Ο πελαργός ξανάρχεται...

Γράφει η Ελίνα Γκίκα
Κλινική Ψυχολόγος / Ψυχοθεραπεύτρια Γενικής,

 Μαιευτικής- Γυναικολογικής Κλινικής και 

ΠΑΙΔΩΝ ΜΗΤΕΡΑ

Οι οικογένειες με πολλά παιδιά είναι μια πολύ όμορφη κοινωνική εικόνα, με πολλές παιδικές φατσούλες, χαμόγελα και όμορφες στιγμές. Πως αισθάνεται όμως το παιδί κάθε φορά που προστίθεται κάποιο καινούριο μέλος στην οικογενειακή δομή;

Η απόφαση για ένα δεύτερο παιδί όταν είναι συνειδητή και προγραμματισμένη δεν είναι πάντα εύκολη. Πολλές φορές οι γονείς παρακινούνται και παίρνουν την απόφαση για ένα δεύτερο παιδί επειδή το πρωτότοκο παιδί ζητά επίμονα παρέα για να παίζει. Γιατί φυσικά το παιδί φαντάζεται ότι θα προστεθεί ξαφνικά ένα παιδί στην ηλικία του ή ότι θα μεγαλώσει μαγικά γρήγορα για να παίζει μαζί του. Φυσικά τα πράγματα δε συμβαίνουν ακριβώς έτσι ή και καθόλου έτσι. Για το λόγο αυτό η απόφαση της διεύρυνσης της οικογένειας θα πρέπει να πηγάζει αποκλειστικά από την επιθυμία του ζεύγους.

Τα αδέλφια, και οι αδελφικές σχέσεις είναι ένα θέμα που απασχόλησε την επιστήμη της Ψυχολογίας. Τα αδέλφια παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, τη διαμόρφωση της υποκειμενικής σκέψης, αλλά και την διαμόρφωση της έννοιας του «κοινωνικού δεσμού».

Σε ψυχικό επίπεδο, το πρωτότοκο παιδί αναγκάζεται να μοιραστεί την αγάπη των γονέων με κάποιο άλλο ισότιμο μέλος και αυτό είναι σε κάθε περίπτωση ψυχοφθόρο. Το πρωτότοκο παιδί αισθάνεται να εκθρονίζεται από τον ερχομό του δεύτερου παιδιού και ζητά να ξαναβρεί την θέση του, δίνοντας "μάχες", "διπλωματικές" ή μη. Ανάλογα με τη διαφορά ηλικίας που υπάρχει μεταξύ των αδελφών, το πρωτότοκο παιδί μάχεται για να διατηρήσει προνόμια υλικά αλλά και συναισθηματικά από τους γονείς αλλά και από το εν γένει οικογενειακό περιβάλλον (θείους, θείες, παππούδες, γιαγιάδες). Σε περίπτωση που δεν καταφέρει να "σώσει τον κόσμο του", ή για να το εκφράσουμε διαφορετικά, αν δεν καταφέρει να υπάρξουν οι λιγότερες αλλαγές (στα παιδιά της προσχολικής αλλά και σχολικής ηλικίας δεν αρέσουν οι αλλαγές σε κάθε επίπεδο) το παιδί αισθάνεται απελπισμένο, λυπημένο και πολλές φορές έχουμε την εικόνα ενός θλιμμένου παιδιού που εκφράζει μελλοντικά τη δυσφορία αυτή σε μελλοντικές δυσκολίες που θα προκύψουν. Είναι πολύ πιθανόν να γίνει ένα παιδί με εσωστρεφή, μη δοτικό και "παθητικό" χαρακτήρα. Αν η ιδιοσυγκρασία του παιδιού είναι πιο δυναμική, έχουμε την εικόνα ενός παιδιού που "γκρινιάζει" πιθανόν, διεκδικεί συνεχώς, με μάχιμο και ανταγωνιστικό χαρακτήρα.

Αναφορικά με το δεύτερο παιδί, δεν είναι ποτέ μόνο του, αλλά βρίσκεται πάντα αντιμέτωπο με το μεγαλύτερο παιδί. Αυτή η μόνιμη εικόνα που έχει μπροστά του, ενός μεγαλύτερου και συνεπώς πιο δυνατού αδελφιού, καλλιεργεί το συναίσθημα του ανταγωνισμού. Αν καταφέρει να συναγωνιστεί το μεγαλύτερο αδελφάκι του, τότε δημιουργείται ένας εξαιρετικός χαρακτήρας. Σε περίπτωση που αποτύχει και δεν είναι ικανό, για παράδειγμα, να συναγωνιστεί το μεγαλύτερο παιδί στο παιχνίδι αλλά και στις δραστηριότητες και εργασίες της ηλικίας του, θλίβεται, απελπίζεται και περνά δύσκολες στιγμές.

Το τρίτο παιδί (ή το τελευταίο παιδί της οικογένειας) οφείλει να παλέψει για μια θέση στον ήλιο. Αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι δεν έχει κάποιον που έπεται. Το γεγονός αυτό του δημιουργεί το συναίσθημα της υπεροχής, και αν είναι ικανό, ξεπερνά συχνά το πρωτότοκο παιδί της οικογένειας με την έννοια της σημαντικότητάς του. Αν δεν είναι ικανό και η ιδιοσυγκρασία του δεν είναι τόσο δυναμική, κρύβεται συχνά από το γεγονός ότι υπήρξε πολύ χαϊδεμένο, βρίσκει δικαιολογίες για να αποφεύγει τις ευθύνες και δημιουργεί έναν χαρακτήρα οκνηρό ή/και ναρκισσιστικό.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αναφέρουμε την έννοια της "μοναδικότητας" του κάθε ανθρώπου, αλλά και το σημαντικό ρόλο των γονέων στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Θα πρέπει να υπάρχει ίση και δίκαιη μεταχείριση και να διατηρούνται ισορροπίες. Η ψυχική ενέργεια αλλά και ισορροπία του κάθε ατόμου ξεχωριστά αλλά και της οικογενειακής δομής ιδιαίτερα είναι πολύ σημαντικές έννοιες, σε μια κοινωνία όπου εξελίσσεται καθημερινά με ραγδαίους ρυθμούς.

5 τρόποι που κοροϊδεύουν οι εταιρίες βρεφικού και παιδικού γάλακτος.

1. Θέλουν να σε κάνουν να πιστεύεις ότι μετά τον πρώτο χρόνο το παιδί σου χρειάζεται ειδικό γάλα. Αυτό δεν ισχύει, όπως είδαμε οι εταιρίες βρεφικού γάλακτος δεν τους φτάνει να έχουν πελάτες μόνο τους γονείς βρεφών μέχρι ενός χρόνου, ψάχνουν για περισσότερη πελατεία. Στη φωτογραφία βλέπουμε ότι υπάρχει γάλα και για παιδιά μέχρι 5 χρονών το οποίο είναι απαράδεκτο. Μάλιστα ένα παιδί μετά από 1-2 χρονών δεν χρειάζεται να πίνει καν γάλα αν καταναλώνει γαλακτοκομικά προϊόντα όπως γιαούρτι και τυρί. Δεν χρειάζεται ένα παιδί μετά τον πρώτο χρόνο ειδικό γάλα, μπορεί να πίνει κανονικό είτε αγελαδινό είτε κατσικίσιο και από το δεύτερο χρόνο καλό είναι το γάλα να είναι ημι-άπαχο.

2. Οι διαφημίσεις υπονοούν ότι ένα παιδί που πίνει το σωστό γάλα (το δικό τους δηλαδή) θα είναι ψηλό, με ενέργεια κτλ. Το ύψος ενός ανθρώπου (και παιδιού) είναι κυρίως κληρονομικό ζήτημα. Αν οικογενειακώς δεν είστε ιδιαίτερα ψηλοί μην έχετε ψευδαισθήσεις ότι αν δίνετε στο παιδί σας εμπλουτισμένο γάλα θα γίνει ψηλό. Ένα παιδί για να έχει ενέργεια κτλ πρέπει να έχει ισορροπημένη διατροφή και όχι να πίνει μόνο εμπλουτισμένα γάλατα.

3. Κάνουν τους γονείς να πιστεύουν ότι τα βρεφικά γάλατα μετά από τον πρώτο χρόνο είναι η καλύτερη επιλογή για τα παιδί τους. Μπορεί να θεωρούν ότι κάνουν ότι καλύτερο για τα παιδιά τους (αφού κοστίζει περισσότερο από ένα κανονικό γάλα, θα είναι και καλύτερο). Στη πραγματικότητα τα περισσότερα από αυτά τα γάλατα έχουν πρόσθετες ουσίες και γλυκαντικά. Επιπλέον δεν είναι απόλυτα ασφαλές να λαμβάνει εμπλουτισμένα προϊόντα μιας και αυτό μπορεί να επηρεάσει την υγεία του παιδιού, σήμερα σχεδόν όλα τα προϊόντα που απευθύνονται σε παιδιά είναι εμπλουτισμένα. Έρευνα έδειξε ότι γάλα εμπλουτισμένο με σίδηρο μπορεί να επηρεάσει την διανοητική ανάπτυξη παιδιού. Η αλήθεια είναι ότι αν το παιδί σου τρώει από όλες τις τροφές θα λάβει τα απαραίτητα διατροφικά συστατικά.

4. Υπερβάλουν για τις ευεργετικές ιδιότητες των προϊόντων τους. Η νομοθεσία επιτρέπει σε μια εταιρία να βγάλει προϊόντα στην αγορά, και μόνο αν το ζητήσει το κράτος είναι υποχρεωμένη η εταιρία να δώσει αποδείξεις για τους ισχυρισμούς, και μετά πάλι δίνουν αποδείξεις για ότι θέλουν οι εταιρίες. Τα προϊόντα αυτά δεν περνάνε από έλεγχο...

 EFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων). Βλέπουμε διαφημίσεις να συγκρίνουν την ποσότητα σιδήρου για παράδειγμα του δικού τους προϊόντος με το κανονικό γάλα, λέγοντας ότι ένα παιδί θα έπρεπε να πιει 30 ποτήρια κανονικό γάλα για να λάβει την ποσότητα σιδήρου που περιέχει το δικό τους γάλα μόνο σε 3 ποτήρια. Ναι, αλλά το γάλα έτσι και αλλιώς δεν είναι σημαντική πηγή σιδήρου όποτε η σύγκριση είναι ανώφελη.

5. Λένε ότι τα προϊόντα τους δεν περιέχουν πρόσθετη ζάχαρη. Όμως περιέχουν άλλες μορφές σακχάρων και γλυκαντικών ουσιών. Απλά παίζουν με τους όρους και παραπλανούν τους γονείς. Ναι, τα περισσότερα από αυτά τα γάλατα περιέχουν σάκχαρα.

Ένα υγιές παιδί δεν είναι αυτό που λαμβάνει τις περισσότερες θερμίδες και θρεπτικά συστατικά από εμπλουτισμένα γάλατα αλλά αυτό που τρώει πραγματικές τροφές και πραγματικά φαγητά και που θα λάβει όχι μόνο υδατάνθρακες, πρωτεΐνη, λιπαρά αλλά βιταμίνες και μέταλλα στη φυσική τους μορφή που έχουν μεγαλύτερη βιοδιαθεσιμότητα αλλά και αντιοξειδωτικές ουσίες. Πολλοί γονείς λένε "μόνο γάλα θέλει να πίνει, του δίνω φαΐ αλλά δεν το θέλει" και πιστεύουν ότι δεν πειράζει αφού το γάλα περιέχει όλα τα απαραίτητα, και αυτό θέλουν οι εταιρίες: να τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με τα δικά τους γάλατα τα παιδιά και αν γίνεται μέχρι και 5 χρόνων, όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία το προϊόν που απευθύνεται σε παιδιά 3-5 χρονών. Όχι μόνο δεν είναι απαραίτητα τα γάλατα αυτά, αλλά καταντάει και ανήθικο όταν βλέπεις οικογένειες με οικονομικές δυσκολίες, που είναι πολλές τώρα τελευταία, να ξοδεύουν τα λίγα χρήματα τους σε αυτά τα ακριβά προϊόντα γιατί πιστεύουν ότι τουλάχιστον κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά τους, ενώ όχι μόνο δεν είναι αλήθεια μπορεί και να τα βλάπτουν.

 

 http://www.natofao.blogspot.gr/2012/06/5.html

Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι

Συνέντευξη με την Εύα Πετροπούλου Λιανού
Κείμενο: Έρη Μαυράκη

Μια “παραμυθένια” συνέντευξη από την αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών, Εύα Πετροπούλου Λιανού.

Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι

Πότε άρχισες να αποτυπώνεις σε χαρτί τον κόσμο της φαντασίας σου;
Ε.Π.Λ: Έγραφα από παιδί . Ιστορίες σε σελίδες κενές των βιβλίων , ποιήματα χωρις ρίμα. Έγραφα χωρίς να σκέφτομαι. Ήταν κάτι που το είχα μέσα μου  Όπως όταν αναπνέει κάποιος . Όταν το 1994 βρέθηκα στη Γαλλία, για σπουδές και δουλειά, έγραψα ένα παραμύθι στα γαλλικά. Νοσταλγούσα τη πατρίδα μου, τους γονείς μου, τους παππούδες μου. Έτσι εμφανίστηκε η Ζεραλντιν. Ο εκδοτικός οίκος Αμαλτέ στη Νάντ, στη Γαλλία την ξεχώρισε σαν ιστορία και την εξέδωσε το 2006. Από τότε δεν εχω σταματήσει να γράφω παραμύθια. Το 2009 εξέδωσα το δεύτερο μου βιβλίο Η κόρη της Σελήνης , από τις εκδόσεις Οσελότος και αργότερα το 2011 εξέδωσα τη μετάφραση στα Ελληνικά της Ζεραλντιν και το Ξωτικό της Λίμνης , από τις εκδόσεις Εναστρον. Και συνεχίζω να γράφω και να δημοσιεύω παραμύθια μου σε διάφορα μπλογκ και ηλεκτρονικές εφημερίδες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Πιστεύεις πως τα παιδιά αγαπούν τα παραμύθια που ακολουθούν τον τρόπο γραφής και μεταδίδουν τα απλά νοήματα των κλασσικών παραμυθιών ή θέλουν κάτι πιο σύγχρονο και πολύπλοκο;
Ε.Π.Λ.: Στα παιδιά αρέσει το παραμύθι και δη το παραμύθι με εικόνα και έντονα χρώματα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια ιστορία σε κλασσική ή μοντέρνα. Για μένα το μήνυμα που θέλω να περάσω στα παιδιά, είναι το βασικότερο συστατικό από όλα. Και τα δυο μου παραμύθια έχουν μια βασική ιδέα που στηρίζεται στο όνειρο και στην ελπίδα. Η άποψη μου είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται την φαντασία. Είναι σημαντικό για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην ωμή εικόνα της πραγματικότητας. Οπότε εάν θέλετε, το παλιό συνεχίζεται μέσα από τις νέες ιδέες δημιουργών και νέων συγγραφεων για τη δυνατή προσέγγιση του κόσμου των παιδιών, που είναι ευαίσθητος όμως απόλυτα αληθινός. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι τους αρέσει και τι όχι; Μπορούν να καταλάβουν τα παραμύθια, όπως και τους ανθρώπους που τα γράφουν. Για μένα τα παραμύθια, είναι ιστορίες της εποχής και φυσικά κάθε γενιά θέλει .. το παραμυθά της !!!

Η προσωπική σου έρευνα μέσα από τις παρουσιάσεις που έχεις κάνει και την επαφή σου με τα παιδιά, σε τι συμπεράσματα σε οδηγεί για τους μικρούς σου αναγνώστες;
Ε.Π.Λ.: Όταν τα παιδιά γνωρίζουν τους ήρωες ενός παιδικού βιβλίου που έχουν διαβάσει εκστασιάζονται. Νιώθουν ότι είναι μέρος της ιστορίας και μπορούν εύκολα να αναλύσουν, να πούν τη γνώμη τους ακόμη και να δημιουργήσουν νέους ήρωες . Είναι εποικοδομητικό και για μένα αλλά και για τα παιδιά, που μέσα από το παιχνίδι , την ιστορία μαθαίνουν και εκπαιδεύονται σε ηθικές αξίες κι αρχές ίσως ξεχασμένες στην εποχή μας , λογω της υπερβολικής παρακολούθησης της τηλεόρασης ή των βιντεο γκειμ . Τα παιδιά έχουν ανάγκη να βιώσουν και να νιώσουν ότι είναι δυνατόν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα. Το παραμύθι τους μαθαίνει ότι έχουν δικαίωμα να ονειρεύονται . Οι φόβοι τους μπορούν να πάψουν να υπάρχουν . Όπως λέει κάποιος γνωστός « τα παραμύθια δε γράφτηκαν για να μας δείξουν ότι υπάρχουν οι δράκοι , αλλά για να μας διδάξουν ότι μπορούν να νικηθούν».

«Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης» αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και μάλιστα οι ήρωες του πήραν ζωή μέσα από μια σειρά θεατρικών παραστάσεων. Πες μας λίγα λόγια γι αυτό..
Ε.Π.Λ.: «Η Ζεραλντιν και το ξωτικό της λίμνης» από τις εκδόσεις Εναστρον αγαπήθηκε αμέσως, ακόμη κι από την πρώτη παρουσίαση στην 8Η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ένα τσούρμο από παιδιά έψαχνε το κόκκινο σκουφί του ξωτικού Σαπερλιπποπετ, κατά τη διάρκεια παρουσίασης – διαδραστικού παιχνιδιού, που οργανώθηκε από τον εκδοτικό οίκο. Θεωρήθηκε επιτυχημένο ως διαδραστικό παιχνιδι, η γνωριμία με τους ήρωες, από όλους όσους, που βρίσκονταν στην έκθεση εκείνη τη μέρα. Τα θέματα που αγγίζει αυτή η ιστορία της Ζεραλντιν είναι πολυποίκιλα. Από τη μια η αγάπη για τη φύση, το περιβάλλον και τη φυγή από την καθημερινότητα . Από την άλλη η συμβίωση με τον ηλικιωμένο παππού Λιονέλ , που θα περάσει όλη τη γνώση και τη σοφία του , στην εγγονή του Ζεραλντίν και τρίτο η ύπαρξη ενός τρίτου ήρωας εξίσου σημαντικό, του Σαπερλιπποπετ, του ξωτικού-ψαριού , που προσπαθεί να ξαναβρεί την ξωτικό – οικογένεια του . Όλοι οι ήρωες αγαπήθηκαν από τα παιδιά Ιδιαίτερα η σχέση φιλίας Ζεραλντιν – Σαπερλιποππετ ενθουσίασε πολύ.  Πολλά παιδιά στο τέλος της παράστασης , ερχόντουσαν και με ρωτούσαν , έαν θα μπορέσουν κι αυτά , να γνωρίσουν ένα ξωτικό και να γίνουν φίλοι. Η φιγούρα του παππού Λιονέλ άρεσε πολύ , γιατί τους θύμιζε κάτι γνώριμο. Όλοι έχουμε κάποιον ηλικιωμένο που θα επισκεφτούμε κατά τη διάρκεια των εορτών. Όσο πιο γνώριμος και οικείος είναι ένας ήρωας στα παιδιά , τόσο ταυτίζονται μαζί του κι επιθυμούν, να τον γνωρίσουν ακόμη περισσότερο . Τέλος είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όσα από αυτά έχουν ενυδρείο, έχουν αρχίσει να κοιτούν τα ψάρια μ ένα άλλο μάτι ..

Τελικά τα παραμύθια είναι μόνο για παιδιά;
Ε.Π.Λ.: Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι. Όλοι έχουμε ανάγκη από την αθωότητα, την ελπίδα και το όνειρο.  Σε όποια ηλικία κι αν είμαστε , πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από ένα όμορφο παραμύθι.

 http://www.e-orfeas.gr

Νυχτερινή Ενούρηση, αίτια και τεχνικές αντιμετώπισης

Babytips.gr - Χρήσιμα, Αναγκαία & Ιατρικά θέματα

Η ενούρηση αποτελεί μια από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας που προβληματίζει τους γονείς και ανησυχεί το παιδί. Σύμφωνα με το Αμερικάνικο σύστημα ταξινόμησης DSM-IV η νυχτερινή ενούρηση ορίζεται ως: η «μη ηθελημένη απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια του νυκτερινού ύπνου, τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, σε παιδιά πάνω από 5 ετών όταν δεν προκαλείται από προβλήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή από συνέπειες προκύπτουσες από τη χρήση ουσιών όπως διουρητικά». Η ενούρηση διακρίνεται σε: πρωτοπαθή δηλαδή όταν τα παιδιά δεν έχουν κατακτήσει τον έλεγχο των σφιγκτήρων και δευτεροπαθή, όταν τα παιδιά είχαν επιτύχει τον έλεγχο των σφιγκτήρων για τουλάχιστον 1 έτος αλλά ξανάρχισαν να «βρέχονται». Πού οφείλεται: Αρχικά οφείλεται σε σωματικά αίτια όπου το μέγεθος της ουροδόχου κύστης παίζει σημαντικό ρόλο καθώς και η κληρονομικότητα. Επίσης, προβλήματα υγείας μπορεί να προκαλέσουν τη νυχτερινή ενούρηση όπως ο διαβήτης και ο υπερθυρεοειδισμός. Κάποια λοίμωξη της ουροδόχου κύστης και των νεφρών του παιδιού μπορεί να αποτελέσει αιτία νυχτερινής ενούρησης καθώς και η χαμηλή ευαισθησία του σφικτήρα. Στα σωματικά αίτια περιλαμβάνεται η κατανάλωση τροφών που περιέχουν υψηλά επίπεδα χρωστικών και γλυκαντικών ουσιών. Τα αίτια της νυχτερινής ενούρησης μπορεί να είναι ψυχογενή: Τα αισθήματα ζήλιας προς ένα αδερφό προκαλούν ενούρηση για την προσέλκυση της προσοχής του γονέα. Επίσης το άγχος, η ανασφάλεια και η συναισθηματική ανωριμότητα μπορούν να γίνουν αιτία ενούρησης. Επιπλέον πολλά παιδιά με νυχτερινή ενούρηση έχουν πολλές φοβίες όπως τα ζώα, οι δυνατοί ήχοι και είναι κοινωνικά απομονωμένα. Τα προβλήματα επικοινωνίας των γονέων και οι εντάσεις στο οικογενειακό περιβάλλον ενδεχομένως προκαλούν ενούρηση. Τι μπορείτε να κάνετε όταν διαπιστώσετε νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά σας; Σίγουρα να μην τα μαλώσετε και να μην τα απειλήσετε με τιμωρία. Να μην εξαναγκάσετε και να μην πιέσετε τα παιδιά γιατί αρκετό άγχος έχουν από μόνα τους. Φροντίστε να εξηγήσετε στο παιδί ότι δεν φταίει αυτό και ότι γρήγορα θα αποκτήσει τον έλεγχο. Μπορείτε να περιορίσετε την κατανάλωση υγρών και φαγητών λίγες ώρες πριν από τον ύπνο. Το σημαντικότερο είναι να ασκηθεί στον έλεγχο της ούρησης με το να αυξάνει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στις ουρήσεις της ημέρας και να μάθει να πηγαίνει στην τουαλέτα με πρόγραμμα για παράδειγμα κάθε δύο ώρες. Επίσης πρέπει να επιβραβεύεται το παιδί συνέχεια όταν υπάρχουν "στεγνές νύχτες". Προσπαθήστε να συναισθανθείτε το παιδί σας και να μην επιτρέπετε κανέναν να το κοροϊδεύει.                                      γράφει: Αγγελίδου Α. Ασημίνα, Παιδοψυχολόγος (Msc) - Ψυχολόγος Υγείας (Msc) πηγή: E-Psychology.gr

Ρινορραγίες στα παιδιά

Τι προκαλεί ρινορραγία;
Η μύτη έχει πολλά αιμοφόρα αγγεία τα οποία ζεσταίνουν και υγραίνουν τον αέρα που εισπνέουμε. Αυτά τα αγγεία βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του βλεννογόνου, ειδικά στο πρόσθιο τμήμα του, και είναι εύκολο να τραυματιστούν. Η ρινορραγία στα παιδιά συμβαίνει όταν κάποιο από τα μικρά αγγεία του πρόσθιου τμήματος του βλεννογόνου της μύτης τραυματίζεται. Συνήθως αυτό προκαλείται από κάτι εντελώς αθώο όπως με το ξύσιμο της μύτης, όταν το σπίτι είναι ζεστό και με ξηρή ατμόσφαιρα το χειμώνα οπότε προκαλείται ξηρότητα του βλεννογόνου, με ένα δυνατό φύσημα ή με ένα χτύπημα στη διάρκεια του παιχνιδιού. Επίσης, όχι τόσο σπάνια, το παιδί μπορεί να έχει σπρώξει ένα ξένο σώμα στην μύτη.
Πως αντιμετωπίζεται η ρινορραγία;
Η ρινορραγία μπορεί να είναι ένα τραυματικό γεγονός για το παιδί. Η θέα του αίματος προκαλεί τρόμο και τον φόβο ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό οι γονείς να παραμένουν ήρεμοι και να καθησυχάζουν το παιδί τους.

Ακολουθείστε τις παρακάτω απλές συμβουλές:
Βάλτε το παιδί να καθίσει και να σκύψει το κεφάλι του προς τα εμπρός ώστε το αίμα να τρέχει προς τα εμπρός.
Μην βάζετε το παιδί να ξαπλώσει ή να έχει το κεφάλι του προς τα επάνω γιατί έτσι θα καταπίνει το αίμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσει ναυτία, εμετό ή και διάρροια.
Πείτε στο παίδι να φυσήξει την μύτη του για να απομακρυνθούν τυχόν πήγματα αίματος.
Πιέστε με τον αντίχειρα και το δείχτη του χεριού το μαλακό τμήμα της μύτης ασκώντας σταθερή πίεση για 5 λεπτά συνεχώς. Εάν η ρινορραγία δεν έχει σταματήσει επαναλάβετε την πίεση για 10 λεπτά. Συμβουλευτείτε το ρολόι σας για να είστε σίγουροι ότι έχουν περάσει 10 λεπτά.
Μια καλή ιδέα είναι να βλέπετε τηλεόραση ή να πείτε στο παιδί μια ιστορία για να αποσπάσετε την προσοχή του στο διάστημα αυτό.
Εάν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο μάθετε το να πιέζει μόνο του την μύτη του.
Όταν σταματήσει η ρινορραγία το παιδί δεν πρέπει να παίξει έντονα ή να ασκηθεί για 1-2 ώρες και να μην πειράζει ή φυσάει έντονα τη μύτη του για 1-2 ημέρες.
Εάν η ρινορραγία δεν σταματήσει ή επαναλαμβάνεται επισκεφτείτε έναν ειδικό ιατρό.


Πότε θα πρέπει να εξεταστεί το παιδί από γιατρό σε περίπτωση ρινορραγίας;


→ Σε περίπτωση τραυματισμού για αποκλεισμό πιθανού κατάγματος ή σε πιθανότητα ξένου σώματος στην μύτη.
→ Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε τη ρινορραγία μετά πάροδο 15 λεπτών.
→ Εάν το παιδί εμφανίζει δυσχέρεια ρινικής αναπνοής.
→ Εάν το παιδί παθαίνει συχνά ρινορραγίες, ιδιαίτερα εάν διαρκούν περισσότερο από 15 λεπτά.
→ Εάν το παιδί εμφανίζει αιμορραγία και από κάποια άλλη περιοχή όπως από τα ούλα ή από τα αυτιά.


Ο γιατρός θα εντοπίσει την ακριβή θέση της ρινορραγίας.

Εάν η ρινορραγία δεν σταματήσει θα καυτηριάσει το αγγείο. Αυτό είναι μια διαδικασία απλή και σχετικά ανώδυνη για το παιδί.

Η καυτηρίαση γίνεται συνήθως με κάποιο χημικό διάλυμα ή με ηλεκτρική ή θερμική συσκευή.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να τοποθετηθεί κάποια ειδική γάζα στην μύτη του παιδιού ώστε να ασκηθεί ισχυρή πίεση στο αγγείο για να σταματήσει η ρινορραγία.

Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να ζητήσει ειδικές εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί ο μηχανισμός πηκτικότητας του αίματος του παιδιού.


Προφύλαξη
Προφυλάξτε το παιδί κόβοντας συχνά τα νύχια του και τοποθετώντας υγραντήρα το βράδυ στο δωμάτιο του ώστε να υγραίνεται ο αέρας. Βάζετε καθαρή βαζελίνη στο πρόσθιο τμήμα του εσωτερικού της μύτης του κάθε βράδυ για να διατηρείται ο βλεννογόνος της μύτης υγρός και μαλακός.

Γράφει: Δήμητρα Ντινοπούλου, Παιδοωτορινολαρυγγολόγος, Ευρωκλινική Παίδων / www.paidiatros.gr

Babytips.gr 

Παιδική κατάθλιψη και κατάθλιψη εφήβων: Αναγνωρίστε τα συμπτώματα κατάθλιψης εφήβων

Συγγραφέας: Ευστράτιος Παπάνης

Η εφηβική κατάθλιψη αναγνωρίζεται από συγκεκριμένα συμπτώματα, αν και η εφηβεία συχνά περιγράφεται με όρους που θα ταίριαζαν για την περιγραφή ενός καταθλιπτικού επεισοδίου. Μιλώντας για την εφηβεία, αναφέρουμε αυθόρμητα τη λύπη, τη διέγερση, το θυμό. Τα λογοτεχνικά έργα που αναφέρονται σε αυτή την περίοδο της ζωής περιγράφουν τη θλίψη, τον πεσιμισμό, την αυτό-υποτίμηση.

Η καθημερινή παρατήρηση προσφέρει πλείστα παραδείγματα εφήβων που περνούν ατέλειωτες ώρες απομονωμένοι, ξαπλωμένοι ή καθιστοί, δείχνοντας βαρεμάρα και αδιαφορία για το κάθε τι που αγγίζει η καθημερινότητα. Αν τύχει και μας εμπιστευθούν και συζητήσουν μαζί μας, διακρίνουμε αισθήματα ενοχής, ντροπής, απογοήτευσης που εναλλάσσονται με εξάρσεις πάθους και μεγαλομανίας. Η απότομη αλλαγή της διάθεσης είναι γνωστό χαρακτηριστικό της εφηβείας, αλλά οι περισσότεροι έφηβοι παρουσιάζουν συχνά σταθερό καταθλιπτικό συναίσθημα. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί ερωτηματικά για το αν και πότε η κατάθλιψη αποτελεί μια φυσιολογική εκδήλωση της εφηβείας ή εντάσσεται στο πλαίσιο του παθολογικού και αποτελεί ψυχιατρική διαταραχή.

Τα σύγχρονα ψυχιατρικά ταξινομικά συστήματα (DSM-IV και ICD 10) τοποθετούν την κατάθλιψη των εφήβων πλησιέστερα στην κλινική εικόνα των ενηλίκων, τονίζοντας κάποιες διαφορές. Ανάλογα με την ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων, περιγράφονται δύο βασικές κλινικές εικόνες, η μείζων καταθλιπτική διαταραχή (πιο βαριά μορφή) και η δυσθυμία (πιο ήπια μορφή). Η βασική διαφορά της κατάθλιψης των εφήβων από την κατάθλιψη ενηλίκων είναι ότι ο έφηβος μπορεί να παρουσιάζει ευερεθιστότητα αντί του καταθλιπτικού συναισθήματος. Γκρινιάζει συνεχώς, όλα του φταίνε, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στις διαπροσωπικές του σχέσεις, στην οικογένεια, αλλά και στο χώρο του σχολείου. Από τα συμπτώματα της κατάθλιψης των εφήβων επίσης είναι ότι ο έφηβος περιορίζει τις δραστηριότητες που συνήθως του προσφέρουν ευχαρίστηση και τις δραστηριότητες που απαιτούν σημαντική ενέργεια.
Και η σχολική φοβία από τα συμπτώματα κατάθλιψης εφήβων

Παραπονείται για κούραση, αλλά κυρίως δείχνει μια αδιαφορία και βαρεμάρα, που αποτελεί έκφραση της ψυχοκινητικής του επιβράδυνσης. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση οδηγεί σε κρίσεις και σχόλια για τον εαυτό του, του τύπου «είμαι ηλίθιος, χαζός, βλάκας, αντιπαθητικός». Είναι συχνή και σημαντική η μείωση των σχολικών επιδόσεων, από τα βασικά χαρακτηριστικά της κατάθλιψης στην εφηβεία. Η σχολική φοβία με έναρξη στην εφηβεία θεωρείται καταθλιπτικό ισοδύναμο. Οι διαταραχές της διαγωγής, επίσης με εικόνα ψυχοπαθητικής διαταραχής, μπορεί να αποτελούν καταθλιπτικό ισοδύναμο. Τα συμπτώματα επιθετικότητας είναι πιο συχνά στα αγόρια, ενώ στα κορίτσια συχνότερα εμφανίζονται συμπτώματα διαταραχής της σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Aν και η εφηβική κατάθλιψη μπορεί να αποδειχθεί μια χρονία υποτροπιάζουσα διαταραχή και να έχει σοβαρές συνέπειες στη ζωή του παιδιού και τις οικογένειας, λίγες είναι οι έρευνες που αναφέρονται στην πρόληψή της. Γενικά, είναι αποδεκτό ότι για την υγιή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού καλό είναι να αποφεύγονται οι πρώιμοι αποχωρισμοί (π.χ. μακροχρόνια απουσία μητέρας, ταξίδια, νοσηλεία).

Στην περίπτωση θανάτου της μητέρας, οι φροντίδες πρέπει να παρέχονται από ένα άλλο σταθερό πρόσωπο και να μην υπάρχει συχνή εναλλαγή πλαισίου διαμονής και φροντιστών. Οι εργασίες του Spitz κατέδειξαν την αναγκαιότητα για επάρκεια αλλά και για μονιμότητα του προσωπικού των ιδρυμάτων παιδικής μέριμνας. Αυτές οι συνθήκες δρουν προληπτικά για την αποφυγή της ανακλητικής κατάθλιψης.
Εφηβική κατάθλιψη και τα επεισόδια δυσθυμίας

Το πρώτο επεισόδιο μείζονος εφηβικής κατάθλιψης παρουσιάζεται στους έφηβους με δυσθυμία 2-3 χρόνια μετά την έναρξη της. Τα παιδιά αυτά αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου και έχουν ανάγκη προληπτικής αντιμετώπισης. Προληπτικές στρατηγικές μπορούν επίσης να αποτρέψουν την εγκατάσταση άλλων διαταραχών. Η μείζων κατάθλιψη, π.χ. συχνά προηγείται της χρήσης ουσιών και η θεραπεία της επομένως δρα προληπτικά για την ουσιοεξάρτηση. Ορισμένες προληπτικές στρατηγικές έχουν αναπτυχθεί με κύριο σκοπό την ελάττωση του κινδύνου εμφάνισης ψυχικών διαταραχών στα παιδιά καταθλιπτικών γονέων. Προτείνονται τόσο παρεμβάσεις υποστηρικτικές -συμβουλευτικές στους γονείς και ολόκληρη την οικογένεια, όσο και ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση για να βοηθήσει το παιδί να διαχειριστεί τις δυσκολίες που προκαλούν οι συναισθηματικές διαταραχές των γονέων.
Κατάθλιψη εφήβων και η σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης των συμπτωμάτων

Σημαντικό είναι επίσης να εκπαιδευτούν τα παιδιά, οι γονείς και οι δάσκαλοι στην αναγνώριση συμπτωμάτων της κατάθλιψης. Μπορούν έτσι να ζητήσουν έγκαιρα βοήθεια και να επιδείξουν καλύτερη θεραπευτική συμμόρφωση. Η πρώιμη ανίχνευση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης των εφήβων προστατεύει το παιδί από τις μακροχρόνιες συνέπειες της κατάθλιψης, που έχουν αρνητική επίδραση στα σχολικά επιτεύγματα, επηρεάζουν τις σχέσεις με τους γονείς και τους συνομηλίκους και αυξάνουν τον κίνδυνο αυτοκτονίας στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία.

Αυτό, που φαίνεται από πολλές έρευνες και έχει γίνει πια αποδεκτό είναι ότι όταν ένας άνθρωπος έχει τον έλεγχο της ζωής του μπορεί να αναπτύξει συμπεριφορές, που προάγουν την υγεία του και να αναστείλει αυτές που προκαλούν βλάβη. Ο καταθληπτικός έφηβος έχει ευπαθή αυτοεκτίμηση που μεταβάλλεται περισσότερο από τις εξωτερικές διακυμάνσεις από ότι εκείνη των «φυσιολογικών». Τα άτομα, που βιώνουν κατάθλιψη είναι λιγότερο ικανά να ανταμείψουν τον εαυτό τους ή να νιώσουν πληρότητα για τις ανάγκες τους, αν δεν υπάρχει εξωτερική ανταμοιβή. Η ανάλυση του κοινωνικού πλαισίου και η σημασία του για την κατάθλιψη πρέπει να ληφθεί υπόψη με έμφαση στις ακόλουθες περιοχές:
Διερεύνηση της φύσης και έντασης των γεγονότων της ζωής και των αντιξοοτήτων που βιώθηκαν από τον έφηβο.
Κοινωνική υποστήριξη που ισοδυναμεί με ποιότητα στενών σχέσεων
Κοινωνική ευπάθεια, παράγοντες που μπορεί να είναι ιδιαίτεροι σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως φτωχό βιοτικό επίπεδο, ανεργία ή γενικότερες κοινωνικο - πολιτισμικές αξίες
παρατήρηση της φάσης ζωής κατά τη διάρκεια της οποίας οι σκοποί ή οι ρόλοι αναπτύσσονται παράλληλα με τη βίωση τραυματικών γεγονότων.

Ευστράτιος Παπάνης
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

http://www.healthview.gr

Κηπουρική για παιδιά: φύτευση βολβού

Αν νόμιζες ότι η κηπουρική είναι μόνο για μεγάλους, πλανάσαι πλάνη οικτρά. Όλα τα παιδιά: τα δικά σου, του γείτονα, τα ανίψια σου, τα βαφτιστήρια σου, οι μαθητές σου, τα παιδιά κάτω στον κάμπο, τα παιδιά του Πειραιά και τα παιδιά του Ζεβεδαίου, μπορούν να ασχοληθούν με την κηπουρική και σίγουρα θα τους αρέσει.

Στο σημερινό επεισόδιο βλέπεις πώς να φυτεύει το καμάρι σου βολβούς. Μη βαριέστε μαμά και μπαμπά. Λίγος χρόνος λιγότερος στο πλεϊστέσιον ή στην τηλεόραση είναι πάντα κέρδος.

Ιδέα: μπορείτε να βγάλετε μερικές φωτογραφίες από την ώρα της φύτευσης, άλλες από τα φρέσκα φυλλαράκια που φύτρωσαν, και τέλος από τα λουλούδια τους την άνοιξη. Τις εκτυπώνετε, γράφετε και δύο λόγια και να σου, έτοιμη η εργασία για τη "Μελέτη περιβάλλοντος".
Αν δεν έχεις ιδέα τι είναι οι βολβοί και τι κάνουν πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη, διάβασε πρώτα μερικά πραγματάκια.

Σςςςςςςςςςς........σβήστε τα φώτα......αρχίζει.....

 

www.kipologio.gr

Μήπως μας κοροϊδεύει η ΝΟΥΝΟΥ;

Έχουμε δει πια αρκετές περιπτώσεις παραπληροφόρησης ιδιαίτερα από τις εταιρίες παιδικών τροφών και παιδικού γάλακτος. Αυτή εδώ η περίπτωση είναι ακόμα πιο προκλητική. Το γάλα ΝΟΥΝΟΥ Noulac το οποίο προωθείται για παιδιά άνω των 6 μηνών αναφέρει μεταξύ άλλων ότι δεν περιέχει ζάχαρη, η ετικέτα αναφέρει "χωρίς ζάχαρη". Ωραία όντως ζάχαρη δεν περιέχει, όμως πρόσθετα σάκχαρα περιέχει, και αυτό το διαπιστώνεις πολύ εύκολα αν ξέρεις να διαβάζεις. Η λίστα των συστατικών βρίσκεται δίπλα σε αυτόν τον ισχυρισμό και δείχνει ότι το προϊόν περιέχει σιρόπι γλυκόζης. Το σιρόπι γλυκόζης είναι μια μορφή σακχάρου. Σύμφωνα με κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης "Ο ισχυρισμός ότι τρόφιμο δεν περιέχει πρόσθετα σάκχαρα, καθώς και κάθε ισχυρισμός που ενδέχεται να έχει το ίδιο νόημα για τον καταναλωτή, μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον όταν το προϊόν δεν περιέχει πρόσθετους μονοσακχαρίτες ή δισακχαρίτες ή άλλο τρόφιμο που χρησιμοποιείται για τις γλυκαντικές του ιδιότητες." Η γλυκόζη όμως είναι μονοσακχαρίτης. Οπότε ο ισχυρισμός της ΝΟΥΝΟΥ "χωρίς ζάχαρη" παραπέμπει στην σκέψη ότι αυτό το προϊόν δεν περιέχει πρόσθετα σάκχαρα. Όμως η ΝΟΥΝΟΥ παίζει με τις λέξεις, σου λέει ότι δεν περιέχει ΖΑΧΑΡΗ (και όχι πρόσθετα σάκχαρα). Έτσι εννοεί στην κυριολεξία την ζάχαρη γνωστή επιστημονικά και ως σακχαρόζη οπότε ναι όντως δεν περιέχει ζάχαρη αλλά περιέχει πρόσθετα σάκχαρα (σιρόπι γλυκόζης). Ωστόσο και πάλι νομικά αυτό δεν στέκει γιατί σύμφωνα με τον παραπάνω κανονισμό απαγορεύεται και κάθε ισχυρισμός που ενδέχεται να έχει το ίδιο νόημα για τον καταναλωτή. Και ο συγκεκριμένος ισχυρισμός τι νόημα βγάζει για τον μέσο καταναλωτή; Ότι το προϊόν δεν περιέχει σάκχαρα. Μήπως μας χρωστάει κάποια εξήγηση η ΝΟΥΝΟΥ; Μήπως πρέπει να γίνει καταγγελία; Όπως και να έχει... το συμπέρασμα είναι ότι αυτό το προϊόν περιέχει πρόσθετα σάκχαρα. Αν θέλετε λοιπόν να δίνετε στο 6 μηνών μωρό σας πρόσθετα σάκχαρα δώστε του ΝΟΥΝΟΥ Noulac.

 

www.natofao.blogspot.com

Η Nutricia τιμωρήθηκε για παραπλανητική διαφήμιση....

Διαφήμιση στη τηλεόραση αλλά και διαφημιστικά φυλλάδια για νηπιακό γάλα της Nutricia κρίθηκαν παραπλανητικά από την Αρχή Διαφημιστικών Προτύπων της Βρετανίας (Advertising Standards Authority ) η οποία έλαβε 78 καταγγελίες σχετικά με εκστρατεία που προωθεί τη σημασία του σιδήρου στη διατροφή νηπίων αλλά και για τα αυξημένα επίπεδα του μετάλλου στο γάλα της Nutricia Cow & Gate, σε σύγκριση με το κανονικό γάλα. Η διαφήμιση έδειχνε μια μητέρα να κουβαλάει 20 λίτρα κανονικού γάλακτος για να αποδείξει πόσο γάλα θα πρέπει να καταναλώσει ενα νήπιο για να λάβει τη συνιστώμενη ποσότητα σιδήρου (6mg), σε σύγκριση με δύο 500ml φλιτζάνια γάλα της Nutricia και αναφέρει οτι το γάλα αυτό θα πρέπει να είναι μέρος της διατροφής του παιδιού. Αφού έλαβε στοιχεία από τη την Nutricia, η Υπηρεσία για την Ποιότητα Τροφίμων (Food Standards Agency) και ένας ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας της Αρχής Διαφημιστικών Προτύπων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διαφήμιση αυτή μπορεί να παραπλανήσει τις μητέρες και τα άτομα που φροντίζουν παιδιά υπερβάλλοντας τη σπουδαιότητα του γάλακτος ως διατροφική πηγή σιδήρου για βρέφη."Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η διαφήμιση είναι πολύ πιθανό να παραπλανήσει υπονοώντας ότι το γάλα είναι το πιο σημαντικό συστατικό της διατροφής ενός μικρού παιδιού σε σχέση με την πρόσληψη σιδήρου, ενώ αυτό δεν ισχύει", και πρόσθεσαν "Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η διαφήμιση υπερβάλει για το όφελος του προϊόντος στη διατροφή του παιδιού και είναι πιθανό να παραπλανήσει και να υπονοήσει ότι αν ένας γονιός δεν χρησιμοποιεί αυτό το συγκεκριμένο γάλα υπάρχει ο κίνδυνος έλλειψης σιδήρου για τα παιδιά τους". Φυσικά και όλα αυτά δεν ισχύουν αφού τα παιδιά ήδη σε αυτή την ηλικία καταναλώνουν σχεδόν όλες τις τροφές και μπορoύν να λάβουν σίδηρο από αυτές και όχι από εμπλουτισμένα γάλατα. Έχουμε αναφερθεί εδώ για αυτό. Πάντως εμείς έχουμε δει παρόμοια διαφήμιση εδώ στην Ελλάδα της ΝουΝου Noulac όπου επίσης φοβίζει τους γονείς... αναφέροντας ότι ένα παιδί θα έπρεπε να πιει 27 λίτρα κανονικού γάλακτος για να λάβει το σίδηρο που δίνει το δικό τους γάλα. Δεν θα έπρεπε και εδώ στην Ελλάδα να απαγορεύονται τέτοιες παραπλανητικές διαφημίσεις;
www.natofao.blogspot.com

Με κατευθυνόμενο μάρκετινγκ και παραπληροφόρηση πωλούνται τα παιδικά γάλατα: Το παράδειγμα της ΝΟΥΝΟΥ Kid.

Έχουμε μιλήσει αρκετά για τέτοια ροφήματα γάλακτος αλλά γενικά για την επιχείρηση: παιδικά γάλατα. Σήμερα μιλάμε για την προώθηση του γάλακτος ΝΟΥΝΟΥ Kid. Το συγκεκριμένο γάλα λοιπόν προωθείται σε παιδιά άνω των 2 ετών Γιατί; Και μέχρι πότε; Τα 18; Ψάχνουν να πιάσουν πελάτες κάνοντας τους γονείς να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους σε αυτή την ηλικία χρειάζονται ειδικά γάλατα, όταν σε αυτή την ηλικία πια τρώνε σχεδόν ότι τρώνε και οι ενήλικες. Ποιος ο λόγος λοιπόν να πίνουν το συγκεκριμένο γάλα; Βασικά το γάλα αυτό που σωστά ονομάζεται ρόφημα γάλακτος (όχι πραγματικό γάλα) περιέχει πρόσθετη ζάχαρη σε μορφή σιρόπι γλυκόζης. Επιπλέον αναφέρει ότι περιέχει μέταλλα και ιχνοστοιχεία. ΟΚ, εμείς συγκρίναμε αυτό το γάλα με το απλό γαλατάκι το οποίο περιέχει την ίδια ποσότητα ασβεστίου, καλίου, φωσφόρου με το "σούπερ" γάλα της ΝΟΥΝΟΥ. Ενώ αναφέρουν ότι έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνη C και σίδηρο. Ενα παιδί θα λάβει πολύ εύκολα βιταμίνη C στη φυσική της μορφή καταναλώνοντας φρούτα, λαχανικά η και χυμό, οπότε δεν χρειάζεται να το λάβει από το γάλα, ενώ για τον σίδηρο έχουμε ξαναμιλήσει. Το κρέας, τα όσπρια και δημητριακά θα προσφέρουν τον απαραίτητο σίδηρο. Πραγματικά έχουμε βαρεθεί αυτό το παραμύθι με τα γάλατα που περιέχουν όλες τις βιταμίνες και μέταλλα. Αλλά έτσι βλέπεις καταφέρνουν να φοβίσουν τους γονείς και να τους δώσουν μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας πείθοντας τους ότι θα έχουν καλύτερη ανάπτυξη τα παιδιά τους αν πίνουν 3 ποτήρια την ημέρα από το γάλα τους. Αυτό που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι ο χώρος της παιδικής διατροφής είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός και σύμφωνα με έρευνες αγοράς η ΝΟΥΝΟΥ έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αγοράς, ενώ αναφέρεται ότι οι γονείς ακόμα και αν έχουν οικονομικές δυσκολίες δεν θελουν να περιορίσουν τα χρήματα που χαλάνε για παιδικά τρόφιμα αν τα θεωρούν ποιοτικά, και αυτό το ξέρουν καλά οι εταιρίες παιδικών τροφίμων. Το μάρκετινγκ είναι έντονο. Πριν λίγες μέρες, η ΝΟΥΝΟΥ μοίραζε δωρεάν δείγματα σε μικρές τσαντούλες κοντά σε παιδικές χαρές, ενώ υπήρχε μια ολόκληρη εκδήλωση απευθυνόμενη σε μικρούς και μεγάλους. Μην παρασύρεσαι, δεν νοιάζεται καμιά εταιρία πραγματικά για την υγεία του παιδιού σου, αλλά μόνο για το πως θα πουλήσει όσα περισσότερα προϊόντα μπορεί.

 www.natofao.blogspot.com

 

Παιχνίδια για παιδάκια 0-3 ετών-τι πρέπει να προσέχουμε!

Έχετε μωράκι 0- 1 έτους;

Ποια είναι τα κατάλληλα παιχνιδάκια;

Κουδουνίστρες, μαλακά παιχνίδια, παιχνίδια που βγάζουν ήχο, πίνακας δραστηριοτήτων, βιβλία, μπάλες, κρεμαστά περιστρεφόμενα.

Το στάδιο που διανύει το παιδάκι σας σε αυτή τη φάση ονομάζεται στάδιο εξερεύνησης. Να λάβετε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι από τους 3 μήνες και μετά το μωρό σας έχει καλύτερα τον έλεγχο στα χέρια του. Από τη στιγμή που θα μπουσουλήσει και στη συνέχεια περπατήσει, αρχίζει μία απεριόριστη εξερεύνηση του κόσμου που το περιβάλλει.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

Από 5 εβδομάδων: κρεμάστε περιστρεφόμενα παιχνιδάκια στην κούνια του, στο ριλάξ του ή στην αλλαξιέρα του.

Από 3 μηνών: ξετρελαίνεται με παιχνιδάκια που κάνουν θόρυβο, κουδουνίστρες και παιχνιδάκια που μπορεί να τα ταρακουνά.

Από 4 μηνών: παιχνιδάκια που να μπορεί να τα κρατήσει με τα δυο του χεράκια- ακόμα και αυτοσχέδιο, για παράδειγμα γεμίστε ένα κυλινδρικό κουτί με χοντρά φασόλια.



6-10 μηνών: παιχνιδάκια με τρύπες και χερούλια, να είναι ζωηρόχρωμα και θορυβώδη, για παράδειγμα κρίκοι με κουδουνάκια. Άθραυστος βρεφικός καθρέφτης- ξετρελαίνεται να κοιτάζει το είδωλό του. Μουσικά κουτιά! Ταμπλό πολλαπλών δραστηριοτήτων, με κουμπάκια που χειρίζεται μόνο του.
Εμείς έχουμε ένα ταμπλό με έντονα χρώματα που, όταν πατάς τα κουμπάκια που υπάρχουν πάνω σε αυτό, ακούγονται φωνούλες από ζωάκια και όταν αλλάζεις τη ρύθμιση, ακούγονται χαρωπά τραγουδάκια.

10-12 μηνών: Το μωράκι σας είναι πλέον σε θέση να κρατά στο χεράκι του ακόμα και μολύβια, κραγόνια, πινέλα και είναι σε θέση να γίνει ένας λιλιπούτειος ζωγράφος! Είναι ιδιαιτέρως κινητικό σε αυτή τη φάση. Γι' αυτό το λόγο αυτοκινητάκια, σκυλάκια με ρόδες, τρενάκια κ.τ.λ. είναι ιδανικά παιχνιδάκια.



Έχετε παιδάκι 1-2 ετών;

Ποια είναι τα κατάλληλα παιχνιδάκια;

Κυβάκια, τουβλάκια για κατασκευές, κούκλες, μαρκαδόροι, μπογιές, πινέλα, πίνακας, βιβλία, πλαστελίνη, σκάμμα με άμμο, φουσκωτή πισίνα, τσουλήθρα, κούνια, ποδηλατάκι, αυτοκινητάκια.

Σε αυτό το ηλικιακό στάδιο το παιδάκι σας παίζει με κανονικά παιχνίδια. Έχει αρχίσει ήδη να χρησιμοποιεί τη φαντασία του! Δίνει ανθρώπινες ιδιότητες στα παιχνίδια του και νομίζει ότι τα παιχνίδια του σκέφτονται και αισθάνονται, όπως εκείνο.

Ιδανικά παιχνίδια είναι εκείνα που έχουν διάφορα σχήματα και πρέπει να μπουν στην κατάλληλη τρύπα, ώστε να προσαρμόζονται. Επίσης τα παιχνίδια που στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο. Βάλτε το να δημιουργήσει, να φτιάξει κατασκευές παντός τύπου! Βάλτε το να ζωγραφίσει, ώστε να καλπάσει η φαντασία του! Για τους πιο θαρραλέους (στο καθάρισμα...) υπάρχουν και οι δαχτυλομπογιές! Τα παιχνίδια με το νερό και με την άμμο, επίσης, θα το ξετρελάνουν!

Έχετε παιδάκι 2-3 ετών;

Ποια είναι τα κατάλληλα παιχνιδάκια;

Παζλ με μεγάλα κομμάτια, πλαστελίνη, τουβλάκια τύπου λέγκο, καροτσάκια για κούκλες, κουζινικά, παιχνιδόσπιτο, ποδηλατάκι με τρεις ρόδες, αυτοκινητάκια και φορτηγά, παιχνίδια μίμησης: σετ τσαγιού, ψεύτικα λαχανικά.

Σε αυτό το στάδιο το παιδάκι σας έχει αρχίσει να μιμείται τους μεγάλους τόσο στη συμπεριφορά όσο και στην εμφάνιση. Έχει αποκτήσει πολλές δεξιότητες.
Μπορεί να προτιμά παιχνίδια στο σκοτάδι! Του αρέσει να μπαίνει σε μεγάλα κουτιά τα οποία τα κάνει βάρκες ή αυτοκίνητα, ακόμη και κάστρα!

Δώστε ιδιαίτερο βάρος σε παιχνίδια που απαιτούν επιδεξιότητα χειρισμών!

Παιχνίδια αποσυναρμολόγησης και επανασυναρμολόγησης. Μέθοδος ζωγραφικής με πιτσίλισμα (πάλι εδώ πρέπει να είστε θαρραλέες...). Βάλτε το στον κήπο κι αφήστε το να σκαλίσει μία γλαστρούλα με το φτυαράκι του!

Μαθαίνει τα χρώματα και παίζει παιχνίδια ρόλων!

Μαθαίνει τα γράμματα της αλφαβήτου και τους αριθμούς!

Βοηθήστε το παιδί σας να μάθει να μοιράζεται, ενθαρρύνοντάς το να παίζει παιχνίδια που παίζονται δυο-δυο!


ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ-ΠΡΟΣΟΧΗ:
Τα παιχνίδια να μην είναι εύθραυστα

Να πλένονται εύκολα.

Να μπορούν να μπαίνουν στο πλυντήριο.

Αν κάποια παιχνίδια μυρίζουν άσχημα, περάστε τα με βαμβάκι αφού το έχετε βουτήξει σε διάλυμα μαγειρικής σόδας.

Αν τα πλαστικά παιχνίδια χάσουν το σχήμα τους, μουλιάστε τα σε καυτό νερό και ξαναπλάστε τα.

Κάθε φορά που επιλέγετε ένα παιχνίδι, να ελέγχετε αν είναι ανάλογο της ηλικίας του κι αν είναι κατασκευασμένο σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα (με το σήμα: CE), ώστε να μην κινδυνεύει το παιδί σας.

Μη δίνετε στο παιδί σας παιχνίδι που είναι τόσο μικρό, ώστε να μπορεί να το καταπιεί κατά λάθος.

Παιχνίδια βαμμένα με έντονα χρώματα ελέγξτε ότι η μπογιά τους δεν περιέχουν μόλυβδο.

Να μην έχει αιχμηρές άκρες.

Μην το αφήνετε ποτέ να παίζει μόνο του, χωρίς την επίβλεψή σας.

Κραγιόνια, μολύβια και μαρκαδόροι: οπωσδήποτε μη τοξικά.

Μαλακά παιχνιδάκια που έχουν μάτια ή μύτες ζώων, ελέγξτε αν είναι καλά κολλημένα

Σημείωση: Οι προτάσεις και οι προφυλάξεις για τα παιχνίδια δεν έχουν τελειωμό. Οι παραπάνω πληροφορίες αποτελούν μόνο ένα δείγμα, ένα βασικό μπούσουλα για το σύγχρονο γονιό!

http://greekmoms.blogspot.com

http://www.childit.gr

ΚΡΙΤΙΚΗ: Crispy Pops της Chipita. Όχι απαραίτητα πιο υγιεινά.

ΤΑ ΣΥΝ:
* Περιέχουν λιγότερα λιπαρά από κανονικά πατατάκια.
ΤΑ ΠΛΗΝ:
* Περιέχουν αρκετά συστατικά και πρόσθετα σε σχέση με τα κανονικά πατατάκια.
* Περιέχουν περισσότερους υδατάνθρακες από τα κανονικά πατατάκια.


Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ: Αυτά τα σνακ με τη χαρούμενη διαφήμιση φαίνονται σαν μια καλή εναλλακτική σε σχέση με τα κανονικά πατατάκια ειδικά τώρα το καλοκαίρι που ο κόσμος προσπαθεί να χάσει βάρος. Ωστόσο, μάλλον δεν είναι. Ναι περιέχουν λιγότερα λιπαρά και θερμίδες, μην φανταστείς όμως ότι η διαφορά είναι τεράστια. Για μια μερίδα σύμφωνα με τη συσκευασία των 25 γραμμαρίων γλυτώνεις 25 θερμίδες και 5,4 γραμμάρια λιπαρά, αν τώρα τρως μια σακούλα πατατάκια την ημέρα (που δεν θα έπρεπε), ναι οι θερμίδες μαζεύονται. Αυτό που πρέπει να σε προβληματίζει είναι ότι περιέχει περισσότερους επεξεργασμένους υδατάνθρακες από τα κανονικά πατατάκια. Γνωρίζουμε από πολλές έρευνες ότι οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες συμβάλλουν σε μεγαλύτερη αποθήκευση λίπους στον οργανισμό ενώ όταν αντικαθιστούμε τα λιπαρά με επεξεργασμένους υδατάνθρακες στη διατροφή μας αυτό αυξάνει και τις πιθανότητες εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Στη συσκευασία αναφέρεται "Για να μπορείς να φας όσα θες χωρίς ενδοιασμούς"πολύ παραπλανητική αυτή η φράση. Το προϊόν αυτό έχει θερμίδες και μάλιστα αρκετές όπως και επεξεργασμένους υδατάνθρακες οπότε δεν μπορείς να "φας όσα θες". ΤΙ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΠΗΡΕ;... Άλλο ένα από τη φύση του ανθυγιεινό προϊόν που προωθείται ως πιο υγιεινό γιατί έχει λιγότερα λιπαρά, αλλά που τελικά έχει περισσότερα συστατικά και επεξεργασμένους υδατάνθρακες τα οποία συμβάλουν στην εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων, παχυσαρκίας και άλλων χρόνιων παθήσεων. Φυσικά δεν εννοούμε ότι τα κανονικά πατατάκια είναι υγιεινά, αλλά σίγουρα είναι πιο υγιεινά από αυτή την απομίμηση. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι τα πατατάκια και γενικά τα αλμυρά σνακ δεν είναι για χόρταση, αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να αποτελούν μεγάλο μέρος του διαιτολογίου σου σε καθημερινή βάση έτσι και αλλιώς. Τέλος θα προτιμούσαμε να φάμε κάτι με όσο λιγότερα συστατικά γίνεται: Τα κανονικά πατατάκια έχουν για συστατικά πατάτες, λάδι και αλάτι ενώ τα Crispy Pops έχουν για συστατικά αφυδατωμένη πατάτα, άμυλο πατάτας, αραβοσιτέλαιο, αλάτι και γαλακτωματοποιητής (λεκιθίνη σόγιας).


ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ ΑΝΑ 25 γραμμάρια: Θερμίδες: 110, Υδατάνθρακες: 18 γρ., Πρωτεΐνη: 1,5 γρ., Λιπαρά: 3,4 γρ.


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
Συστατικά: 6/10
Λιπαρά: 6,5/10
Θερμίδες: 3/10
Φυτικές Ίνες: 1,5/10
Αποτελεσματικότητα/Χρησιμότητα: 3,5/10

ΣΥΝΟΛΟ: 4,1/10

www.natofao.blogspot.com

Τα όρια στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών

Η Καρόλα Folle-Αλέπη, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας εξηγεί στο Υγειαonline.gr, ποια τα όρια στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

Από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί, οι γονείς βάζουν συνεχώς όρια γύρω από το παιδί τους για να το προστατέψουν, χωρίς να κάνουν δεύτερη σκέψη για αυτό. Είναι αυτονόητο. Περιορίζουν τον εξωτερικό κόσμο για να μην εισχωρήσει στον κόσμο του παιδιού περισσότερο από όσο θεωρούν σωστό και αναγκαίο για την εξασφάλιση της σωματικής και ψυχικής ασφάλειάς του. Οριοθετούν το χώρο του και το προστατεύουν από το κρύο και τη ζέστη και γενικότερα από καταστάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο για το παιδί. Βάζουν όμως και όρια στον εσωτερικό του κόσμο, φροντίζοντας να μην πεινάσει ή διψάσει και να είναι καθαρό.

Συνήθως οι γονείς δεν συνειδητοποιούν ότι βάζουν όρια από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο το παιδί τους και για όσο διάστημα είναι παθητικό και δεν αμφισβητεί τα όρια αυτά.
Όσο μεγαλώνει το παιδί όμως, αρχίζει σιγά – σιγά τα αμφισβητεί γιατί τα «θέλω» του έρχονται σε σύγκρουση με τα «μπορώ» του και τα «θέλω» των γονέων του. Τότε πολλοί γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια στο παιδί τους ή να βάλουν όρια και να είναι σταθεροί στην τήρησή τους. Μεγαλώνοντας, το παιδί διεκδικεί όλο και περισσότερο να ορίζει και να κατευθύνει τη ζωή του, να δοκιμάζει καινούργιες καταστάσεις και να βιώνει δικές του εμπειρίες χωρίς την καθοδήγηση των γονέων πράγμα το οποίο φτάνει στον πιο έντονο βαθμό του κατά την περίοδο της εφηβείας. Πολλοί γονείς νιώθουν ανασφάλεια για το πόσο στενά πρέπει να είναι τα όρια που θα θέσουν στο παιδί τους, πόσο πρέπει να υποχωρήσουν και πότε πρέπει να αφήσουν το παιδί τους να κάνει τα δικά του βήματα.

Σε τι χρησιμεύουν τα όρια στη διαπαιδαγώγηση;
Τα όρια είναι εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να «χτίσουμε» σχέσεις συνεργασίας, για να γνωστοποιούμε στα παιδιά τι θέλουμε καθώς επίσης και τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν προκειμένου να μπορέσουν να πάρουν αυτό που θέλουν. Η οριοθέτηση της συμπεριφοράς είναι αυτό που βοηθά το παιδί να κατανοήσει τους κανόνες και τις προσδοκίες των γονέων του επομένως σχετίζεται με τη διδασκαλία και όχι με τη τιμωρία.

Τι αντίκτυπο έχουν τα όρια που βάζουν οι γονείς στα παιδιά;
• Τα παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια και για να νιώσουν ασφαλή, θέλουν να ξέρουν ότι βρίσκονται υπό την προστασία και την καθοδήγηση των γονέων του. Με τη θέσπιση ορίων μέσα σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο καλλιεργείται η υπευθυνότητα του παιδιού, τα παιδιά θα μπορέσουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να πειραματιστούν, έχοντας τους γονείς ως σημείο αναφοράς, ώστε αργότερα να αυτονομηθούν, να νιώθουν ικανά να επιλύουν προβλήματα και να έχουν τον έλεγχο του εαυτού τους. Τα όρια μπορεί να είναι περιορισμοί που εξοργίζουν κάποιες φορές το παιδί, αλλά παράλληλα λειτουργούν σαν πύλες που πίσω τους νιώθει ασφαλές.
• Τα όρια αφήνουν περιθώρια στο παιδί να αλλάξει τη συμπεριφορά του έτσι ώστε να καταφέρει να ικανοποιήσει τις ανάγκες του και επικεντρώνονται στο να δημιουργούν και να προσφέρουν πιο εποικοδομητικές επιλογές. Σε αντίθεση με αυτό, οι τιμωρίες και οι απειλές επικεντρώνονται στην αρνητική συμπεριφορά και αποσκοπούν στην διακοπή της, χωρίς να δείχνουν στο παιδί μια εναλλακτική επιλογή η οποία θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.
• Άπειρες μελέτες έχουν δείξει, ότι τα παιδιά στα οποία οι γονείς θέτουν σταθερά όρια που δεν περιορίζουν τις ευκαιρίες για πειραματισμό και επιτρέπουν την αυθόρμητη έκφραση, έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, είναι ανεξάρτητα και υπεύθυνα.
• Το παιδί, ναι μεν δοκιμάζει τα όρια, όχι όμως για να προκαλέσει τους γονείς ή να «περάσει το δικό του», αλλά γιατί η παρόρμησή του να ξεπεράσει το όριο είναι δυνατή και θέλει να εξετάσει κατά πόσο το όριο εξακολουθεί να ισχύει.

Ποιες είναι οι συνέπειες στην οικογένεια και στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της, όταν οι γονείς οριοθετούν τα παιδιά τους;
• Όταν οι γονείς βάζουν σταθερά όρια στα παιδιά τους και τα παιδιά ξέρουν τι επιτρέπεται κάτω από ποιες συνθήκες και τι απαγορεύεται, μακροπρόθεσμα μειώνονται κατά πολύ οι διαμάχες μεταξύ γονέα και παιδιού και ελαχιστοποιούνται εκδηλώσεις δυσπροσάρμοστης συμπεριφοράς (γκρίνιες, εκρήξεις θυμού) του παιδιού. Αυτό συμβαίνει διότι το παιδί δεν θα κάνει κάτι που ξέρει ότι δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ξέρει δηλαδή ότι όσο και να «γκρινιάζει», δεν θα πάρει την σοκολάτα που θέλει και ξέρει και το γιατί. Μια συμπεριφορά που επανειλημμένα δεν είχε θετικό αποτέλεσμα στο παρελθόν (με την γκρίνια δεν πήρε τη σοκολάτα) μακροπρόθεσμα δεν θα επαναληφθεί. Κατά καιρούς βέβαια θα γίνονται «δοκιμές» γιατί το παιδί θα εξετάζει αν εξακολουθεί να ισχύει το όριο αυτό.
• Όταν υπάρχουν ξεκάθαρα όρια στην οικογένεια, μειώνεται και η πιθανότητα συναισθηματικού ξεσπάσματος θυμού η απογοήτευσης των γονέων γιατί λειτουργούν συνειδητά ανάλογα με τα όρια που έχουν βάλει και έτσι προλαβαίνουν κατά πολύ συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις.
• Η κατάλληλη οριοθέτηση επιτρέπει τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις να υπάρχουν σε ένα μη τιμωριτικό περιβάλλον γιατί οι αρνητικές συνέπειες είναι απλά η απουσία των θετικών επιπτώσεων μιας επιλογής που έκανε το παιδί. Έτσι π.χ. αν δεν κάνει την εργασία του, δεν θα πάει βόλτα.
• Γενικά, σε μια πετυχημένη οριοθέτηση, όλοι είναι κερδισμένοι („win-win”) γιατί οι γονείς έχουν περάσει στο παιδί κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί να έχει αυτό που θέλει και έτσι υπάρχει μέσα σε ένα κλίμα σεβασμού μια ισορροπία ανάμεσα στις ανάγκες των γονέων και τις ανάγκες του παιδιού. Επίσης μαθαίνουν όλα τα μέλη της οικογένειας να βλέπουν μια κατάσταση από την οπτική γωνία του άλλου. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε μια ευελιξία σκέψης και μακροπρόθεσμα σε μια πιο σφαιρική αντίληψη.

Ποιες είναι οι συνέπειες για το παιδί αν δεν υπάρχουν όρια στην οικογένεια;
• Τα παιδιά που τους επιτρέπεται να κάνουν τα πάντα σε οποιαδήποτε στιγμή, δεν μαθαίνουν υποχώρηση, εκτίμηση, συμβιβασμό, αλλά και σεβασμό προς τον άλλο. Όταν θα βρίσκονται με άλλα παιδιά, δε θα ξέρουν πώς να μοιράζονται ούτε και να παίζουν μαζί τους επί ίσοις όροις. Έτσι, το παιδί δεν αποκτά τις ικανότητες που θα του επιτρέψουν να βρίσκεται με άλλους αν αυτοί δεν έχουν αποκλειστικό τους σκοπό την ικανοποίηση των δικών του αναγκών.
• Ένα παιδί που δεν γνωρίζει όρια και δεν μαθαίνει να τα τηρεί είναι ανασφαλές, αποπροσανατολίζεται εύκολα από κάθε είδος ερεθίσματος, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στους στόχους του και βιώνει συχνά την απόρριψη και τις συνεχείς αποτυχίες.
• Τα περισσότερα παιδιά που δεν έχουν ακούσει το «όχι» από τους γονείς τους δυσκολεύονται επίσης να κάνουν πραγματικούς φίλους, γιατί περιμένουν από τους άλλους να ικανοποιούν τις ανάγκες τους και επιπλέον δεν είναι σε θέση να εκτιμήσουν οτιδήποτε έχουν, γιατί το θεωρούν δεδομένο.
• Μια άλλη αρνητική συνέπεια απουσίας ορίων στην οικογένεια αποτελεί το γεγονός ότι αν στο σπίτι δεν υπάρχουν σαφή όρια και κανόνες, το παιδί δύσκολα δέχεται τη ύπαρξή τους στο σχολείο και στην κοινωνία.
• Όταν οι γονείς δεν βάζουν όρια στο παιδί τους, το εμποδίζουν να γίνει ανεξάρτητο και υπεύθυνο και παράλληλα καλλιεργούν την αίσθηση της παντοδύναμης η οποία το οδηγεί μακροπρόθεσμα σε πολλές απογοητεύσεις στον κόσμο έξω από την οικογένεια που δεν θα μπορεί να τις χειριστεί, καθώς πάντα θα τις χειρίζονταν άλλοι αντί γι’ αυτό.

Ποιες επιπτώσεις έχει η έλλειψη ορίων στους γονείς;
• Όταν οι γονείς δεν βάζουν όρια στα παιδιά τους και τα αφήνουν να κάνουν ό,τι θέλουν και όποτε θέλουν ή βάζουν όρια τα οποία δεν είναι σταθερά, αυξάνεται σταδιακά η έντασή τους και η συναισθηματική φόρτισή τους και συνεπώς κινδυνεύουν να πέφτουν σε παρορμητικές, υπερβολικές και δυσανάλογες τιμωρίες.
• Επίσης αυξάνεται σταδιακά όλο και περισσότερο η ανεκτικότητά τους και δέχονται όλο και πιο πολύ τις παραβάσεις ορίων ή τις ακατάλληλες απαιτήσεις του παιδιού τους.
• Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να κινδυνεύουν να χρησιμοποιούν συναισθηματικού τύπου απειλές («η μαμά θα πεθάνει») για να αντιμετωπίσουν καταστάσεις οι οποίες έχουν φύγει από τον έλεγχό τους.

Πώς πρέπει να βάλουμε τα όρια;
Οι γονείς πρέπει:
• Για να μπορεί ο γονέας να είναι σταθερός, θα πρέπει να είναι ο ίδιος σίγουρος ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό. Διαφορετικά, δεν έχει αρκετή πειθώ και το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι συγκεχυμένο.
• Οι γονείς πρέπει να λειτουργούν ως ομάδα για να αποφύγουν το «παιχνίδι του καλού και του κακού» έχοντας κοινή τακτική στη συμπεριφορά τους και να μην επιτρέπουν στο παιδί να χειρίζεται τον έναν για να πετύχει αυτό που θέλει και να κάνει τον άλλον να μοιάζει «κακός». Με σταθερότητα στην κοινή απόφαση και την κοινή αντιμετώπιση δείχνουν και στα παιδιά ότι ενδιαφέρονται και οι δύο το ίδιο και ότι έχουν την ίδια γνώμη, πείθοντας ευκολότερα τα παιδιά να προβληματιστούν με το περιεχόμενο της κατάστασης που έχει προκύψει και όχι με το ποιον θα πάρουν με το μέρος τους. Με αυτή την τακτική, οι γονείς αποτελούν ταυτόχρονα πρότυπο για σχέσεις συνεργασίας και όχι αντιπαλότητας, μυστικών και συμμαχιών μέσα στην οικογένεια για τα παιδιά τους.

Τα «καλά» όρια χαρακτηρίζονται από:
• Σταθερότητα
• Τα όρια πρέπει να είναι σταθερά και να τηρούνται πάντα αλλιώς, τα παιδιά δεν συνδέουν τις πράξεις τους με τις συνέπειες και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτές, αλλά με τη διάθεση και τη δυσθυμία των γονέων. Θέτοντας σταθερά όρια στο παιδί, οι γονείς καλλιεργούν μακροπρόθεσμα ασφάλεια και σιγουριά σε πρώτη φάση σε σχέση με τους γονείς γιατί μαθαίνει ότι μπορεί να βασίζεται σε αυτούς. Μακροπρόθεσμα το παιδί υιοθετεί την υπευθυνότητα η οποία το καθιστά ικανό να θέτει τα δικά του όρια, να λαμβάνει αποφάσεις αυτόβουλα και γενικότερα να καθορίζει το ίδιο τον εαυτό του.

• Αν τα όρια δεν είναι σταθερά και το παιδί μαθαίνει ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπορεί να τα παρακάμψει, οι γονείς κάνουν μελλοντικά την κάθε «προσπάθεια» θέσπισης ορίων πιο επώδυνη για τους ίδιους αλλά και για το παιδί τους. Αφού το παιδί έχει την εμπειρία ότι είναι μέσα στις δυνατότητές του να ξεπεράσει το όριο που έχουν βάλει οι γονείς του, αρκεί να ασκεί μεγάλη πίεση. Θα προσπαθήσει με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιμονή να το πετύχει και την επόμενη φορά. Για αυτό, οι γονείς δεν πρέπει να «προσπαθήσουν» να βάλουν όρια, αλλά να είναι πεπεισμένοι και αποφασισμένοι να το κάνουν. Αυτή την εσωτερική στάση θα την περάσουν και στο παιδί τους το οποίο με τη σειρά του αποδέχεται το όριο πιο εύκολα.

• Ακόμα με την σταθερή θέσπιση κανόνων, οι γονείς δεν πρέπει να περιμένουν άμεσα την απόλυτη τήρησή τους από το παιδί. Το παιδί θα δοκιμάσει για αρκετό καιρό αν όντως ισχύει το όριο αυτό όπως θα δοκίμαζε αν είναι γερά και αντέχουν τα μεταφορικά « κάγκελα» που είναι οι γονείς στην «σκάλα ανάπτυξης» του παιδιού. Επίσης οι γονείς πρέπει να λάβουν υπ’ όψη τους ότι ένα παιδί δεν έχει την ίδια συναισθηματική ωριμότητα και την ίδια αναπτυγμένη λογική σκέψη όπως ένας ενήλικας αλλά και ούτε πολλές εμπειρίες ζωής. Το παιδί θα δοκιμάσει πολλές φορές να κάνει αυτό που το ικανοποιεί και θα προσπαθήσει άπειρες φορές να ξεπεράσει τα όρια που του έχουν βάλει οι γονείς του, γιατί λειτουργεί περισσότερο παρορμητικά και συναισθηματικά.

Ακόμα, στις πρώτες εφαρμογές των ορίων τα παιδιά πιθανότατα θα αντιδράσουν πιο έντονα από πριν – θα φωνάξουν , θα κλάψουν και θα επιστρατεύσουν κάθε άσχημο χειρισμό που έχουν στη διάθεσή τους εναντίον των γονέων και θα ξεστομίσουν λόγια τα οποία ξέρουν ότι πληγώνουν («Δεν σε αγαπώ καθόλου», «Θα πάω να βρω άλλη μαμά»). Βέβαια, δεν εννοούν τίποτα από αυτά που λένε, ούτε είναι σε ένα τέτοιο ξέσπασμα σε θέση να ακούσουν τους γονείς τους ή να συζητήσουν το θέμα. Για αυτό το λόγο θα ήταν καλό οι γονείς να αδιαφορήσουν για τη συμπεριφορά τους και να το συζητήσουν μόλις έχει ηρεμήσει η κατάσταση. Στην αντίθετη περίπτωση το μόνο που θα πετύχουν οι γονείς είναι να παρατείνουν την ένταση γιατί η άμεση είσπραξη της προσοχής των γονέων του, λειτουργεί ως ισχυρή ενίσχυση της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς του παιδιού.

• Διαύγεια
• Τα όρια πρέπει να είναι ξεκάθαρα, συγκεκριμένα και να εκφράζονται με ευκρίνεια. Το παιδί πρέπει να ξέρει ακριβώς ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και ποια δεν είναι καθώς και πότε, πώς και κάτω από ποιες συνθήκες, περιμένουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. Οι γονείς πρέπει να εξηγήσουν το συγκεκριμένο όριο που θέτουν στο παιδί όταν έχουν καλή επαφή μαζί του και όχι τη στιγμή που αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο θέμα. Πρέπει να είναι ήρεμοι ,να φροντίζουν να έχουν την προσοχή του παιδιού και να μην υπάρχει ένταση ή ερεθίσματα που μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή του.
Παράδειγμα:
«Θα σου διαβάσω το παραμύθι αν έχεις βάλει τις πιτζάμες σου και έχεις πλύνει τα δόντια σου μέχρι τις οχτώ η ώρα. Μετά από αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να σου διαβάσω το παραμύθι γιατί θα έχει έρθει η ώρα να κοιμηθείς.»
• Στη θέσπιση ορίων, οι γονείς πρέπει να συμπίπτουν τα μη λεκτικά με τα λεκτικά μηνύματα γιατί αλλιώς το παιδί παίρνει ένα «διπλό μήνυμα» που το συγχέει και που κάνει τη συνεργασία σας πιο δύσκολη. Διπλά μηνύματα λαμβάνει το παιδί όταν ο γονέας π.χ. εκφράσει κάποιο όριο με διστακτική φωνή, με ερωτηματικό ή μη σιγουριά, αν η στάση του σώματός του εκπέμπει ανασφάλεια ή αν δεν κοιτάζει το παιδί αλλά κάποιο άλλο άτομο για «συμπαράσταση».
• Όταν οι γονείς βάζουν όρια, πρέπει να τηρούν την αρχή του «εδώ και τώρα» χωρίς αναφορές στο παρελθόν και χωρίς προφητείες για το μέλλον, όπως π.χ. «Και στα προηγούμενα γενέθλια χτυπούσες τα παιδιά» ή «Πότε δεν θα το μάθεις αυτό».
• Όλοι βγαίνουν κερδισμένοι («win-win»)
• Τα όρια λαμβάνουν υπ΄ όψιν τους και σέβονται τις ανάγκες όλων των ατόμων που τα αφορούν. Οι γονείς πρέπει να έχουν ως αρχή να βρίσκουν λύσεις ώστε και οι ίδιοι αλλά και το παιδί να παίρνουν αυτό που θέλουν όπου αυτό είναι δυνατόν ή να βρίσκουν εναλλακτικές λύσεις.
Παράδειγμα:
Ο γονέας θα μπορούσε να επιτρέψει στο παιδί να χρησιμοποιήσει το στερεοφωνικό αφού του δείξει ότι ξέρει να το χειρίζεται σωστά και να συμφωνήσουν κάτω από ποιες συνθήκες (π.χ. σε παρουσία του γονέα) μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Η θέσπιση ορίου πρέπει να συμπεριλαμβάνει επίσης την γνωστοποίηση των συνεπών μη- τήρησής του ορίου, οι οποίες είναι συνήθως απλά η απουσία θετικών συνεπειών, όπως π.χ. η στέρηση του στερεοφωνικού.
• Πρόληψη
Τα όρια πρέπει να θέτονται ώστε να προλαμβάνουν προβλήματα και σε καταστάσεις πριν εμφανιστούν ή πριν χειροτερέψει κάποια κατάσταση.
Παράδειγμα:
«Τώρα που θα πάμε στο πάρτι του Γιωργάκη, περιμένω να ...... Αν θα ….. δυστυχώς θα πρέπει να φύγουμε από το πάρτι.»
• Είναι θετικά
Αποτελεσματικά όρια εκφράζονται με θετικό τρόπο και επικεντρώνονται σε θετικά αποτελέσματα. Εκφράζονται ως υποσχέσεις, προειδοποιήσεις και πληροφορίες και όχι ως απειλές.
Παράδειγμα:
«Αν μαζέψεις τα πράγματα στο δωμάτιό σου ως τις 7 η ώρα, θα έχουμε χρόνο να πάμε μια βόλτα στην πλατεία».
• Συνέπεια
Επιτρέπουμε μια θετική συνέπεια να συμβεί μόνο όταν το παιδί κάνει αυτό που έχουμε συμφωνήσει / ορίσει.
• Όρια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, το στάδιο ανάπτυξής του και ανάλογα με το χαρακτήρα του
• Τα πολύ μικρά παιδιά (ως 2 ετών περίπου) δρουν κυρίως αυθόρμητα και συναισθηματικά. Δεν έχουν την γνωστική ωρίμανση να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους, δεν μπορούν να δουν μια κατάσταση από την οπτική γωνία του άλλου και δεν μπορούν να αναθεωρήσουν τις πράξεις τους και να τις τροποποιήσουν όταν έλκονται από κάτι. Σε αυτή την ηλικία, σε μια «ήπια» ανεπιθύμητη συμπεριφορά του παιδιού (π.χ. ελαφρύ σπρώξιμο άλλου παιδιού) η πιο αποτελεσματική αντίδραση είναι η άμεση καθοδήγηση στην επιθυμητή λύση. Ήδη το άλλο παιδί έχει εκφράσει δυσφορία – κάτι που ένα παιδί καταλαβαίνει άμεσα. Αυτό που δεν του είναι κατανοητό είναι το γιατί αυτό το παιδί αντέδρασε κλαίγοντας- μιας και ο σκοπός ήταν η διασκέδαση. Ο γονέας καλό θα ήταν σε αυτή την περίπτωση, να δείξει στο παιδί πώς θα ήταν μια εναλλακτική, θετική συμπεριφορά, π.χ. να χαϊδέψει το άλλο παιδί αντί να το σπρώξει.
Σε επικίνδυνες συμπεριφορές (σκαρφάλωμα σε έπιπλα, δυνατό δάγκωμα εσκεμμένο) ο γονέας πρέπει να πάρει ένα σοβαρό ύφος, να εμποδίσει την επικίνδυνη συμπεριφορά ή να την διακόψει με αποφασιστικότητα, λέγοντας ένα σοβαρό «όχι» και στη συνέχεια να καθοδηγήσει το παιδί σε μια επιθυμητή συμπεριφορά που κατά προτίμηση είναι μια παραλλαγή της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς
• Σε παιδιά από 2 ετών η θέσπιση ορίων πρέπει να συνοδεύεται πάντα από μια εξήγηση για τους λόγους για τους οποίους τίθενται. Από 2 1/2 ετών ένα παιδί έχει μεγαλύτερη αίσθηση των συνεπειών των πράξεών του και μαθαίνει να ελέγχει τη συμπεριφορά του, να δέχεται κανόνες, να εκφράζει με υγιή τρόπο τα συναισθήματά του, να είναι σε θέση να αποφύγει κινδύνους και γενικότερα να γίνεται υπεύθυνο.
• Όσο μεγαλώνει το παιδί, τα όρια πρέπει να προσαρμόζονται συνεχώς στο αναπτυξιακό του επίπεδο και να σχετίζονται με τις δυνατότητες που έχει αποκτήσει. Οι γονείς πρέπει να φροντίσουν να δημιουργήσουν όλο και μεγαλύτερα πλαίσια με τα όριά τους στα οποία να κάνει το παιδί επιλογές ανάλογα με την ηλικία του έτσι ώστε να είναι σε θέση στην εφηβεία να πάρει σωστές αποφάσεις και να κάνει επιλογές εποικοδομητικές για τη ζωή του.
• Τα όρια πρέπει να είναι λογικά και όχι υπερβολικά και δεν πρέπει να εμποδίζουν το παιδί στην ανάπτυξη του («όρια στα όρια»). Επίσης οι γονείς πρέπει να αναρωτηθούν αν το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ίσως μια ιδιοτροπία τους που πρέπει να αναθεωρήσουν.
• Όρια ανάλογα με την «σοβαρότητα» της κατάστασης
Οι γονείς καλούνται να οριοθετήσουν συμπεριφορές του παιδιού που διαφέρουν στην ένταση, στην σοβαρότητα και στον αντίκτυπο που έχουν στο περιβάλλον και στην εξέλιξή του. Κάποιες συμπεριφορές του παιδιού μπορεί να καταλήγουν σε επικίνδυνες καταστάσεις για το ίδιο το παιδί ή για άλλα άτομα. Άλλες αντιδράσεις μπορεί να φέρουν αναστάτωση μέσα στην οικογένεια και με άλλες μπορεί να διεκδικεί υπερβολικά δικαιώματα για την ηλικία του ή ένα δυσανάλογο ρόλο μέσα στο «σύστημα οικογένεια». Πρέπει λοιπόν οι γονείς να ιεραρχούν τα ζητήματα ανάλογα με την σοβαρότητά τους και τη λειτουργία της οικογένειας και να θέτουν τα όρια ανάλογα.

Αποτελεσματική μέθοδος στην θέσπιση ορίων : «Οι λογικές συνέπειες»
Σε ένα θετικό συναισθηματικό κλίμα δίνουμε, ανάλογα με την ηλικία και την συναισθηματική κατάσταση, στο παιδί επιλογές για να αποφασίσει, προειδοποιώντας το για τις λογικές συνέπειες που θα ακολουθήσουν και το αφήνουμε να υποστεί τις συνέπειες της επιλογής του για τη συγκεκριμένη μέρα.

Παράδειγμα: Σχολικές εργασίες
Το παιδί έχει την
«Επιλογή Α» = Κάνει τις σχολικές εργασίες του σε μια συγκεκριμένη ώρα.
Συνέπειες της επιλογής Α :
• Αναγνώριση και επιβράβευση από τους γονείς και από τους δασκάλους
• Αυτοεκτίμηση και αναγνώριση από τους συμμαθητές
• Ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι
Και την
«Επιλογή Β» = ΔΕΝ κάνει τις σχολικές του εργασίες στη συγκεκριμένη ώρα
Συνέπειες της επιλογής Β :
• Απουσία επιβράβευσης από τους γονείς και από τους δασκάλους
• Μειωμένη αυτοεκτίμηση και αναγνώριση από τους συμμαθητές
• Ενδεχομένως αποδοκιμασία από τους δασκάλους
• Επιπλέον εργασίες για την επόμενη μέρα

Το παιδί επιλέγει την επιλογή Α ή Β γνωρίζοντας τις συνέπειες της κάθε επιλογής. Σε αντίθεση με την τιμωρία το παιδί είναι υπεύθυνο για τις θετικές ή αρνητικές συνέπειες που ακολουθούν και δεν είναι οι γονείς που του τις επιβάλλουν γιατί έχουν την «εξουσία».
Αποτέλεσμα είναι το παιδί να γίνεται υπεύθυνο αφού μαθαίνει να επιλέγει και να δέχεται τη σχέση πράξης και συνέπειας.
Προϋποθέσεις για την ορθή εφαρμογή της μεθόδου αυτής αποτελεί η θετική πρόθεση και όχι η εκδικητικότητα καθώς και η συνέπεια και η σταθερότητα στην εφαρμογή της. Οι συνέπειες πρέπει επίσης να σχετίζονται λογικά με τις πράξεις του παιδιού και να μη είναι άσχετες με αυτές.
Παρόλο της μεγάλης αποτελεσματικότητας της μεθόδου αυτής πολλοί γονείς δυσκολεύονται στην εφαρμογή της. Διακατέχονται από μια διάχυτη ανάγκη να «προστατεύουν» τα παιδιά τους από δυσάρεστες για αυτά συνέπειες των πράξεών τους. Έτσι π.χ. τα «κυνηγούν» για να κάνουν τις σχολικές τους εργασίες και τις κάνουν δικές τους υποχρεώσεις και όχι αυτές των παιδιών στην προσπάθειά τους να φανεί το παιδί τους καλός μαθητής και να μη υποστεί τις αρνητικές συνέπειες (π.χ. η παρατήρηση της δασκάλας) της επιλογής του. Μακροπρόθεσμα γίνονται «μάνατζερ» των παιδιών τους και τους στερούν το βίωμα της σχέσης πράξη – αποτέλεσμα με αποτέλεσμα να εμποδίζουν την ανάπτυξη της υπευθυνότητάς του και γενικότερα της αυτονόμησής τους.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να θέτουμε όρια;
Οι περισσότεροι γονείς παραδέχονται ότι είναι πολύ σημαντικό να θέτουν όρια, εντούτοις δυσκολεύονται να το κάνουν πράξη και μάλιστα με τρόπο σταθερό και αποτελεσματικό.
Οι λόγοι για τους οποίους οι γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια είναι πολλοί και σύνθετοι και σχετίζονται με τον τρόπο που μεγάλωσαν οι ίδιοι, με τον σύγχρονο τρόπο ζωής και με την ιδιοσυγκρασία τους. Παρακάτω ακολουθούν κάποιοι λόγοι για τους οποίους δυσκολεύονται οι περισσότεροι γονείς να θέτουν αποτελεσματικά όρια στα παιδιά τους:

• Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς, αισθάνονται τύψεις και ενοχές λόγω της απουσίας τους από το σπίτι και το παιδί τους. Για αυτό το λόγο δυσκολεύονται να εφαρμόζουν όρια και κανόνες τις λιγοστές ώρες που βρίσκονται μαζί με το παιδί.
• Πολλοί γονείς έχουν συνδέσει λέξεις όπως «όρια» και «σταθερότητα» με κάτι «κακό». Θεωρούν ότι με το που θα αρνηθούν κάτι στο παιδί τους αυτό θα τους κρίνει άσχημα. Έχουν το άγχος να φαίνονται καλοί γονείς στο παιδί τους και , όσο κι αν είναι αντίθετο στο ρόλο τους, ζητούν την επιβράβευσή του, πολλές φορές χωρίς οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν. Έτσι λειτουργούν με βάση το τι θα κάνει τους ίδιους να αισθανθούν καλά.
• Νιώθουν ότι με τα όρια δεν δίνουν χαρά στα παιδιά τους και νιώθουν ενοχές για αυτό.
• Άλλοι γονείς κάνουν όλα τα χατίρια στα παιδιά τους και δεν τους βάζουν όρια γιατί νιώθουν ότι οι δικοί τους γονείς δεν εκπλήρωναν τις επιθυμίες τους και δεν θέλουν να κάνουν το ίδιο στα παιδιά τους.
• Συμβαίνει επίσης για πολλούς γονείς μόνη επιβεβαίωση στη ζωή τους να είναι τα παιδιά τους. Όταν τα βλέπουν έστω και στιγμιαία χαρούμενα αισθάνονται σημαντικοί και νιώθουν ότι «κερδίζουν» τα παιδιά τους. Έτσι, η υποχώρησή τους γίνεται γιατί περιμένουν το αντάλλαγμα, που στο μυαλό τους ισοδυναμεί με ευγνωμοσύνη, αλλά και αίσθημα υποχρέωσης από τη μεριά των παιδιών. Δυστυχώς όμως, οι συνέπειες της παραπάνω στάσης των γονέων είναι εντελώς αντίθετες από τις αναμενόμενες. Τα παιδιά , ακριβώς επειδή έχουν μάθει ότι μετά από κάθε πίεση και ψυχολογικό εκβιασμό που θα ασκήσουν στους γονείς θα πετύχουν αυτό που θέλουν , θεωρούν τα πάντα δεδομένα. Έτσι, όχι μόνο δε δείχνουν ευγνωμοσύνη στους γονείς, αλλά αδυνατούν και να εκτιμήσουν αυτά που τους προσφέρουν.
• Πολλές φορές οι γονείς δεν «αντέχουν» να είναι σταθεροί και το να ενδίδουν εκείνη τη στιγμή είναι η πιο «εύκολη» λύση την οποία όμως μακροπρόθεσμα πληρώνουν πολύ ακριβά.

Η θέσπιση ορίων λοιπόν από τους γονείς, όσον αφορά τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους είναι πολύ σημαντική. Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή, διότι αν δε γίνει με το σωστό τρόπο, στη σωστή στιγμή ή αν δοθούν λανθασμένα όρια ή ακόμη αν αυτά δεν τηρηθούν, τότε όχι μόνο δεν θα επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά θα υπάρξουν και αρνητικές επιπτώσεις, τόσο στα ίδια τα παιδιά αλλά και γενικότερα στην οικογένεια.


Καρόλα Folle-Αλέπη
Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας
Κέντρο Λογοθεραπείας, Συμβουλευτικής & Ειδικής Αγωγής "Ανάπτυξη"
www.logotherapeia-kalamata.gr
www.carola-alepi.gr
Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Αυτά τα γάλατα δεν τα χρειάζεται το παιδί σου.

Αναγνώστρια μας ζήτησε να μιλήσουμε για τα γάλατα που βρίσκεις στο σούπερ μάρκετ που απευθύνονται σε παιδιά μετά το 12o μήνα, ποια είναι η διαφορά που τα καθιστά πιο κατάλληλα για βρέφη συγκριτικά με ένα άλλο φρέσκο γάλα; Η απάντηση μας είναι καμία διαφορά, η μάλλον υπάρχουν αρκετές διαφορές που τα καθιστά πιο ακατάλληλα για βρέφη. Βρήκαμε στο σούπερ μάρκετ τις 3 πιο γνωστές μάρκες γάλακτος που υποτίθεται πρέπει να πίνει το παιδί όταν κλείσει το πρώτο χρόνο. Καταρχήν να πούμε με εξαίρεση το ΔΕΛΤΑ που υπάρχει και σε φρέσκο και σε υψηλής παστερίωσης τα υπόλοιπα γάλατα μαζί με το ΔΕΛΤΑ υψηλής παστερίωσης βρίσκονται στο ίδιο τμήμα του ψυγείου στο σούπερ μάρκετ με τα φρέσκα γάλατα δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι είναι φρέσκα ενώ ειναι υψηλής παστερίωσης. Τώρα κοιτάζοντας τα συστατικά διαπιστώσαμε ότι και στα τρία γάλατα ότι το πρώτο συστατικό ήταν το γάλα και το δεύτερο συστατικό είναι φυσικά τι άλλο; μια μορφή ζάχαρης, η γλυκόζη η σιρόπι γλυκόζης, ενώ μερικά περιέχουν και άλλες πηγές ζάχαρης όπως μαλτοδεξτρόζη και λακτόζη. Η δικαιολογία των εταιριών η μάλλον το επιχείρημα για να πείσουν τους γονείς ότι το παιδί τους πρέπει να πίνει αυτό ειδικό γάλα και όχι το απλό φρέσκο γάλα είναι ότι είναι εμπλουτισμένο με βιταμίνες και μέταλλα δίνοντας έμφαση στο σίδηρο. Αρχικά ας σταθούμε στη ζάχαρη: ενα παιδί δεν χρειάζεται να λαμβάνει ζάχαρη από το γάλα του, αυτό πιστεύομε ότι ειναι κατανοητό. Δεύτερον, το παιδί δεν χρειάζεται να καταναλώνει ειδικό γάλα μετά το πρώτο χρόνο... που είναι εμπλουτισμένο, αφού έχει ξεκινήσει να τρώει στέρεες τροφές από 6 μηνών και μέχρι τους 12 μήνες λογικά θα έχει αρκετή ποικιλία στη διατροφή του ώστε να λαμβάνει και τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα. Τρίτον, όσο αφορά το σίδηρο ένα παιδί σε αυτή την ηλικία (1-3 ετών) χρειάζεται περίπου 7 mg την ημέρα, αυτό μπορεί να καλυφθεί εφόσον το παιδί καταναλώνει κόκκινο κρέας, όσπρια, λαχανικά, δημητριακά, ψωμί. Από κει και πέρα αν το παιδί δεν τρώει, ναι υπάρχει περίπτωση να παρουσιάσει κάποια έλλειψη σιδήρου, ωστόσο δεν χρειάζεται από την αρχή να δίνει κανείς αυτά τα γάλατα χωρίς λόγο, υπάρχουν κάποια απλά δημητριακά (χωρίς ζάχαρη) εμπλουτισμένα με σίδηρο που μπορεί να βοηθήσουν σε αυτή τη περίπτωση. Δυστυχώς όμως πολλοί παιδίατροι συστήνουν αυτά τα γάλατα ακόμα και μέχρι την ηλικία των 3 ετών (όπως μας ενημέρωσε και η αναγνώστρια) χωρίς να κάνουν καν μια εξέταση να διαπιστώσουν αν όντως υπάρχει έλλειψη. Ενώ πολλοί γονείς επαναπαύονται στις βιταμίνες και μέταλλα αυτών των προϊόντων με αποτέλεσμα το παιδί να έχει φτάσει 2 και 3 χρονών και να καταναλώνει κυρίως γάλα αυτής τις κατηγορίας και ελάχιστες στέρεες τροφές. Και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου το παιδί χορταίνει με το γάλα και δεν θέλει να φάει άλλες τροφές, ενώ αυτό συχνά αποτελεί και εύκολη λύση για τον γονιό αφού το γάλα δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία αλλά και ούτε χρειάζεται ο γονιός να προσπαθεί να δώσει στο παιδί διάφορες τροφές. Ωστόσο όπως έχουμε πει και σε άλλες αναρτήσεις μπορεί τα γάλατα αυτά να είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνες και μέταλλα (και ζάχαρη) αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις πραγματικές τροφές. Συμπερασματικά λοιπόν θα πούμε ότι όχι αυτά τα γάλατα δεν τα χρειάζεται ενα παιδάκι όταν γίνει 12 μηνών. Η καλύτερη επιλογή για γάλα είναι η να συνεχίζει να θηλάζει, η αν δεν θήλαζε μπορεί να ξεκινήσει με ενα κανονικό γάλα είτε κατσικίσιο είτε αγελαδινό, σε αυτή τη περίπτωση όμως χρειάζεται προσοχή γιατί τα παιδιά που πίνουν πολύ γάλα (δεν μιλάμε για το μητρικό, αλλά το αγελαδινό) έχουν περισσότερες πιθανότητες να χορταίνουν με αυτό και να μην τρώνε άλλες τροφές που έχουν σίδηρο. Μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι το παιδί μετά από κάποια ηλικία δεν χρειάζεται καν το γάλα αν καταναλώνει άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως γιαούρτι η τυρί. Έχουμε αναφερθεί σε αυτό σε ανάρτηση μας εδώ. Και φυσικά να προσθεσουμε οτι μετά το δεύτερο χρόνο συστήνεται να δίνεται ημιάπαχο γάλα και όχι πλήρες. 

 

www.natofao.blogspot.com

Λαρυγγίτιδα

Αδάμος Χατζηπαναγής, Παιδίατρος

Η λαρυγγίτιδα είναι μια οξεία κατάσταση που πραγματικά μπορεί να πανικοβάλει εσάς τους γονείς. Παρατηρείται κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες και προσβάλλει κυρίως τα παιδιά ηλικίας 3 μηνών μέχρι πέντε χρονών.

Τι προκαλεί τη λαρυγγίτιδα;
Η αιτία της λαρυγγίτιδας είναι συνήθως ιοί και σπανιότερα κάποιο μικρόβιο. Υπάρχουν παιδιά που παρουσιάζουν λαρυγγίτιδα χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε λοίμωξη. Τα παιδιά αυτά έχουν αλλεργική προδιάθεση ή αποδίδεται η λαρυγγίτιδα τους σε ψυχολογικά αίτια. Στην περίπτωση αυτή, η λαρυγγίτιδα λέγεται οξεία σπασμωδική ή croup


Πώς παρουσιάζεται η λαρυγγίτιδα;
Συνήθως προηγείται της λαρυγγίτιδας κοινό κρυολόγημα. Στη συνέχεια το παιδί παρουσιάζει βραχνή φωνή και δυνατό βήχα που μοιάζει με σκύλο που γαβγίζει. Οι γονείς που θα ακούσουν μια φορά το βήχα αυτό δεν πρόκειται να τον ξεχάσουν ποτέ. Ο άρρωστος δυσκολεύεται να εισπνεύσει και εσείς θα ακούτε ένα χαρακτηριστικό θόρυβο κατά την εισπνοή. Εάν επιδεινωθεί περισσότερο τότε θα ακούτε ένα χαρακτηριστικό σφύριγμα με την αναπνοή και τα διαστήματα μεταξύ των πλευρών του θώρακα θα πηγαίνουν προς τα μέσα κατά την εισπνοή.
ΠΡΟΣΟΧΗ η λαρυγγίτιδα είναι μια επικίνδυνη κατάσταση και πρέπει αμέσως να δείτε τον παιδίατρο σας. Τα συμπτώματα της λαρυγγίτιδας είναι αποτέλεσμα ατελούς απόφραξης του λάρυγγα (Το πρώτο κομμάτι του σωλήνα που μεταφέρει τον αέρα από το στόμα στους πνεύμονες). Ο λάρυγγας φουσκώνει με αποτέλεσμα η διάμετρος του να μικραίνει. Αν φουσκώσει τόσο πολύ ώστε να μην περνά αέρας τότε το παιδί θα πεθάνει. Τα συμπτώματα της λαρυγγίτιδας εμφανίζονται συνήθως την νύκτα και τις περισσότερες φορές μετά τα μεσάνυχτα. Ο πυρετός δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα και όταν το παιδί έχει πυρετό συνήθως είναι χαμηλός.

Πόσο διαρκεί η λαρυγγίτιδα;
Η λαρυγγίτιδα διαρκεί συνήθως 4-5 μέρες.

Είναι μεταδοτική η λαρυγγίτιδα;
Η λαρυγγίτιδα εμφανίζεται συνήθως το χειμώνα με μορφή επιδημίας, αλλά δεν σημαίνει ότι όποιος έρθει σε επαφή με άρρωστο με λαρυγγίτιδα θα αρρωστήσει και αυτός. Η πλειοψηφία των παιδιών που θα έρθει σε επαφή δεν θα αρρωστήσει.

Πώς μπορείτε να προλάβετε τη λαρυγγίτιδα;
Δεν υπάρχει τρόπος να προλαμβάνουμε την λαρυγγίτιδα. Εάν όμως το παιδί σας παθαίνει επανειλημμένες λαρυγγίτιδες τότε πιθανόν ο παιδίατρος σας να σας συστήσει να χορηγείτε με nebulizer το φάρμακο που λέγεται Pulmicort προληπτικά


Πώς θεραπεύεται η λαρυγγίτιδα;
Οι περισσότερες λαρυγγίτιδες είναι ελαφράς μορφής και περνούν από μόνες τους. Μερικά απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε μέχρι να δείτε τον παιδίατρο σας είναι τα ακόλουθα:
• Να βγάλετε το παιδί έξω στην αυλή να αναπνεύσει φρέσκο, κρύο αέρα. Δεν ξέρουμε πως δρα, αλλά είναι συνήθως αποτελεσματικό. Μην ανησυχείτε ,δεν πρόκειται να πάθει πνευμονία! Απλά ντύστε το κατάλληλα ή τυλίξτε το παιδί σε μια κουβέρτα.
• Βάλτε το παιδί σας να αναπνεύσει υδρατμούς. Αν δεν έχετε το ειδικό μηχάνημα, το οποίο μπορείτε να προμηθευτείτε από τα φαρμακεία και λέγεται Breezy, τότε μπορείτε να ανοίξετε το ζεστό νερό στο μπάνιο μέχρι να γεμίσει το μπάνιο με υδρατμούς. Ο υγραντήρας καλό είναι να χρησιμοποιείται καθημερινά, για λίγη ώρα, για όλα τα παιδιά έτσι ώστε να διατηρείτε στο χώρο κάποιου βαθμού υγρασία. Καθίστε μαζί με το παιδί στο μπάνιο για 15-20 λεπτά. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν θεαματικά. Εάν έχετε το ειδικό μηχάνημα μην βάλετε τίποτε άλλο σε αυτό εκτός από νερό.
Οπωσδήποτε να ενημερώσετε τον παιδίατρο του παιδιού και αυτός θα σας πει αν χρειάζεται να το δει.

Ο παιδίατρος, όταν εξετάσει το παιδί θα αποφασίσει για το είδος της θεραπείας που θα συστήσει. Η χορήγηση φαρμάκων (αδρεναλίνη, βουτηνεσίδη) με το nebulizer είναι πραγματικά πολύ δραστική και αποτελεσματική. Μπορεί όμως να χορηγήσει στο παιδί σας και κορτιζόνη είτε από το στόμα είτε ενδομυϊκά. Η κορτιζόνη ( δεξαμεθαζόνη) από το στόμα δίνετε συνήθως για 2-3 μέρες.
ΣΟΦΟ είναι για τις επόμενες 2-3 νύκτες να κοιμάται κάποιος από εσάς κοντά στο παιδί γιατί εύκολα μπορεί η λαρυγγίτιδα να υποτροπιάσει. Επίσης μην αφήνετε κανένα να καπνίζει στο σπίτι. Θα επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού σας.

Τρέξτε στον παιδίατρο αν…
• Το παιδί έχει δυσκολία στην αναπνοή.
• Παρουσιάζει ψηλό πυρετό.
• Δυσκολία στην κατάποση και τα σάλια τρέχουν από το στόμα του παιδιού σας.
• Παρά την προσπάθεια αντιμετώπισης της κατάστασης με τους ατμούς το παιδί επιδεινώνεται.
• Το χρώμα του δέρματος και των χειλιών άρχισε να γίνεται μπλε.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα μέχρι να φτάσετε στο νοσοκομείο τα συμπτώματα να υποχωρήσουν δραματικά. Μην αισθάνεστε άσχημα. Οι γιατροί ξέρουν ότι η θεραπεία έχει ήδη γίνει με το να εκθέσετε το παιδί σας σε κρύο και καθαρό αέρα. 

http://www.paidiatros.com