αίσθημα απώλειας. Αυτό μπορεί να προκληθεί για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Τις ημέρες που ακολουθούν τη γέννηση πραγματοποιούνται πολύ σημαντικές ορμονικές αλλαγές. Σε αυτές τις αλλαγές προστίθενται οι αλλαγές της εικόνας του σώματος: από τη γεμάτη κοιλιά στρογγυλή κοιλιά, η γυναίκα περνά στην άδεια κοιλιά με το χαλαρό δέρμα. Έχει διαπιστωθεί ότι κάθε γρήγορη και αμετάκλητη αλλαγή μπορεί να προκαλέσει μια κατάσταση ψυχικής κρίσης. Αυτό είναι ακόμη πιο ισχυρό όταν ανατρέπονται η εικόνα και η αντίληψη του σώματος.

Ένας ακόμη λόγος μπορεί να είναι το γεγονός ότι η μητέρα την περίοδο μετά τον τοκετό καλείται να αφήσει εντελώς τις δικές της ανάγκες και να αφοσιωθεί εξολοκλήρου στο μωρό, καθώς από εκείνη εξαρτάται η επιβίωσή του. Ακόμη, είναι πολύ συχνό και φυσικό να μην μπορεί η μητέρα να συντονιστεί καλά με το μωρό. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να καταλάβει, γιατί κλαίει. Πολύ συχνά η μητέρα εκλαμβάνει το κλάμα ως δική της αποτυχία και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα φαύλο κύκλο: το γεγονός ότι πιστεύει πώς έχει αποτύχει την οδηγεί σε κατάθλιψη. Η κατάθλιψη αυτή κάνει το παιδί να γκρινιάζει, με αποτέλεσμα η αίσθηση της αποτυχίας να είναι ακόμη πιο έντονη και η κατάθλιψη να επιδεινώνεται.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει η κάθε νέα μητέρα ότι όλα αυτά τα συναισθήματα είναι απολύτως φυσικά και ταιριάζουν με τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής της. Αν η επιλόχεια κατάθλιψη αντιμετωπιστεί ως φυσικό επακόλουθο του τοκετού θεραπεύεται από μόνη της.



Η θέση του πατέρα

Ο ερχομός του μωρού στο σπίτι αποτελεί μια αλλαγή καθεστώτος. Μερικές φορές μάλιστα μια επανάσταση, η οποία μπορεί να φέρει κρίση ανάμεσα στο ζευγάρι. Όλες οι μέριμνες της μητέρας καθιστούν το μωρό τον απόλυτο κυρίαρχο. Αυτόν τον τόσο στενό δεσμό ο πατέρας τον νοιώθει ως αποκλεισμό. Νοιώθει ότι περισσεύει. Ο αποκλεισμός του πατέρα και η διατήρηση μιας σχέσης συγχώνευσης ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό ενέχει κινδύνους όσον αφορά στην εξέλιξη του παιδιού.

Είναι εξαιρετική σημασίας τόσο για την εξέλιξη και ανάπτυξη του παιδιού, όσο και για την πορεία της σχέση του ζευγαριού και ολόκληρης της οικογένειας να υπάρξει χώρος και για τον πατέρα. Και το χώρο αυτό πρέπει να τον δώσει η γυναίκα στον άντρα της. Τόσο η γυναίκα-μητέρα, όσο και το παιδί έχουν ανάγκη και τη φροντίδα του άντρα-πατέρα. Μόνο έτσι θα υπάρξει μια υγιή ανάπτυξη όλων: του παιδιού, της μητέρας, του πατέρα, του ζευγαριού, της οικογένειας.

Τριανταφυλλιά Χαρίλα,
Ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια
MSc Εργασιακή Υγεία
Ειδίκευση στη Συστημική -οικογενειακή ψυχοθεραπεία

http://www.kepsy.gr/

To φάρμακο της αγκαλιάς και επαφής για τα βρέφη

Αν το σκεφτείτε, πρέπει να είναι τρομακτική η εμπειρία για ένα νεογνό που μέχρι πριν λίγες στιγμές ήταν στη ζεστή λίμνη της μήτρας και ξαφνικά βρίσκεται έκθετο στον κρύο αέρα. Από την ασφάλεια της εμβρυικής στάσης, τώρα δεν ξέρει πώς να χειριστεί τα χεριά και τα πόδια του, νιώθει άβολα με τις άπειρες δυνατότητες που ανοίγονται για το σώμα του. Είναι η σωματική επαφή με τη μητέρα - και τον πατερά - που δίνει στο μικρό αυτό άνθρωπο μια γεύση από την παλιά αίσθηση, της σιγουριάς, της ζεστασιάς και της ασφάλειας στην κοιλία της μάμας. Αυτό το άγγιγμα σώμα με σώμα θα είναι το κυριότερο μέσο για το συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς του αλλά και το πρώτο του σχολειό, στο όποιο θα μάθει διαφορετικούς τρόπους αφής, μυρωδιές και απλές αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Οι επιστημονικές ενδείξεις για το φάρμακο της σωματικής επαφής στην κρίσιμη βρεφική περίοδο αυξάνονται ολοένα : Αν το μωρό τοποθετηθεί στο στήθος της μάνας τις πρώτες 1-2 ώρες μετά τη γέννηση, - σε αντίθεση με τις αναχρονιστικές πρακτικές απομάκρυνσης του βρέφους που επιβιώνουν ακόμα σε διάφορα μαιευτήρια της χωράς μας - , η επίδραση στη σχέση μάνας-παιδιού φαίνεται να είναι μακροπρόθεσμα ευεργετική. Μωρά που δεν αφήνονται να κλαίνε απαρηγόρητα αλλά απολαμβάνουν συχνά αγκαλιά, χάδι και απάντηση στο κλάμα τους αναπτύσσονται καλύτερα ψυχοκινητικά και έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς η συναισθηματικά αργότερα. Το βρέφος στους πρώτους έξι μήνες της ζωής πιστεύεται ότι δεν έχει την ικανότητα να μανιπιουλαρει τους γονείς του. Μη φοβάστε ότι θα το κακομάθετε. Είναι άλλη κατάσταση το βρέφος μερικών εβδομάδων που κλαίει και πρέπει να παρηγορηθεί άμεσα και άλλη το δυο χρονών νήπιο που γκρινιάζει για να το βγάλετε βόλτα. Στην πρώτη ηλικία, καθήκον του γονέα είναι να κάνει εμφανή την παρουσία του με αγκαλιά και επαφή, στη δεύτερη, καθήκον του είναι να θύσει όρια και να διδάξει βασική πειθαρχία στο νήπιο.

Κάποιοι θεωρούν ότι τα μωρά πρέπει να μπαίνουν σε πρόγραμμα ρουτίνας και πειθαρχία από την αρχή - τάισμα και ύπνο με το ρόλοι. Οι αντιλήψεις αυτές είναι πλέον επιστημονικά ξεπερασμένες και οδυνηρές για τον ψυχισμό του βρέφους. Αντιλήψεις να αφήνεται να σπαράζει στο κλάμα μέσα στο κρεβάτι του, οι σύγχρονη παιδοψυχολογία αναγνωρίζει τη σημασία που έχει για την ομαλή ψυχοκινητική ωρίμανση του βρέφους η άμεση και αδιαπραγμάτευτη απόκριση των γονέων στις ανάγκες του. Δώστε όσες αγκαλιές χρειάζεται, τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Μια παλιά πατροπαράδοτη πρακτική, το φάσκιωμα, φαίνεται να κερδίζει και παλιά έδαφος στις μέρες μας και υποστηρίζεται από σύγχρονες έρευνες. Το μωρό τυλίγεται σφιχτά με την κουβερτούλα του, χεράκια και ποδαράκια ηρεμούν, όλα γίνονται πιο ήσυχα και ζεστά. Τα μωρά πιθανόν αισθάνονται τον ασφαλή περιορισμό της μήτρας και απαλλάσσονται από την ενόχληση των ακούσιων κινήσεων και της ξαφνικής ελευθερίας που έχουν τα χεριά και τα πόδια τους, την οποία δυσκολεύονται να διαχειριστούν. Το σκεπτικό της πρακτικής αυτής φαίνεται καταρχήν σωστό και από τη δική μου εμπειρία είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει ακόμα και το βρέφος με κολικούς. Βεβαία χρειάζεται κι εδώ μετρό και σύνεση: το φάσκιωμα δε θα φέρει αποτέλεσμα σε ένα μωρό που πεινάσει και κλαίει, αλλά μάλλον θα διατηρήσει ήσυχο αυτό που είναι ήδη ηρεμούν. Επίσης, δε μπορεί να μένει το μωρό φασκιωμένο όλη τη μέρα, διαφορετικά θα μείνει χωρίς ερεθίσματα και θα μείνει πίσω στην ψυχοκινητική του εξέλιξη.

Μια άλλη πρακτική που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στη Δυτική Ευρώπη είναι ο υφασμάτινος μαρσιππος (sling) και είναι από αιώνες διαδεδομένη σε μη Δυτικούς πολιτισμούς (Αφρική, Ασία, Αμαζόνιο). Στο εμπόριο μπορεί να βρει κάνεις διαφορετικούς τύπους sling για όλες τις ανάγκες και χρήσεις, μερικά πραγματικά υπέροχα. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, προσφέρουν ζεστασιά και σωματική επαφή στο μωρό, δυνατότητα να θηλάζει όταν θέλει και να βλέπει τον κόσμο από ψηλά εισπράττοντας ερεθίσματα από το περιβάλλον γύρω του. Για το γονέα είναι ένας πιο εύκολος τρόπος μεταφοράς, σε σύγκριση με το παραδοσιακό καρότσι και του λύνει τα χεριά, επιτρέποντας να ασχολείται απερίσκεπτα με δουλείες του σπιτιού, να γράφει η να εργάζεται. Μπορεί ακόμα να βοηθήσει πολύ στην επαφή και το συναισθηματικό δέσιμο με τον πατερά, ενώ κάνει πιο πραγματοποιήσιμες τις βόλτες εκτός σπιτιού, από τους πρώτους μήνες της ζωής. Πολλές έγκυες γυναίκες θα βεβαιώσουν ότι, όταν το μωρό είναι ακόμα στην κοιλία, σταματά να κλωτσήσει και φαίνεται ηρεμούν όταν η έγκυος κινείται και περιπατάει, ενώ ζωηρεύει όταν αυτή ξαπλώσει. Η γλυκιά κίνηση μέσα στη ζεστή αγκαλιά της μήτρας φαίνεται πως νανουρίζει το έμβρυο. Όταν βγει στον κόσμο, αποζητά φυσικά ότι το παρηγορούσε πριν: ηρεμεί στην αγκαλιά μας, όταν νιώθει το σώμα μας, όταν κουνιέται ελαφρά. Αντίθετα, τρομοκρατείται και κλαίει μέσα σε ένα σκοτεινό σιωπηλό δωμάτιο, πάνω σε ένα σκληρό στρώμα. Ο μαρσιππος μπορεί να προσφέρει αυτήν τη φυσική συνεχεία. Μελέτες δείχνουν ότι τα μωρά που κουβαλιούνται σε μαρσιππο από τους γονείς τους είναι περισσότερο χρόνο σε ήρεμη εγρήγορση και κλαίνε λιγότερο. Η ήρεμη εγρήγορση είναι η πιο επιθυμητή ψυχική κατάσταση του νεογνού, καθώς σε αυτήν απορροφά τον κόσμο με μάτια διάπλατα ανοιχτό και μαθαίνει πιο γρήγορα. Σε διαρκή σωματική επαφή, το βρέφος απαλύνει τις εσωτερικές του ενοχλήσεις, περιορίζει τις άσκοπες κινήσεις χεριών και ποδιών και ανοίγει τις πόρτες στον έξω κόσμο. Ίσως δε να γίνεται και εξυπνοτερο.Ειμαι σίγουρος ότι θα ήταν καλό να χρησιμοποιούσαν περισσότερο αυτές τις ευκολίες οι Έλληνες γονείς.

Είναι πιο υγιεινό να βγαίνουν στον έξω κόσμο γονείς και βρέφη από το να κλείνονται για μήνες μέσα σε τέσσερις τοίχους, όπως συμβαίνει ακόμα στην Ελλάδα. Τα μωρά είναι ευτυχία που μοιράζεται κάνεις με ολοένα τον κόσμο και οι λοιμώξεις έρχονται από την πολλή κλεισούρα και απομόνωση, όχι από τον καθαρό εξωτερικό αέρα και την δύναμη ανανέωσης που προσφέρει η βόλτα..

Το ρεπερτόριο της αφής είναι απεριόριστο. Διαλέξτε την κατάλληλη στιγμή, όταν το μωρό είναι χάλαρο, ηρεμούν, αμέσως πριν ή μεταφοράς τον ύπνο, μεταφοράς το μπάνιο ή σε οποιαδήποτε κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Απαλό χάδι, κυκλικές ή γραμμικές κινήσεις, ανεπαίσθητα αγγίγματα, η ανάσα σας στο λαμιακό του, φυσήματα, ευγενικά φιλία, παιχνίδι με τα μαλλάκια του. Βαλτέ μια ήσυχη μουσική στο υπόβαθρο. Όλα αυτά με το ‘αυτί’ της ψυχής σας στημένο στις απαντήσεις του, στις αντιδράσεις του, για να βρείτε τι του αρέσει, τι το κουράζει την κάθε στιγμή. Συνήθη αγαπημένα σημεία για παιχνίδι στο σωματάκι του είναι ο λαιμός, το σημείο ανάμεσα στα μάτια, οι κρόταφοι, η κοιλίτσα. Πιο ευαίσθητα σημεία η περιοχή γύρω από το στόμα, τα χεριά, η γεννητική περιοχή και οι πατούσες, στα οποία τα υπερβολικά ερεθίσματα μάλλον πρέπει να αποφεύγονται.

Δυστυχώς πολλά μωρά, ακόμα και στις μέρες μας, ξεκινούν τη ζωής σε ένα κλίμα συναισθηματικής παραμέλησης και αισθητηριακής αποστέρησης, στο όνομα παλιών και ξεπερασμένων αντιλήψεων για άκαμπτη ρουτίνας και σκληραγώγηση. Από τη γέννηση ακόμα, απομακρύνονται από τη μανά και περιορίζονται στο κρεβατάκι ενός ψυχρού θαλάμου. Στο σπιτιού δίνεται έμφαση στην ικανοποίηση των σωματικών τους αναγκών (τάισμα, αλλαγή πάνας) και απομονώνονται από ήμερων ακόμα στο παιδικό τους δωμάτιο. Βιώνουν την σύγκρουση ανάμεσα στο ζεστό περιβάλλον της μήτρας και το ψυχρού τάισμα με το ρόλοι, το κλάμα χωρίς άμεση απόκριση που ακόλουθη. Τα χείλια τους βρίσκουν παρηγοριά στη βλαβερή λύση της πιπιλάς. Αφήνονται στο κρεβατάκι τους χωρίς ερεθίσματα. Ακόμα και εκτός σπιτιού, μετακινούνται στο ωραίο μοναχικό καβούκι του καροτσιού τους. Όλα αυτά για να μην 'κακομαθαίνουν' τα ιδία σε πολλή αγκαλιά και για να μη χρειαστούν να αλλάξουν τρόπος ζωής οι γονείς τους. Αποστερημένα μωρά που θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια σε χίλια δυο προβλήματα συναισθηματικά και συμπεριφοράς στο απώτερο μέλλον.

Στέλιος Παπαβέντσης
Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC
www.pediatros-thes.gr
 

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Τί να προσέχει η μέλλουσα μητέρα κατά την κύηση – Κίνδυνοι........

Κατά το χρόνο της κύησης η μητέρα και το παιδί ζουν σαν ένα σώμα. Επομένως ό,τι συμβαίνει στη μητέρα έχει άμεσες επιδράσεις στο έμβρυο. Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές κατά την κύηση και να δημιουργήσουν γενετικές ανωμαλίες στο μωρό μη αναστρέψιμες μάλιστα.

Αρχικά επικίνδυνες θεωρούνται πολλές ασθένειες μολυσματικές της εγκύου, όπως είναι η ερυθρά, η παρωτίτιδα, η ιλαρά, η ηπατίτιδα ακόμα και η κοινή γρίπη. Ιδιαίτερα σοβαρός είναι ο κίνδυνο όταν η έγκυος προσβληθεί από αυτές κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, γιατί σε αυτή τη φάση διαμορφώνονται τα διάφορα όργανα του κυήματος (οργανογένεση).

Ειδικά αν η έγκυος προσβληθεί από ερυθρά, το νεογέννητο θα παρουσιάσει σωματικές και ψυχολογικές ανωμαλίες σε πιθανότητα 50-60 %. Μετά τον 4ο όμως μήνα της εγκυμοσύνης οι κίνδυνοι είναι πιο περιορισμένοι. Ακόμα απειλή για το έμβρυο είναι οι χρόνιες ασθένειες της εγκύου, όπως ο διαβήτης, ο υπερθυρεοειδισμός, η σύφιλη και άλλες.

Επιβλαβείς για το έμβρυο επιδράσεις μπορούν να προκληθούν αν η έγκυος λάβει διάφορα φάρμακα. Ένα τέτοιο παράδειγμα κατά τη δεκαετία του ’60 ήταν τα «παιδιά της θαλιδομίδης». Οι μητέρες τους όσο ήταν έγκυες έλαβαν ένα ηρεμιστικό φάρμακο, τη θαλιδομίδη, στην αρχή της κύησης. Τα παιδιά που γεννήθηκαν δεν ήταν αρτιμελή και είναι γνωστά φωκομελικά παιδιά . Τα άκρα τους ήταν ελλιπή ενώ είχαν και πολλές ψυχολογικές διαταραχές. Για να αποφευχθούν τέτοια τραγικά περιστατικά, θα πρέπει η έγκυος να παίρνει τα κάθε είδους φάρμακα με μεγάλη φειδώ και προσοχή και μόνο μετά από ιατρική γνωμάτευση σε συνεργασία με το γιατρό της.

Η υποβολή της εγκύου σε ακτινοβολίες συμπεριλαμβανομένων και των ακτινών X ιδίως κατά τους 3 πρώτους μήνες της κύησης, είναι πολύ επικίνδυνη για το έμβρυο. Το 1/3 των νεογέννητων που οι μητέρες τους είχαν υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία κατά την κύηση, παρουσίασαν σωματικές και ψυχολογικές ανωμαλίες. Εξάλλου η περίπτωση των κατοίκων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι αποτελούν τεράστια παραδείγματα για τις τραγικές συνέπειες της έκθεσης στην ακτινοβολία και των αποτελεσμάτων της ραδιενέργειας. Τα παιδιά που γεννήθηκαν τότε είχαν καρδιακές παθήσεις, λευχαιμία, νοητική καθυστέρηση, δυσπλασίες και άλλες δυσλειτουργίες.

Άλλη αιτία που μπορεί να προκαλέσει αναπτυξιακές ανωμαλίες στο έμβρυο είναι ο παράγοντας Rhesus μητέρας και παιδιού. Το Rh είναι ένα γονύλλιο του αίματος το οποίο μεταβιβάζεται στο παιδί σύμφωνα με τους νόμους της κληρονομικότητας. Αν το έμβρυο έχει διαφορετικό Rh από αυτό της μητέρας, τότε υπάρχει ασυμβατότητα μητρικού και εμβρυικού Rh και παράγονται αντισώματα που παρεμποδίζουν την οξυγόνωση των αιμοσφαιρίων του εμβρύου. Αν ο αριθμός των αντισωμάτων αυτών αυξηθεί σημαντικά, το παιδί θα παρουσιάσει τη λεγόμενη αιμολυτική νόσο. Για τη διαπίστωση της ασυμφωνίας ή συμφωνίας και του ποσού των αντισωμάτων, εφαρμόζεται η αντίδραση Coombs. Αν ο αριθμός τους είναι μεγάλος γίνεται πρόωρος τοκετός για να σωθεί το έμβρυο.

Οι τραυματισμοί της εγκύου στην κοιλιακή χώρα από πτώση ή άλλες εξωτερικές πιέσεις μπορούν να προκαλέσουν τραύματα στο έμβρυο και κυρίως στον εγκέφαλό του με συνέπειες δυσάρεστες για την ανάπτυξή του. Γι΄αυτό η κοιλιακή χώρα της εγκύου θα πρέπει να περιβάλλεται από ιδιαίτερη φροντίδα.

Άλλος καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί η ηλικία της μητέρας. Μητέρες άνω των 35 και κάτω των 18 ετών διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού ή επιπλοκών κατά τον τοκετό. Οι μητέρες που είναι μικρές σε ηλικία δεν έχουν ακόμα ολοκληρωμένο και αναπτυγμένο γεννητικό σύστημα. Στις μεγαλύτερης ηλικίας πάλι η περίοδος της καλύτερης απόδοσης του γεννητικού συστήματος έχει ίσως περάσει.

Ιδιαίτερος λόγος γίνεται στις μέρες μας και για τη διατροφή της εγκύου, η οποία επηρεάζει τη σωματική και ψυχολογική ανάπτυξη του παιδιού. Αν η έγκυος ζει σε συνθήκες υποσιτισμού, οι συνέπειες για το έμβρυο θα είναι τραγικές. Είναι απαραίτητο η μέλλουσες μητέρες να ακολουθούν ένα ισορροπημένο και πλούσιο διαιτολόγιο για να γεννήσουν παιδιά με κανονικό ή μεγαλύτερο βάρος. Τα παιδιά αυτά θα έχουν μεγαλύτερη αντοχή σε αρρώστιες, κρυολογήματα, βρογχίτιδες, πνευμονίες κα ι οστεομυϊκές παθήσεις. Αντίθετα έγκυοι που υποσιτίζονται παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό πρόωρων τοκετών, αποβολών και αλλοιώσεων των κυττάρων του εμβρύου. Η κακή διατροφή της εγκύου μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες και στο κεντρικό νευρικό σύστημα του παιδιού προκαλώντας μελλοντικά ακόμα και μαθησιακές δυσκολίες.

Μεγάλοι κίνδυνοι για την υγεία του εμβρύου υπάρχουν, αν η μητέρα καπνίζει, καταναλώνει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ και ειδικά αν κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Το κάπνισμα κατά την εγκυμοσύνη συνδέεται με μειωμένο βάρος του εμβρύου και πρόωρο τοκετό. Η νικοτίνη παράγει χημικές ουσίες οι οποίες περνούν στην εμβρυϊκή κυκλοφορία και περιορίζουν την τροφοδοσία των κυττάρων του παιδιού σε οξυγόνο. Η υπερβολική και παρατεταμένη χρήση αλκοόλ από την έγκυο (6 ποτά την ημέρα) μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες στο παιδί, όπως παραμορφώσεις, χαμηλή νοητική ικανότητα, καρδιακές παθήσεις κ.ά. Οι επιδράσεις των ναρκωτικών , όπως το χασίς, η μαριχουάνα, το LSD, η ηρωίνη και η κοκαΐνης είναι αρνητικές για το έμβρυο διότι σύμφωνα με έρευνες μπορεί να προκαλέσουν χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Bέβαια η σοβαρότητα της βλάβης στο παιδί εξαρτάται από τη συχνότητα της χρήσης, την ποσότητα, το είδος των ουσιών και τη φάση ανάπτυξης του εμβρύου.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί και η συναισθηματική κατάσταση της εγκύου που μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εμβρύου. Το άγχος, ο θυμός, ο φόβος για παράδειγμα της μητέρας μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη ροή του αίματος στο έμβρυο και/η την έκκριση ορμονών που διοχετεύονται στο έμβρυο μέσω του πλακούντα. Συχνά αναφέρεται ότι όταν η έγκυος είναι σε έντονη ψυχική αναστάτωση, παρατηρείται κινητικότητα στο έμβρυο. Η μέλλουσα μητέρα καλό είναι να αποφεύγει έντονες συναισθηματικές καταστάσεις και ισχυρές συγκινήσεις.
Εν περιλήψει η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και μπορεί να επιφυλάσσει κινδύνους για τη μέλλουσα μητέρα και το έμβρυο. Γι΄αυτό είναι σπουδαίο η μητέρα να λαμβάνει προληπτικά μέτρα που θα αυξήσουν την πιθανότητα να γεννηθεί το παιδί υγιές και θα προλάβουν τις αρνητικές επιπτώσεις καταστάσεων. Όλες αυτές οι συμβουλές δεν έχουν σκοπό να τρομοκρατήσουν τους γονείς, αλλά να τους δημιουργήσουν ένα αίσθημα της ευθύνης για το ρόλο που καλούνται να αναλάβουν.
http://www.baby.gr

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Ο παραλογισμός του 40ήμερου!

Σαράντα ημέρες πρέπει να παραμείνει κλεισμένη στο σπίτι μία λεχώνα με το μωρό της, όπως επιτάσσει η λαϊκή δοξασία στη χώρα μας. Πέρα από τη λογική εξήγηση ότι τόσο η μητέρα, λόγω του εξασθενημένου οργανισμού από τη γέννα, όσο και το βρέφος, λόγω του ότι είναι απροστάτευτο από αντισώματα, χρειάζονται προσοχή, όλα τα υπόλοιπα που έχουμε ακούσει (και είναι αλήθεια ότι ακόμα και σήμερα νεαρές κοπέλες τα εφαρμόζουν!) είναι προκαταλήψεις.
«Η λεχώνα δεν πρέπει να δέχεται επισκέψεις μετά τη δύση του ηλίου, ούτε να κυκλοφορεί στο δρόμο», «η λεχώνα δεν πρέπει να απλώνει το βράδυ τα ρούχα του μωρού της…», «αν συναντηθούν δύο λεχώνες δεν πρέπει να μιλήσει η μία στην άλλη», «η λεχώνα δεν πρέπει να πάει στην Εκκλησία», «η λεχώνα δεν πρέπει να κάνει επισκέψεις με το μωρό, γιατί θα φέρει γρουσουζιά!» και άλλα πολλά, που μόνο μειδίαμα μπορεί να προκαλέσουν σε όσους σκέφτονται λίγο πιο λογικά!

Όποιον γιατρό και αν ρωτήσετε, γυναικολόγο ή παδίατρο, θα σας εξηγήσει ότι όλα αυτά απλά τα επινόησε ο θυμόσοφος λαός, για να προστατέψει τις λεχώνες και τα βρέφη σε εποχές που και η υγιεινή ανθρώπων και αντικειμένων υπολειπόταν από τη σημερινή, αλλά και που η ιατρική επιστήμη δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας, που σήμερα θεωρούνται θέματα ρουτίνας.
Επομένως, η τήρηση του 40ημερου αποσκοπούσε στην προστασία της υγείας της λεχώνας και του βρέφους. Τα μέτρα προστασίας των λεχώνων και των μωρών τους διανθίστηκαν με μεταφυσικά στοιχεία σε εποχές που το μορφωτικό επίπεδο του λαού γενικότερα ήταν πολύ πιο χαμηλό από ότι σήμερα, ενώ το ρόλο της στη διατήρηση των υπερβολών έπαιξε και η Εκκλησία. Επιπλέον, τα παλαιότερα χρόνια που οι γυναίκες γεννούσαν στα σπίτια τους, υπήρχε μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας στις λεχώνες, κυρίως από μολύνσεις.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς οι νέες και σύγχρονες μητέρες είναι να αποδεχτούμε ότι για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννα, είμαστε λίγο πιο εξασθενημένες –σωματικά και ψυχικά- και να επικεντρωθούμε στο πως θα προστατέψουμε το μωρό μας, χωρίς υπερβολές του τύπου να μη το δει κανείς, να μην το αγγίξει κανείς, να μην το κοιτάξει κανείς. Να θυμάστε ότι τηρώντας τους βασικούς κανόνες υγιεινής στους επισκέπτες μας, μπορούμε κι εμείς και το μωρό μας να χαρούμε τη χαρά της συντροφιάς τους.

Χριστίνα Αμερικάνου
christina.amerikanou@mother.gr
Πηγή: http://www.mother.gr/displayarticle.asp?articleId=998

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

Όταν το μωρό απομακρύνει

Ένα μωρό, εκτός από ευτυχία, φέρνει μαζί του πολλή κούραση, νεύρα και ομηρικούς καβγάδες ανάμεσα στο ζευγάρι. Χρειάζεται μεγάλη ψυχραιμία, τεράστιες δόσεις αγάπης και κατανόησης, αλλά και αρκετή προσπάθεια για να βελτιωθεί η κατάσταση. Άλλωστε, είναι μια ακόμα δύσκολη φάση.
Γενιές και γενιές μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με το όνειρο της οικογένειας. Αλλά κι εσύ η ίδια πάντα ονειρευόσουν να τελειοποιήσεις τον –ήδη τέλειο– έρωτά σου φέρνοντας στον κόσμο ένα παιδί, να μοιραστείς με τον αγαπημένο σου στιγμές υπέρτατης τρυφερότητας, να κάνεις την ευτυχία να χτυπάει γκελ στο ταβάνι. Από την πρώτη φορά που ανακοινώσατε στους γύρω σας ότι «το πάτε σοβαρά», βαρέθηκες να ακούς την ίδια ευχή: «Άντε τώρα να βάλετε μπρος για το νέο μέλος». Και μετά, άρχιζε το παραμύθι: πως το παιδί φέρνει το ζευγάρι κοντά ή πως η αγάπη σας θα ολοκληρωθεί και τα σχετικά. Κανείς όμως δεν σου είπε ποτέ την πικρή αλήθεια. Ότι για ένα χρονικό διάστημα –τουλάχιστον– το παιδί όχι μόνο απομακρύνει το ζευγάρι, αλλά δοκιμάζει και την αγάπη του σοβαρά…

Τα ‘χω παίξει σου λέω

Όσο ξενύχτι κι αν έχεις ρίξει εσύ ή ο καλός σου τόσα χρόνια, όσα ξημερώματα κι αν έχετε απολαύσει μαζί ή χώρια μετά από ολονύκτια πάρτι, αυτό δεν το έχεις ξαναδεί. Η κούρασή σου φτάνει σε ακραία όρια, ο οργανισμός σου είναι ήδη εξουθενωμένος και πια αρχίζει να καταρρέει, η νύστα χτυπάει κόκκινο και το μυϊκό σου σύστημα δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη την όμορφη και γυμνασμένη γυναίκα που ήσουν κάποτε. Όταν είσαι μάνα, μαθαίνεις να κάνεις τα πάντα με ένα χέρι, καμιά φορά και με μισό ή, αν τα πράγματα στριμώξουν πολύ, και με κανένα. Η νύχτα γίνεται μέρα χωρίς δυστυχώς να συμβαίνει και το αντίστροφο. Το σώμα σου δεν έχει προλάβει να συνέλθει από την εγκυμοσύνη και τη γέννα κι εσύ περπατάς στο σπίτι πάνω κάτω συνέχεια με ένα τετράκιλο στο χέρι λες και είσαι αρσιβαρίστας. Αλλά εδώ δεν έχει ζετέ ούτε αρασέ. Έχει μόνο s’ il vous plait όταν παρακαλάς (ικετεύεις πάει καλύτερα) το μωράκι σου να κοιμηθεί επιτέλους. Εκείνα τα οχτάωρα μίνιμουμ ύπνου που υποστήριζες με πάθος ότι είναι το στάνταρ σου είναι τόσο μακρινά όσο και τα πρωινά της Κυριακής που τεμπέλιαζες για ώρες στον καναπέ με εφημερίδες και καφέ. Η κούραση και η νύστα δεν σε αφήνουν να σκεφτείς καθαρά ούτε και σε απλά ζητήματα, αφού όλα πια σου φαίνονται βουνό. Ξυπνάς τη νύχτα για να ταΐσεις το μωρό και κοιτάς από το παράθυρο τα σκοτεινά διαμερίσματα απέναντι και μισείς τους γείτονες που κοιμούνται. Σου τη σπάει που δεν μπορεί ή δεν θέλει να βοηθήσει ο αγαπημένος σου σε κάτι τέτοιες δύσκολες στιγμές, κι αυτός όμως είναι πτώμα. Αλλά, δυστυχώς, δυο ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι άνθρωποι το μόνο που μπορούν να κάνουν καλά είναι να τσακωθούν…

Νεύρα, πολλά νεύρα

Το νέο μέλος της οικογένειας φέρνει χαρά, αλλά και απίστευτη αναστάτωση. Η ζωή σου έχει έρθει ανάποδα, τα πάνω έχουν έρθει κάτω και τα κάτω πάνω. Προσπαθείς να καταλάβεις πώς δουλεύεις, ψάχνεις το manual που, δεν γίνεται, κάπου θα έχει παραπέσει και σπας το κεφάλι σου να βρει λύσεις σε προβλήματα που δεν είχες ποτέ σκεφτεί ότι υπάρχουν. Και λογικό είναι, αφού κανείς δεν γεννιέται γονιός, και αυτό είναι μια αλήθεια που πρέπει να πάρεις απόφαση. Ο καθένας που σε βλέπει σου λέει και κάτι διαφορετικό, ο γιατρός κάτι άλλο, το άρθρο στο περιοδικό κάτι τρίτο. Και φυσικά δεν συμφωνείς και με τον καλό σου. Εδώ που τα λέμε, με τέτοιο πάρτι ορμονών δεν μπορείς να συμφωνήσεις ούτε με τον εαυτό σου. Κάθε σου βήμα κουδουνίζει αφού κλοτσάς κατά λάθος παιχνίδια, μουσικά αρκουδάκια και μπαλίτσες σε φλούο χρώματα. Τα παίρνεις στο κρανίο με το παραμικρό και μετά βουλιάζεις στις τύψεις, αφού όλοι επιμένουν ότι πρέπει να είσαι φοβερά ήρεμη για χάρη του μωρού σου. Αυτό όμως κλαίει. Δεν μιλάει, δεν περπατάει, δεν γελάει. Απλώς κλαίει. Κλαίει όταν πεινάει, κλαίει όταν νυστάζει, κλαίει όταν ξυπνάει, κλαίει όταν θέλει να ρευτεί, κλαίει όταν θέλει να κάνει κακά. Γενικώς, κλαίει. Όλοι οι συγγενείς έχουν πέσει πάνω σου. Προσπαθούν να βοηθήσουν και απλώς επιδεινώνουν την κατάσταση. Ο αγαπημένος σου γκρινιάζει κι αυτός. Δεν προλαβαίνει να ηρεμήσει, του λείπει η παλιά σας ζωή, του λείπεις εσύ, του λείπει ο εαυτός του. Ένας φαύλος κύκλος, αφού τα νεύρα οδηγούν σε γκρίνια, αλλά και η γκρίνια εντείνεται από τα νεύρα. Και δυο άνθρωποι που έχουν νεύρα και γκρινιάζουν καταλήγουν με συνοπτικές διαδικασίες να τσακώνονται...

Ή οι γονείς σου ή εγώ

Όταν γνωριστήκατε, όλα ήταν τέλεια. Δεν φανταζόσουν ότι υπήρχε κάποιος με τον οποίο θα ταίριαζαν τα χνώτα σας τόσο πολύ, που θα σας άρεσαν τα ίδια πράγματα, θα μοιραζόσασταν τα ίδια όνειρα, θα ήταν ερωτικός και ταυτόχρονα γλυκός, έξυπνος και μαζί αστείος, με λίγα λόγια ο ιδανικός, ο δικός σου Mr Big. Γνώρισες και τους δικούς του, γνώρισε κι αυτός τους δικούς σου και μετά γνωρίστηκαν και όλοι μεταξύ τους, να δέσει το γλυκό. Συμπαθήθηκαν ή αντιπαθήθηκαν, δεν έχει και πολλή σημασία, το σίγουρο είναι ότι δεν ήταν ίδιοι αλλά διαφορετικοί. Κι αυτό μια μέρα πληρώνεται. Γιατί η οικογένεια είναι οικογένεια και είναι ιερή, και πιο πολύ η μάνα. Κι αν η μάνα του το έκανε διαφορετικά από τη δικιά σου, τότε το σίγουρο είναι ότι η δικιά σου είχε λάθος και κατ’ επέκταση κι εσύ. Η πεθερά σου ονειρεύεται το εγγόνι της να μεγαλώνει όπως ο κανακάρης της, ενώ εσύ ονειρεύεσαι να μεγαλώνεις το παιδάκι σου όπως μεγάλωσες η ίδια. Δεν έχει σημασία ποια μεριά είναι η πιο συντηρητική, η πιο ανοιχτή, η πιο πιεστική ή η πιο ανεκτική. Και οι δυο πλευρές θα πιέζουν το ζευγάρι και μετά ο ένας τον άλλον, σε μια φάση που η πίεση είναι το μόνο που δεν χρειάζεται. Όλοι έχουν λόγο για θέματα αστεία. Πώς διπλώνεις τα ρούχα του μωρού ή πώς τα πλένεις και πώς τα σιδερώνεις, πόσο ζεστό είναι το μπιμπερό, πόσο χόρτασε ή δεν χόρτασε, πόσο πρέπει να κοιμηθεί, πόσο νωρίς είναι για να καθίσει ή πόσο αργά για να μιλήσει. Η μαμά του τον έβαζε να κοιμάται μπρούμυτα, η δικιά σου σε έβαζε στο πλάι κι εσύ το βάζεις ανάσκελα. Μπορεί να είναι και το αντίθετο, αλλά ποιος δίνει σημασία. Η μαμά του του έδωσε φρουτόκρεμα στον τέταρτο μήνα, η δικιά σου σου έδωσε κρέμα βανίλια στον πέμπτο και ο γιατρός σου σου είπε να δίνεις στο μωρό σου μόνο γάλα μέχρι τον έκτο. Στη χειρότερη, θα σου κάνουν προσβλητικές παρατηρήσεις. Αν είναι ευγενείς, θα προτιμήσουν τις διακριτικές που τσούζουν ύπουλα. Στην καλύτερη, θα πιπιλίζουν το κεφάλι του καλού σου. Κι αυτός το δικό σου. Κι εσύ θα προσεύχεσαι να μετακομίσουν τα πεθερικά σου στην επαρχία για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Αλλά δεν θα μπορείς να τους το πεις. Και θα κρατιέσαι να μην το πεις και στον αγαπημένο σου, αλλά θα το δείχνεις. Θα ξινίζεις τα μούτρα σου όταν σου μεταφέρει ότι «η μάνα μου πάντως είπε ότι….» και θα του πλασάρεις κατευθείαν το τηλέφωνο μόλις βλέπεις στο καντράν ότι τον καλούν. Και θα καταλήγετε εύκολα στη λύση του τσακωμού…

Σήκω εσύ τώρα, είναι η σειρά σου

Οι γονείς πρέπει να τα μοιράζονται όλα. Ευθύνες, κούραση, λύπη και χαρά. Αλλά, κακά τα ψέματα, το μωρό είναι κάτι σαν «αξεσουάρ» του σπιτιού και όσο μοιραζόσασταν ως τώρα τις καθημερινές δουλειές θα μοιράζεστε κι αυτό. Αν έχεις άντρα που έπλενε τα μισά πιάτα, σκούπιζε το μισό σπίτι, άπλωνε τα μισά ρούχα και μαγείρευε τη μισή εβδομάδα, τότε έχεις μια ελπίδα. Αν δεν είσαι από αυτές, μη στεναχωριέσαι· εγώ και όσες ξέρω είμαστε σαν κι εσένα. Ισότητα, ξε-ισότητα, ο καταμερισμός είναι δεδομένος. Ο άντρας δουλεύει και η γυναίκα φροντίζει το σπίτι, έλεγαν οι παλιοί. Τώρα το γεγονός ότι με την κοιλιά τούρλα δούλευες κι εσύ ή ότι πριν ξεκολλήσεις το βρέφος από το στήθος σου σε περιμένει πάλι μια ντάνα χαρτιά στο γραφείο είναι κάτι που δεν φαίνεται να αφορά και πολλούς. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα δουλειάς. Ο άντρας όταν κλαίει το μωρό πιστεύει ότι μπορεί να λουφάρει, ενώ εσύ πιστεύεις ότι πρέπει να σηκωθείς. Φταίμε κι εμείς γι’ αυτό, αλλά τρέχα γύρευε τώρα πού ακριβώς κάναμε το λάθος. Γιατί αυτός δεν σηκώνεται ακριβώς επειδή ξέρει ότι θα το κάνεις εσύ. Κι εσύ σηκώνεσαι ακριβώς επειδή ξέρεις ότι αυτός είναι ικανός και να μη σηκωθεί. Προσπαθείς λοιπόν να τα μοιράσεις με πρόγραμμα. Όπως όταν ήμασταν στο σχολείο που λέγαμε πρώτη ώρα ανάγνωση, δεύτερη αριθμητική, έτσι κι εσύ αποφασίζεις ότι «πρώτο ξύπνημα δικό μου, δεύτερο δικό σου, μπάνιο και οι δυο και άλλαγμα εναλλάξ». Και πέφτει η νύχτα η βαριά και από την κούραση ούτε που θυμάσαι ποια είσαι και σε ποιανού σειρά βρίσκεστε. Και κάτω από τα παπλώματα γίνεται μάχη. Όχι εκείνη η γλυκιά που γινόταν παλιά, μια άλλη, καινούργια, η μάχη του «σήκω εσύ!». Και μάλλον επειδή επιχείρησες να εφαρμόσεις πρόγραμμα σχολείου, μετατρέπεστε και οι δύο σε παιδιά δημοτικού. Κι έτσι αρχίζουν τα ηλίθια νυσταγμένα επιχειρήματα «μα εγώ εχθές σηκώθηκα άλλες τρεις φορές γιατί του έφυγε η πιπίλα» και «εσύ δεν ήρθες στον παιδίατρο προχθές, άρα μου το χρωστάς». Για γέλια είναι η κατάσταση, αλλά κανείς δεν γελάει. Απλώς εσύ τσατίζεσαι, νιώθεις αδικημένη, αυτός τσατίζεται, νιώθει αδικημένος και αντί για γέλια είσαι έτοιμη να βάλεις τα κλάματα. Και να ο επόμενος τσακωμός…
 
www.childit.gr
http://kids.in.gr/mom/psychology/article/?aid=5480536

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

Τα κινητά είναι επικίνδυνα για τις εγκύους

Και στις δύο έρευνες ένα ποσοστό περίπου 3% των παιδιών θεωρείται ότι είχαν ασυνήθιστη συμπεριφορά.

Οι μέλλουσες μητέρες που χρησιμοποιούν τακτικά κινητά τηλέφωνα έχουν αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσουν παιδιά που παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς, κυρίως αν και τα ίδια τα παιδιά κάνουν χρήση των τηλεφώνων, σύμφωνα με μία δανέζικη έρευνα.
Η έρευνα έγινε σε περίπου 100.000 έγκυες γυναίκες μεταξύ του 1996 και του 2002, αλλά και σε περισσότερα από 28.000 παιδιά που το Δεκέμβριο του 2008 ήταν 7 ετών.
Πρόκειται για τη δεύτερη σχετική έρευνα, καθώς μία πρώτη, που είχε διενεργηθεί σε περίπου 13.000 παιδιά (που ήταν 7 ετών το Νοέμβριο του 2006), έδειξε ήδη ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ της προγεννητικής έκθεσης στα κινητά τηλέφωνα και των προβλημάτων συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, που δημοσιεύονται σήμερα Τρίτη στο ιατρικό περιοδικό Journal of Epidemiology and Community Health, περισσότερο από το ένα τρίτο των 7χρονων παιδιών (35%) χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα (έναντι του 30% της πρώτης έρευνας).
Το 17% των παιδιών είχαν εκτεθεί στα κινητά τηλέφωνα πριν ή μετά τη γέννησή τους (έναντι του 10% της πρώτης έρευνας).
Αντίθετα, το 53% των παιδιών της πρώτης έρευνας και το 39% της δεύτερης δεν είχαν εκτεθεί καθόλου στα κινητά τηλέφωνα πριν ή μετά τη γέννησή τους. Οι κατηγορίες έκθεσης στα κινητά τηλέφωνα ορίζονται σύμφωνα με πολλά κριτήρια: τον αριθμό των καθημερινών κλήσεων, τη θέση του κινητού τηλεφώνου όταν αυτό δεν χρησιμοποιείται (στην τσάντα ή την τσέπη), τη χρήση bluetooth.
Και στις δύο έρευνες ένα ποσοστό περίπου 3% των παιδιών θεωρείται ότι είχαν ασυνήθιστη συμπεριφορά και ένα 3% παρουσίαζε τον κίνδυνο να αποκτήσει ασυνήθιστη συμπεριφορά.
Για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους και άλλους παράγοντες, κυρίως το χρόνο που ασχολούνταν οι μητέρες με τα παιδιά τους.
"Ακόμα κι αν είναι πρώιμο να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα ως μία σχέση αιτίας και αιτιατού, πιστεύουμε ότι η πρώιμη έκθεση στα κινητά τηλέφωνα μπορεί να αποτελεί έναν κίνδυνο, που αν επαληθευθεί, θα αποτελέσει ένα υγειονομικό πρόβλημα με δεδομένη την εκτεταμένη χρήση αυτής της τεχνολογίας", κατέληξαν οι συντάκτες της έρευνας.

Πηγή: ΑΠΕ

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

Υπάρχουν κάποιες μαμάδες που σε κάνουν να θέλεις να κρυφτείς .....

..... σε ένα λαγούμι και να μείνεις εκεί για πάντα.
 
Της Ελένης Παπαϊωάννου

Καμιά μας δεν φέρνει ένα παιδί στον κόσμο με στόχο να το μισο-προστατέψει, να το περίπου-μεγαλώσει, να το ας-πούμε-καθοδηγήσει. Όλες ανεξαιρέτως θέλουμε να γίνουμε οι καλύτερες μαμάδες του κόσμου, να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις, να αφιερώσουμε όλο μας το είναι για να κάνουμε τα πάντα σωστά. Διαβάζουμε βιβλία, παρακολουθούμε dvd, πηγαίνουμε σε σεμινάρια, μαθαίνουμε από τα λάθη των μαμάδων μας, ρωτάμε, ψάχνουμε. Και μετά, η πραγματικότητα σε χτυπάει στο κεφάλι μέχρι να πεις «επισκληρίδιος». Οι ατέλειωτες πάνες, η εξάντληση, η πιπίλα που δεν κατάφερες να αποτάξεις, η δουλειά που δεν μπορείς να αφήσεις για να αφοσιωθείς όσο θέλεις στο μωρό σου, τα γαριδάκια και η «Μαρία η άσχημη» που ορκιζόσουν ότι δεν θα καταπιεί ποτέ το μυαλό του δικού σου παιδιού, τα λάθη που έτσι κι αλλιώς θα κάνεις, αφού ο νόμος της φύσης δεν υπάρχει περίπτωση να σε εξαιρέσει. Κι εκεί που είσαι έτοιμη να αποδεχτείς ότι πάνω απ’ όλα είσαι άνθρωπος, τα λάθη σου θα τα κάνεις, αρκεί να αγαπάς πολύ το παιδί σου, έρχονται «αυτές». Σαν τις συζύγους του Στέπφορντ, οι τέλειες μαμάδες ρομπότ που υπάρχουν μόνο και μόνο για να σου θυμίζουν ότι εσύ δεν είσαι σαν εκείνες. Δεν είσαι τέλεια.
Ζουν ανάμεσά μας
Τις βλέπω παντού, στο σούπερ μάρκετ, με ένα μωρό στο μάρσιπο κι ένα –πλήρως πειθαρχημένο μπροστά στο ψυγείο με τα παγωτά– πεντάχρονο, να κυκλοφορούν στους διαδρόμους χαμογελώντας σαν διαφήμιση. Είναι συνήθως πρόεδροι στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων για να δίνουν μάχες για το δικαίωμα των παιδιών στο χαρτί υγείας στις σχολικές τουαλέτες και τα ποτηράκια μιας χρήσης για τις βρύσες της αυλής. Στον παιδίατρο συμπληρώνουν με σχολαστικότητα πρωταθλητή του sudoku τη λίστα με τα εμβόλια του παιδιού τους. Στις σχολικές γιορτές τις βλέπεις με μαλλιά κομμωτηρίου να έχουν στηθεί στην πρώτη σειρά, αφού περίμεναν με τις ώρες να βιντεοσκοπήσουν το καλοσιδερωμένο και φρεσκολουσμένο παιδάκι τους. Τα κορίτσια καριέρας ίσως και να μετανιώνουν που δεν αντάλλαξαν τις σπουδές τους με αυτή την εικόνα της τέλειας ευτυχίας. Πάντως εγώ όταν τις βλέπω αισθάνομαι τουλάχιστον σαν την Μπρίτνεϊ Σπίαρς την ώρα που την έπιασαν να οδηγεί μεθυσμένη με το βρέφος της στο τιμόνι. Ναι, προσπαθώ να είμαι τέλεια μαμά. Η αλήθεια όμως είναι πως στις σχολικές γιορτές φτάνω τελευταία. Μια φορά, μάλιστα, προκειμένου να μη χάσω τα πέντε λεπτά του γιου μου πάνω στη σκηνή, έφυγα τρέχοντας από το σπίτι και πήγα με φόρμα γυμναστικής που τελεί και χρέη πιτζάμας. Αποτέλεσμα; Ο γιος μου δεν ήρθε να με φιλήσει αφού είπε το ποίημά του, γιατί ντρεπόταν για μένα. Στις συγκεντρώσεις γονέων και κηδεμόνων δεν πηγαίνω, αφού γίνονται το μεσημέρι, την ώρα που πνίγομαι στη δουλειά. Μερικές φορές χάνω και τη μηνιαία ενημέρωση από τη δασκάλα του, έχασα και τρία από τα υποχρεωτικά εμβόλιά του, στα πρώτα του γενέθλια τη βγάλαμε με κέικ, αφού δεν πρόλαβα να του πάρω τούρτα και τα περισσότερα ρούχα του είναι σιδερωμένα μόνο όταν έχουν μόλις αγοραστεί. Επίσης, του έχω δώσει γαριδάκια για βραδινό. Εντάξει, δεν είμαι τελικά η τέλεια μαμά που πίστευα πάντα ότι θα γίνω, και αυτές οι άψογες μηχανές παραγωγής τύψεων είναι εκεί για να μου το θυμίζουν καθημερινά. Είμαι σίγουρη ότι το σπίτι τους είναι επίσης άψογο, οι κάλτσες των παιδιών τους σε ζευγάρια και το φαγητό πάντα καλομαγειρεμένο, με τα καρότα κομμένα σε σχήμα τριαντάφυλλου.
Τεστ μητρότητας
«Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν τη μαμά του Γιάννη;», μου είπε με παράπονο το παιδί μου εκείνη τη φορά στη σχολική γιορτή. Κάποτε πίστευα ότι έχω να μάθω πολλά από αυτές τις τέλειες μαμάδες. Τις θαύμαζα κι εγώ, ήταν το πρότυπό μου. Μέχρι που αποφάσισα να τις γνωρίσω από κοντά, για να μάθω πώς λειτουργούν, να κλέψω λίγη από τη σοφία τους, να γίνω κι εγώ σαν τη μαμά του Γιάννη. Τις πλησίασα σε αθώους παιδότοπους, τους χαμογέλασα στην ουρά του σούπερ μάρκετ, τις κολάκεψα στο self service με τις ζάχαρες στο Starbucks. Η μαμά στο σούπερ μάρκετ με κοίταξε σαν να είχε δει πρόσφατα τη φωτογραφία μου στο λεξικό στο λήμμα «αποτυχία». Αυτή που καθόταν δίπλα μου στον παιδότοπο κοίταξε τις βρόμικες κάλτσες του παιδιού μου κουνώντας το κεφάλι της. Κι εκείνη στα Starbucks με απέφυγε με τακτ όταν με είδε να δίνω στο γιο μου μια γουλιά καφέ. Αισθάνθηκα άσχημα και στις τρεις περιπτώσεις. Όπως και όταν στα πρώτα παιδικά πάρτι του σχολείου προσπάθησα να τις συναναστραφώ, αλλά εκείνες μου γύρισαν την πλάτη όταν άκουσαν ότι «δεν κάνουμε γερμανικά-φλογέρα-σαξόφωνο-πιάνο-κινέζικα». Ή εκείνη τη φορά στον παιδίατρο όταν απάντησα «δεν θυμάμαι» στην ερώτηση-ιερά εξέταση μιας από αυτές: «Αντιτετανικό πότε κάνατε;» Τότε πίστευα, όπως και τώρα, ότι δεν χρειάζεται να έχω αποστηθίσει τα εμβόλια του γιου μου, αρκεί να θυμάμαι πότε πρέπει να τα κάνει. Ότι τα παιδιά των έξι ετών πρέπει να παίζουν και όχι να έχουν μαύρους κύκλους από το στρες. Ότι, αν ο δεκάχρονος γιος σου θέλει να μάθει επιτέλους τι γεύση έχει αυτό το μυρωδάτο ρόφημα που απολαμβάνει η μαμά του, μια γουλιά δεν θα του κάνει κακό. Όπως κακό δεν θα του κάνει αν η μαμά του δουλεύει τόσο πολύ που δεν πρόλαβε να πλύνει τις κάλτσες του –αν κατάφερε ποτέ να τις βάλει σε ζευγάρια. Βασανίστηκα για αρκετό καιρό. Αρχικά με έφαγαν οι τύψεις, στη συνέχεια ήρθε το μίσος. Θύμωνα με αυτές τις μαμάδες που τα ξέρουν όλα, που δεν τους ξεφεύγει τίποτα, που τα κάνουν όλα σωστά. Αφού όμως βαρέθηκα να θυμώνω, άρχισα σιγά σιγά να τις απομυθοποιώ, να τις μικραίνω και τελικά κατάφερα να τις δω στις πραγματικές τους διαστάσεις και γι’ αυτό ακριβώς που είναι.
Σε ξέρω από κάπου;
Είναι τα ίδια κορίτσια που μισούσα στο σχολείο, οι απουσιολόγοι που μας κάρφωναν όταν κάναμε κοπάνα, οι φοιτήτριες που δεν έχαναν παράδοση και δεν άφηναν ποτέ μάθημα για την εξεταστική του Σεπτέμβρη. Είναι αυτές οι γυναίκες που τα κάνουν όλα σωστά, κανονικά και με το γράμμα του νόμου. Απλά κάποτε γίνονται και μαμάδες. Είτε δουλεύουν είτε όχι, έχουν πρόγραμμα: Δύο ώρες για τη στοίχιση των εσωρούχων, μία για το σιδέρωμα, άλλη μία για το φακέλωμα των διαφόρων γραφειοκρατικών (εμβόλια, εξετάσεις, έλεγχοι), μία για το μαγείρεμα, άντε, άλλη μία για αυτά τα ρημαδοκαρότα σε σχήμα τριαντάφυλλου. Δεν είμαι εναντίον των τέλειων μαμάδων, θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι μια απ’ αυτές. Είμαι όμως εναντίον όποιου ακολουθεί ένα δρόμο σαν σταυροφόρος που αφορίζει όποιον και ό,τι δεν εφαρμόζει στη δική του κοσμοθεωρία. Όταν βλέπω αυτές τις τέλειες μαμάδες, τις σκέφτομαι όταν ήταν τέλειες μαθήτριες, τέλειες κόρες, άψογες και άμεμπτες. Και θυμάμαι τη γιαγιά μου που έλεγε ότι η τέλεια εικόνα κρύβει χάλια περιεχόμενο. Το νόημα της ζωής μου και όσων μαμάδων γνωρίζω βρίσκεται στο παιδί τους. Όμως η δική σου αξία ως ανθρώπου δεν κρίνεται από το πόσο τέλεια φαίνεσαι εσύ και το παιδί σου. Οι καλύτερες αναμνήσεις μου από τη δική μου μαμά είναι από τη φορά που με είχε πάρει μαζί της στη δουλειά, από εκείνη τη άλλη φορά που ήταν πολύ κουρασμένη να μαγειρέψει και φάγαμε πίτσα και τη φορά που φτάνοντας σε μια επίσκεψη μου ζήτησε να πω ότι έσκισα το καλσόν μου φτάνοντας εκεί, για να μην καταλάβει κανείς ότι απλά μου φόρεσε το πρώτο καλσόν που βρήκε μπροστά της. Η καλύτερη ανάμνησή μου δεν είναι από την εποχή που την είχε πιάσει το σύνδρομο της τέλειας μαμάς και μας είχε ράψει ασορτί φορέματα-στολές για τα Χριστούγεννα, επειδή θα πηγαίναμε στο σπίτι των θείων μας. Τώρα που το σκέφτομαι αυτή είναι μια από τις χειρότερες. Επίσης, μην ξεχάσω να σας πω ότι η Αντζελίνα Τζολί δίνει κι αυτή γαριδάκια στα παιδιά της όταν πεινάνε. Το έχω δει σε φωτογραφία.


Αποφασίζουμε να γίνουμε γονείς

Τα ζευγάρια που αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδιά μπορεί να νιώθουν ότι βρίσκονται μπροστά σε μια νέα πρόκληση.

Αυτή η απόφαση που αρχικά αναστατώνει ευχάριστα τους μελλοντικούς γονείς μπορεί παράλληλα να τους τρομάζει.

Τα συναισθήματα χαράς και αναμονής για το ευτυχές γεγονός μπορεί να συνυπάρχουν με αγωνίες και άγχη: «Είμαστε πραγματικά έτοιμοι να γίνουμε γονείς; Θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στο ρόλο των γονιών και στις αλλαγές που θα φέρει το μωρό στη ζωή μας»; Αυτά τα ερωτήματα όμως και οι ανησυχίες είναι φυσιολογικά και δεν θα πρέπει να εκπλήσσουν τους μελλοντικούς γονείς.
Ανάλογες σκέψεις είναι πιθανόν να «γεννιούνται» και στα ζευγάρια στα οποία η εγκυμοσύνη προκύπτει κάπως τυχαία. Εξάλλου συμβαίνει συχνά οι μελλοντικοί γονείς να νιώθουν πολύ σίγουροι κάποιες φορές για την απόφαση απόκτησης παιδιών και πολύ αβέβαιοι κάποιες άλλες. Eίναι αναμενόμενο επομένως να υπάρχουν διακυμάνσεις στα συναισθήματα των μελλοντικών γονιών, αμφιβολίες και αγωνίες και παρόλα αυτά να επιθυμούν τη δημιουργία οικογένειας.

Συναισθήματα και σκέψεις γυναικών

Οι γυναίκες συνήθως φαντάζονται και επιθυμούν μια εγκυμοσύνη ως ολοκλήρωση της γυναικείας τους ταυτότητας. Επίσης επιθυμούν να φέρουν στον κόσμο παιδιά και να τα φροντίσουν, όπως η δική τους μητέρα. Οι γυναίκες λοιπόν που αποφασίζουν να γίνουν μητέρες μπορεί να βιώνουν διαφόρων ειδών συναισθήματα ευχάριστα και δυσάρεστα που προέρχονται από αυτήν την επιθυμία.
Οι μέλλουσες μαμάδες πιθανόν να νιώθουν συναισθήματα ενθουσιασμού και τρυφερότητας για το μελλοντικό παιδί αλλά και ένα είδος αγωνίας για την μεγάλη αλλαγή που θα φέρει στην καθημερινότητα του ζευγαριού και για τα πιθανά εμπόδια στην εξέλιξη της καριέρας τους. Πολύ συχνά οι γυναίκες μπορεί να θεωρούν ότι αυτές οι αγωνίες υποδηλώνουν ένα δισταγμό ή μια αδυναμία να αναλάβουν το ρόλο του γονιού, να γίνουν μαμάδες ή ακόμη να φοβούνται ότι δεν έχουν «μητρικό ένστικτο», όταν δεν νιώθουν απόλυτα αφοσιωμένες και δοσμένες στην επιθυμία να αποκτήσουν ένα παιδί. Ασφαλώς για κάποιες γυναίκες η ολοκλήρωση της γυναικείας τους ταυτότητας μπορεί να συνδεθεί και με άλλα γεγονότα, όπως η επαγγελματική τους καταξίωση και όχι αποκλειστικά με την απόκτηση ενός παιδιού.
Επιπλέον οι γυναίκες μπορεί να επηρεάζονται αλλά και να  αναστατώνονται από συμβουλές και προτροπές που αφορούν την απόκτηση παιδιών οι οποίες προέρχονται από το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον. Συγκεκριμένα μπορεί να αναπαράγονται  διαφόρων ειδών κοινωνικά στερεότυπα όπως ότι η απόκτηση ενός παιδιού «δένει» το ζευγάρι και καθιστά το γάμο πετυχημένο ή ότι με αυτόν τον τρόπο καθιερώνεται η θέση της γυναίκας στην οικογένειά της αλλά και στην οικογένεια του συζύγου της. Στις συζητήσεις αυτές πολύ συχνά μπορεί να προκύψει ως σημείο αιχμής η ηλικία της γυναίκας ως δυνητικός παράγοντας επιβάρυνσης της αναμενόμενης εγκυμοσύνης. Στις περιπτώσεις αυτές η πίεση μπορεί να είναι μεγάλη και δυσβάσταχτη και σίγουρα ανάλογες συζητήσεις δεν βοηθούν τις μέλλουσες μαμάδες, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να τις επιβαρύνουν περισσότερο.
Μέσα σε ένα κλίμα «ευφορίας» για την ενδεχόμενη εγκυμοσύνη κάποιες «αρνητικές» σκέψεις και αμφιβολίες μπορεί να θεωρηθούν από τις γυναίκες «επικίνδυνες» για το έμβρυο, ότι  δημιουργούν ένα εχθρικό «εσωτερικό» περιβάλλον για αυτό ή ότι είναι εξαρχής «κακές» μητέρες.
Ωστόσο αυτά τα συναισθήματα που συχνά πανικοβάλλουν τις μέλλουσες μητέρες, τα νιώθουν «ξένα» ή τους δημιουργούν έντονα συναισθήματα ενοχής είναι φυσιολογικά, ακόμη και αν οι περισσότερες γυναίκες διστάζουν να μιλήσουν για αυτά.
Εξάλλου σε πολλά βιβλία-οδηγούς για τη μέλλουσα μαμά «προτείνεται» ένα είδος σωματικής και ψυχικής προετοιμασίας που αφορά τον ιατρικό προγεννητικό έλεγχο για το ζευγάρι, τη διατροφή της γυναίκας, την άσκηση, το κάπνισμα, το αλκοόλ, αλλά και ψυχολογικού τύπου συμβουλές που αφορούν την αποφυγή γεγονότων που της προκαλούν ένταση και άγχος. Συνήθως δίνονται συμβουλές προς τη γυναίκα η οποία «πρέπει» να προσέχει την υγεία της και την «ψυχολογία» της, να είναι ήρεμη και χαλαρή για να δημιουργήσει με αυτόν τον τρόπο ένα φιλικό και φιλόξενο περιβάλλον υποδοχής του εμβρύου. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτές οι οδηγίες ίσως επιτείνουν ένα αίσθημα ανασφάλειας στη γυναίκα για το σώμα της αλλά και για τις ικανότητές της συνολικά.

Συναισθήματα και σκέψεις αντρών

Οι άντρες επίσης μπορεί να επιθυμούν έντονα να αποκτήσουν ένα παιδί, και να πάρουν μια πατρική θέση στη διαδοχή των γενεών. Βέβαια και οι άντρες βιώνουν ανάλογα συναισθήματα με τις γυναίκες σε σχέση με μια ενδεχόμενη εγκυμοσύνη παρόλο που μπορεί να  θεωρούνται «δευτερεύοντα». Συχνά ο ρόλος του άντρα σε μια εγκυμοσύνη μπορεί να θεωρείται δεδομένος και «τεχνικός» και να περιορίζεται στη συμβολή του στη σύλληψη. Ενώ λοιπόν υπάρχουν βιβλία για τη γυναίκα που περιέχουν ποικίλες πληροφορίες και συμβουλές, η συνεισφορά του άντρα έτσι όπως εμφανίζεται σε αυτά είναι μάλλον περιορισμένη σε τεχνικά ζητήματα.
Συνήθως οι άντρες μπορεί να νιώθουν ενθουσιασμό στην προοπτική απόκτησης παιδιού αλλά και αμηχανία ή ακόμη και ανασφάλεια σχετικά με τη δυνατότητά τους να συντηρήσουν την οικογένειά τους και το ρόλο τους ως πατέρες. Συχνά όμως αυτά τα συναισθήματα αμφιβολίας και αβεβαιότητας που είναι φυσιολογικά  και για τους άντρες μπορεί να υποτιμούνται ή να θεωρούνται «υπερβολικά».

Από το ζευγάρι στους γονείς

Όλες αυτές οι παράμετροι πιθανόν επηρεάζουν και καθορίζουν με τρόπο άμεσο ή έμμεσο το περιβάλλον μέσα στο οποίο «έρχεται» το μελλοντικό παιδί σε κάθε οικογένεια. Καμία μέλλουσα μαμά όμως δεν μπορεί να νιώθει απόλυτα έτοιμη και ικανή να αναλάβει αυτόν τον καινούριο ρόλο όπως και κανένας μπαμπάς. Στην πραγματικότητα η σχέση των γονιών με το παιδί δημιουργείται σιγά σιγά καθώς αυτοί εξοικειώνονται με τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους και αρχίζουν να γνωρίζουν το μωράκι τους.
Είναι σημαντικό λοιπόν να γνωρίζουν οι μελλοντικοί γονείς ότι δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις και κανένας γονιός δεν νιώθει ποτέ τόσο έτοιμος. Εξάλλου με αυτές τις σκέψεις, τις αμφιβολίες, τα ερωτήματα και τα συναισθήματα αβεβαιότητας οι νέοι γονείς καταφέρνουν να ανταποκριθούν με τον τρόπο τους στις απαιτήσεις της γονεϊκότητας και αναπτύσσουν σταδιακά τις ικανότητες και τις αντοχές τους.
Από την Άννα Αδάμ
Πηγή: http://www.mammycool.gr/viewcontent.jsp?id=14M64PG18&cid=14AM8HGCJ&limitstart=3

www.moroblog.gr

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Μαζί στο μαιευτήριο

Ένα μικρό οδοιπορικό στους διαδρόμους του νοσοκομείου, για να ξέρετε τι θα ζήσετε από τη στιγμή που το μικρό σας θα αποφασίσει να έρθει στον κόσμο.

 
ΘΑ ΜΠΕΙΤΕ ΜΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΙ­ΛΙΑ και θα βγείτε κρατώντας το εξιτήριο κι ένα μωρό στην αγκα­λιά. Τι μεσολαβεί όμως στο μετα­ξύ και τι θα γίνει αυτές τις ημέρες στο μαιευ­τήριο όπου θα γεννήσετε;
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ!

Από την ημέρα που θα μπείτε στο μήνα σας, και καθώς θα πλησιάζει η περίφημη ΠΗΤ (Πι­θανή Ημερομηνία Τοκετού), θα πρέπει νοεί­στε σε ετοιμότητα για να αναγνωρίσετε τα σημάδια που θα σας στείλουν στο μαιευτή­ριο, τα οποία είναι:

• Πόνοι: Οι ωδίνες της μήτρας παρουσιάζο­νται αρχικά στη μέση σας και μεταφέρονται προς τα εμπρός στην κοιλιά.

• Νερά ή/και αίμα: Αν «σπάσουν τα νερά» θα έχετε αρκετή ροή διάφανου υγρού ή μπορεί να παρατηρήσετε λίγο αίμα με βλέννη στο εσώρουχο σας.
Η συμβουλή μας:

Πριν φύγετε για το μαιευτήριο τηλεφωνήστε στο γιατρό που σας παρακολουθεί για να περιγράψετε με λεπτομέρειες τα συμπτώματα, καθώς δεν αποκλείεται να βιώνετε το λεγόμενο»ψευδή τοκετό».

ΕΤΟΙΜΗ ΚΑΙ Η ΒΑΛΙΤΣΑ…

Οι αποσκευές που θα σας συνοδέψουν στο μαιευτήριο πρέπει να περιλαμβάνουν:

• Δυο τρία νυχτικά ή πιτζάμες, μία ρόμπα και δύο σουτιέν θηλασμού (εσώρουχα μίας χρή­σης και σερβιέτες παρέχει συνήθως το μαι­ευτήριο). Μην ξεχνάτε ότι στο μαιευτήριο έχει αρκετή ζέστη.

•Ένα ζευγάρι παντόφλες κι ένα ζευγάρι σαγιονάρες για το ντους.

• Μία αλοιφή με λανολίνη για τον ερεθισμό των θηλών.

• To mp3 σας, ένα βιβλίο και περιοδικά (το Παιδί & Νέοι Γονείς!).

• Φωτογραφική μηχανή για να απαθανατίσε­τε τις πρώτες μέρες με το μωρό σας.

•Το κινητό τηλέφωνο (και το φορτιστή).

• Στο νεσεσέρ: χτένα ή βούρτσα, σεσουάρ και καλλυντικά μαλλιών που θεωρείτε απαραί­τητα όπως αφρός ή τζελ, σαμπουάν και μαλα­κτική μαλλιών, αφρόλουτρο και σφουγγάρι, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, κρέμες και καθαριστικά προσώπου και καλλυντικά για μακιγιάζ.
ΦΤΑΣΑΜΕ…

Μόλις διαβείτε το κατώφλι του μαιευτηρίου οι νοσοκόμες θα σας οδηγήσουν σε ένα δωμάτιο όπου θα βγάλετε τα ρούχα και τα παπούτσια σας (τα οποία θα παραδοθούν στο σύζυγό σας), θα σας δοθούν ρόμπα και ειδικά πα­πούτσια, ενώ στη συνέχεια θα σας ζητήσουν το ιστορικό σας, αν κριθεί απαραίτητο θα γί­νει ο λεγόμενος ευπρεπισμός (θα σας ξυρί­σουν την περιοχή των γεννητικών οργάνων) και θα υποβληθείτε σε υποκλυσμό.

Έπειτα, θα ελέγξουν την πίεση, το σφυγ­μό, θα σας κάνουν καρδιογράφημα, θα πά­ρουν τη θερμοκρασία σας, θα ακούσουν την καρδιά του μωρού και θα σας βάλουν ορό και καθετήρα. Επίσης, θα γίνει εξέταση διαστο­λής του τραχήλου. Στο μεταξύ, ο σύντροφος σας θα αναλάβει τα διαδικαστικά δίνοντας τα στοιχεία σας και ό,τι άλλο του ζητηθεί από τις υπηρεσίες του μαιευτηρίου.

Αν όμως κατά την άφιξη σας οι πόνοι είναι έντονοι ή έχουν σπάσει τα νερά, τότε με ειδι­κό αμαξίδιο θα σας μεταφέρουν στο μαιευ­τικό τμήμα και ο σύντροφος σας θα σας συ­ναντήσει στην αίθουσα επιτόκων. • Η σειρά που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από την τακτική που ακολουθεί το μαιευτήριο ή ο γιατρός σας.
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

0 σύγχρονος πατέρας θέλει να είναι μέσα σε όλα και δεν θα χάσει με τίποτε τη μονα­δική διαδικασία της γέννησης του παιδιού του. Και αυτό είναι πολύ θετικό τόσο για τη δημιουργία βάσεων για τη σχέση του με το νέο μέλος της οικογένειας, όσο και για το δι­κό σας δεσμό. Γιατί μην ξεχνάτε ότι ο ερχο­μός του ανθρώπου που μαζί δημιουργήσατε είναι πολύτιμη εμπειρία και είναι σημαντικό να τη μοιραστείτε.

Η συμβουλή μας: Κάθε μαιευτήριο έχει τη δική του πολιτική, οπότε καλό θα είναι να έχετε ενημερώσει εγκαίρως τον γιατρό σας για την επιθυμία σας να συμμετάσχει ο μέλ­λον μπαμπάς στον τοκετό ώστε να σας πει αν υπάρχει κάποια γραφειοκρατική διαδι­κασία που πρέπει να ακολουθήσετε (π.χ. να συμπληρώσει κάποιο έγγραφο).
ΠΟΤΕ (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ;

Η διάρκεια του τοκετού εξαρτάται από πολ­λούς παράγοντες. Στις πρωτότοκες διαρκεί κατά μέσο όρο 6-8 ώρες ενώ στις έμπειρες μαμάδες λιγότερο. Επίσης, την εξέλιξη του τοκετού επηρεάζει σημαντικά η ποιότητα του τραχήλου, (αν είναι σκληρός ή μαλακός) και το πόσο συχνά έρχονται και διαρκούν οι ωδίνες της μήτρας.

0 τοκετός χωρίζεται σε τρία στάδια: Στο πρώτο στάδιο (της διαστολής), στο δεύτερο στάδιο (της εξώθησης) και στο τρίτο στάδιο (της υστεροτοκίας).
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ…

Οι ωδίνες του τοκετού αποτελούντο ξεκίνημα της λειτουργίας της μήτρας και έχουν σκοπό να διαστείλουν το εξωτερικό κεντρικό στόμιο του τραχήλου μέχρι το σημείο όπου επιτρέπε­ται το πέρασμα του εμβρύου (10cm). Σε αυτή τη φάση του τοκετού, αντο επιθυμείτε και με σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας, μπορεί να σας εφαρμοστεί επισκληρίδιος αναλγησία. Έτσι θα μπορείτε να συμμετέχετε στον τοκε­τό χωρίς πόνους και εκνευρισμό. Ο ρόλος του συντρόφου

• Να σας βοηθάει να πάρετε τις κατάλληλες στάσεις για να αντιμετωπίσετε τους πόνους που ολοένα θα δυναμώνουν και να σας βο­ηθά στις τεχνικές αναπνοής.

• Να απαντά αντί για σας στις διευκρινιστι­κές ερωτήσεις που κάνει η μαία ή το νοση­λευτικό προσωπικό.

• Να σας κάνει μασάζ και να σας σκουπίζει το πρόσωπο και τα χέρια αλλά και να δροσίζει με παγάκια ή βρεγμένο πανί τα χείλη σας.
ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΚΕΤΟΥ

Όταν η διαστολή του τραχήλου είναι πλήρης, θα σας οδηγήσουν στην αίθουσα τοκετού, όπου θα κληθείτε να σπρώξετε για να βγει το βρέφος από τη γενετική οδό. Γύρω σας πλέ­ον συσπειρώνεται μια ομάδα επιστημόνων οι οποίοι «δουλεύουν» μαζί σας. Ο ρόλος του συντρόφου

• Να σας κρατάει το χέρι και να δίνει το ρυθ­μό για τα διάφορα είδη αναπνοής.

• Να σας δίνει κουράγιο και να σας υπενθυμί­ζει ότι κάθε σπρώξιμο σας φέρνει ολοένα και πιο κοντά στον ερχομό του μωρού.
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΜΩΡΑΚΙ!

Αμέσως μόλις φανεί το κεφαλάκι του μωρού (θα είναι η τελευταία δύσκολη εξώθηση), ο γιατρός σας θα βοηθήσει στη έξοδο και του υπόλοιπου σώματος. Μετά το πρώτο επιβεβλημένο κλάμα, θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος που σας συνέδεε για 9 μήνες. Αν μάλιστα το έχετε συνεννοηθεί, μπορεί ο νέος μπαμπάς να έχει την τιμή να το κάνει. Έπειτα το μωρό θα καταλήξει στην αγκαλιά σας για μία πρώτη επαφή.

Στη συνέχεια, η μαία του κάνει ένα απαλό σκούπισμα και του βάζει ένα βραχιόλι στο χέρι, την ταυτότητά του, η οποία αναγράφει το όνομά του (ανάλογη θα φορέσετε και εσείς) και το νεογνό παραδίδεται στα έμπειρα χέρια του επιστημονικού προσωπικού για τους απαραίτητους ελέγχους.
Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΑΜΑΣ

Στο τελικό στάδιο του τοκετού απομακρύνε­ται ο πλακούντας και γίνονται τα ράμματα στο περίνεο (τα εσωτερικά είναι απορροφήσιμα και τα εξωτερικά πέφτουν μόνα τους έπειτα από 7-10 μέρες). Έπειτα, θα οδηγη­θείτε στην αίθουσα ανάνηψης όπου θα πα­ραμείνετε για παρακολούθηση ενώ μετά θα σας πάνε στο δωμάτιο του μαιευτηρίου όπου θα δεχτείτε τους χαρούμενους παππούδες και γιαγιάδες αλλά και το μωρό σας για τον πρώτο θηλασμό.
ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ;

Η καισαρική είναι μια επέμβαση που γίνε­ται με στόχο την προστασία της υγείας του μωρού ή της μητέρας και πραγματοποιείται στις εξής περιπτώσεις: Το μωρό έχει ισχι­ακή προβολή ή έχει εγκάρσια και λοξή θέ­ση μέσα στη μήτρα, υπάρχει προεκλαμψία ή πρόπτωση ομφάλιου λώρου στον τράχηλο της μήτρας ή τον κόλπο, έχει παρουσιαστεί πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα από τα τοιχώματα της μήτρας, το μωρό δεν μεγαλώ­νει σωστά και χρειάζεται επειγόντως ειδική φροντίδα ή είναι πολύ μεγάλο και η λεκάνη της μητέρας στενή, η έγκυος έχει συστολή για πολλές ώρες αλλά η μήτρα δεν διαστέλ­λεται περισσότερο, υπάρχει αιμορραγία κα­τά τη διάρκεια του τοκετού.

Επίσης, αν η σύλληψη έχει γίνει με εξω­σωματική γονιμοποίηση, η μητέρα έχει τρί­δυμα ή περισσότερα μωράκια, αιμορραγεί πολύ κατά τη διάρκεια της κύησης, πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη, η ηλικία της μη­τέρας είναι μεγάλη ή υπάρχει ιστορικό προ­ηγούμενων αποβολών.

Extra tip: Σε αυτή την περίπτωση συνήθως ο πατέρας δεν επιτρέπεται να παρακολουθήσει. Η τομή είναι οριζόντια, λίγο πιο πάνω από το ηβικό οστό (τομή μπικίνι). Μάλιστα υπάρχει δυνατότητα να πραγματοποιηθεί με επισκλη- ρίδιο αναισθησία ώστε η μητέρα να έχει τις αισθήσεις της από το πρώτο λεπτό της γέν­νησης του μωρού.
ΜΩΡΟ ΣΤΟ… ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

Ωστόσο, τα πρώτα λεπτά της ζωής του είναι κρίσιμα, για αυτό το μωρό σας θα υποβληθεί σε μια σειρά εξετάσεων.

• Αναρρόφηση

Με ένα μικρό καθετήρα απομακρύνονται όλα τα υγρά που πιθανόν να υπάρχουν στο ανα­πνευστικό του σύστημα, ώστε να μην εμφα­νίσει αναπνευστική δυσχέρεια.

• Ακρόαση

0 γιατρός θα ακροαστεί το μωρό για να ελέγ­ξει αν όλα βαίνουν καλώς και με το αναπνευ­στικό του σύστημα.

• Apgar Test

Πρόκειται για τη βαθμολογία που σημειώνει το νεογέννητο το πρώτο και το πέμπτο λεπτό μετά τη γέννησή του σε πέντε «σημεία» τα οποία βοηθούν το γιατρό να εκτιμήσει τη γε­νική κατάσταση του μωρού. Συγκεκριμένα το τεστ τεστ μετρά τον αριθμό των καρδιακών παλ­μών, την αναπνοή, το μυϊκό τόνο, τα αντανα­κλαστικά και το χρώμα του μωρού.

•Έλεγχος

Με τη βοήθεια ενός καθετήρα ο γιατρός θα ελέγξει τη μύτη και τον πρωκτό του ώστε να διασφαλίσει ότι όλες οι οπές είναι ανοικτές και φυσιολογικές.

• Ένεση βιταμίνης Κ

Λίγα λεπτά μετά τη γέννηση θα του χορηγηθεί βιταμίνη Κ ενδομυϊκά σε ενέσιμη μορφή. Αυτό γίνεται γιατί όλα τα νεογέννητα έχουν κάποια έλλειψη στη βιταμίνη Κ η οποία εί­ναι απαραίτητη για τη φυσιολογική πήξη του αίματος.

• Η πρώτη αιμοληψία

Μία σταγόνα αίμα από τη φτέρνα του μωρού θα δοθεί για να ελεγχθεί αν υπάρχει έλλειψη ενός ενζύμου, του G6PD, (η έλλειψη του προ­καλεί αιμόλυση και αιμολυτικό ίκτερο) αλλά και η ενδεχόμενη ύπαρξη κάποιων σοβαρών ασθενειών όπως είναι η φαινυλοκετονουρία (προκαλεί διανοητική καθυστέρηση αν δεν διαπιστωθεί και αντιμετωπιστεί αμέσως με ειδική δίαιτα) και ο υποθυρεοειδισμός (συν­δέεται με σοβαρά προβλήματα).

•Τα γραμμάρια και οι πόντοι

0 νεογνολόγος θα ζυγίσει και θα μετρήσει το ύψος του βρέφους καθώς και την περίμετρο του κεφαλιού. Σε περίπτωση που το μωρό εί­ναι λίγο παραπάνω στρουμπουλό ή αντιθέ­τως, αρκετά αδύνατο, ίσως γίνουν πιο εξειδι­κευμένες εξετάσεις. Τέλος, θα γίνει μέτρηση θερμοκρασίας του νεογέννητου.

• Συλλογή βλαστικών κυττάρων

Αν έχετε δηλώσει ότι το επιθυμείτε, γίνεται η συλλογή του αίματος που βρίσκεται στον ομ­φάλιο λώρο, το οποίο αποθηκεύεται σε ειδική σακούλα, σφραγίζεται και στη συνέχεια απο­στέλλεται σε τράπεζα αίματος.

• Ωτακουστικές εκπομπές

Η ιδανική περίοδος για να πραγματοποιηθεί η εξέταση είναι οι πρώτες μέρες της γέννη­σης και με αυτή βεβαιώνεται ο γιατρός ότι το μωρό ακούει καλά.
ΥΠΟ ΣΤΕΝΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Αν δεν προκύψει κάποιο πρόβλημα (π.χ. το μωρό έχει υψηλό ίκτερο) συνήθως η παρα­μονή στο μαιευτήριο δεν ξεπερνά τα τέσσε­ρα 24ωρα. Τις ημέρες αυτές τόσο η νέα μα­μά όσο και το νεογέννητο παρακολουθούνται από το προσωπικό του νοσοκομείου.

Εσείς

Αν έχετε γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό:

0 γυναικολόγος θα ελέγξει αν τα λόχεια υγρά είναι φυσιολογικά σε χρώμα, σε οσμή και σε ποσότητα και θα σας κάνει μια κολπική εξέτα­ση για να δει την κατάσταση της μήτρας.

Αν έχετε γεννήσει με καισαρική επέμβα­ση: Ο γυναικολόγος θα ελέγξει αν το τραύ­μα είναι καθαρό.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι νοσηλεύτριες θα παίρνουν τη θερμοκρασία σας ανά τακτά διαστήματα και καθ’ όλη τη διαμονή σας θα σας επισκέπτονται καθημερινά για να σας δώσουν τη φαρμακευτική αγωγή που θα έχει συστήσει ο γιατρός σας. Επίσης, η μαία θα ελέγχει τακτικά τους μαστούς σας για να δει αν υπάρχει συμφόρηση που θα δυσκολέ­ψει το θηλασμό.

Το μωρό σας

Ο παιδίατρος θα ελέγχει καθημερινά το βά­ρος, τη θερμοκρασία και το ενδεχόμενο να έχει ίκτερο και θα παρακολουθεί τον αριθμό των κενώσεων.
ΠΑΜΕ ΣΠΙΤΙ!

Η μεγάλη έξοδος θα γίνει με τη σύμφωνη γνώ­μη του γυναικολόγου και του παιδιάτρου και αφού το μαιευτήριο σας δώσει τα απαραίτη­τα χαρτιά για το εξιτήριο σας. Φροντίστε λοι­πόν να έχετε έτοιμα τα ρούχα που θα φορέ­σει το μικρό σας, καθώς και μια καλαθούνα ή ένα πορτμπεμπέ για να το μεταφέρετε με ασφάλεια στο σπίτι του.
ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ

Οι ώρες που θα περάσει ο μέλλων μπαμπάς στο μαιευτήριο, κατά το πρώτο 24ωρο, μπορεί να μην είναι λίγες αφού δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τη διάρκεια του τοκετού. Επομένως, καλό θα είναι να έχει προετοιμαστεί:

• Να φοράει άνετα ελαφριά ρούχα (ανεξαρτήτως εποχής στα μαιευτήρια έχει αρκετή ζέστη) και άνετα παπούτσια (πιθανόν να είναι αρκετή ώρα όρθιος και να περπατήσει πολύ στους διαδρόμους του νοσοκομείου).

• Να έχει μαζί μια αλλαξιά ρούχα για παν ενδεχόμενο.

• Αν έχει σκοπό να απαθανατίσει το γεγονός με φωτογραφική μηχανή ή Βιντεοκάμερα, θα πρέπει πρώτα να ζητήσει την άδεια του γιατρού.

Η συμβουλή μας: Κατά τη διάρκεια του τοκετού καλό θα είναι να μην κάνει διαρκώς ερωτήσεις οι οποίες ενοχλούν το προσωπικό και αγχώνουν τη μητέρα, r Επίσης, αν του ζητηθεί η απομάκρυνσή του από την αίθουσα, θα πρέπει να c» υπακούσει χωρίς διαμαρτυρίες και να περιμένει απ’έξω.
ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Φίλοι και συγγενείς θα μπορούν να σας επισκεφτούν τις καθορισμένες από το μαιευτήριο ώρες (το πρωί και το απόγευμα). Έχετε λοιπόν κάθε μέρα γλυκά και αναψυκτικά για να τους κεράσετε. Παρόλο που η καλή εμφάνιση δεν είναι πρώτη στη λίστα με τις ανησυχίες και τις ανάγκες σας, αφού η μητρότητα επισκιάζει όλα τα άλλα, ωστόσο δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από μια περιποιημένη μαμά που υποδέχεται τους επισκέπτες της. Για να έχετε περιποιημένα χέρια και πόδια αναθέστε σε κάποιο ειδικό να σας κάνει μανικιούρ και πεντικιούρ λίγες μέρες πριν από την ημέρα που υπολογίζετε να γεννήσετε. Έχετε υπόψη σας ότι τα ιδιωτικά μαιευτήρια έχουν κομμωτήριο οπότε θα έχετε την επιλογή να περιποιηθείτε τα μαλλιά σας.

ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Με τη συνεργασία του Μανώλη Δουλγεράκη, γυναικολόγου-μαιευτήρα- χειρουργού, συνεργάτη του μαιευτηρίου «Ιασώ».
Πηγή: Παιδί & νέοι γονείς – Σεπτέμβριος 2010 – Τεύχος 141
http://www.moro-blog.gr

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Το πέτρωμα του στήθους

Αμέσως μετά τον τοκετό, για ορμονικούς λόγους, ο οργανισμός στέλνει μεγάλη ποσότητα αίματος στο στήθος της γυναίκας. Από αυτό το αίμα θα δημιουργηθεί το γάλα, εάν το μωρό τοποθετείται τακτικά στο στήθος και θηλάζει σωστά.

Το πέτρωμα εμφανίζεται την τρίτη συνήθως ημέρα μετά τον τοκετό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το στήθος να σκληραίνει πολύ και να γίνεται σαν πέτρα. Το δέρμα που το καλύπτει μπορεί να τεντωθεί τόσο απ’ το πρήξιμο, που να γυαλίζει. Η μητέρα νιώθει δυσφορία ή και πόνο σ’ όλο το στήθος. Το πρήξιμο κάνει τη θηλή να είναι πολύ τεντωμένη ή επίπεδη και σκληρή. Το μωρό δυσκολεύεται να πιάσει σωστά και να ρουφήξει για να παραχθεί γάλα, δε χορταίνει και κλαίει. Το στήθος παραμένει σκληρό, πονά και χειροτερεύει συνεχώς για μερικές ώρες.

Σπανίως η μητέρα εμφανίζει πυρετό ως 38,4°C. Εάν ο γιατρός αποκλείσει άλλα αίτια πυρετού, δε χρειάζεται να κάνετε τίποτα, γιατί ο πυρετός από το πέτρωμα διαρκεί λίγες ώρες μόνο.

Το πέτρωμα είναι πιο συχνό και πιο έντονο στις γυναίκες που γεννούν για πρώτη φορά. Τα συμπτώματα εξαφανίζονται από μόνα τους σε 12 - 48 ώρες. Είναι πιο πιθανό να πετρώσει το στήθος σε μια γυναίκα, που γέννησε το πρώτο της μωρό, που φορά σφιχτό σουτιέν, που πονά στις θηλές και που έχει συναισθηματικά προβλήματα.

Πρόληψη του πετρώματος

Για να μην πετρώσει το στήθος:
Βάλτε το μωρό να θηλάσει όσο πιο σύντομα γίνεται μετά τον τοκετό.
Προτιμήστε να έχετε το μωρό στο δωμάτιό σας, όταν και όπου αυτό είναι εφικτό, και θηλάστε κάθε 3 ώρες από την έναρξη του προηγούμενου θηλασμού, εάν δεν ξυπνά από μόνο του συχνότερα.
Εάν βλέπετε το μωρό λίγες φορές την ημέρα και σας το φέρνουν κοιμισμένο, χορτάτο κι έτοιμο να ρευτεί, να κάνει εμετό το συμπλήρωμα στην αγκαλιά σας, ή νευριασμένο από την πείνα, είναι δύσκολο να θηλάσετε κι έτσι το στήθος σας μάλλον θα πετρώσει, ειδικά αν πρόκειται για το πρώτο σας μωρό. Σ’ αυτή την περίπτωση παρακαλέστε τις μαίες να σας φέρνουν το μωρό πιο συχνά και να σας δανείσουν το θήλαστρο της κλινικής για να αποσυμφορίζετε το στήθος σας, κατά προτίμηση ανά 3ωρο.
Συζητήστε από πριν με τους δικούς σας ότι είστε αποφασισμένη να θηλάσετε, για να μετριάσετε, όσο γίνεται, το αρνητικό κλίμα που θα προκαλέσει ο θηλασμός μόλις εμφανιστούν τα προβλήματα.
Ο κόσμος σάς εμποδίζει να θηλάσετε. Κρατήστε κοντά σας μόνο τους ανθρώπους που σας στηρίζουν, σας κάνουν να αισθάνεστε καλά και δεν ντρέπεστε να θηλάζετε μπροστά τους. Αποφύγετε να έχετε πολλές επισκέψεις τις πρώτες ημέρες.
Πίνετε πολύ νερό.
Μη φοράτε σφιχτό σουτιέν.

Αντιμετώπιση του πετρώματος

Εάν διαπιστώσετε ότι το στήθος σας αρχίζει να πετρώνει, προσπαθήστε να μην αφήσετε την κατάσταση να εξελιχθεί και χειροτερέψει. Ακολουθήστε τις εξής πρακτικές οδηγίες:
Θηλάστε ακατάπαυστα, πίνετε πολύ νερό και μη φοράτε στενό σουτιέν, για να μην πάθετε μαστίτιδα. Εάν πονάτε πολύ, ζητήστε παυσίπονο.
Μεταξύ των θηλασμών εφαρμόστε στο στήθος σας κρύα επιθέματα. Βρέξτε πετσέτες με κρύο νερό. Εάν υπάρχει ψυγειάκι στο δωμάτιο του μαιευτηρίου, μπορείτε να βρέξετε μικρές πετσέτες, να τις στύψετε και να τις βάλετε καλά διπλωμένες στην κατάψυξη, σε πλαστικά σακουλάκια για να μην κολλήσουν μεταξύ τους. Nα τις βάζετε στο στήθος παγωμένες, όποτε τις χρειάζεστε.
Μπορείτε ακόμη να έχετε μαζί σας δύο πακετάκια κατεψυγμένου αρακά των 450γρ. Καθώς ο αρακάς αποψύχεται πάνω στο ζεστό στήθος σας, παίρνει το σχήμα του και βοηθά ολόκληρη την επιφάνεια να αποσυμφορηθεί.
Τα φύλλα του λάχανου περιέχουν διάφορες ουσίες που βοηθούν να φύγει γρήγορα το πέτρωμα. Αν, λοιπόν, βάλετε στο στήθος δροσερά φύλλα λάχανου μερικές φορές την ημέρα (έτσι ώστε με το σχήμα τους να καλύπτουν όλη την πονεμένη επιφάνεια) και τα αντικαθιστάτε με φρέσκα μόλις τα πρώτα ζεσταθούν, το πέτρωμα θα υποχωρήσει πολύ σύντομα.

Πώς θα καταφέρω να θηλάσω;

Για να καταφέρετε να θηλάσετε το μωρό σας όταν το στήθος είναι πετρωμένο, κάντε τα εξής:
Μαλακώστε το στήθος σας με κρύες κομπρέσες, σακούλες κατεψυγμένου αρακά ή δροσερά φύλλα λάχανου ανάμεσα στους θηλασμούς, για να υποχωρεί το οίδημα, ενδιάμεσα των θηλασμών.
Πέντε λεπτά πριν θηλάσετε, βάλτε ζεστά επιθέματα και βγάλτε με το χέρι σας λίγο γάλα για να μαλακώσει το στήθος και να διευκολύνετε το μωρό, για το οποίο το στήθος θα είναι πολύ σκληρό. Το γάλα θα το βγάλετε αφού έχετε βάλει στα χέρια και στο στήθος σας λίγο ελαιόλαδο, για να μην πονάτε από την τριβή. Σκουπίστε το λάδι πριν βάλετε το μωρό στο στήθος (εξαιτίας του λαδιού θα γλιστράει η θηλή από το στόμα του μωρού). Μπορείτε επίσης να βγάλετε γάλα με μια αντλία, αλλά θυμηθείτε ότι αντλίες τύπου «κόρνας ποδηλάτου» θα σας κάνουν μεγαλύτερο κακό. Η ηλεκτρική αντλία της κλινικής όπου γεννήσατε είναι η καλύτερη ιδέα γι’ αυτές τις δύσκολες ώρες (το πέτρωμα συμβαίνει μόνον το τρίτο 24ωρο, και το πιθανότερο είναι να βρίσκεστε ακόμη στην κλινική).
Αφού βγάλετε λίγο γάλα και το στήθος σας μαλακώσει λίγο, βάλτε το μωρό να θηλάσει. Το γάλα που βγαίνει από το πετρωμένο στήθος δεν είναι κακό. Το μωρό, όμως, είναι η καλύτερη αντλία. Ίσως, λοιπόν, χρειαστεί να το ξυπνήσετε για να θηλάσει αυτές τις μέρες πιο συχνά.
Εάν δεν μπορεί να πιάσει γιατί η θηλή είναι πολύ τεντωμένη, χρησιμοποιήστε την αντλία για λίγα λεπτά για να βγει η θηλή, ή Niplette (δες β’ τόμο), ή ψευτοθηλές.

Μασάζ στις θηλές

Ζητήστε να σας κάνουν ή κάντε μόνη σας (αν και τεχνικά είναι λίγο δύσκολο να τα καταφέρετε χωρίς βοήθεια) μασάζ στις θηλές. Αυτό γίνεται ως εξής:
Βάλτε στα χέρια σας αρκετό λάδι, ελαιόλαδο, σπαθόλαδο ή αμυγδαλέλαιο.
Κάντε απαλές κινήσεις στο στήθος από την περιφέρεια προς τη θηλή.
Επικεντρωθείτε στη θηλαία άλω, κάνοντας με τα δάχτυλά σας τις κινήσεις που κάνει το μωρό σας όταν θηλάζει, δηλαδή μέσα έξω.
Πηγή:Θηλασμός Μία υπέροχη σχέση Α: Όλες οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν, Άννα Πατσούρου, 2007 Σύγχρονοι Ορίζοντες
 

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Σχετικά με την Herbalife

Είχαμε μιλήσει στη προηγούμενη ανάρτηση για τα υποκατάστατα γευμάτων. Μια εταιρία που είναι γνωστή σε αυτό το χώρο είναι η Herbalife. Τα προϊόντα της μπορείς να τα αγοράσεις μόνο από ανεξάρτητους συνεργάτες. Είναι γνωστό ότι οι πωλήσεις των προϊόντων της Herbalife στηρίζονται σε αυτό που λέμε δικτυακό μάρκετινγκ, όπου κάποιος που ενδιαφέρεται πληρώνει ένα ποσό για να λάβει πληροφορίες αλλά και προϊόντα, στη συνέχεια βρίσκει πελάτες για τα προϊόντα αλλά και άλλους συνεργάτες όπου και αυτό ανταμείβεται. Ναι είναι μια μορφή πυραμίδας. Δεν θα ασχοληθούμε με το πόσο δίκαιο η επικερδές είναι μια τέτοια δουλειά, αλλά για το πως επηρεάζει το αντικείμενο της συγκεκριμένης εταιρίας που σε αυτή τη περίπτωση είναι η διατροφή και η υγεία ανθρώπων. Ποιους προσελκύει η Herbalife; Διάφορους ανθρώπους: νοικοκυρές, ελεύθερους επαγγελματίες, φοιτητές, εργάτες έχουμε δει από όλα. Πάντως οι περισσότεροι είναι εντελώς άσχετοι με τη διατροφή. Στις παρουσιάσεις τους επικρατεί μια ατμόσφαιρα πλύσης εγκεφάλου αλλά και ελπίδας για μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους
Τι γίνεται μετά όμως; Αυτό που μας προβληματίζει είναι το γεγονός ότι κάποιος εντελώς άσχετος στο χώρο της διατροφής αλλά με μεγάλο κίνητρο να πουλήσει θα σου πει οτιδήποτε προκειμένου να σου πουλήσει το προϊόν. Πολλοί ανεξάρτητοι συνεργάτες λένε διάφορα ανόητα, χωρίς καμιά επιστημονική τεκμηρίωση. Από ανεξάρτητους συνεργάτες γίνονται "σύμβουλοι ευεξίας" όπου όχι μόνο σου προωθούν τα προϊόντα, αλλά δίνουν και δίαιτες αλλά και άλλες συμβουλές για την υγεία σου. Φαντάζομαι ότι πιστεύουν οτι... έγιναν "γνώστες" επειδή παρακολούθησαν 1-2 σεμινάρια της Herbalife. Αυτός ο τίτλος τους δίνει μια εγκυρότητα και αποκτούν μια σχέση εμπιστοσύνης με τους πελάτες τους. Τα προϊόντα του Βασικού προγράμματος δεν φαίνεται τουλάχιστον από τα συστατικά τους, να έχουν κάποιο κίνδυνο, δεν είναι όμως θαυματουργά, είναι ένα άπλο πολυβιταμινούχο υποκατάστατο γεύματος με κάποιες φυτικές ίνες και βότανα. Δεν είναι το προϊόν που μας προβληματίζει τόσο, όσο αυτοί που το προωθούν, και τις λανθασμένες και πιθανό επικίνδυνες διατροφικές συμβουλές που δίνουν.
(Εγώ πάντως, είχα ρώτησει κάποια στιγμή κάποιον  "σύμβουλο" αν εγώ που είμαι αλλεργική σε φάρμακα μπορώ να τα πάρω και μου είπε να ρωτήσω τον γιατρό μου .... )

Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010

Όχι στα αναψυκτικά λάιτ στην εγκυμοσύνη, μπορεί να προκαλέσουν πρόωρο τοκετό.

Δανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η τακτική κατανάλωση ανθρακούχων ποτών με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες (ασπαρτάμη κτλ.) αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού (τοκετός πριν από 37 εβδομάδες κύησης). Οι γυναίκες που έπιναν τουλάχιστον ένα αναψυκτικό λάιτ την ημέρα είχαν 38% περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν πρόωρα, σε σχέση με αυτές που δεν έπιναν καθόλου. Ενώ αυτές που έπιναν τουλάχιστον 4 αναψυκτικά λάιτ την ημέρα είχαν 78% περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν πρόωρα...

Η έρευνα συγκέντρωσε στοιχεία από 59334 γυναίκες που γέννησαν μεταξύ 1996 έως 2002.
Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να παρουσιάσουν χρόνια προβλήματα υγείας αλλά και να πεθάνουν.
Οι ερευνητές δεν παρατήρησαν τέτοιο κίνδυνο με την κατανάλωση κανονικών αναψυκτικών (με ζάχαρη), που δείχνει ότι ο κίνδυνος φαίνεται να προέρχεται από τις τεχνητές γλυκαντικές ουσίες. Σημειώνουν ότι απαιτούνται περισσότερες έρευνες για να επιβεβαιωθεί αυτή η αρνητική δράση. Ως τότε... τι όμως; Ως τότε αν είσαι έγκυος προτίμησε πολύ νερό και ροφήματα που έχουν κάποια διατροφική αξία: φυσικοί χυμοί και γάλα. Και αν χρειάζεσαι λίγη καφεΐνη, πρόσφατη ανασκόπηση ερευνών δείχνει ότι μέχρι 1 με 1 1/2 φλιτζάνι καφέ φίλτρου δεν βλάπτει.
Δεν μας εκπλήσσει πάντως, το έχουμε ξαναπεί: δεν έχουν γίνει μακροχρόνιες έρευνες για αυτές τις τεχνητές ουσίες ειδικά για την ασπαρτάμη. Για να δούμε τι θα έχουν να μας πουν οι εταιρίες αναψυκτικών...
www.natofao.blogspot.com