Προφύλαξη και θεραπεία της βρογχιολίτιδας

Τα περισσότερα περιστατικά βρογχιολίτιδας αντιμετωπίζονται στο σπίτι με οδηγίες από τον παιδίατρο που έχει ήδη εξετάσει το παιδί.

· Φάρμακα
Τα παιδιά με βρογχιολίτιδα ανταποκρίνονται καλά στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για το άσθμα. Τα φάρμακα αυτά συνήθως χορηγούνται με nebulizer (ειδική συσκευή που ατμοποιεί τα φάρμακα για να τα εισπνεύσει το παιδί). Αν το παιδί έχει πυρετό, τότε χρειάζεται να χορηγείτε κάποιο αντιπυρετικό. Αντιβίωση δε χρειάζεται , εκτός εάν το κρίνει ο παιδίατρος σας (πιθανό να υπάρχει κάποια επιπλοκή που να χρειάζεται αντιμετώπιση με αντιβιοτικό).
· Υδρατμοί
Ο ξηρός αέρας επιδεινώνει το βήχα. Αντίθετα, η εισπνοή ζεστών υδρατμών βοηθά στο να χαλαρώνουν τα πηχτά φλέγματα που βρίσκονται μέσα στους πνεύμονες του παιδιού σας. Κυκλοφορούν στην αγορά ειδικές συσκευές που παράγουν ζεστούς υδρατμούς.
· Όχι κάπνισμα
Το κάπνισμα επιδεινώνει αναμφίβολα το βήχα. Μην αφήνετε κανένα να καπνίζει μέσα στο σπίτι ή κοντά στο παιδί σας. Ο καπνός θα επιδεινώσει την κατάσταση του παιδιού με βρογχιολίτιδα.
· Διατροφή
Το παιδί με βρογχιολίτιδα κουράζεται πολύ όταν τρώει. Να του δίνετε μικρά και συχνά γεύματα, ανάλογα με την ηλικία του. Προσπαθήστε να του δίνετε αρκετά υγρά και εύπεπτα για την ηλικία του φαγητά.

Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί μπορεί να κριθεί αναγκαία η εισαγωγή του στο νοσοκομείο για τους πιο κάτω λόγους:
1. Χορήγηση οξυγόνου.
2. Χορήγηση υδρατμών.
3. Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.
4. Αντιβίωση δε χρειάζεται, εκτός εάν ο άρρωστος παρουσιάσει κάποια επιπλοκή.
5. Στενή παρακολούθηση από τους γιατρούς και τις νοσοκόμες. Σπανιότατα, μπορεί να χρειαστεί να υποστηριχθεί η αναπνοή του παιδιού με ειδικό μηχάνημα αναπνοής.

Πώς μπορείτε να προφυλάξετε το παιδί;

Δυστυχώς δεν υπάρχουν κατάλληλα εμβόλια για να προφυλάξουν τα παιδιά από την βρογχιολίτιδα. Αν όμως έχετε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών καλό είναι να αποφεύγετε τους χώρους έντονου συγχρωτισμού, γιατί πιθανότατα κάποιος να έχει τον ιό και να τον μεταδώσει στο παιδί σας. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τον χειμώνα και την άνοιξη. Αν εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειας είναι άρρωστο, τότε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άρρωστο. Αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση της βρογχιολίτιδας έχουν τα παιδιά που γεννήθηκαν πρόωρα και τα παιδιά που πάσχουν από κάποιο άλλο νόσημα των πνευμόνων (πχ άσθμα).

Ενημερώστε τον παιδίατρο σας αν

1. Η αναπνοή γίνεται όσο περνά ο καιρός δυσκολότερη.
2. Οι αναπνοές του παιδιού είναι περισσότερες από 60/λεπτό.
3. Παρουσιάσει ψηλό πυρετό. 

www.paidiatros.gr

Βρογχιολίτιδα

Η βρογχιολίτιδα παρουσιάζεται σε παιδιά ηλικίας 2-18 μηνών. Τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παιδιά ηλικίας 6 μηνών. Εμφανίζεται συχνά σε επιδημίες κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης. Οφείλεται συνήθως σε έναν ιό που λέγεται αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ή σε άλλους ιούς όπως ο ιός της ινφλουέντσας, παραϊνφουέντσας και αδενοϊός. Οι πιο πάνω ιοί προσβάλουν τους πνεύμονες και πιο συγκεκριμένα τα βρογχιόλια (μικροί σωλήνες που μεταφέρουν τον αέρα στους πνεύμονες). Η μόλυνση λοιπόν των βρογχιολίων από τους πιο πάνω ιούς, προκαλεί οίδημα (φούσκωμα) και υπερπαραγωγή φλεγμάτων. Το αποτέλεσμα είναι να μπλοκάρονται τα βρογχιόλια και ο αέρας να μην μπορεί εύκολα να κυκλοφορεί.

Πώς εκδηλώνεται η βρογχιολίτιδα;
Όπως εξηγήσαμε πιο πάνω, η μόλυνση προκαλεί μπλοκάρισμα των βρόγχων και δυσκολία στη διακίνηση του αέρα μέσα στους πνεύμονες. Άρα το κυρίως σύμπτωμα είναι η δυσκολία στην αναπνοή. Τα πρώτα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Το παιδί έχει "μύτη που τρέχει" καθώς και βήχα. Ο βήχας σταδιακά επιδεινώνεται και το παιδί αρχίζει να δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Εσείς οι γονείς συνήθως λέτε, ότι το στήθος του παιδιού μου "σφυρίζει". Ο ρυθμός της αναπνοής αυξάνεται, καθώς επίσης και οι σφύξεις της καρδίας. Εάν η κατάσταση του παιδιού επιδεινωθεί, τότε θα παρατηρήσετε ότι το σημείο του δέρματος στην κορυφή του στέρνου (το κεντρικό μεγάλο κόκαλο στο θώρακα) μπαινοβγαίνει κατά την διάρκεια της αναπνοής του παιδιού. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τα σημεία μεταξύ των πλευρών. Το παιδί μπορεί να έχει πυρετό, αλλά δεν είναι απαραίτητο σύμπτωμα. Το χαρακτηριστικό με τα παιδιά που πάσχουν από βρογχιολίτιδα είναι ότι παρά τη δύσπνοιά τους είναι ζωηρά.

Πόσος είναι ο χρόνος επώασης;
Είναι ο χρόνος, που χρειάζεται από την ώρα που μπαίνει ο μικροοργανισμός στο σώμα του παιδιού μέχρι να αρχίσουν τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας. Στη βρογχιολίτιδα ο χρόνος επώασης έχει άμεση σχέση με το είδος του μικροοργανισμού. Κυμαίνεται συνήθως από μερικές μέρες μέχρι μια βδομάδα.



Πώς διαγιγνώσκεται η βρογχιολίτιδα;
Ο γιατρός σας θα ακούσει το ιστορικό της αρρώστιας του παιδιού σας και στη συνέχεια θα εξετάσει το παιδί. Η ακρόαση του θώρακα είναι αυτή, που θα τον βοηθήσει να θέσει τη διάγνωση της βρογχιολίτιδας. Συνήθως δε χρειάζονται να γίνουν άλλες εξετάσεις και σπάνια μπορεί να σας ζητήσει να γίνει ακτινογραφία θώρακα.

Πόσο διαρκεί η βρογχιολίτιδα;
Η αρρώστια διαρκεί περίπου 7-10 μέρες. Υπάρχουν όμως περιστατικά που διαρκούν περισσότερες μέρες. Μερικά μάλιστα είναι πολύ σοβαρά και χρειάζονται να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο. Σπάνια μπορεί να παρουσιάσουν επιπλοκές όπως πνευμονία και ωτίτιδα.

Πώς μεταδίδεται η βρογχιολίτιδα;
Οι ιοί που προκαλούν βρογχιολίτιδα βρίσκονται συνήθως στις εκκρίσεις της μύτης. Για αυτό και οι μικροοργανισμοί αυτοί, μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο με το βήχα και το φτάρνισμα. Τα παιδιά που βρίσκονται σε παιδικούς σταθμούς βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο.

www.paidiatros.com

To τίποτα και η δημουργικότητα ενός παιδιού

Δεν είμαι μαμά. Είμαι παιδοψυχολόγος. Αλλά είμαι και άνθρωπος και υπήρξα και παιδί.

Θυμάμαι μέχρι να πάω σχολείο πόσο πιο ελεύθερα ήταν τα πράγματα. Παιχνίδι όλη μέρα, ακουραστα και δημιουργικά, μέχρι πυ βράδιαζε και δεν ήξερα πότε πέρασε η ώρα και φυσικά δεν με ενδιέφερε σαν παιδί γιατί ούτε την αισθηση της είχα ουτε κάτι να ολοκληρώσω. Το μόνο θέμα που έπρεπε να ξεπετάξω και ξεπρόβαλλε σαν εμπόδιο ήταν το φαγητό και μετα πάλι παιχνίδι.

Το παιχνίδι μου ως παιδί, τωρα που το σκέφτομαι, μου θυμίζει την «Ιθάκη» του Καβάφη. Ευχόμουν λοιπόν να είναι μακρύς ο δρόμος και πάντα ήτανε. Την μεγαλύτερη ώρα την περνούσα στην προετοιμασία του παιχνιδιού και όχι τόσο στο ίδιο το παιχνίδι. Με τις ώρες κατασκεύαζα, έντυνα, ετοίμαζα, έφτιαχνα πόλεις και κόσμους τέλειους για τα δικά μου μάτια για να έχουν να παίξουν οι ήρωες μου και να μένουν ευχαριστημένοι. Αφού τα είχα ετοιμάσει ολα, τοτε το παιχνίδι κρατούσε λιγο...δε θυμαμαι πόσο αλλά λίγο σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα.

Παίζω με παιδιά όλη μέρα και μέσα απο τη δουλειά μου έχω μάθει να παρατηρώ τους τρόπους με τους οποίους παίζουν ανάλογα με την ηλικία τους. Αυτό που με θλίβει περισσότερο είναι οτι παρατηρώ πως ο τρόπος αυτός αλλάζει όταν το παιδί έχει ξεκινήσει την πρώτη δημοτικού και αρχίζει και βιώνει το πρόγραμμα, τον ανταγωνισμό, την κριτική και τα λάθη σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά της τάξης.

Επίσης, την ωρα του παιχνιδιού μας , με κοιτάζει περισσότερο σαν να περιμένει την επιβεβαίωση του δασκάλου, να δει αν το κάνει σωστά..ποιο? το φυσικό μέσο με το οποιο εκφράζεται το παιδί? Αυτό είναι κάτι το οποίο το κάνει καλύτερα και απο μένα και θα του πω εγώ πόσο σωστά το κάνει? Εγω κάποτε το ήξερα καλά αυτο, να παίζω σαν παιδί, και το θυμάμαι και το αναπολώ αλλά καπου στο δρόμο χάθηκε, χάθηκε μές στους βαθμούς, τα διαγωνίσματα, την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Χάθηκε γιατι για κοινωνικούς λόγους ξεμάθαμε να είμαστε παιδιά και να εκφράζουμε χωρίς φόβο τα συναισθήματα μας, γιατί κάποιον δεν τον βόλευε να κλαίμε .. «κοτζάμ γυναίκες και κοτζάμ άντρες», γιατι για να επιβιώσεις σε αυτόν το κόσμο σου μαθαίνουν οτι τα μαθηματικά και η γλώσσα είναι πολυ πιο σημαντικά απο το να τραγουδάς ή να χορεύεις και το να θέλεις να γίνεις ηθοποιός η χορευτής δεν είναι σοβαρό! Πόσοι περιφημοι καλλιτέχνες μας έχουν κάνει να νιώθουμε περήφανοι που τους γνωρίζουμε...για σκεφτείτε οι γονείς τους να τους είχαν εμποδίσει να γίνουν αυτό που κάποιοι απο εμάς δεν θεωρούμε σοβαρό για τα παιδιά μας.... Δεν γεννήθηκαν καλλιτέχνες και ενήλικες ...κι αυτοί παιδιά ήταν κάποτε.

Θαυμάζω ακόμα κάποιους γονείς που ενθαρύνουν αυτά τα ταλέντα των παιδιών τους και τα τρέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες γιατι πιστεύουν σε αυτό που βλεπουν οτι τα παιδιά τους αγαπούν. Θαυμάζω κάποιους γονείς που ακόμα καταλαβαίνουν την σημαντικότητα του παιχνιδιού στη ζωή των παιδιών τους και είναι δεν έχουν κανένα προβλημα να πέσουν στις λάσπες και να παίξουν ελεύθερα.
 

Και τους άλλους τους γονείς τους θαυμάζω, που δεν έχουν ιδέα τι κάνουν και θεωρούν το παιχνίδι χάσιμο χρόνου, όχι για τα πιστεύω τους γιατι δεν φταίνε αυτοι σε αυτο...(καποιοι άλλοι γονεις είναι υπεύθυνοι...)αλλά για το οτι κάνουν ο,τι μπορούν και προσπαθούν με όσα ξερουν για να είναι καλοί γονείς.







Την άλλη φορα με ρώτησε το παιδάκι που παίζαμε μαζί τι να ζωγραφισει. Του απάντησα να κανει οτι θελει. «Μα,»μου λεει , «δεν ξερω πως να το κανω πρεπει να μου δειξεις». Του απαντησα πως δεν χρειαζεται να ξερει...ουτε εγω ξερω...απλά «δε θα σκεφτούμε τίποτα και θα αφήσουμε το χέρι να μας παει...και μετα θα δουμε τι ειναι αυτο που φτιάξαμε». Η ιδέα του «να μην σκεφτούμε τίποτα» του αρεσε πάρα πολυ και τον είδα να αφήνεται και να δημιουργεί οτι φανταζόταν...΄ηταν ελευθερος.

Aυτή ήταν η ζωγραφιά που δημιουργήσαμε σε 3 φορές που τον είδα. 6 χρονών





Με ένα άλλο παιδάκι που η μητέρα του τον πιέζε να κάνει συνέχεια δραστηριότητες και δεν έιχε ποτε δικό του χρόνο ελεύθερο να παίξει ανακάλυψα το πιο όμορφο παιχνιδι του κόσμου γι αυτον. Το παιχνίδι του ¨τιποτα¨το ξέρετε?


Ουτε εγω το γνώριζα μέχρι τη στιγμή που ένιωσα οτι το είχε ανάγκη περισσότερο απο οποιοδήποτε αλλο παιχνίδι που υπάρχει. Με ρώτησε «και τι κάνουμε σε αυτο το παιχνίδι?» και του απάντησα «το απόλυτο τίποτα» και ξάπλωνε στο δωμάτιο του παιζοντας το ¨τιποτα¨ μέχρι που ορισμένες φορες αποκοιμιόταν...Αν ημουν πρωτοετής φοιτήτρια θα ημουν σε πανικό για το οτι δεν του κάνω κατι και οι γονείς πληρώνουν για να μην κάνει τιποτα...θα με είχε κυριευσει το αγχος και θα έψαχνα απεγνωσμένα να βρω να κάνουμε κατι...Το παιδί πάντα μετα την συνάντηση μας ήταν τοσο ευδιάθετο, ζωντανό, χαρουμενο και έλεγε στη μαμά του οτι πέρναγε υπέροχα με τα παιχνίδια που κάνουμε!

Τωρα με την εμπειρια και τις γνωσεις μου νιωθω περηφανη για το παιχνιδι του «τίποτα», και του τρόπου που γεννήθηκε αυτο! Βασίστηκε σε μια ανάγκη που ήταν σημαντική για κάποιον και αν είχα βρει κάτι αλλο να παιξουμε γιατι με κυριευε το αγχος, τότε θα είχα ικανοποιήσει τη μητέρα και θα είχα γίνει σαν κι αυτη προσθετοντας του κάτι ακόμα απο δραστηριότητες...

Το παιδι έμαθε να ακούει τις ανάγκες του, να τις αναγνωρίζει και 'αρχισε να καταλαβαίνει οτι μμπορεί και να τις διεκδικεί γιατι ειναι κάτι που τον κάνει να νιώθει όμορφα και αυτο έχει τη μεγαλύτερη σημασια. Είχε αρχίσει να είναι ελεύθερος...

Δεν εχω ιδέα γιατι γράφω όλα αυτα. Υπάρχουν γονείς που μου λένε «δε θα πληρωσω για να παίζει το παιδί μου..δεν του κάνεις μαθηματικά η κάτι...»

Οχι, μαθηματικά δεν του κάνω, ουτε γλώσσα, ουτε πυρηνική φυσική. Του επιτρέπω να είναι αυτο που νιώθει, του δείχνω οτι είμαι εκει και μπορεί να εμπιστευτεί αυτο που έχουμε δημιουργήσει, το αφηνω να εκφραζεται χωρις να το κρίνω και να παίζει οπως θέλει και έχει ανάγκη, του μαθαινω για σχέσεις, ‘ορια, εμπιστοσύνη, σεβασμό, αλήθεια, φιλία, αγάπη, αυτοεκτίμηση, ενδυναμωση χωρις να του έχω μιλήσει ποτέ για αυτα...

Και αν σας φανούν τα παραπάνω λόγια του αέρα ή απλά ένα τίποτα...τότε σας ευχαριστώ εκ βαθέων γιατί μόνο απο ένα τίποτα μπορούμε να δημιουργήσουμε τα πάντα!

Δεν είμαι μαμά. Είμαι παιδοψυχολόγος. Αλλά είμαι και άνθρωπος και υπήρξα και παιδί.

Ναταλί Σαμπά

www.homeplay.gr
www.childit.gr

Η ανάπτυξη τον 9ο μήνα

Συνεργάστηκε ο Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής

Στέλιος Μαντούδης

Τον 9ο μήνα της ζωής η ανάπτυξη του παιδιού αφορά στην λεπτομέρεια. Τα χεράκια του μωρού κάνουν μικρά θαύματα και η γκάμα των συναισθημάτων του μεγαλώνει. Το βοηθάμε στην προσπάθειά του να περπατήσει, το προστατεύουμε από τις συνεχείς πτώσεις και δεν ξεχνάμε πόσο του αρέσει να το επαινούμε!

Κινητικότητα
-Τα βήματά του είναι μεν ελεύθερα αλλά ασταθή και συνοδεύονται από συχνές πτώσεις
-Στέκεται στηριζόμενο σε έπιπλα
-Μπορεί να μπουσουλάει προς τα μπρος και προς τα πίσω
-Πιάνεται από τα έπιπλα και γυρίζει το δωμάτιο

Χέρια και αυτοβοήθεια
-Ο αντίχειρας και τα δάχτυλα συνεργάζονται και το παιδί πιάνει αντικείμενα με σταθερότητα
-Κινεί με ακρίβεια τα χέρια του

Γλώσσα και κοινωνικότητα
-Συχνά κλαίει για να εκφραστεί
-Μιμείται ήχους, τον βήχα, τα παιχνίδια με τη γλώσσα
-Δείχνει τα συναισθήματά του με εκφράσεις του προσώπου

Αντίληψη
-Αρχίζει να αντιλαμβάνει τις έννοιες «μαμά» και «μπαμπάς»
-Μιμείται λέξεις
-Συγκεντρώνεται στο παιχνίδι του

Τι του αρέσει
-Να τρέχει μπουσουλώντας
-Να στοιβάζει 2-3 τουβλάκια
-Να του μιλάμε επαινετικά

Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Το παιχνίδι και η σημασία της δημιουργικής απασχόλησης για το παιδί είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα αυτό το διάστημα. Το ίδιο ισχύει για για την φροντίδα του μωρού. Περνάμε στιγμές απόλαυσης με το μπάνιο του μωρού, μαθαίνουμε πώς κόβουμε τα νύχια και όταν έρθει η ώρα για ξεκούραση, φροντίζουμε να εξασφαλίζουμε ιδανικές συνθήκες ύπνου στο δωμάτιο του παιδιού. Επίσης, η ανάπτυξή του μωρού είναι από τα βασικά μας μελήματα τώρα, όπως και σε όλη την πορεία της ζωής του. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στον οδηγό ανάπτυξης ομιλίας και επικοινωνίας και ας βεβαιωθούμε πως όλος οεμβολιασμός του παιδιού τον 1ο χρόνο ακολουθεί την πορεία που προβλέπουν οι παιδίατροι. Αν συνεχίζουμε να θηλάζουμε, δεν ξεχνάμε ότι η διατροφή του θηλασμού υπακούει σε συγκεκριμένους κανόνες, ενώ αν το παιδί τρέφεται με γάλα σε σκόνη, κάνουμε έρευνα αγοράς και καταλήγουμε στην καταλληλότερη επιλογή. Σε κάθε περίπτωση δεν παραμελούμε την σχολαστική αποστείρωση.

www.babyspace.gr

Καλά Χριστούγεννα !!!!

Ευχαριστώ Ρεβέκκα μου να χαίρεσαι την οικογένεια σου!!! Καλά Χριστοαύγεννα σε όλους!

Ξεκινήσαμε ....

Χάθηκα λίγο, γιατί ο μικρός Ξανθομπούμπουρας έχει βρογχιολίτιδα, και έχει γκρίνια και θέλει αγκαλίτσα ..... θα επανέλθω όμως μόλις συνέλθει ο μικρός .... πολλά φάρμακα .....

Παιδιά και ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται τακτικά για να θεραπεύσει τα παιδιά, αν και οι συμβατικοί γιατροί δεν την αποδέχονται. Η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για να θεραπεύσει τις ασθένειες στα παιδιά που κυμαίνονται από τις ημισοβαρές ασθένειες ως το κοινό κρύο.

Αν και η ομοιοπαθητική λειτουργεί με διάφορους τρόπους, η πιο βασική λειτουργία της είναι να βοηθήσει, να ενισχύσει και να στρέψει το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και την πρωταρχική αιτία της ασθένειας. Μόλις τα ανοσοποιητικά συστήματα τους γίνουν ισχυρότερα, είναι σε θέση να παλέψουν μακριά τις ασθένειες αποτελεσματικότερα, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί. Βέβαια, οι γονείς καλό θα ήταν να επισκεφθούν και έναν γιατρό της δυτικής σχολής, ειδικά αν επιμένουν τα συμπτώματα, έτσι ώστε να είναι σίγουροι για την εξάλειψη και αντιμετώπιση της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ομοιοπαθητικοί γιατροί επιτρέπουν στους ασθενείς τους να συνδυάζουν τα ομοιοπαθητικά με τα συμβατικά φάρμακα.


Χαρακτηριστικές εφαρμογές της ομοιοπαθητικής στην παιδιατρική.
Η μοιοπαθητική επεξεργασία εμπίπτει συνήθως σε δύο κατηγορίες είτε σε οξείς είτε σε χρόνιους όρους. Οι οξείς όροι αναφέρονται σε ένα άρρωστο παιδί που πάσχει από τέτοιες ασθένειες όπως τα κρυολογήματα, τους επώδυνους λαιμούς ή τη γρίπη στομαχιών. Οι χρόνιοι όροι αναφέρονται στις ασθένειες όπως οι αλλεργίες, το άσθμα ή οποιοσδήποτε αριθμός ασθενειών δερμάτων. Είτε εξετάζοντας τους οξείς είτε χρόνιους όρους στα παιδιά, η ομοιοπαθητική έχει αποδειχθεί αρκετά αποτελεσματική. Στην περίπτωση των οξέων όρων, οι γονείς μπορούν συχνά να θεραπεύσουν το παιδί στο σπίτι με την ομοιοπαθητική. Εντούτοις, στην περίπτωση των χρόνιων όρων, που συναντιούνται με ένα καλά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό επαγγελματία μπορεί να είναι απαραίτητος να θεραπεύσει το παιδί.

Βήχας και άσθμα.
Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, δεν υπάρχει ίαση για το άσθμα. Ανάμεσα στα θεραπευτικά μέσα περιλαμβάνονται και η απομάκρυνση όσο το δυνατόν των αλλεργιογόνων από το περιβάλλον του παιδιού καθώς και η ανοσοθεραπεία για το εποχιακό άσθμα, κυρίως για παιδιά άνω των 6-8 χρόνων. Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος ανήκουν στις ακόλουθες κατηγορίες: βρογχοδιασταλτικά (Β2 διεγέρτες-θεοφυλλίννη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο)-αντιφλεγμονώδη (κορτικοστεροειδή και μη στεροειδή χρωμογλυκονικό Na), αντισταμινικά (κετοτιφένιο, νεδοκρομίλη) με ποικιλίες παρενέργειες: Των Β2-διεγερτών: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, ζάλη, λιποθυμία, εφιδρώσεις, ψυχώσεις, ταχυκαρδία, μεταβολές της αρτηριακής πιέσεως, αίσθημα παλμών, αρρυθμίες, ισχαιμία, ξηροστομία, ναυτία, έμετος, κατακράτηση ούρων, γλαύκωμα, υπεργλυκαιμία, υπερθυρεοειδισμός, βρογχόσπασμος κλπ. Της θεοφυλλίνης, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σύγχυση, διέγερση όταν τα επίπεδα της στο πλάσμα είναι κάτω από 20 mg/I. Πάνω από αυτό το όριο παρουσιάζονται ταχυκαρδία, αρρυθμίες, δύσπνοια και σπασμοί. Τέλος τα κορτικοστεροειδή είναι γνωστό ότι προκαλούν (κυρίως όταν η από του στόματος ή παρεντερική χορήγηση κορτιζόνης ξεπερνά τα 10mgr πρεδνοζολόνης επί μερικές εβδομάδες ή μήνες) πολλές παρενέργειες (ακμή, αργή επούλωση τραυμάτων, μώλωπες, θρομβοφλεβίτιδα, αϋπνία, ψυχώσεις, οίδημα, υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, διαβήτη, αδυναμία, οστεοπόρωση, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, ενδοκρινικές διαταραχές, γαστρεντερικές διαταραχές κλπ) ενώ τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή λόγω της τοπικής δράσης δεν εμφανίζουν συστηματικές παρενέργειες.

Η ομοιοπαθητική προσέγγιση για το άσθμα επισημαίνει τα εξής στοιχεία:

1.Αρχικά είναι το στοιχείο της κληρονομικότητας.
Αν και επισημαίνεται, χλιαρά μάλλον, ο ρόλος της κληρονομικότητας ως προδιαθεσικού παράγοντα, εν τούτοις αυτό το στοιχείο παραμένει πρακτικά ανεκμετάλλευτο στη συμβατική ιατρική αντιμετώπιση. Αντίθετα στην ομοιοπαθητική το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί: Είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας της κατάστασης του παιδιού επομένως και της πρόγνωσης της αγωγής και αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι συχνά είναι ανεξάρτητο από αυτή καθ' εαυτή τη βιαιότητα των συμπτωμάτων του ασθενούς. Αποτελεί πολλές φορές αποφασιστικό στοιχείο για την επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες. Σαν τέτοιους θα μπορούσαμε να αναφέρουμε:
α. Κακές ενδοοικογενειακές σχέσεις.
β. Προβλήματα στη σχολική ή προσχολική περίοδο ή γενικά στην κοινοτική ζωή.
γ. Καταστάσεις ψυχολογικού shock όπως απώλεια συγγενικού προσώπου, φόβος από κάποιο γεγονός κλπ.
δ. Ζήλεια, κυρίως προς κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας, συνήθως αδερφό ή αδερφή κλπ.

2. Η συσχέτιση των δερματικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα, όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα.

3. Το στοιχείο της ενδεχόμενης ίασης του άσθματος. Συμβατικά όπως άλλωστε ρητά δηλώνεται, ίαση δεν υπάρχει. Έχουμε απλώς συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών με άγνωστες όμως ως τώρα ενδεχόμενες, κυρίως μακροπρόθεσμες, παρενέργειες στη συνολικότερη λειτουργία του οργανισμού του ασθενούς. Στην ομοιοπαθητική όμως πράξη, όπως αναφέρουν οι ομοιοπαθητικοί γιατροί συχνά διαπιστώνεται ότι φτάνουν σε πλήρη ίαση του μικρού ασθενούς αφού πολλές φορές για όλη την υπόλοιπη ζωή του δεν παρατηρούνται αναπνευστικά προβλήματα.

Παράγοντες που συντελούν στην καλύτερη πορεία του ασθματικού παιδιού;
α) Η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας.
β) Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγεία του οργανισμού.
γ) Στην επιλογή του σωστού ή συχνότατα των εκάστοτε σωστών ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
δ) Η αποφυγή λήψης ισχυρών αλλοπαθητικών φαρμάκων κυρίως κορτικοστεροειδών και αντιβιοτικών.
ε) Περιβαλλοντικοί ή ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν, μερικές φορές καίρια την εξέλιξη της νόσου.

Ipecacuanha.
H ipecacuanha παράγεται από το φυτό Ιπεκακουάνα ή κεφαλοειδής. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο δίνεται όταν υπάρχει αίσθημα ναυτίας ή κρίσεις έμετου, βήχας. Ασθματικές καταστάσεις παιδιών όπου υπάρχει εύκολα έμετος ή τάση για έμετο. Ενδείκνυται κυρίως σε γαστρικές και αναπνευστικές διαταραχές, αλλά και κατά την εγκυμοσύνη σε βήχα και τάση προς έμετο. Επίσης σε αιμορραγίες και μετά από έκθεση σε ακτινοβολία-ραδιενέργεια.

Πως αντιμετωπίζει η ομοιοπαθητική τις παιδικές ιώσεις.
Είναι πολλά τα παράπονα πολλών γονιών ότι τα παιδιά τους κυρίως από την ηλικία που πηγαίνουν στους παιδικούς σταθμούς-νηπιαγωγεία κλπ κουβαλούν στο σπίτι μερικές φορές όποια ίωση κυκλοφορεί και πολλές φορές τη μεταδίδουν και στους ίδιους. Αυτό συμβαίνει σε πολλές ομάδες ανθρώπων όταν βρίσκονται σε κοινούς χώρους, πόσο μάλλον στα παιδιά. Οι ευάλωτοι οργανισμοί θα προσβληθούν πιο εύκολα. Η ισορροπία ή η "ειρηνική συνύπαρξη" οργανισμού μικροοργανισμού, στον ευάλωτο με αδύναμη άμυνα και δυνάμεις οργανισμό, εύκολα διαταράσσεται. Και έτσι φτάνουμε στις ιώσεις ή μικροβιακές λοιμώξεις που ταλαιπωρούν παιδιά και γονείς κάθε χειμώνα. Η απόπειρα να βομβαρδίσουμε και να σκοτώσουμε τα μικρόβια μέσα στον οργανισμό του παιδιού και έτσι να τον απαλλάξουμε από το πρόβλημα, δεν γίνεται ποτέ με το αζημίωτο. Πάντα ζορίζεται ο οργανισμός του παιδιού, παρά το ότι σκοτώνονται πράγματι τα μικρόβια. Στη συνέχεια, αν έχει αποθέματα δυνάμεων ο οργανισμός θα επανέλθει στην παλιά κατάσταση υγείας.
Συνήθως όμως βλέπουμε να μη γίνεται αυτό, αλλά να μένει λίγο πίσω, έτσι ώστε πιο εύκολα θα προσβληθεί από την επόμενη ίωση που θα κυκλοφορήσει. Η ίδια αντιμετώπιση θα φέρει τα ίδια αποτελέσματα. Έτσι σταδιακά το παιδί φτάνει σε αυτό που μας περιγράφουν ότι "αρπάζει" ότι κυκλοφορεί από ιώσεις (κοινό κρυολόγημα, ρινίτιδες, ωτίτιδες, βρογχίτιδες, αμυγδαλίτιδες, κλπ). Συνήθως, όσο γερός είναι ο οργανισμός δίνει εύκολα τη μάχη του και ξεπερνά τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως καταβληθεί, τότε παρουσιάζεται η ανάγκη υποστήριξης. Οι ομοιοπαθητικοί γιατροί δεν θεωρούν υποστήριξη του οργανισμού του παιδιού τη χορήγηση αντιβιοτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων. Υποστήριξη θα έχουν αν καταφέρουν να ενισχύσουν τον ίδιο τον οργανισμό και να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση υγείας, την οποία είχε πριν αρχίσουν οι επανειλημμένες πτώσεις (ιώσεις κλπ), όταν αντιμετώπιζε μόνος του αυτά τα προβλήματα, προσθέτουν οι ίδιοι.

Ενόργανη ομοιοπαθητική VEGA και για τα παιδιά.
Στις μέρες μας που οι άνθρωποι προσπαθούν και αγωνίζονται όλο και περισσότερο, το στρες κατέληξε να είναι μια λειτουργία απόλυτα επικίνδυνη για την υγεία και τη ζωή.
Με την πάροδο του χρόνου, η μόνιμη ένταση καθιστά τον άνθρωπο αγχώδη. Έτσι βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο, όπου η χωρίς νόημα ένταση και η προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας δεν μπορούν να σταματήσουν. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες συνδυάζονται με τη δραστηριότητα των ορμονών. Όλες οι ανωμαλίες του οργανισμού, όλες οι ασθένειες και οι πόνοι, έχουν σχέση με το ενδοκρινικό σύστημα.
Ο ενδοκρινολόγος Dr Med Frang Riedwez από το Μόναχο, ανακάλυψε πριν από χρόνια, σχέσεις των ορμονών υπόφυσης και πολλών ασθενειών που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν τίποτα κοινό.
Αποδείχθηκε ότι υπάρχει σχέση των φυσικών ενοχλήσεων (ιδιαίτερα σε περιπτώσεις άγχους) με ανωμαλίες ρύθμισης του ενδοκρινικού συστήματος. Τέτοιου είδους άγχος παρουσιάζεται και στα παιδιά και ένα σύμπτωμα του είναι το πρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης. Το σύστημα υψηλής τεχνολογίας Vega σας προσφέρει μια υπηρεσία απόλυτα ασφαλή, ανώδυνη, φιλική για τον οργανισμό και για τα παιδιά, αντικαθιστώντας την παραδοσιακή συνέντευξη της ομοιοπαθητικής με την ενεργειακή διάγνωση μέσω των μεσημβρινών. Η ενεργειακή αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό, καθορίζει την υγεία του ανθρώπου. Η Ακαδημία Grieshaber της Γερμανίας εφαρμόζει, σε συνεργασία με τη Vega, ένα σύστημα, βάσει του οποίου καθετί στον οργανισμό έχει τη δική του συχνότητα, που έχει δυνατότητα να εντοπίζει και να καταγράφει τις συχνότητες του οργανισμού. Έτσι, το σύστημα Vega Som μπορεί να μεταβιβάσει αυτές τις λανθασμένες συχνότητες με έναν ασφαλή τρόπο, ακόμη και για τα παλιά.

Πηγή: περιοδικό "Όλα για το παιδί" 

www.mammael.blogspot.com