Λάθος την πληροφόρησαν τη Μενεγάκη. Τι μπορεί να φάει ένα βρέφος τον πρώτο χρόνο;

Πρόσφατα παρουσιάστηκε ένας συμπαθέστατος διαιτολόγος στην εκπομπή "Ελένη" με τη Μενεγάκη για να μιλήσει για την παιδική διατροφή. Όταν ο άνθρωπος είπε ότι οι διατροφικές συνήθειες καθιερώνονται τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός παιδιού, η Μενεγάκη του είπε, η μάλλον πήγε και τον διόρθωσε λέγοντας ότι "ναι αλλά πόσα πραγματάκια έχει δοκιμάσει το παιδί στον πρώτο χρόνο; πόσα πραγματάκια μας έχει αφήσει ο παιδίατρος; όχι και πολλά". Εννοώντας ότι τον πρώτο χρόνο της ζωής του, ένα βρέφος δεν έχει δοκιμάσει πολλά πράγματα. Και εκεί ο διαιτολόγος, συμφώνησε και απαντά "Φυσικά" και άρχισε να μιλά για μύηση κτλ. Με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι ο διαιτολόγος δεν γνωρίζει περί παιδικής διατροφής στον πρώτο χρόνο. Και βέβαια και οι 2 κάνουν λάθος: Τα παιδιά τον πρώτο χρόνο μπορούν να φάνε σχεδόν όλα τα τρόφιμα.

Περιληπτικά:

• Πρώτους 6 μήνες μόνο γάλα και το καλύτερο μητρικό γάλα-θηλασμός
• Μετά τους 6 μήνες μπορεί εισάγει κανείς διάφορες τροφές σε μικρή ποσότητα, με το γάλα να συνεχίζει να είναι η κύρια πηγή θρέψης.
• Μπορεί να ξεκινήσει με τροφές όπως μήλα, αχλάδια, μπανάνα, καρώτο, γλυκοπατάτα, νεκταρίνια, ροδάκινα, βερίκοκα, φασολάκια, βρώμη, ρύζι, αρακάς (ανάλογα πάντα με την εποχή) και κάθε 3-4 μέρες να εισάγει νέα τροφή.
• Μετά τον 8ο μήνα μπορεί να δοκιμάσει κουνουπίδι, μπρόκολο, μελιτζάνα, κρεμμύδια, σκόρδο σχεδόν όλα τα λαχανικά εκτός από ντομάτα. Επίσης όσπρια, μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο.
• Μετά τον 10ο μήνα ένα παιδί μπορεί να δοκιμάσει εσπεριδοειδή και ντομάτες.

Και αυτή η λίστα είναι μικρή, υπάρχουν και πολλές άλλες τροφές που μπορεί να δοκιμάσει που δεν έχουμε αναφέρει. Και να σημειώσουμε ότι οδηγίες από διεθνείς παιδιατρικές και διαιτολογικές εταιρίες αναφέρουν ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη σειρά με την οποία πρέπει ένας γονιός να εισάγει αυτά τα τρόφιμα, μάλιστα αναφέρουν ότι μπορούν να ξεκινήσουν και με κρέας. Και πάλι περιληπτικά αυτά που δεν θα πρέπει να φάει το παιδί πριν κλείσει τον χρόνο είναι ξηροί καρποί, θαλασσινά, σιτάρι, αγελαδινό γάλα, μέλι. Αλλά και πάλι όλες οι διεθνείς εταιρίες αναφέρουν ότι δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να δείχνουν τελικά ότι η αποφυγή τροφών όπως θαλασσινά, σιτάρι κτλ. τον πρώτο χρόνο προστατεύει από αλλεργίες

Οπότε για ποια "λίγα πραγματάκια" αναφέρεται η κ Μενεγάκη; Ένα παιδί όταν κλείσει τον πρώτο χρόνο μπορεί να έχει δοκιμάσει απ' όλα τα καλά. Δυστυχώς πολλοί παιδίατροι συμβουλεύουν: ρυζόκρεμες και φρουτοκρεμες που συνήθως είναι έτοιμες. Με λίγα λόγια διατροφή σε σκόνη. Ο διαιτολόγος σωστά διάβασε και απομνημόνευσε πριν βγει στην εκπομπή ότι στον πρώτο χρόνο βασίζονται οι διατροφικές συνήθειες ενός ανθρώπου, όμως δεν γνώριζε πως γίνεται αυτό πρακτικά και εκεί μπαίνει και η αυτογνωσία: το έχουμε ξαναπεί: αν δεν γνωρίζεις κάποιο θέμα καλά, μην βγαίνεις στην τηλεόραση για να μιλήσεις για αυτό το ζήτημα, δεν αρκεί να διαβάζουμε 2-3 έρευνες πριν βγούμε στο γυαλί, ούτε φτάνει να φέρνεις παράδειγμα την παιδική σου ηλικία. Λυπόμαστε που το λέμε, γιατί ο συγκεκριμένος διαιτολόγος έλεγε σωστά πράγματα σε γενικές γραμμές αλλά δεν γνώριζε πολλά για το συγκεκριμένο ζήτημα με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι οι διαιτολόγοι είναι δευτερεύουσα πηγή πληροφοριών σε ότι έχει να κάνει με την παιδική διατροφή.

Πάντως αυτό που θέλουμε να τονίσουμε με αυτή την ανάρτηση είναι ότι στον πρώτο χρόνο ναι ένα παιδί μπορεί να δοκιμάσει πολλά πράγματα και όχι "λίγα πραγματάκια" όπως είπε η Μενεγάκη. Και αν ξεκινήσει να τρώει φρούτα, λαχανικά, ολικής αλέσεως δημητριακά, του κάνουν καλό αλλά και μαθαίνει σε αυτές τις γεύσεις, ενώ αν συνηθίζει να τρώει έτοιμες κρέμες με σκόνη φρούτων και πρόσθετα σάκχαρα ε θα μάθει σε αυτές τις γεύσεις ενώ τα προϊόντα αυτά δεν κάνουν καλό στην υγεία τους. Έχουμε αναφερθεί εδώ με περισσότερες λεπτομέρειες για έτοιμες παιδικές κρέμες.

http://www.natofao.blogspot.com

Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι

Συνέντευξη με την Εύα Πετροπούλου Λιανού
Κείμενο: Έρη Μαυράκη

Μια “παραμυθένια” συνέντευξη από την αγαπημένη συγγραφέα των παιδιών, Εύα Πετροπούλου Λιανού.

Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι

Πότε άρχισες να αποτυπώνεις σε χαρτί τον κόσμο της φαντασίας σου;
Ε.Π.Λ: Έγραφα από παιδί . Ιστορίες σε σελίδες κενές των βιβλίων , ποιήματα χωρις ρίμα. Έγραφα χωρίς να σκέφτομαι. Ήταν κάτι που το είχα μέσα μου  Όπως όταν αναπνέει κάποιος . Όταν το 1994 βρέθηκα στη Γαλλία, για σπουδές και δουλειά, έγραψα ένα παραμύθι στα γαλλικά. Νοσταλγούσα τη πατρίδα μου, τους γονείς μου, τους παππούδες μου. Έτσι εμφανίστηκε η Ζεραλντιν. Ο εκδοτικός οίκος Αμαλτέ στη Νάντ, στη Γαλλία την ξεχώρισε σαν ιστορία και την εξέδωσε το 2006. Από τότε δεν εχω σταματήσει να γράφω παραμύθια. Το 2009 εξέδωσα το δεύτερο μου βιβλίο Η κόρη της Σελήνης , από τις εκδόσεις Οσελότος και αργότερα το 2011 εξέδωσα τη μετάφραση στα Ελληνικά της Ζεραλντιν και το Ξωτικό της Λίμνης , από τις εκδόσεις Εναστρον. Και συνεχίζω να γράφω και να δημοσιεύω παραμύθια μου σε διάφορα μπλογκ και ηλεκτρονικές εφημερίδες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Πιστεύεις πως τα παιδιά αγαπούν τα παραμύθια που ακολουθούν τον τρόπο γραφής και μεταδίδουν τα απλά νοήματα των κλασσικών παραμυθιών ή θέλουν κάτι πιο σύγχρονο και πολύπλοκο;
Ε.Π.Λ.: Στα παιδιά αρέσει το παραμύθι και δη το παραμύθι με εικόνα και έντονα χρώματα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μια ιστορία σε κλασσική ή μοντέρνα. Για μένα το μήνυμα που θέλω να περάσω στα παιδιά, είναι το βασικότερο συστατικό από όλα. Και τα δυο μου παραμύθια έχουν μια βασική ιδέα που στηρίζεται στο όνειρο και στην ελπίδα. Η άποψη μου είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται την φαντασία. Είναι σημαντικό για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην ωμή εικόνα της πραγματικότητας. Οπότε εάν θέλετε, το παλιό συνεχίζεται μέσα από τις νέες ιδέες δημιουργών και νέων συγγραφεων για τη δυνατή προσέγγιση του κόσμου των παιδιών, που είναι ευαίσθητος όμως απόλυτα αληθινός. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι τους αρέσει και τι όχι; Μπορούν να καταλάβουν τα παραμύθια, όπως και τους ανθρώπους που τα γράφουν. Για μένα τα παραμύθια, είναι ιστορίες της εποχής και φυσικά κάθε γενιά θέλει .. το παραμυθά της !!!

Η προσωπική σου έρευνα μέσα από τις παρουσιάσεις που έχεις κάνει και την επαφή σου με τα παιδιά, σε τι συμπεράσματα σε οδηγεί για τους μικρούς σου αναγνώστες;
Ε.Π.Λ.: Όταν τα παιδιά γνωρίζουν τους ήρωες ενός παιδικού βιβλίου που έχουν διαβάσει εκστασιάζονται. Νιώθουν ότι είναι μέρος της ιστορίας και μπορούν εύκολα να αναλύσουν, να πούν τη γνώμη τους ακόμη και να δημιουργήσουν νέους ήρωες . Είναι εποικοδομητικό και για μένα αλλά και για τα παιδιά, που μέσα από το παιχνίδι , την ιστορία μαθαίνουν και εκπαιδεύονται σε ηθικές αξίες κι αρχές ίσως ξεχασμένες στην εποχή μας , λογω της υπερβολικής παρακολούθησης της τηλεόρασης ή των βιντεο γκειμ . Τα παιδιά έχουν ανάγκη να βιώσουν και να νιώσουν ότι είναι δυνατόν να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα. Το παραμύθι τους μαθαίνει ότι έχουν δικαίωμα να ονειρεύονται . Οι φόβοι τους μπορούν να πάψουν να υπάρχουν . Όπως λέει κάποιος γνωστός « τα παραμύθια δε γράφτηκαν για να μας δείξουν ότι υπάρχουν οι δράκοι , αλλά για να μας διδάξουν ότι μπορούν να νικηθούν».

«Η Ζεραλντίν και το ξωτικό της λίμνης» αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και μάλιστα οι ήρωες του πήραν ζωή μέσα από μια σειρά θεατρικών παραστάσεων. Πες μας λίγα λόγια γι αυτό..
Ε.Π.Λ.: «Η Ζεραλντιν και το ξωτικό της λίμνης» από τις εκδόσεις Εναστρον αγαπήθηκε αμέσως, ακόμη κι από την πρώτη παρουσίαση στην 8Η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ένα τσούρμο από παιδιά έψαχνε το κόκκινο σκουφί του ξωτικού Σαπερλιπποπετ, κατά τη διάρκεια παρουσίασης – διαδραστικού παιχνιδιού, που οργανώθηκε από τον εκδοτικό οίκο. Θεωρήθηκε επιτυχημένο ως διαδραστικό παιχνιδι, η γνωριμία με τους ήρωες, από όλους όσους, που βρίσκονταν στην έκθεση εκείνη τη μέρα. Τα θέματα που αγγίζει αυτή η ιστορία της Ζεραλντιν είναι πολυποίκιλα. Από τη μια η αγάπη για τη φύση, το περιβάλλον και τη φυγή από την καθημερινότητα . Από την άλλη η συμβίωση με τον ηλικιωμένο παππού Λιονέλ , που θα περάσει όλη τη γνώση και τη σοφία του , στην εγγονή του Ζεραλντίν και τρίτο η ύπαρξη ενός τρίτου ήρωας εξίσου σημαντικό, του Σαπερλιπποπετ, του ξωτικού-ψαριού , που προσπαθεί να ξαναβρεί την ξωτικό – οικογένεια του . Όλοι οι ήρωες αγαπήθηκαν από τα παιδιά Ιδιαίτερα η σχέση φιλίας Ζεραλντιν – Σαπερλιποππετ ενθουσίασε πολύ.  Πολλά παιδιά στο τέλος της παράστασης , ερχόντουσαν και με ρωτούσαν , έαν θα μπορέσουν κι αυτά , να γνωρίσουν ένα ξωτικό και να γίνουν φίλοι. Η φιγούρα του παππού Λιονέλ άρεσε πολύ , γιατί τους θύμιζε κάτι γνώριμο. Όλοι έχουμε κάποιον ηλικιωμένο που θα επισκεφτούμε κατά τη διάρκεια των εορτών. Όσο πιο γνώριμος και οικείος είναι ένας ήρωας στα παιδιά , τόσο ταυτίζονται μαζί του κι επιθυμούν, να τον γνωρίσουν ακόμη περισσότερο . Τέλος είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όσα από αυτά έχουν ενυδρείο, έχουν αρχίσει να κοιτούν τα ψάρια μ ένα άλλο μάτι ..

Τελικά τα παραμύθια είναι μόνο για παιδιά;
Ε.Π.Λ.: Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν τα παιδιά και να θυμούνται οι μεγάλοι. Όλοι έχουμε ανάγκη από την αθωότητα, την ελπίδα και το όνειρο.  Σε όποια ηλικία κι αν είμαστε , πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από ένα όμορφο παραμύθι.

 http://www.e-orfeas.gr

Νυχτερινή Ενούρηση, αίτια και τεχνικές αντιμετώπισης

Babytips.gr - Χρήσιμα, Αναγκαία & Ιατρικά θέματα

Η ενούρηση αποτελεί μια από τις συχνότερες διαταραχές της παιδικής ηλικίας που προβληματίζει τους γονείς και ανησυχεί το παιδί. Σύμφωνα με το Αμερικάνικο σύστημα ταξινόμησης DSM-IV η νυχτερινή ενούρηση ορίζεται ως: η «μη ηθελημένη απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια του νυκτερινού ύπνου, τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα, σε παιδιά πάνω από 5 ετών όταν δεν προκαλείται από προβλήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή από συνέπειες προκύπτουσες από τη χρήση ουσιών όπως διουρητικά». Η ενούρηση διακρίνεται σε: πρωτοπαθή δηλαδή όταν τα παιδιά δεν έχουν κατακτήσει τον έλεγχο των σφιγκτήρων και δευτεροπαθή, όταν τα παιδιά είχαν επιτύχει τον έλεγχο των σφιγκτήρων για τουλάχιστον 1 έτος αλλά ξανάρχισαν να «βρέχονται». Πού οφείλεται: Αρχικά οφείλεται σε σωματικά αίτια όπου το μέγεθος της ουροδόχου κύστης παίζει σημαντικό ρόλο καθώς και η κληρονομικότητα. Επίσης, προβλήματα υγείας μπορεί να προκαλέσουν τη νυχτερινή ενούρηση όπως ο διαβήτης και ο υπερθυρεοειδισμός. Κάποια λοίμωξη της ουροδόχου κύστης και των νεφρών του παιδιού μπορεί να αποτελέσει αιτία νυχτερινής ενούρησης καθώς και η χαμηλή ευαισθησία του σφικτήρα. Στα σωματικά αίτια περιλαμβάνεται η κατανάλωση τροφών που περιέχουν υψηλά επίπεδα χρωστικών και γλυκαντικών ουσιών. Τα αίτια της νυχτερινής ενούρησης μπορεί να είναι ψυχογενή: Τα αισθήματα ζήλιας προς ένα αδερφό προκαλούν ενούρηση για την προσέλκυση της προσοχής του γονέα. Επίσης το άγχος, η ανασφάλεια και η συναισθηματική ανωριμότητα μπορούν να γίνουν αιτία ενούρησης. Επιπλέον πολλά παιδιά με νυχτερινή ενούρηση έχουν πολλές φοβίες όπως τα ζώα, οι δυνατοί ήχοι και είναι κοινωνικά απομονωμένα. Τα προβλήματα επικοινωνίας των γονέων και οι εντάσεις στο οικογενειακό περιβάλλον ενδεχομένως προκαλούν ενούρηση. Τι μπορείτε να κάνετε όταν διαπιστώσετε νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά σας; Σίγουρα να μην τα μαλώσετε και να μην τα απειλήσετε με τιμωρία. Να μην εξαναγκάσετε και να μην πιέσετε τα παιδιά γιατί αρκετό άγχος έχουν από μόνα τους. Φροντίστε να εξηγήσετε στο παιδί ότι δεν φταίει αυτό και ότι γρήγορα θα αποκτήσει τον έλεγχο. Μπορείτε να περιορίσετε την κατανάλωση υγρών και φαγητών λίγες ώρες πριν από τον ύπνο. Το σημαντικότερο είναι να ασκηθεί στον έλεγχο της ούρησης με το να αυξάνει το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στις ουρήσεις της ημέρας και να μάθει να πηγαίνει στην τουαλέτα με πρόγραμμα για παράδειγμα κάθε δύο ώρες. Επίσης πρέπει να επιβραβεύεται το παιδί συνέχεια όταν υπάρχουν "στεγνές νύχτες". Προσπαθήστε να συναισθανθείτε το παιδί σας και να μην επιτρέπετε κανέναν να το κοροϊδεύει.                                      γράφει: Αγγελίδου Α. Ασημίνα, Παιδοψυχολόγος (Msc) - Ψυχολόγος Υγείας (Msc) πηγή: E-Psychology.gr

τοποθέτηση βρεφικών γαλάτων στα ράφια των σούπερ μάρκετ

Παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης

http://www.facebook.com/groups/278766877115/

Επειδή είναι πολύ περίεργο το πως δουλεύει το μέσο που λέγεται τηλεόραση, κόβοντας, ράβοντας και απομονώνοντας λεγόμενα ή αφαιρώντας συμφραζόμενα και άλλες σημαντικές σκέψεις, θα ήθελα - δυστυχώς μόνο για το κοινό αυτού του γκρουπ που τα διαβάζει και όχι για το ευρύ κοινό της τηλεόρασης - να αναφέρω τα επιχειρήματα ενάντια στην τοποθέτηση βρεφικών γαλάτων στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Μπορείτε να τα χρειαστείτε στις συζητήσεις σας ως απαντήσεις στο επιχείρημα «Καλά γιατί δεν θέλετε οι γονείς που δεν θηλάζουν το παιδί τους να πληρώνουν λιγότερα;»
 1) Το όλο θέμα είναι διευθετημένο 30 χρόνια πριν από τον Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος, ψηφισμένο από την Ελλάδα στον ΟΗΕ. Τα προιόντα αυτά δεν είναι απλές τροφές που διέπονται από τους κανόνες της αγοράς αλλά υποκατάστατα θηλασμού που η «ελεύθερη» προώθησή τους υποσκάπτει το μητρικό θηλασμό, άρα η ουσία του Κώδικα είναι ότι πρέπει να υπόκεινται σε περιοριστικούς κανόνες, για παράδειγμα να μην βγαίνουν σε προσφορές, σε εκπτώσεις, σε εκπτωτικά κουπόνια. Να μην υπάρχει αναίτια έκθεση του κοινού και των γονιών σε αυτά εκτός εάν υπάρχει ιατρικός λόγος να δοθούν.
 2) Εάν νοιαζόμασταν πραγματικά για την τσέπη των νέων γονιών δεν θα αυξάναμε την έκθεσή τους σε ξένο βρεφικό γάλα ακόμα και φτηνότερο, αλλά θα τους βοηθούσαμε να εφαρμόσουν αποκλειστικό θηλασμό, να επιστρέψουν στον θηλασμό, κάνοντας σοβαρή εθνική καμπάνια προώθησης και προστασίας του μητρικού θηλασμού, έτσι ώστε να ξεφύγουμε από τα τραγικά ποσοστά θηλασμού που είμαστε σήμερα (σε 10% των μητέρων αποκλειστικός στους 3 μήνες, σε 0.5% στους 6 μήνες).
 3) Θα νοιαζόμασταν πραγματικά εάν προωθούσαμε τον θηλασμό για την τσέπη του κοινού γιατί ο θηλασμός συμφέρει οικογένειες και κράτος. Κάθε οικογένεια για κάθε μωρό χάνει περίπου 2 με 3 χιλιάδες ευρώ σε έναν χρόνο για την αγορά ξένου γάλακτος, για περισσότερες επισκέψεις σε γιατρό, περισσότερα φάρμακα και περισσότερες νοσηλείες λόγω της διατροφής με μπιμπερό. Το ΕΣΥ χάνει κάθε χρόνο περίπου μισό δις ευρώ από το γεγονός ότι τα ποσοστά θηλασμού είναι τόσο τραγικά. Το έλλειμα του κράτους αυξάνεται με την επικράτηση ολιγοπωλιακών προιόντων που στην συντριπτική τους πλειοψηφία εισάγονται.
 4) Πως θα μας φαινόταν να βάζαμε και τα αντιβιοτικά στα ράφια των σούπερ μάρκετ και των ψιλικατζίδικων, δίπλα στο ψωμί; Και μητέρα που πάει να αγοράσει μπανάνες να θυμάται που έχει συνάχι ο γιός της και να απλώνει το χέρι να πάρει και λίγη αμοξικιλίνη μια και την είδε εύκαιρη; Αυτά τα θέματα είναι ζητήματα δημόσιας υγείας, όχι ελεύθερης αγοράς.
 5) Στην απόφαση της «απελευθέρωσης» της αγοράς βρεφικών γαλάτων έγινε γνωμοδώτηση από την επιτροπή ανταγωνισμού. Οι άνθρωποί της, χωρίς να έχουν καμία σχέση με δημόσια υγεία, ιατρική κλπ, χωρίς να πάρουν γνωμοδότηση από οποιονδήποτε ιατρικό θεσμό (παιδιατρική εταιρία, εθνική επιτροπή θηλασμού, ινστιτούτο υγείας παιδιού), αποφάνθηκαν ότι η κίνηση αυτή «δεν δημιουργεί πρόβλημα στον μητρικό θηλασμό και στη δημόσια υγεία». Είμαι σίγουρος ότι αυτοί οι άνθρωποι ούτε που γνωρίζουν εάν υπάρχει Διεθνής Κώδικας.
 6) Θα μειωθούν πράγματι οι τιμές στο σούπερ μάρκετ; Γιατί όντως είναι πολύ ψηλότερες οι τιμές στα βρεφικά γάλατα στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Ευρώπη; Μα πολύ απλά, γιατί γίνεται ό,τι και παντού αλλού στο εμπόριο: ολιγοπώλια και ελντοράντο. Γιατί οι βρεφικές πάνες είναι πανάκριβες στα δικά μας σούπερ μάρκετ και όχι στης Αγγλίας; Γιατί τα θήλαστρα, που μπορείς να τα πάρει από φαρμακεία, βρεφικά είδη ποικίλα κλπ είναι τόσο ακριβά εδώ που είναι πιο φτηνό να τα παραγγείλεις από έξω μέσω ίντερνετ; Γιατί δεν υπάρχει ανταγωνισμός στην Ελλάδα αλλά ασυδοσία. Δεν έχει να κάνει καθόλου λοιπόν με το θέμα σούπερ μάρκετ. Όταν οι εταιρίες βρεφικών γαλάτων κυριαρχούν στην Ελλάδα και κάνουν ό,τι θέλουν εκτοπίζοντας τον μητρικό θηλασμό, μπορούν να επιβάλλουν και τις τιμές που θέλουν σε χώρες μπανανίες. Αντίθετα, σε χώρες που λειτουργούν τα πράγματα και που ο θηλασμός είναι σημαντικός σε συχνότητα, οι ίδιες εταιρίες ανταγωνίζονται πραγματικά για το μερίδιο που τους αναλογεί μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να πέφτουν οι τιμές. Η διαπίστωση λοιπόν ότι τα βρεφικά γάλατα στην Ελλάδα είναι «ακριβά» δεν συνεπάγεται αυτόματα την «λύση» να «απελευθερωθούν» στα σούπερ μάρκετ.
 Αυτά τα ολίγα θα μπορούσα να πω για το θέμα, συγγνώμη εάν η εικόνα που βγαίνει στην τηλεόραση ,με μένα μέσα, είναι διαφορετική.

http://www.facebook.com/groups/278766877115/

το πρόβλημα παχυσαρκίας των παιδιών

Η Ελίνα Γκίκα είναι κλινική ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια Νεανικού Διαβήτη, Υπεύθυνη Τμήματος Ψυχικής Υγείας της Γενικής Κλινικής «Μητέρα», Διδάκτωρ Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Κάτοχος Master (D.U.P.P.) Ψυχοπαθολογίας Ενηλίκων (Universite Paris V-Descartes, Sorbonne, 1999), Μaster (D.U.P.P.) Ψυχοπαθολογίας Παιδιών και Εφήβων (Universite Paris V-Descartes, Sorbonne, 1998), Master (D.E.A.) Kλινικής Ψυχολογίας Ενηλίκων (Universite Paris X-Nanterre, 1997). Κάτοχος Πτυχίου Αναπτυξιακής και Κλινικής Ψυχολογίας (Universite deRouen, 1995). Εκπαιδευθείσα στον Νεανικό Διαβήτη στην Παιδιατρική Κλινική του Hospital Necker Enfants Malades. Θεραπεύει το επιστημονικό πεδίο της Ψυχολογίας του Παιδιού, του Εφήβου και του Ενήλικα. Έχει μεγάλη κλινική εμπειρία στην ψυχολογική διερεύνηση και αντιμετώπιση περιπτώσεων ευάλωτης προσωπικότητας παιδιών και εφήβων, μέσα από ατομική ή οικογενειακή συμβουλευτική ψυχοθεραπεία. Ασχολείται ειδικότερα και με τον διαβήτη σε ερευνητικό και πρακτικό επίπεδο από το 1996 στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Είναι συγγραφέας του βιβλίου: Ταξιδεύοντας στη Χώρα του Διαβήτη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άγκυρα και τυπώθηκε με την ευγενική χορηγία της Bayer.

Κυρία Γκίκα, τα ελληνόπουλα θεωρούνται τα πλέον παχύσαρκα παιδιά της Ευρώπης. Νομίζετε ότι ψυχολογία έχει θέση σε αυτή τη θλιβερή πρωτιά;

Λόγω των κατοχικών συνδρόμων που ο λαός μας κουβαλά μέχρι τις μέρες μας, οι ελληνικές οικογένειες δεν τηρούν σωστά διατροφικά σχήματα ούτε σε ωράρια, ούτε σε ποσότητες, ούτε σε ποιότητα. Θεωρούν πως όσο περισσότερο τρώει ένα παιδί τόσο υγιέστερο είναι. Οι νεότεροι γονείς κουβάλησαν αυτή την ασυνείδητη μνήμη που κληρονόμησαν από τους δικούς τους γονείς και δυστυχώς την περνούν στα παιδιά τους.

Πολλές φορές οι γονείς έχουν την τάση να χρησιμοποιούν το φαγητό ως επιβράβευση ή τιμωρία. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για ένα παιδί;

Η τροφή (διατροφή) είναι μια φυσιολογική ανάγκη του ανθρώπινου οργανισμού, προσφέρει όμως ευχαρίστηση και απόλαυση καθώς έχει και συναισθηματική αξία αφού συνδέεται με την αγάπη της μητέρας έπειτα από τη γέννησή μας.

Με το πέρασμα του χρόνου όμως, πολλές φορές γίνεται σύνδεση της τροφής με γνωστικά μηνύματα ως μέτρο διαπαιδαγώγησης. Κι έτσι η επιβράβευση ή τιμωρία προσδίδουν στην τροφή έμμεσα συναισθηματικά μηνύματα των γονέων προς το παιδί. Έτσι, αργότερα η τροφή μπορεί να λειτουργήσει «αυτοκαταστροφικά» αφού σε κάθε απογοήτευση βρίσκει «καταφύγιο» στην τροφή. Με αυτό τον τρόπο η τροφή λαμβάνει μια παθολογική σημασία.

Η πρόσληψη ή η άρνηση τροφής για ένα παιδί -και κατ' επέκταση και στον ενήλικα- μπορεί να συνδέεται με καταπιεσμένα συναισθήματα ή συναισθήματα που δεν εκφράζονται;

Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν παγκόσμιες οδηγίες για τις διατροφικές ανάγκες των παιδιών οι οποίες αντιστοιχούν σε κάθε ηλικία ανάπτυξης. Ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι δεν πιέζουμε ποτέ ένα παιδί να φάει εκτός και αν υπάρχει κάποιο οργανικό πρόβλημα ή αν είναι ακραία περίπτωση (κλινικός υποσιτισμός, ανορεξία). Αντιθέτως βάζουμε όρια στα παιδιά όταν ξεπερνούν τις λογικές ποσότητες πρόσληψης τροφής. Είναι πιθανόν κυρίως στη νηπιακή ηλικία το παιδί να «χρησιμοποιεί» την τροφή ως μέσο διαπραγμάτευσης για κάποιο σκοπό. Για παράδειγμα ως συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης, συχνά συναντάμε γονείς να λένε στο παιδί, «αν φας όλο το φαγητό σου θα σου πάρω ένα παιχνίδι». Με αυτό τον τρόπο ενισχύουν το παιδί να υιοθετήσει μια λανθασμένη συμπεριφορά «θα φάω όλο το φαγητό μου μόνο αν πάμε στις κούνιες μετά ή αν θα μου πάρεις κάτι». Είναι λάθος να παρακαλάμε το παιδί για να φάει. Έχει πλέον διαπιστωθεί ότι όλες οι διατροφικές διαταραχές σχετίζονται με τον συναισθηματικό κόσμο του ατόμου (παιδιού/εφήβου/ενήλικα) που υποφέρει από αυτές.

Ποιος είναι ο ρόλος της ψυχολογίας στην παιδική παχυσαρκία;

Ο ρόλος της ψυχολογίας του υπέρβαρου/παχύσαρκου παιδιού είναι μείζονος σημασίας, αφού η παχυσαρκία επηρεάζει την εικόνα σώματος, την εικόνα εαυτού καθώς και όλη τη συμπεριφορά του παιδιού. Το να επισημαίνουμε συνεχώς σε ένα παιδί το βάρος του και να το επιπλήττουμε γι' αυτό είναι πιθανόν να φέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Καίριος είναι φυσικά ο ρόλος και η συμπεριφορά των γονέων. Σε περίπτωση που τα αίτια είναι οργανικά τότε πρέπει οι γονείς να βοηθούν τα παιδιά με σωστούς διατροφικούς κανόνες τους οποίους θα ακολουθεί όλη η οικογένεια. Σε περίπτωση που τα αίτια είναι ψυχολογικά τότε θα πρέπει να αναζητήσουν τη βοήθεια κάποιου ψυχολόγου.

Τι χρειάζεται να κάνουν οι γονείς από τη στιγμή που παραδεχτούν το πρόβλημα παχυσαρκίας των παιδιών τους;

Καταρχήν να υιοθετήσουν οι ίδιοι πρώτα υγιεινές και ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες. Να καθιερώσουν ένα σωστό πρόγραμμα διατροφής για όλη την οικογένεια σε συνεργασία με έναν γιατρό-διατροφολόγο που εμπιστεύονται. Να εντάξουν την άσκηση στη ζωή των παιδιών και τη δική τους και να την τηρούν όχι με καταναγκασμό αλλά με χαρά και αγάπη. Καμιά φορά αρκεί μόνο να μπει κανείς σε ένα πρόγραμμα που να τηρεί με συνέπεια προκειμένου να αφήσει στην άκρη κακές συνήθειες που επιβαρύνουν τον οργανισμό.

Τα παιδιά που είναι παχύσαρκα είναι πιο μεγαγχολικά;

Είναι πιθανόν τα παχύσαρκα παιδιά να εκδηλώσουν μελαγχολική συμπεριφορά, δεν ισχύει αυτό όμως πάντα. Εξαρτάται από την προσωπικότητα του παιδιού και την αιτία της παχυσαρκίας. Ένα παχύσαρκο παιδί το οποίο ανήκει σε μια παχύσαρκη οικογένεια, μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του φυσιολογικό και να κρατά μια αμυντική στάση. Κάποιο άλλο το οποίο για ψυχολογικούς λόγους έχει βρει «καταφύγιο» στη τροφή, ή για οργανικούς λόγους είναι παχύσαρκο είναι πιθανότερο να είναι μελαγχολικό. Γενικά η μελαγχολία η οποία μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στη κατάθλιψη συνδέεται με την εικόνα σώματος η οποία προσδιορίζει και την συνολική εικόνα εαυτού.

Οφείλουμε να κάνουμε έναν διαχωρισμό, στο βιβλίο σας αναφέρεστε στον διαβήτη τύπου Ι, τον νεανικό διαβήτη δηλαδή ο οποίος και οφείλεται σε παράγοντες εκτός διατροφής. Τα ποσοστά όμως αύξησης του Διαβήτη τύπου ΙΙ -που σχετίζεται άμεσα με τη διατροφή- τείνει να μεγαλώνει στις μικρές ηλικίες. Υπάρχει κάποια διαφορά στον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα περιστατικά αυτά;

Είναι γεγονός ότι ο διαβήτης τύπου ΙΙ αγγίζει το 10% του πληθυσμού στη χώρα μας ενώ ο διαβήτης τύπου Ι μόνο το 1%. Ο διαβήτης τύπου 1 είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα του οργανισμού το οποίο δεν συνδέεται αιτιολογικά με τη διατροφή. Ο διαβήτης τύπου ΙΙ όμως αφορά ένα μεταβολικό σύνδρομο το οποίο προκύπτει κυρίως από την παχυσαρκία. Τα Ελληνόπουλα δυστυχώς, είναι τα τρίτα στην παγκόσμια κατάταξη στη παιδική παχυσαρκία και ως εκ τούτου υπάρχει αυξανόμενο ποσοστό παιδικού διαβήτη τύπου ΙΙ.
Η αντιμετώπιση του τύπου Ι και Τύπου ΙΙ διαβήτη αναφορικά με την θεραπεία αλλά και την ψυχολογία των παιδιών είναι σαφώς διαφορετική. Και στις δυο περιπτώσεις όμως χρειάζεται η επαφή με εξειδικευμένη διαβητολογική ομάδα η οποία απαρτίζεται από ιατρό, διατροφολόγο και ψυχολόγο.

Ποιος είναι ο ρόλος της ψυχοθεραπείας στις ψυχοσωματικές ασθένειες;;

Εφόσον το άτομο είναι ένα αδιαχώριστο σύνολο σώμα-ψυχή, το σώμα επηρεάζει τον ψυχισμό και ο ψυχισμός το σώμα. Στην εποχή μας πολλές ασθένειες θεωρούνται ψυχοσωματικές όπως ο νεανικός διαβήτης, οι αλλεργίες, ή ενέχουν ψυχοσωματική αιτιότητα όπως είναι η περίπτωση της παχυσαρκίας. Έτσι η ψυχολογία και η ψυχοθεραπεία καλούνται να λύσουν αινίγματα, να αποφορτίσουν τα αρνητικά συναισθήματα, να αμβλύνουν την αγωνία και να μάθουν στα παιδιά πώς να πραγματώνουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους με σκοπό να βιώσουν όμορφα τη ζωή τους.

Γιατί αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για παιδιά με Διαβήτη;

Από την κλινική εμπειρία μου στα παιδιά με Διαβήτη συνάντησα πολλά παιδιά με το «γλυκό» αυτό βάσανο, τον διαβήτη βρεφών, παιδιών, εφήβων και νεαρών ενηλίκων, τον οποίον από τη στιγμή που ο Διαβήτης εμφανίστηκε στη ζωή τους προσπαθούν να τον αποδεχτούν, να τον γνωρίσουν, να συμβιώσουν αρμονικά μαζί του. Αγχώθηκα κι εγώ, ζυμώθηκα μαζί με αυτά τα παιδιά και τους εφήβους, κατάλαβα την αγωνία και τις έγνοιες τους. Η ζωή όμως είναι όμορφη, όπως και να 'χει... ακόμη και με τον διαβήτη παρέα, αρκεί να τον δεχτούμε και να τον κατανοήσουμε... όπως έναν σύντροφο. Μέσα από τα μάτια των παιδιών αυτών, των εφήβων αλλά και των γονιών που συνάντησα, μέσα από τα λόγια τους, τις διηγήσεις τους, τα προβλήματα, τις αγωνίες και τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, δημιουργήθηκε μέσα μου η ιδέα για ένα βιβλίο που θα μιλά με απλό, ευχάριστο και φιλικό τρόπο, συνάμα όμως επιστημονικό και έγκυρο για όλα τα θέματα που απασχολούν τον διαβήτη.

www.lovebaby.gr

Κανένα βρεφικό γάλα σε σκόνη δεν είναι αποστειρωμένο.

Πριν λίγες μέρες πέθανε ένα βρέφος 10 ημερών ύστερα από την κατανάλωση βρεφικού γάλακτος σε σκόνη Enfamil της Mead Johnson Nutrition στις ΗΠΑ. Το βρέφος βρέθηκε θετικό για το βακτήριο Cronobacter sakazakii, ένα βακτήριο το οποίο η μεταφορά του σε βρέφη έχει συσχετιστεί με βρεφικό γάλα σε σκόνη. Το βακτήριο αυτό μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα, εντερίτιδα και 20% με 50% των βρεφών που μολύνονται πεθαίνουν. Ένα βρέφος έχει ήδη πεθάνει, ένα δεύτερο έχει μολυνθεί με το βακτήριο και τα 2 είχαν καταναλώσει το συγκεκριμένο προϊόν. Ήδη πολλά καταστήματα απέσυραν το προϊόν και η εταιρία εξέτασε δείγματα του προϊόντος αλλά δεν διαπίστωσαν την παρουσία του βακτηρίου. Όπως και να έχει η πιο συνηθισμένη πηγή αυτού του βακτηρίου είναι τα βρεφικά γάλατα σε σκόνη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα βρεφικά γάλατα σε σκόνη δεν είναι αποστειρωμένα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) "Με τη σημερινή τεχνολογία φαίνεται να είναι αδύνατη η παραγωγή αποστειρωμένου βρεφικού γάλακτος σε σκόνη". Ο Π.Ο.Υ. συνιστά φυσικά τον αποκλειστικό θηλασμό ως τον καλύτερη τρόπο προφύλαξης, και αναφέρει ότι δεν έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα η μόλυνση με το συγκεκριμένο βακτήριο σε κανένα βρέφος που θηλάζει αποκλειστικά. Πέρα από τον θηλασμό αν κάποιος δεν θηλάζει, συνιστάται να χρησιμοποιούν έτοιμο γάλα σε υγρή μορφή που δεν χρειάζεται να προστεθεί νερό και που είναι αποστειρωμένο (είναι και πολύ πιο ακριβό) η αν χρησιμοποιεί σκόνη θα πρέπει να ετοιμασία του γάλακτος να γίνεται με βραστό νερό και το προϊόν να καταναλώνεται άμεσα.

Αλήθεια πόσες μητέρες (η πατέρες, γιαγιάδες και babysitters) που δίνουν γάλα σε σκόνη, χρησιμοποιούν βραστό νερό κατά την διάρκεια της ετοιμασίας του γάλακτος; Εμείς προσωπικά έχουμε δει σε πολλούς δημόσιους χώρους μητέρες (και γονείς γενικά) να προσθέτουν κρύο νερό (όχι πάντως βραστό) στη σκόνη και να δίνουν το γάλα στο παιδί τους. Τέλος...

ο Π.Ο.Υ. αναφέρει ότι δεν έχει παρατηρηθεί διαφορά στις μάρκες (δηλαδή, δεν είναι καμιά καλύτερη από την άλλη από θέμα παρουσίας του βακτηρίου) και ότι αυτό το φαινόμενο είναι πολύ πιθανό να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας σε όλες τις χώρες (όχι μόνο στις υπό ανάπτυξη χώρες).

 

www.natofao.blogspot.com

ευτυχισμένο το 2012 !!!

Καλή Χρονιά να έχουμε με υγεία και πολλά χαμόγελα!!!